Tibetan
བྱུང་བ་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ལྟར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དག་གིས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་གནས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་པའོ། ། དེ་ལ་ལྟ་བ་བརྒྱད་ནི། ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འཇུག་སྟེ། མ་འོངས་དུས་གཞན་འབྱུང་འགྱུར་དང་། །མི་འབྱུང་འཇིག་རྟེན་མཐའ་སོགས་པར། །ལྟ་བ་གང་ཡིན་དེ་དག་ནི། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན། །ཅི་བདག་མ་འོངས་པའི་དུས་གཞན་དུ་འབྱུང་བ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་མི་འབྱུང་བ་ཞིག་གམ། འབྱུང་ཡང་འབྱུང་ལ་མི་འབྱུང་ཡང་མི་འབྱུང་བ་ཞིག་གམ། འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་མི་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཞིག ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་ཞེས་དང་། སོགས་པས་མི་ལྡན། ལྡན་ཡང་ལྡན་ལ་མི་ལྡན་ཡང་མི་ལྡན། ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མཐའ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་བཞི་ནི་སྤྱིར་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། བདག་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་འབྱུང་བ་ཞིག་གམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ནི་བདག་ཁོ་ནའི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ལྟ་བ་བཞི་ཚན་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། ། གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དགག་པ་དང་། དོན་དམ་པར་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ལ་ཡང་སྔོན་གྱི་མཐར་རྟོག་པ་དགག་པ་དང་། ཕྱི་མའི་མཐར་རྟོག་པ་དགག སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་རྟོག་པའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་དགག་པ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ལ་གསུམ་ཡོད་པའི། དང་པོ་བདག་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བ་དགག་པ་ལ། དམ་བཅའ་དགོད་པ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་འགྱུར་ཞེས། །བྱ་བ་དེ་ནི་མི་འཐད་དོ། །སྔོན་ཚེ་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་བ། །དེ་ཉིད་འདི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་མི་འཐད་དེ། གལ་ཏེ་འདས་པའི་ཚེ་རབས་སུ་གང་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་རིགས་པ་ཞིག་ན་སྔོན་ཚེ་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་གྱི་འདི་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། རྟག་པ་ནི་འཁོར་བར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔ་ཕྱིའི་བདག་གཅིག་ཡིན་པ་དགག ཉེར་ལེན་བདག་ཡིན་པ་དགག ཉེར་ལེན་ལས་གཞན་པའི་བདག་དགག བཀག་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་བཞིའི། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་གྱི་དང་ད་ལྟར་གྱི་གཅིག་ཡིན་ན་ཉེས་པ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཉེས་པ་བཤད་ཟིན་མོད། ཉེས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་ཉིད་བདག་ཏུ་འགྱུར་སྙམ་ན། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་སྔོན་གྱི་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་གྱི་བདག་འདིར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེའི་ཚེ་སྔོན་དང་ད་ལྟར་བ་གཉིས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་མི་དད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། སྔོན་དང་ད་ལྟར་གཉིས་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དང་། དུས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔར་གྱི་བདག་ཉིད་ད་ལྟར་གྱི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་ཡིན་ཡང་བདག་གཅིག་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བདག་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བ་ཞིག་གམ་ཞེས་པ་དེར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡང་གཞན་ལ་བདག་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་ཀྱང་བདག་ཐ་མི་དད་པས་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་ན་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་གང་ཞིག་ཡིན་ཏེ། བདག་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་དུ་བསྟན་མི་ནུས་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བདག་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། སོ་སོར་གཟུང་དུ་ཡོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་ཀྱང་བདག་ཐ་མི་དད་དོ་ཞེས་པ་མི་རིགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་བདག་མེད་མོད། ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པའི། །བདག་ཡོད་མ་ཡིན་བྱས་པའི་ཚེ། །ཉེ་བར་ལེན་ཉིད་བདག་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་མེད་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པའི་བདག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་བདག་ཡིན་པར་རྟོག་ན། དེའི་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་བདག་ཡིན་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། ཉེ་བར་ལེན་ཉིད་བདག་མ་ཡིན། །དེ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་བླངས་པ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཉེ་བར་ལེན་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ཡིན་ལ། བདག་ནི་དེ་ལྟར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ནི་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ལ་སོགས་པ་ད
Chinese
为了如实地看到事物本来的存在方式，不执着于以各种观点看待以其他方式存在的事物。其中有八种观点，它们以未来的边际为目标，并以其他方式介入：未来将要产生，以及不生、世界有边等。凡是持有这些观点的，都是依赖于未来的边际。我是否会在未来的某个时候产生？或者不会产生？既会产生又不会产生？既非产生也非不产生？这四种观点都是依赖于未来的边际。同样，认为世界有边，以及等等，没有边，既有边又没有边，既非有边也非没有边。凡是持有这四种观点的，都是依赖于未来的边际。因此，认为有边等四种观点，总的来说是依赖于未来的边际而介入的。而“我是否会在未来的某个时候产生”等四种观点，则是仅仅依赖于自我的未来边际而介入的。这是这两组四种观点的区别。第二，详细解释。分为世俗谛的破斥和胜义谛的破斥两种。第一种又分为破斥对过去的边际的执着，破斥对未来的边际的执着，以及破斥对过去和未来边际的其他执着三种。第一种又分为三种。第一种是破斥自我过去存在。分为立宗和解释论证两部分。第一部分是：‘过去时已生’，此说不合理。先前诸世所生者，并非即是此。说自我过去时已生，此说不合理。如果先前世所生者即是现在存在者，那么先前诸世所生者并非即是现在的此，因为会成为常恒，而常恒是不可能在轮回中存在的。第二是：破斥前后之我为一，破斥近取之我，破斥非近取之我，以及总结破斥，共四部分。第一部分是：如果
