Tibetan
སྤྱིར་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པར་གདམས་པ། སྤྱིར་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པར་གདམས་པ། གཉིས་པ་སྤྱིར་དགེ་བའི་ལས་ལམ་ལ་གནས་པར་གདམས་པ་ནི། དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་ནི། སེམས་དང་བར་བྱེད་པ་དང་། བསོད་ནམས་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོར་བསྟན་ནས། དེ་ལ་སེམས་མངོན་པར་དད་པས་དགེ་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་པའི་ཕྱིར། དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ་པོ་ལུས་དང་ནི། །ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་བསྟེན་བགྱི་ཞིང་། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དུ་མ་འབྱིན་པས་ན་དགེ་བ། བྱ་བའི་ངོ་བོར་གྱུར་བ་ཡིན་པས་ན་ལས། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བའི་ལམ་ཡིན་པས་ན་ལམ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ། སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ནས། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་བར་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ཀྱི་གསུམ་དང་། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་ངག་གི་བཞི་དང་། བརྣབ་སེམས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ཀྱི་གསུམ་རྣམས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་བསྟེན་པར་བགྱིའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་པོ་འདི་དག་ཀྱང་། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་དང་། དེའི་བསམ་པས་གཞི་དེ་ཉིད་ལ། ལས་དེ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་ཅིང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ལམ་དེ་དག་གི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མདོར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་ནི། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དུག་གསུམ་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའོ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་ཡོད་ཀྱང་། གཞི་དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའི་བསམ་པས་ཀུན་ཏུ་མ་སྤྱད་ན། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ཀྱང་། ལས་ཀྱི་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་གཉིས་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་དང་དེའི་བསམ་པ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི། སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་དངོས་པོ་གཞན་ཁོ་ན་ཞིག་ལ་ཀུན་ཏུ་སྤྱད་ན་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང་། ལས་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་འཛོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་དང་། དེའི་བསམ་པ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི། ལས་ཀུན་ཏུ་མ་སྤྱད་ཅིང་། མཐར་ཐུག་པར་མ་གྱུར་ན། ལས་ཀྱི་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་སློང་ཙམ་ལས་སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་
Chinese
总的来说，劝诫行善。 总的来说，劝诫行善。 第二，总的来说，劝诫安住于善业之道。因此，六随念是心和间隔，是大福德之因，所以首先宣说。因此，为了显示以信乐之心精进行善。十善业道，身语意，恒常修习。如是说，因为产生众多悦意的果实，所以是善。因为是行为的自性，所以是业。因为是趣向善趣的道路，所以是道。那也是十种，从断除杀生到正见之间。其中，断除杀生等是身的三个，断除妄语等是语的四个，无贪心等是意的三个，按照顺序，身语意恒常修习。如是说。其中，这十善业道，也是通过断除杀生等十不善业道的方式来修习的。那么，它们的体性如何安立呢？烦恼之心的，以其想法在那个所依上，那个业完全实行并圆满，是杀生等的业道各自的自性简略归纳。其中，烦恼之心是贪欲等三毒所压伏的。如果虽有烦恼之心，但没有以在那所依上认识到那里的想法来完全实行，即使已经圆满，也不会成为圆满的业道，因为想法和行为的支分不齐全的缘故。如果虽有烦恼之心和其想法，但以颠倒之心完全实行在其他事物上，即使已经达到究竟，也不是圆满的业道，因为想法和行为错乱的缘故。如果虽有烦恼之心和其想法，但业没有完全实行，也没有达到究竟，也不是圆满的业道，因为只有意乐，而行为和正行的支分不齐全
English
Generally, advising to do good. Generally, advising to do good. Secondly, generally, advising to abide in the path of virtuous actions. Therefore, the six recollections are the mind and the interval, and are the cause of great merit, so they are first taught. Therefore, in order to show that one should strive for virtue with a mind of faith. The ten paths of virtuous action, body, speech, and mind, should be constantly practiced. It is said that because it produces many pleasing fruits, it is virtue. Because it is the nature of action, it is karma. Because it is the path to go to the happy realms, it is the path. There are also ten types, from abandoning killing to right view. Among them, abandoning killing and so on are the three of the body, abandoning lying and so on are the four of speech, and non-covetousness and so on are the three of the mind, in order. Body, speech, and mind should be constantly practiced. It is said. Among them, these ten paths of virtuous action are also to be practiced by abandoning the ten paths of non-virtuous action such as killing. So, how are their characteristics established? The mind of affliction, with its thought on that basis, that action is fully practiced and completed, is the essence of the respective characteristics of the paths of action such as killing, briefly summarized. Among them, the mind of affliction is overwhelmed by the three poisons such as desire. If, although there is a mind of affliction, it is not fully practiced with the thought of recognizing it there on that basis, even if it has been completed, it will not become a complete path of action, because the branches of thought and action are not complete. If, although there is a mind of affliction and its thought, it is fully practiced on other things with a reversed mind, even if it has reached the ultimate, it is not a complete path of action, because the thought and action are confused. If, although there is a mind of affliction and its thought, the action is not fully practiced and has not reached the ultimate, it is not a complete path of action, because there is only intention, and the branches of action and the main part are not complete.
