Tibetan
།ཡོངས་འདུའི་ཤིང་སོགས་འབྱོར་བ་དཔག་ལས་འདས། །(ཀ༤བ) འཐབ་བྲལ་དགའ་ལྡན་འཕྲུལ་དགའ་གཞན་འཕྲུལ་སྟེ། །ལྷ་གནས་བཞི་པོ་མཚོ་ནས་རང་རང་བར། །ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་སྟེང་དུ་ཡང༌། །གཞལ་བའི་མཁའ་ལ་སྤྲིན་བཞིན་སོ་སོར་ཆགས། །གཟུགས་ཚེ་ལོངས་སྤྱོད་རིམ་པས་གོང་མ་འཕགས། །ཀུན་ཀྱང་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །འདི་མན་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན། །དེ་སྟེང་གཟུགས་ཁམས་གནས་རིས་བཅུ་བདུན་དང༌། །གཟུགས་མེད་བཞི་སྟེ་སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་ཐུག །དེ་ཀུན་ཆགས་བྲལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་འཚོ། །འདོད་གཟུགས་ཀུན་ནའང་རང་རང་རྒྱལ་པོ་གནས། །གཟུགས་མེད་ན་ནི་རང་ལས་གཞན་མི་སྣང༌། །དེ་ལྟར་ཁམས་གསུམ་ཀུན་གྱི་ནང་ན་ཡང༌། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་དང་རང་རྒྱལ་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །འབྱུང་ཞིང་དགེ་སྡིག་ལས་ཀུན་མཐུ་ཆེ་བས། །ལྷ་ལས་ལྷག་པ་མི་ཡི་འགྲོ་བར་གསུངས། །དེར་ཡང་སྒྲ་མི་སྙན་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི། །ས་སྟེ་སྔར་མེད་དམ་ཆོས་སྒྲུབ་པ་མེད། །གླིང་གསུམ་འདི་ནི་ལས་ཀྱི་ས་སྟེ་མཆོག །དེ་ལས་ཀྱང་ནི་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བའི་གནས། །འཛམ་བུའི་གླིང་ཉིད་ཁྱད་དུ་འཕགས་པ་ཡིན། །གསེར་གླིང་སིངྒྷ་ལ་དང་ཙནྡྲ་གླིང༌། །ལ་སོགས་གླིང་བྲན་མང་མོད་འདི་རུ་འདུ། །དེ་ཡང་ཡུལ་དབུས་རྒྱ་གར་རྒྱལ་ཁམས་ནི། །ཟ་འོག་བླ་རེས་ཕུབ་འདྲ་རིན་ཆེན་གླིང༌། །དེ་ལ་ཡུལ་འཁོར་ཆེན་པོ་བཅུ་དྲུག་དང༌། །ཁྱད་པར་མཉན་ཡོད་གནས་བཅས་ཡངས་པ་ཅན། །ཙམྤ་ཝ་ར་ཎ་སི་མ་ག་དྷ། །དེ་རྣམས་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་དྲུག་དུ་བཤད། །སོག་པོ་ལི་ཡུལ་ཤིང་རྟའི་དབྱིབས་འདྲ་སྟེ། །སྣ་ཚོགས་འདོད་དགུ་དགོས་འདོད་འབྱུང་བའི་གླིང༌། །ཧོར་དང་རྒྱ་ནག་མེ་ཏོག་པདྨ་ནི། །ཁ་བྱེ་འདྲ་སྟེ་ངོ་མཚར་ཆེ་བའི་གླིང༌། །ཁ་བ་ཆགས་པ་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་ཁམས་ནི། །སྲིན་མོ་གན་རྐྱལ་འགྱེལ་འདྲ་ངམ་གྲོག་ཆེ། །འདྲེ་སྲིན་གདུག་པ་མང་ཞིང་རི་ནག་རྩུབ། །མུན་པའི་སྨག་རུམ་ལྟ་བུར་གནས་པ་ཡིན། །གཞན་ཡང་ཡུལ་འཁོར་ཆེན་པོ་མཐའ་ཡས་སྟེ། །རང་རང་དཔལ་འབྱོར་ལོངས་སྤྱོད་ལྡན་པས་གནས། །དེ་ལྟར་(ཀ༥ན) སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མས་རིམ་ཆགས། །རྫོགས་ཚེ་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་ལྷ་ཞིག་ན། །ཤི་འཕོས་ཚངས་ཆེན་གནས་སུ་བརྫུས་སྟེ་སྐྱེས། །དེ་ཡིས་བདག་ལ་གྲོགས་གཞན་ཡོད་ན་སྙམ། །དེ་ཡི་མོད་ལ་ལྷ་གཞན་བརྫུས་སྟེ་བྱུང༌། །དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཚངས་ཆེན་ནི། །སྣོད་བཅུད་བྱེད་པོ་ཡིན་སྙམ་འཁྲུལ་པ་སྐྱེས། །དེ་ལྟར་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཡས་རིམ་བཞིན། །ཆགས་
Chinese
圆满聚集之树等财富不可估量。(ཀ༤བ) 无争夺，喜乐，化乐，他化乐。四天界从海至各自处， 有多少，其上亦如是。可衡量的空中如云般各自形成。 色、寿命、受用次第上层更胜。然皆具足欲之贪著故， 此下说为欲界。其上色界有十七处， 无色界四处，至有顶。彼等皆离贪，以禅定为食。 欲界色界一切处，各自有国王。无色界中，自外不显现。 如是三界一切之中，转轮王、独觉、圆满正等觉， 出现，善恶业一切力大故，言人胜于天。 其中亦有声不悦耳，受用之 地，即无有昔时未有之正法修持。此三洲乃业之胜地。 彼中亦是佛陀出现之处，赡部洲最为殊胜。 金洲、僧伽罗洲与旃陀罗洲， 等众多小洲皆集于此。其中中心印度国， 如丝绸伞盖覆盖之珍宝洲。彼处有十六大国， 特别是舍卫城与广阔的毗舍离。瞻波、波罗奈、摩揭陀， 彼等说是六大城市。蒙古与于阗形如车， 是能生出各种所需所欲之洲。蒙古与中国如莲花， 花瓣张开般，是奇妙之洲。积雪覆盖的西藏国， 如仰卧之罗刹女，险峻深渊。多有恶鬼罗刹，山黑且粗糙， 如黑暗之深渊般存在。其他还有无量广大国土， 各自具有财富受用而安住。如是(ཀ༥ན) 器世间由下而上形成。寿命终结时，二禅天之天人， 死后化生于大梵天处。彼心想若有其他同伴则好， 其念一生起，其他天人便化生出现。因此世间之人认为大梵天， 是器情之造物主，生起错觉。如是众生由上而下次第， 形成。
