Tibetan
་ལྟ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པའི་གཙོ་བོ་གང་ཞིག་གིས་བྱ་ཞེ་ན། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ཟློས་པ་པོས་ནི། གཟུགས་ཏེ་བདག་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །རྣམ་སྣང་གི་ཟློས་པ་པོས་ནི། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དབུས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང་། རྣམ་སྣང་ནི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ཡང་། གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡང་མངའ་བས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱིས་མཚན་པའོ། །མི་བསྐྱོད་པའི་ཟློས་པ་པོ་ནི་འདིས་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྡུད་པས་ན་བསྡུས་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་དང་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བ་མི་བསྐྱོད་པ་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེའི་རྒྱལ་མཆོག་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིན་འབྱུང་གི་ཟློས་པ་པོས་དཀོན་མཆོག་དཔལ་ཏེ་རིན་འབྱུང་དང་། འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་ཟློས་པ་པོས་ཚེ་དཔག་མེད་དང་དོན་གྲུབ་ཀྱི་ཟློས་པ་པོས་ཐོགས་མེད་གྲུབ་པ་སྟེ་དོན་གྲུབ་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྣམས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཟློས་པ་པོའི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲུག་པོ་གང་དབུས་སུ་བསྒོམས་པས་གཙོ་བོ་བྱ་བར་འདིར་དངོས་སུ་བཤད་པ། དེ་དག་གིས་ཉེ་བར་མཚོན་ནས། གནོད་མཛེས་ཀྱི་བར་གྱི་ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་གང་ལ་མེ་ཏོག་ཕོག་པས་གཙོ་བོ་བྱའོ་ཞེས་ཀྱང་ཞོར་ལ་སྟོན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྡོ་རྗེ་མཆོག་ནི་གང་ཡིན་པའི། །དབུས་སུ་སྐུ་ནི་ལེགས་བྲིས་ལ། །དེ་ཡི་མིང་སྨོས་རྡོ་རྗེ་ཡི། །དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་ཞེས་སངས་རྒྱས་གསུངས། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་བཞི་དབུས་སུ་འགྲོ་བ་ན། དེའི་ཤུལ་དུ་མི་བསྐྱོད་པ་འགྲོ་ཞིང་། ཡུམ་གྱི་ཤུལ་དུ་རེག་རྡོ་རྗེ་འགྲོའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཁྲོ་བོ་རྣམས་དབུས་སུ་འགྲོ་བ་ན། རིགས་བདག་གང་ཡིན་པ་དེ་ཕྱུང་ནས་རང་ལ་བསྟིམ། དེའི་ཤུལ་དུ་མི་བསྐྱོད་པ་འགྲོ་ལ། ཕྱོགས་ཀྱི་ལྷ་མོས་ཡུམ་བྱེད་པས། དེའི་ཤུལ་དུ་རེག་རྡོ་རྗེ་མ་འགྲོའོ། །ལྷ་མོ་རྣམས་དབུས་སུ་འགྲོ་བ་ན། རང་གི་རིགས་བདག་གང་ཡིན་པ་དེ་ཕྱུང་ནས་རང་ལ་བསྟིམ། དེའི་ཤུལ་དུ་མི་བསྐྱོད་པ་འགྲོ་ཞིང་རང་གི་ཤུལ་དུ་རེག་རྡོ་རྗེ་མ་འགྲོའོ། །རྣམ་པ་ལྷ་མོ་ལ་ངོ་བོ་རང་གི་རིགས་བདག་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས། དཀྱིལ་འཁོར་པ་གཞན་རྣམས་འབྱིན་ནོ། །ཡང་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་ལྷ་མོ་རྣམས་ལ་མེ་ཏོག་ཕོག་ཀྱང་ལྷ་མོའི་རྣམ་པར་མི་བསྒོམ་གྱིས། དེའི་རིགས་བདག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་
Chinese
那么，以何者作为观修此类坛城之主尊呢？金刚持的演者，应观想自身为坛城中央的金刚持大尊之相。毗卢遮那的演者，应观想毗卢遮那的大手印于中央。毗卢遮那虽是身金刚，然亦具语、意之功德，故以身语意为特征。不动金刚的演者，以此聚集诸天坛城，故为聚集，即与金刚持大尊合一的不动金刚，乃忿怒金刚之王，应观想大手印。同样，宝生的演者，观修宝生，即珍宝之光；无量光的演者，观修无量寿；不空成就的演者，观修无碍成就，即不空成就的大手印等，于坛城中央。以演者之部类差别，于六如来中，观修何者于中央作为主尊，此处实说。以彼等近似表示，于损美之间的三十二尊神中，花落于何者，即作为主尊，亦顺便示之。如是亦云：“金刚胜者为何者，中央身像善妙绘，彼之名号称金刚，坛城如是佛所说。”如是说。若其他四如来于中央，则于其后不动金刚行，于母之后，触金刚行。若菩萨与忿怒尊于中央，则取出何者为部主，融入自身，于其后不动金刚行，方位之天女为母，故于其后不触金刚。若天女于中央，则取出自己之部主，融入自身，于其后不动金刚行，于自己之后不触金刚。相为天女，体性为自己部主之如来慢，遣除其他坛城者。又或者瑜伽士虽于天女掷花，然不观想为天女之相，观想彼之部主如来。
English
So, who should be the main deity for meditating on such a mandala? The repeater of Vajradhara should meditate on himself as the form of the great Vajradhara in the center of the mandala. The repeater of Vairochana should meditate on the great mudra of Vairochana in the center. Although Vairochana is the body vajra, he also possesses the qualities of speech and mind, so he is characterized by body, speech, and mind. The repeater of Akshobhya, because he gathers the mandala of deities, is gathered, that is, Akshobhya, who unites with the great Vajradhara, is the supreme king of the wrathful vajras, and the great mudra should be meditated upon. Similarly, the repeater of Ratnasambhava should meditate on Ratnasambhava, that is, the jewel light; the repeater of Amitabha should meditate on Amitayus; and the repeater of Amoghasiddhi should meditate on unobstructed accomplishment, that is, the great mudras of Amoghasiddhi, etc., in the center of the mandala. According to the division of the repeater's family, whichever of the six Tathagatas is meditated on in the center as the main deity is actually explained here. By approximating them, it is also shown incidentally that whichever of the thirty-two deities between Nodhme and others the flower falls on should be the main deity. It is also said: "The vajra victor, whatever it may be, the body image is well drawn in the center, his name is called vajra, the mandala is as the Buddha said." Thus it is said. If the other four Tathagatas go to the center, then Akshobhya goes after them, and Touch Vajra goes after the mother. If Bodhisattvas and Wrathful Ones go to the center, then extract whoever is the family lord and absorb him into oneself, and Akshobhya goes after him, and the directional goddess is the mother, so Touch Vajra does not go after him. If goddesses go to the center, then extract your own family lord and absorb him into yourself, and Akshobhya goes after him, and Touch Vajra does not go after yourself. The form is a goddess, the essence is the Tathagata's pride of one's own family lord, and the other mandala practitioners are eliminated. Or, even if the yogi throws flowers at the goddesses, he does not meditate on the form of the goddess, but meditates on the Tathagata who is the lord of that family.