Tibetan
བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་དང་། དེའི་བསམ་པ་ཡང་ཡོད་ལ། དེ་ཉིད་ལ་ཀུན་ཏུ་སྤྱད་མོད་ཀྱི། མཐར་ཐུག་པར་མ་གྱུར་ན། ལས་ཀྱི་ལམ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དངོས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱང་ཡོད། དེའི་བསམ་པ་ཡང་ཡོད། གཞི་དེ་ཉིད་ལ་ལས་དེ་ཀུན་ཏུ་སྤྱད་ཅིང་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་ན། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་པོ་འདི་དག་གི་མཚན་ཉིད་རྒྱས་པར་ནི་རྣམ་པ་ལྔས་རྣམ་པར་བཞག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གཞི་དང་། བསམ་པ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཟིན་པར་བྱས་པས་ཀྱང་ངོ་། །དེ་ལ་གཞི་ནི། གང་ལ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་བྱ་བ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཏེ། སེམས་ཅན་དང་། སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུའི་རིགས་པར་འབྱུང་བའོ། །བསམ་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། འདུ་ཤེས་ཀྱི་བསམ་པ་དང་། བྱེད་པར་འདོད་པའི་བསམ་པའོ། །འདུ་ཤེས་དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། གཞི་དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། དེ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། དེ་ལ་དེ་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། དེ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེ་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ལས་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ནི། དང་པོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཞན་གསུམ་གྱིས་ནི་ལས་ལམ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བྱེད་པར་འདོད་པའི་བསམ་པ་ནི། གཞི་དེ་ལ་ལས་དེ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། ལས་དེ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདག་གམ་གཞན་གྱི་སྒོ་གསུམ་གྱི་རྩོམ་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དུག་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བའོ། །ཟིན་པར་བྱས་པ་ནི། མངོན་པར་འདོད་པའི་ལས་དེ་ཉིད། དེ་དང་འབྲེལ་བའི་སྦྱོར་བས། དུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེའམ། དུས་དེའི་འོག་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་དེས། མི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་བཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་སྲོག་གཅོད་པའི་གཞི་ནི། སྲོག་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་ནོ། །གལ་ཏེ་གསོད་པར་བྱེད་པ་དེ་སྲོག་ཆགས་དེ་ལ་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་ཡོད་ལ། སྲོག་ཆགས་གང་གསོད་པར་འདོད་པ་དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པ་ཡང་ཡོད་པ་དེ་ནི། དེ་ལ་དེའི་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདུ་ཤེས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས། འདི་གསད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེ་ནི། དེའི་གསོད་པའི་བསམ་པའོ། །དེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་
Chinese
是为了这个缘故。如果具有烦恼的心和它的想法，并且对它不断地实践，但如果没有达到最终完成，那么业的道就不会圆满，因为实际的基础的支分不完整。如果具有烦恼的心，也有它的想法，并且对那个基础不断地实践那个业并最终完成，那么那个不善的业道就是完全圆满了。这十种业道的体性，应该知道是以五种方式来区分的，即：基础、想法、行为、烦恼和完成。其中，基础是杀生等业的行为所进入的对境，即有情和非有情的物体，依靠它们而产生杀生等不善业道的类别。想法有两种：认识的想法和想要做的想法。认识的想法也有四种：在那个基础上认识到那是它，在不是它的基础上认识到那是它，在它是它的基础上认识到它不是它，在它不是它的基础上认识到它不是它。业道的支分是第一个，因为其他三个不能使业道圆满。想要做的想法是：想要在那个基础上不断地实践那个业。行为是：为了做那个业，自己或他人的身语意的造作。烦恼是：贪欲等三种毒中的任何一种。完成是：想要做的那个业，通过与它相关的行为，在那个时候或那个时候之后完全完成。这样，通过这五种方式，应该知道对不善的十业道的体性进行区分。其中，杀生的基础是有生命的众生。如果杀害者对那个生物也有生物的认识，并且对他想要杀的生物也有那样的认识，那就是对他来说没有颠倒的认识。依靠那个认识，想到“这个要杀掉”，那就是他的杀生的想法。那是贪欲等等
English
That is why. If there is a mind with afflictions and its intention, and one constantly engages in it, but if it is not ultimately completed, then the path of karma will not be complete, because the actual basis is incomplete. If there is a mind with afflictions, and there is also its intention, and one constantly engages in that action on that basis and it is ultimately completed, then that very path of non-virtuous action is completely fulfilled. The characteristics of these ten paths of action should be understood as being distinguished by five aspects: namely, the basis, the intention, the action, the affliction, and the completion. Among these, the basis is the object upon which the action of killing, etc., is applied, that is, sentient beings and non-sentient objects, upon which the categories of the ten non-virtuous paths of action arise. Intention is twofold: the intention of perception and the intention to act. Perception is also of four kinds: perceiving that as that on that basis, perceiving that as that on what is not that, perceiving that as not that on that, and perceiving that as not that on what is not that. The limb of the path of action is the first, because the other three do not complete the path of action. The intention to act is the intention to constantly engage in that action on that basis. Action is any activity of body, speech, or mind, whether of oneself or another, for the sake of doing that action. Affliction is any of the three poisons, such as desire. Completion is the very action that is desired, which, through the action associated with it, is completely accomplished at that time or after that time. Thus, through these five aspects, one should understand that the characteristics of the ten non-virtuous paths of action are distinguished. Among these, the basis of killing is a sentient being with life. If the one who is killing also has the perception of a living being towards that living being, and also has that perception towards the living being that he intends to kill, then that is called an undistorted perception of it. Relying on that perception, thinking, "This should be killed," that is his intention to kill. That is desire, etc.