English
The wealth of trees and other resources that gather completely is immeasurable. (Ka4b) Free from strife, Joyful Land, Transformation Joy, Other Transformation. The four abodes of gods, from the ocean to their respective places, As many as there are, so many also above. In the measurable sky, they form separately like clouds. Form, lifespan, and enjoyment are superior in order upwards. However, all possess attachment to desire, Therefore, below this is said to be the desire realm. Above that, the form realm has seventeen abodes, The formless realm has four, reaching the peak of existence. All of them are free from attachment and sustained by samadhi. In all desire and form realms, there are kings in their respective places. In the formless realm, nothing other than oneself appears. Thus, within all three realms, Wheel-turning Kings, Solitary Buddhas, and Perfectly Enlightened Buddhas, Appear, and because the power of good and bad karma is great, it is said that humans are superior to gods. There, too, the sound is unpleasant, and the enjoyment of That place is where there is no practice of the Dharma that was not there before. These three continents are the supreme place of karma. Even from that, it is the place where Buddhas arise, Jambudvipa is particularly excellent. Golden Continent, Sinhala Continent, and Chandra Continent, And many other minor continents gather here. Among them, the central Indian kingdom, Is like a jewel continent covered by a silk umbrella. There are sixteen great countries there, Especially Shravasti and the vast Vaishali. Champa, Varanasi, Magadha, These are said to be the six great cities. Mongolia and Khotan are shaped like chariots, It is a continent that produces various desired things and needs. Mongolia and China are like lotus flowers, Like opening petals, it is a wonderful continent. The snowy Tibetan kingdom, Is like a supine ogress, steep and deep abyss. There are many evil demons and rakshasas, the mountains are black and rough, It exists like a dark abyss. Furthermore, there are limitless vast lands, Each dwells with wealth and enjoyment. Thus (Ka5n) The vessel world is formed from below upwards. When life ends, a god of the second dhyana heaven, Dies and is reborn, falsely appearing in the abode of the Great Brahma. He thinks, "It would be good if there were other companions," As soon as that thought arises, other gods are born by transformation. Therefore, worldly people think that the Great Brahma, Is the creator of the vessel and its contents, and a delusion arises. Thus, sentient beings are formed in order from above downwards, Formed.
