Tibetan
དུ་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་སྤངས་པས་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ལ་སྤངས་པ་གང་ཡོད་པ་དེ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་འདི་དག་འཐད་པ་ཞིག་ན། གང་གི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མེད་ན་རྒྱུ་མེད་པས་འབྲས་བུ་བཞི་ཡང་མི་འཐད་དོ། ། གསུམ་པ་ཞུགས་གནས་མི་འཐད་པ་ནི། འབྲས་བུ་བཞི་མེད་ན་ཉེས་པ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་མེད་ན་འབྲས་གནས་མེད། །ཞུགས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །འབྲས་བུ་བཞི་པོ་དེ་དག་མེད་ན་འབྲས་བུ་དེ་དག་ལ་གནས་པའི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་བཞི་པོ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་བཞི་པོ་དག་ལ་ཞུགས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་དང་པོ་བཅོ་ལྔ་ནི་བདེན་པ་སྔར་མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ལ། བཅུ་དྲུག་པ་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་མཐོང་ཟིན་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་གཏན་མ་སྤངས་པའམ་རྣམ་པ་ལྔའི་བར་དུ་སྤངས་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ནི། རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་བརྩོན་པས་ན་རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་གནས་པ་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་དྲུག་པ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལ་གནས་པ་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཕྱིར་དུ་བརྩོན་པས་ན། ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་དྲུག་པ་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་ལ་གནས་པ་ན་འདོད་པའི་ལྷའམ་མིར་སྐྱེ་བ་གཅིག་ལེན་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་དགུ་པ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཚེ། ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་པས་ཕྱིར་མི་འོང་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་དགུ་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ལ་གནས་པ་ན་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེར་སྐྱེ་བ་གཉིས་པ་མི་ལེན་ཅིང་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བས་ན་ཕྱིར་མི་འོང་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་དགུ་པ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ན་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་པས་ན་དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་སྲིད་རྩེའི་དགུ་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ལ་གནས་པ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་མཆོད་པར་འོས་པའི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞིབ་པར་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཞུགས་པ་བཞི་དང་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་བཞི་སྟེ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་པོ་ཡོན་གནས་སུ་འོས་པ་དེ་དག་ནི་རྟོགས་པའི་ཆོས་མངོན་དུ་གྱུར་པས་བདུད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལ་བརྒྱ་བྱིན་ལྷ་ཡི་རྒྱལ། །དབང་སྒྱུར་གྱིས་ནི་ཞུས་པ་དང་། །སྲོག་ཆགས་ཞིང་པ་རྒྱལ་འགྱུར་ཞིང་། །དད་ལྡན་བསོད་ནམས་དག་འདོད་པ། །རྫས་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ནི། །རྟག་ཏུ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞིང་། །གང་ལ་ཕུལ་ན་འབྲས་ཆེ་བ། །བཟང་པོ་རབ་ཏུ་བཤད་བྱ་སྟེ། །རིགས་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་ཡི། །སྦྱིན་གནས་གྱུར་ཅིང་དགེ་འདུན་ཆེ། །ཞུགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང་ནི། །འབྲས་ལ་གནས་པ་བཞི་རྣམས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་བརྒྱད། །དེ་དག་མེད་ན་དགེ་འདུན་མེད། །གལ་ཏེ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་དེ་དག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན། བདེན་པ་མཐོང་བ་མེད་པས་འབྲས་བུ་མེད་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཞུགས་པ་དང་གནས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་པོ་དག་མེད་པས་དགེ་འདུན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པ་ཆོས་དཀོན་མཆོག་མི་འཐད་པ་ནི། འཕགས་པའི་བདེན་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལུང་གི་ཆོས་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་སོ། །དེ་ལ་འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ནི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཡིན་ལ། དེ་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ནི་ལུང་གི་ཆོས་སོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་མེད་ན་དེའི་ཁོངས་སུ་འདུ་བས་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་མི་འཐད་པ་ནི། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཡོད་མིན་ན། །སངས་རྒྱས་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཆོས་ཡོད་ན། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་པར་འགྱུར་ཞིང་། གལ་ཏེ་དགེ་འདུན་ཡོད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དག་གིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་ཤིང་དེ་ལ་དབུལ་བ་དང་རིམ་འགྲོ་དང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་
Chinese
再者，有顶的烦恼中小之又小断除，于解脱道上断除，凡是存在，那即是阿罗汉果。如果苦遍知等存在，则这些果位合理。何时苦遍知等不存在，无有因故，四果也不合理。第三，安住不合理。如果无有四果，有何过失？如果无有果，则无有果位。证入者也不存在。如果无有那四果，则安住于那些果位的四种圣者，即入流者、一来者、不来者、阿罗汉等也不存在。因此，于四果证入者也不存在。那些又是哪些呢？例如，现观真谛十六刹那中的最初十五刹那，是为了证悟先前未证悟的真谛，是见道。第十六刹那，于道上随念，是为了串习已见，是修道。其中，于见道之前，欲界修断未完全断除，或断除至五品之间，安住于见道，是为了获得入流果而精进，故称为入流证入者。彼者安住于真谛现观十六刹那之时，称为安住于入流果。彼者安住于断除欲界修断第六品之无间道时，是为了获得一来果而精进，故称为一来证入者。彼者断除第六品之解脱道上安住时，由于可能于欲界天或人中受生一次，故称为一来者。彼者安住于断除欲界修断第九品之无间道时，为了获得不来果而精进，故称为不来证入者。彼者安住于第九品之解脱道时，于何处受生，即不复受第二次生，且更趋殊胜，故称为不来者。彼者安住于断除有顶第九品烦恼之无间道时，于阿罗汉果的
English
Furthermore, having abandoned the slightest of the afflictions of the peak of existence, whatever abandonment exists on the path of liberation, that is called the fruit of an Arhat. If the complete knowledge of suffering and so forth exist, then these fruits are reasonable. When the complete knowledge of suffering and so forth do not exist, because there is no cause, the four fruits are also not reasonable. Third, abiding is not reasonable. If there are no four fruits, what fault is there? If there is no fruit, there is no fruit-abiding. Those who have entered are also non-existent. If those four fruits do not exist, then the four noble individuals who abide in those fruits, namely, the Stream-enterer, the Once-returner, the Non-returner, and the Arhats, are also non-existent. Therefore, those who have entered the four fruits are also non-existent. And what are those? For example, the first fifteen moments of the sixteen moments of the realization of the truth are the path of seeing, because they realize the truth that was not previously realized. The sixteenth moment, the subsequent knowledge of the path, is the path of meditation, because it makes what has been seen familiar. Among them, before the path of seeing, either the afflictions to be abandoned by meditation in the desire realm have not been completely abandoned, or they have been abandoned up to the fifth aspect, and abiding on the path of seeing, because they strive to obtain the fruit of Stream-entry, it is called Stream-entry entrant. When that same one abides in the sixteenth moment of the realization of the truth, it is called abiding in the fruit of Stream-entry. When that same one abides on the uninterrupted path of abandoning the sixth affliction to be abandoned by meditation in the desire realm, because they strive to obtain the fruit of Once-returner, it is called Once-returner entrant. When that same one abides on the path of liberation of abandoning the sixth, because they may take one birth in the desire realm gods or humans, it is called Once-returner. When that same one abides on the uninterrupted path of abandoning the ninth affliction to be abandoned by meditation in the desire realm, because they strive to obtain the fruit of Non-returner, it is called Non-returner entrant. When that same one abides on the path of liberation of the ninth, because they do not take a second birth where they are born, and they go especially, it is called Non-returner. When that same one abides on the uninterrupted path of abandoning the ninth affliction of the peak of existence, of the fruit of an Arhat.
Chinese
由于努力获得果位，所以称为入流果。当他安住于有顶第九解脱道时，断除了一切烦恼，因为值得供养所以称为阿罗汉。详细情况应从其他地方了解。如是入流果四种和安住于果位的四种补特伽罗，这八种大士堪为应供处，他们是由于证悟之法现前，一切魔众都无法动摇世尊，所以称为僧伽。如是所说：天王帝释百次问，自在者以威力而问，众生农夫转轮王，具信福德欲求者，从物所生之福德，恒常行持诸众生之田，于何处供养得大果，善妙者应极赞说，具足种姓与功德，为布施处乃大僧，入流四种与果位，安住果位之四者。如是说。因此，如果八种补特伽罗不存在，则僧伽也不存在。如果圣谛以及完全了知这些圣谛等不存在，由于没有见到真谛，所以果位也不存在。因此，如前所说的入流果和安住果位的八种大士不存在，则僧伽也不存在。第二，不应理的法宝是：由于没有圣谛，所以殊胜的法也不存在。法有两种：教法和证法。其中，灭谛和道谛是证法，阐明它们的经律论三藏是教法。如果没有圣谛，由于它们包含在圣谛之中，所以教法和证法自性的殊胜法也不存在。第三，不应理的佛宝是：如果法和僧不存在，佛又怎么会存在呢？如果如前所说的法存在，那么由于修行随顺于法的法，从而以一切方式现证一切法，因此可以说佛存在是合理的。如果僧伽存在，那么他的近事弟子们就会积累智慧资粮，并向他供养、承侍和皈依。
English
Because of striving to attain the fruit, it is called entering the stream. When he abides on the ninth liberation path of the peak of existence, he has abandoned all afflictions, and because he is worthy of offering, he is called an Arhat. Details should be learned elsewhere. Thus, the four who have entered the stream and the four individuals who abide in the fruit, these eight great beings are worthy of being places of offering, because the Dharma of realization is manifest, and all the demons cannot shake the Blessed One, therefore it is said to be the Sangha. As it is said: Indra, the king of gods, asked a hundred times, the sovereign asked with power, sentient beings, farmers, wheel-turning kings, faithful ones desiring merit, the merit arising from things, the field of all beings who constantly practice, where to offer to obtain great fruit, the excellent one should be greatly praised, possessing lineage and qualities, being a place of giving is the great Sangha, the four who have entered the stream and the four who abide in the fruit. Thus it is said. Therefore, if the eight individuals do not exist, then the Sangha does not exist. If the noble truths and the complete knowledge of these truths, etc., do not exist, since the truth is not seen, the fruit does not exist. Therefore, if the eight great beings who have entered the stream and abide in the fruit as mentioned above do not exist, then the Sangha does not exist. Second, the Dharma Jewel is not reasonable: Because there are no noble truths, the supreme Dharma does not exist either. There are two kinds of Dharma: the Dharma of scripture and the Dharma of realization. Among them, the truth of cessation and the truth of the path are the Dharma of realization, and the three baskets of scriptures that explain them are the Dharma of scripture. If there are no noble truths, since they are included in them, the supreme Dharma of the nature of scripture and realization does not exist either. Third, the Buddha Jewel is not reasonable: If the Dharma and the Sangha do not exist, how can the Buddha exist? If the Dharma as mentioned above exists, then because of practicing the Dharma that is in accordance with the Dharma, thereby fully realizing all Dharmas in all ways, therefore it is reasonable to say that the Buddha exists. If the Sangha exists, then his close disciples will accumulate the accumulation of wisdom, and offer, serve, and take refuge in him.