Tibetan
་བ་པོ་ཡང་གཉིས་སུ་འགྱུར། །འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ན། འགྲོ་བ་པོ་ཡང་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཕྱིར་འགྲོ་པོ་མེད་པར་ནི། །འགྲོ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཕྱིར། །གང་གི་ཕྱིར་བྱ་བ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱེད་པ་པོ་ལ་ལྟོས་པས་འགྲོ་བ་པོ་མེད་པར་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷ་སྦྱིན་གཅིག་པུ་ལམ་ལ་འགྲོ་བ་ན། འགྲོ་བ་པོ་གཉིས་མེད་པས་བྱ་བ་གཉིས་མེད་དོ། ། གཉིས་པ་གང་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོ་དགག་པ་ལ། སྤྱིར་དགག་པ་དང་། འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། ཅི་སྟེ་འགྲོ་བ་ཡོད་དེ། འགྲོ་བའི་རྟེན་འགྲོ་བ་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་འགྲོ་པོ་མེད་གྱུར་ན། །འགྲོ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །འགྲོ་བ་མེད་ན་འགྲོ་བ་པོ། །ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ག་ལ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་པོ་ཡོད་ན་འགྲོ་བ་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་འགྲོ་བ་པོ་མེད་པར་འགྱུར་ན་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་འགྲོ་བ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་པོ་མེད་ཅེ་ན། བྱེད་པ་པོ་ནི་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མེད་ན་དེའི་རྟེན་འགྲོ་བ་པོ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། དེས་ན་འགྲོ་བ་དང་འགྲོ་བ་པོ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་གཅིག་མེད་ན་གཅིག་ཤོས་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེས་པའོ། །ཅི་སྟེ་འགྲོ་བ་ཡོད་དེ་དེའི་སྒྲས་དེ་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་མེད་ན་ལྷས་སྦྱིན་འགྲོའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་མི་རིགས་ཏེ། འཁར་བ་མེད་ན་འཁར་བ་ཅན་ཞེས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། ལྷས་བྱིན་འགྲོ་ཞེས་བརྗོད་པ་འདི་ཡང་མ་བརྟགས་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པ་མིན་ཏེ། འདི་ལྟར། རེ་ཞིག་འགྲོ་པོ་མི་འགྲོ་སྟེ། །འགྲོ་བ་པོ་མིན་འགྲོ་བ་མིན། །འགྲོ་པོ་འགྲོ་པོ་མིན་ལས་གཞན། །གསུམ་པ་གང་ཞིག་འགྲོ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་ཡོད་ན་འགྲོ་བ་པོའམ། འགྲོ་བ་པོ་མིན་པའམ། དེ་གཉིས་ལས་གཞན་པ་ཞིག་འགྲོ་གྲང་། རེ་ཞིག་འགྲོ་བ་པོ་མི་འགྲོ་བ་དེ་ལྟར་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འོག་མ་གསུམ་གྱིས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །འགྲོ་བ་པོ་མིན་པ་ནི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། དེ་འགྲོ་བོ་ཞེས་བརྗོད་ན་དོན་འགལ་བས་དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་པོ་མིན་པ་འགྲོ་བ་མིན་ནོ། །གང་ལ་འགྲོའོ་ཞེས་རྟོག་པ་འགྲོ་པོ་དང་འགྲོ་པོ་མིན་པ་ལས་གཞན་གསུམ་པ་གང་ཞིག་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་མེད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི། ག
Chinese
行者亦成二，若行之业成二者，行者亦成二。何以故？无行者，则行不成故。以何之故？业必待作者，故无行者，行之业不成故。天授一人行于道，无二行者，故无二业。二者，破遣行之作者，有总破与行者行之别破二者。初者：若谓有行，以有行之所依行者故。若施行者不存在，则行不成，若无行，行者又怎能存在？若行者存在，则行亦应存在，若行者不存在，则因彼不存在，依于彼之行亦不成。何以故行者不存在耶？作者必待业，如前所说之理，若无行之业，则其所依行者又怎能存在？故行与行者，互相依存，一不存在，另一亦不能成立也。若谓有行，以其名言能诠显彼故。若无行，则不应说天授行，如无杖则不应说持杖者一般。若谓此天授行之说，亦仅是未经审察之俗语，非为真实，如是：略言之，行者不行，非行者不行，除行者与非行者之外，第三者谁能行？若谓有行，则行者、非行者，或离彼二者之外者行耶？略言之，行者不行，如是者，下三颂将宣说之。非行者，是离行之业者，若说彼为行者，则成义相违，故非行者不行。于何者而起行耶之思择，离行者与非行者之外，第三者谁能行耶？以无如是者故。是故无行。二者：
English