Tibetan
ནས་ལྷ་གནས་མ་ལུས་ཚང་བའི་ཚེ། །འོད་གསལ་ལྷ་ཞིག་ཤི་འཕོས་སྐད་ཅིག་གིས། །འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་མི་རུ་བརྫུས་སྟེ་སྐྱེས། །དེ་བཞིན་གཞན་ཡང་བརྫུས་སྐྱེས་མང་བྱུང་སྟེ། །ཚེ་ཚད་དཔག་ཡས་བསམ་གཏན་ཟས་ཀྱིས་འཚོ། །ལུས་ལ་འོད་ལྡན་རྫུ་འཕྲུལ་མཁའ་ལ་འགྲོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་ལྡན་པ་ཡིན། །དེ་ཚེ་ས་འདི་བདུད་རྩི་ས་ཡི་བཅུད། །དཀར་ཞིང་སྦྲང་རྩིའི་རོ་ལྡན་འཇམ་ལ་བཞུན། །མར་སར་གོང་བུ་ལྟ་བུ་ཁོ་ནར་གནས། །དེ་ལ་སྲེད་པས་ཟོས་པས་བསམ་གཏན་གྱི། །ཟས་ཉམས་ལུས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་ནུབ་པར་གྱུར། །སྲེད་པའི་དབང་གིས་ས་བཅུད་གཏིང་དུ་ནུབ། །ས་མོ་ཞག་ཅེས་ཁ་དོག་དམར་སེར་ལ། །སྦྲང་རྩིའི་རོ་ལྡན་བྱུང་སྟེ་ཟོས་པ་ཡིས། །ལྕི་བའི་ཕྱིར་ན་ལུས་ཀྱི་འོད་ཀྱང་ཉམས། །དེ་ནས་མཁའ་ལ་ཉི་ཟླ་གཟའ་སྐར་བྱུང༌། །ས་ཞག་ས་འོག་ནུབ་སྟེ་བདུད་རྩི་ཡི། །མྱུ་གུའི་ཚལ་བྱུང་དེ་ཡང་ཟོས་པས་ནུབ། །མ་རྨོས་སཱ་ལིའི་འབྲས་བྱུང་དེ་ཟོས་པས། །ཤིན་དུ་རགས་ཕྱིར་རྙིགས་མ་བཤང་གཅི་བྱུང༌། །འདི་ཡན་རྫོགས་ལྡན་བསྐལ་པ་ཅེས་བྱར་གྲགས། །རྒྱུ་དེས་ཕོ་མོའི་དབང་པོ་ཐ་དད་དོད། །ལྟ་དང་རྒོད་དང་ལག་བཅང་འཁྲིག་པ་བྱུང༌། །གཞན་གྱིས་བལྟས་ནས་ས་རྡོས་བཏབ་ཅིང་གཤེས། །ངོ་ཚ་སྐྱོབ་ཕྱིར་ཁྱིམ་བྱས་མངལ་སྐྱེས་བྱུང༌། །མི་ཚངས་སྤྱོད་གྱུར་གཞན་གསུམ་མ་ཉམས་ཕྱིར། །གསུམ་ལྡན་བསྐལ་པ་ཞེས་བྱར་གྲགས་པ་ཡིན། །སཱ་ལིའི་འབྲས་དེ་ནམ་ཟ་ལེན་པ་ལས། །ལེ་ལོ་ཅན་ཞིག་གིས་ནི་གསོག་འཇོག་བྱས། །དེ་མཐོང་ཀུན་ཀྱང་(ཀ༥བ) སོག་འཇོག་བྱེད་པར་གྱུར། །སྲེད་པའི་རྒྱུ་དང་སེར་སྣའི་སྐྱོན་དེ་ཡིས། །སཱ་ལིའི་འབྲས་ཀྱང་སྦུན་པ་སྲ་བས་གཡོགས། །བརྔས་མ་ཐག་དུ་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད་ནས། །མཛངས་ཤིང་ཕན་པར་དགའ་བའི་མི་ཅིག་གིས། །ཆ་མཉམ་ཞིང་བགོས་རང་གི་སྐལ་བ་ཆད། །ཀུན་གྱིས་ཅུང་ཟད་ཙམ་རེ་བྱིན་པ་ཡིས། །སྐལ་བ་ཤིན་དུ་རྒྱལ་ཕྱིར་རྒྱལ་པོར་ཐོགས། །གཅིག་གི་སྐལ་པ་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་བརྐུས་པས། །དེ་ནས་གཉིས་ལྡན་བསྐལ་པ་ཅེས་བྱར་གྱུར། །རྐུ་བ་སྲུང་ཕྱིར་སྔར་གྱི་རྒྱལ་པོ་དེ། །ཞིང་རྣམས་སྲུང་བསྐོས་དྲུག་ཆ་གླར་བྱིན་པས། །ཞིང་དཔོན་དུ་གྲགས་དཔྱ་ཁྲལ་ཐོག་མ་ཡིན། །རྐུ་བ་བྱུང་ཚེ་ཞི་བས་མ་བཟློག་ནས། །ལུས་ལ་བསྣུན་སྟེ་བསད་པས་སྲོག་གཅོད་བྱུང༌། །གསོད་པས་སྐྲག་རྣམས་རྫུན་དུ་སྨྲ་བར་བྱེད། །དེ་ལྟར་རྩ་བ་བཞི་ག་སྤྱད་པའི་ཕྱིར། །རྩོད་པར་ལྡན་པའི་དུས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན། །འདི་ནི་ཐུབ་བསྟན་སྐྱོན་མེད་ལོ་བཅུ་ག
Chinese
当所有天界众神圆满之时，光明之神死亡转移，刹那间，化作人身降生于阎浮提。同样，其他许多化生也相继出现，寿命无限，以禅定为食。身体具有光明，拥有神变，能在空中行走。具备无量色身功德。那时，这片土地是甘露，是大地精华，洁白如雪，具有蜂蜜的滋味，柔软而润滑，完全像酥油团一样存在。由于贪恋它而食用，禅定的食物消失，身体的神变也消失了。由于贪欲的控制，大地精华沉入地下。出现了名为“地皮油”的东西，颜色红黄，具有蜂蜜的滋味，人们食用它。因为沉重，身体的光芒也消失了。之后，空中出现了日月星辰。地皮油沉入地下，出现了甘露的嫩芽，人们食用它也消失了。出现了无需耕种的稻米，人们食用它。因为非常粗糙，所以产生了糟粕大小便。这以上被称为圆满劫。因此，男女的器官开始分化。出现了互相观看、嬉戏、手牵手和性行为。被他人看到后，用泥土和石头互相投掷。为了遮羞，建造房屋，出现了胎生。因为出现了不净行，其余三种（指妄语、偷盗、杀生）尚未出现，所以被称为三具劫。稻米每次食用都去取，有个懒惰的人开始储存。看到后，大家都（ཀ༥བ）开始储存。由于贪婪的原因和吝啬的过失，稻米也被坚硬的谷壳覆盖。收割后也不再立即生长。有个聪明且喜欢帮助他人的人，平均分配，自己的一份被扣除了。大家都给他一点点，因为份额非常大，所以被立为国王。一个人的份额被另一个人偷走，从此被称为二具劫。为了防止偷盗，之前的国王，委任守护田地，给予六分之一作为报酬，被称为田主，这是最初的赋税。发生偷盗时，无法用和平制止，殴打身体并杀害，出现了杀生。因为害怕被杀，人们开始说谎。像这样，因为使用了四种根本，所以进入了争斗的时代。这是无垢的释迦教法十年
English