English
In order to see things as they truly are, one does not cling to viewing things that exist in other ways with various views. There are eight views that aim at the future extreme and intervene in other ways: that the future will arise, and that it will not arise, that the world has an end, etc. Those who hold these views rely on the future extreme. Will I arise at some time in the future? Or will I not arise? Will I both arise and not arise? Will I neither arise nor not arise? These four views rely on the future extreme. Similarly, the view that the world has an end, and so on, that it does not have an end, that it both has and does not have an end, that it neither has nor does not have an end. Those who hold these four views rely on the future extreme. Therefore, the four views that consider having an end, etc., generally intervene based on the future extreme. And the four views that consider "Will I arise at some time in the future?" etc., intervene based solely on the future extreme of the self. This is the difference between these two sets of four views. Second, the detailed explanation. It is divided into two types: refutation in terms of conventional truth and refutation in terms of ultimate truth. The first type is further divided into three types: refuting attachment to the past extreme, refuting attachment to the future extreme, and refuting other attachments to the past and future extremes. The first type has three parts. The first is refuting the self's existence in the past. It is divided into establishing the proposition and explaining the proof. The first part is: 'It will have arisen in the past,' this is not reasonable. What arose in previous lives is not this. Saying that the self will have arisen in the past is not reasonable. If what arose in previous lives is the same as what exists now, then what arose in previous lives is not this now, because it would become permanent, and permanence is impossible in samsara. The second is: refuting that the past and future self are one, refuting the closely appropriated self, refuting the self that is not closely appropriated, and concluding the refutation, in four parts. The first part is: If
Chinese
如果说“这即是那个”，认为过去和现在是同一个，会有什么过失呢？答：会变成常恒，这个过失已经说过了。还有其他的过失，如果认为“这即是自我”，那么，取蕴就会变成各异。如果认为过去的那个即是现在的这个自我，那么，过去和现在的取蕴如果不是各异的，过去和现在二者的五蕴自性的取蕴就会变成各异，因为取蕴的因是各异的，时间是各异的。因此，过去的自我不是现在的自我。如果取蕴是各异的，但自我是同一个，因此，自我是过去时存在的东西吗？如果这样问，除了取蕴之外，你的自我是什么呢？如果取蕴是其他的，自我也是其他的，那么，取蕴虽然是各异的，但自我是同一个，如果这样认为合理，但除了五蕴的体性的取蕴之外，你的自我是什么呢？自我和取蕴无法显示为各异，因为取蕴本身是各异的，所以不需要依赖它。因为自我会变成无因的，并且会变成可以单独执取的。因此，取蕴虽然是各异的，但自我是同一个，这种说法是不合理的。第二种情况是，如果不存在与取蕴各异的自我，但取蕴本身就是自我，这也是不合理的。如果说，除了取蕴之外，不存在自我，取蕴本身就是自我，那么，你的自我就会不存在，因为取蕴不可能是自我。就像这样：取蕴本身不是自我，因为它是生灭的。取蕴怎么会变成取者呢？五蕴自性的取蕴本身不是自我，因为诸蕴是每一刹那都在生灭的，而自我不可能是这样的。自我是“这即是”和“其他”等等。
English
If it is said, "This is that," and it is thought that the past and the present are the same, what fault would there be? Answer: It would become permanent, and that fault has already been stated. There is another fault as well. If you think, "That itself is the self," then the aggregates will become different. If you think that the past "that" becomes this present self, then if the aggregates of the past and present are not different, the aggregates of the nature of the five aggregates of the past and present will become different, because the causes of the aggregates are different, and the times are different. Therefore, the past self is not the present self. If the aggregates are different, but the self is the same, therefore, is the self something that existed in the past? If you ask this, what is your self other than the aggregates? If the aggregates are other and the self is also other, then although the aggregates are different, the self is the same. If you think this is reasonable, but what is your self other than the aggregates of the nature of the five aggregates? The self and the aggregates cannot be shown to be different, because the aggregates themselves are different, so there is no need to rely on it. Because the self will become without cause, and it will become something that can be grasped separately. Therefore, it is unreasonable to say that although the aggregates are different, the self is the same. The second case is, if there is no self that is different from the aggregates, but the aggregates themselves are the self, that is also unreasonable. If it is said that there is no self other than the aggregates, and the aggregates themselves are the self, then your self will not exist, because the aggregates cannot be the self. Like this: The aggregates themselves are not the self, because they arise and cease. How can the aggregates become the taker? The aggregates of the nature of the five aggregates themselves are not the self, because the aggregates arise and cease in every moment, and the self cannot be like that. The self is "this" and "other," and so on.