The goer also becomes two. If the action of going becomes two, then the goer also becomes two. Why? Because without a goer, going is not possible. Why is that? Because an action necessarily depends on an agent, therefore without a goer, the action of going is not possible. When Devadatta alone goes on the road, there is no second goer, therefore there is no second action. Secondly, refuting the agent of going, there are two types: general refutation and specific refutation of the goer going. The first is: If it is said that there is going, because there is a goer who is the basis of going, then: If there is no goer, then going is not possible. If there is no going, how can there be a goer? If there is a goer, then there should also be going. If there is no goer, then because of its absence, the going that depends on it is not possible. Why is there no goer? Because the agent depends on the action, as explained before, if there is no action of going, how can there be a goer who is its basis? Therefore, going and the goer are mutually dependent, and if one does not exist, the other cannot be established. If it is said that there is going because its name expresses that which possesses it, then: If there is no going, it is not appropriate to say that Devadatta goes, just as it is not possible to say "one who has a stick" if there is no stick. If it is said that this statement "Devadatta goes" is merely an unexamined convention and not ultimately true, then: Briefly, the goer does not go, the non-goer does not go, and who is the third that goes other than the goer and the non-goer? If it is said that there is going, then does the goer, the non-goer, or someone other than those two go? Briefly, the goer does not go, and this will be explained by the following three verses. The non-goer is one who is separate from the action of going, and if that is called a goer, it is contradictory, therefore the non-goer does not go. When considering who goes, who is the third that goes other than the goer and the non-goer? Because there is no such thing. Therefore, there is no going. Secondly:
Tibetan
ལ་ཏེ་འགྲོ་བ་པོ་མིན་པ་མི་འགྲོ་ལ་གཉིས་ཀ་མ་གཏོགས་པ་ཡང་མི་འགྲོ་སྟེ། འོན་ཀྱང་འགྲོ་བ་པོ་ཁོ་ན་འགྲོའོ་ཞེ་ན། གང་ཚེ་འགྲོ་བ་མེད་པར་ནི། །འགྲོ་པོ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ན། །རེ་ཤིག་འགྲོ་པོ་འགྲོའོ་ཞེས། །ཇི་ལྟར་འཐད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གང་གི་ཚེ་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོའོ་ཞེས་པའི་ངག་འདིར་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཡིན་ལ། དེས་ཀྱང་འགྲོའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཞིང་། འགྲོ་བ་པོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་ནི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་པ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མེད་པར་འགྲོ་བ་པོ་ཞེས་པའི་ངག་དོན་ལྡན་དུ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ན། རེ་ཞིག་འགྲོ་པོ་འགྲོའོ་ཞེས་པའི་ངག་འདི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཇི་ལྟར་འཐད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །འགྲོའོ་ཞེས་པ་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་འགྲོ་བ་པོ་ཞེས་པ་དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་བཅས་པའི་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོའོ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱོགས་ལ་འགྲོ་བ་པོ། །འགྲོ་བ་དེ་ལ་འགྲོ་མེད་པའི། །འགྲོ་སྒྲ་ཡིན་པར་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །འགྲོ་པོ་འགྲོ་བར་འདོད་ཕྱིར་རོ། །རྒོལ་བ་གང་གི་ཕྱོགས་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་བཅས་པའི་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་བ་དེ་ལ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་མེད་པའི་འགྲོ་སྒྲ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་བཅས་པའི་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕྱོགས་འདི་འགྲོ་བ་པོ་ཞེས་པ་དོན་དང་ལྡན་ཡང་། འགྲོ་ཞེས་པ་དོན་གྱིས་སྟོང་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་འགྲོ་བ་པོ་འགྲོ་ཞེས་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པར་འདོད་ན། གལ་ཏེ་འགྲོ་པོ་འགྲོ་འགྱུར་ན། །འགྲོ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །གང་གིས་འགྲོ་པོར་མངོན་པ་དང་། །འགྲོ་པོར་གྱུར་ནས་གང་འགྲོ་བའོ། །གལ་ཏེ་འགྲོ་པོ་ཞེས་པ་དང་། འགྲོ་ཞེས་པ་གཉིས་ཀ་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ན་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འགྲོ་བའི་བྱ་བ་གང་གིས་འགྲོ་བ་པོར་མངོན་པ་ནི་གཅིག་ཡིན་ལ། འགྲོ་བ་པོར་གྱུར་ནས་གང་འགྲོ་བ་དེ་ནི་བྱ་བ་གཉིས་པ་ཡིན་པས་སོ། ། གསུམ་པ་འགྲོ་བ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ལ། རྩོམ་པ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག གཉེན་པོ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག ལྡོག་པ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་དང་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་ཡོད་དེ། འགྲོ་བ་རྩོམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སོང་ལ་འགྲོ་བ་རྩོམ་མེད་དེ། །མ་སོང་བ་ལ་འགྲོ་རྩོམ་མེད། །འགོམ་ལ་རྩོམ་
Chinese
如果不是行者不行走，也不是除了二者之外的其他行走，然而仅仅是行者行走，如果这样说，当没有行走的时候，行者就不合理，稍微等一下，行者行走，怎么会合理呢？当说“行者行走”这句话时，行走的活动是一个，因此才说行走，而说到行者时，没有第二个行走的活动，因此在没有行走的活动时，说行者就不合理，稍微等一下，行者行走这句话怎么会完全合理呢？即使说行走是有意义的，但行者却是空洞的。如果说具有行走活动的行者行走，那么，在谁的那一方，行者，那个行走没有行走的行走之声就是错误的，因为想要行者行走。反驳者，在谁的那一方，具有行走活动的行者行走，那个行走没有行走的行走之声就是错误的，因为没有第二个行走活动，并且想要具有行走活动的行者行走。因此，这个方面，说行者是有意义的，但行走却是空洞的。如果行者行走这两个都想具有行走活动，如果行者要行走，那么行走就成了两个，凭借什么显现为行者，以及成为行者后所行走的。如果说行者和行走这两个都具有行走活动，那么行走就成了两个，凭借行走活动显现为行者是一个，成为行者后所行走的是第二个活动。第三，驳斥存在行走的论证，分为驳斥存在造作的论证，驳斥存在对治的论证，驳斥存在相违的论证这三个方面。第一，如果说存在行走，因为存在行走的造作，如果这样说，已行走的地方没有行走的造作，未行走的地方没有行走的造作，开始行走时有造作
English
If it is not the goer who does not go, nor does anything other than the two go, but only the goer goes, if you say so, when there is no going, the goer is not reasonable, wait a moment, the goer goes, how can it be reasonable? When saying the phrase "the goer goes," the activity of going is one, therefore it is said to go, and when speaking of the goer, there is no second activity of going, therefore, when there is no activity of going, saying the goer is not reasonable, wait a moment, how can this phrase "the goer goes" be completely reasonable? Even if saying "going" is meaningful, the "goer" is empty. If you say that the goer with the activity of going goes, then, on whose side, the goer, that going without the sound of going is wrong, because you want the goer to go. The opponent, on whose side, the goer with the activity of going goes, that going without the sound of going is wrong, because there is no second activity of going, and you want the goer with the activity of going to go. Therefore, in this aspect, saying "goer" is meaningful, but "going" is empty. If both the goer and going want to have the activity of going, if the goer is to go, then going becomes two, by what is it manifested as the goer, and what is gone after becoming the goer. If both the goer and going have the activity of going, then going becomes two, the activity of going by which it is manifested as the goer is one, and what is gone after becoming the goer is the second activity. Third, refuting the proof of the existence of going, divided into refuting the proof of the existence of fabrication, refuting the proof of the existence of antidote, and refuting the proof of the existence of contradiction. First, if you say there is going, because there is fabrication of going, if you say so, there is no fabrication of going in the place that has been gone, there is no fabrication of going in the place that has not been gone, there is fabrication when starting to go.