When all the gods of the heavens were complete, a radiant god died and transmigrated, instantly taking birth as a human in Jambudvipa. Similarly, many other apparitional births occurred, with immeasurable lifespans, nourished by the food of meditative absorption. Their bodies possessed light, they had miraculous powers, and they traveled in the sky. They possessed limitless qualities of form. At that time, this earth was nectar, the essence of the earth, white and possessing the taste of honey, soft and smooth, existing entirely like balls of butter. Because they ate it out of craving, the food of meditative absorption diminished, and the miraculous powers of their bodies disappeared. Due to the power of craving, the essence of the earth sank into the ground. Something called "earth-skin oil" appeared, reddish-yellow in color, possessing the taste of honey, and people ate it. Because it was heavy, the light of their bodies also diminished. Thereafter, the sun, moon, planets, and stars appeared in the sky. The earth-skin oil sank beneath the earth, and sprouts of nectar appeared, which they also ate and which then disappeared. Uncultivated rice appeared, which they ate. Because it was very coarse, waste matter, urine, and feces appeared. Up to this point, it was known as the Age of Perfection. Because of this, the organs of male and female differentiated. Looking, flirting, holding hands, and sexual intercourse occurred. When others saw them, they threw dirt and stones at each other. To protect their shame, they built houses, and womb-born births occurred. Because impure conduct arose, but the other three (lying, stealing, killing) had not yet arisen, it was known as the Age of Three. The rice was taken each time it was eaten, but a lazy person began to store it. Seeing this, everyone (ཀ༥བ) began to store it. Due to the cause of craving and the fault of miserliness, the rice was also covered with a hard husk. After being harvested, it no longer grew immediately. A wise person who liked to help others divided it equally, and his own share was deducted. Everyone gave him a little, and because his share was very large, he was established as the king. One person's share was stolen by another, and from then on, it was known as the Age of Two. To protect against theft, the previous king appointed guards to protect the fields, giving them one-sixth as wages. They were known as field lords, and this was the first tax. When theft occurred, it could not be stopped peacefully, so they struck the body and killed, and killing arose. Because they were afraid of being killed, people began to lie. In this way, because the four roots were practiced, it became a time of strife. This is the flawless teaching of the Buddha for ten years.