Tibetan
་ཚད་སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་ཡིད་ལ་ (༧༩༨)མི་བྱེད་པར་རང་ཤར་བའོ། །དེ་བརྟན་པའི་ཚད་མཉམ་རྗེས་དང་བྲལ་བའི་ཁོར་མའོ། །འབྲས་བུའི་ཚད་བློ་འདས་ཟུང་འཇུག་རང་ཤར། དེ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚད། །ཕྲིན་ལས་ཕྱོགས་མེད་ལྷུན་གྲུབ་རང་ཤར་བའོ། །རྗེས་ཀྱི་ཚད་མེད་སྙིང་རྗེ་རང་ཤར། དེ་བརྟན་པའི་ཚད་སྟོང་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་ལས་མི་གཡོ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཟུང་འཇུག་སྨོན་ལམ་གྱི་བརྒྱན་ནས། དམིགས་མེད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི། རྗེས་ཀྱི་མན་ངག་དམ་པའོ། ཨྀིྠཿ །། (༧༩༩)ཕྱག་ཆེན་གའུ་མ་བཞུགས་སོ། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མ་ཧཱ་མུ་དྲ། བོད་སྐད་དུ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དཔལ་ཟུང་འཇུག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདེ་ཆེན་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས། །ལོངས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་གྱིས། །སྐྱེ་མེད་རང་སྒྲ་འདི་སྐད་ཐོས། །ཐ་མལ་ཤེས་པ་ཨེ་མ་ཧོ། །སྔོན་འགྲོ་རང་བབས་རྣམ་གསུམ། དངོས་གཞི་སྐྱོན་བཞི་རང་གྲོལ། མཐར་ཐུག་སྐུ་བཞི་རང་ཤར་རོ། །གནས་དབེན་པར་ས་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ལག་པ་ནོན་ཕྱག་སྒལ་ཚིགས་བསྲང་རྒྱས་ཚིགས་བཞི་དང་། རྩ་དང་ཆུ་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་གློད་པ་ནི་ལུས་རང་རྩོལ་མེད་བབས་སོ། །མཆུ་རྩོལ་བ་འབྱེད་བཙུམས་ཀྱི་མེད་ཅིང་སྨྲ་ངག་བརྗོད་དང་བྲལ་བ་འདིའི་ངང་ལ་བཞག་པ་ནི། རང་བབས་སོ། །ལྟ་སྟངས་དང་བཅས་པ་སེམས་མིག་ལྟ་སྟོངས་བསྒོམ་འདོད་ཀྱི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་རྩོལ་མེད་སེམས་རང་བབས་སོ། ། (༨༠༠)གཉིས་པ་དངོས་གཞི་དེ་ཉིད་སྐྱོན་བཞི་དང་བྲལ་བར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་ཀྱང་ཉེ་དྲགས་པས་ངོ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་གྱི་འཁོར་བར་འཁྱམ་མོ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་ལ་ཤར་ཡང་དཔེ་མཚོན་མི་ནུས་ངོ་བོ་ཁ་དོག་ལ་སོགས་མ་གྲུབ་པས་ཟབ་དྲགས་ངོས་མ་ཟིན། ཆེས་པས་ཡེངས་སུ་བསྒོམ་པ་དང་བྲལ་བའི། སྐུ་གསུམ་རང་ལ་ཤར་བས་བཟང་དྲགས་པས་ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་པས་བློར་མ་ཤོང་པས་སླ་དྲགས་ཡིད་མ་ཆོས་སྐུར་ཐག་ཆོད་དང་བྲལ་བས་སྐྱོན་གྱིས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའོ། །གསུམ་པ་མཉམ་རྗེས་བློས་བྱས་དང་བྲལ་བའི་རང་ཤར་དེ་ལ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་གསལ་བ་དེ་སྤྲུལ་སྐུ། གསལ་འཛིན་དང་བྲལ་མཐར་ཐུག་ སྐུ་བཞིའི་རང་ཤར་ དང་ ཐམས་ཅད་ ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ བའི་རྟོག་མེད་དེ་ཆོས་ རང་ཤར་དུ་གསལ་ སྐུ་གསལ་ལ། རྟོག་མེད་དེ་ཉིད་ཟག་མེད་ཀྱི་ བདེ་བར་ རང་ ཤར་བས་ལོངས་སྐུ་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། དེ་གསུམ་རང་བཞིན་མི་ཕྱེད་པས་མཐར་ཐུག་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུའོ། །དེ་ཉིད་ལ་ (༨༠༡)རྟོག
Chinese
不以衡量显现心识有别于意（798）而自生。其稳固之量，是无有均等后续之范围。果之量，是超离心识之双运自生。那是究竟之量。事业无有方所任运自成而自生。后续之量，是无量大悲自生。其稳固之量，是不动摇于空性和大悲无别。如是，以双运愿文之庄严，以无缘而完全回向，是后续之窍诀。ཨྀིྠཿ（藏文）！。（799）大手印护身符在。印度语：མ་ཧཱ་མུ་དྲ།（藏文，梵文天城体：महामुद्रा，梵文罗马拟音：mahāmudrā，汉语字面意思：大手印）。藏语：大手印吉祥双运大手印，我顶礼。大乐任运无为，报身金刚持尊前，听闻此无生自声。平凡觉知噫玛火！前行自住三种，正行四过自解脱，究竟四身自显现。于寂静处，以跏趺坐姿，手结等印，脊椎正直，四节脉和水液全部放松，是身体自然无勤安住。嘴唇无有努力张合，语离言说，安住于此状态，是自然安住。以视线等，心眼观空，离于想要修习之分别念，是无勤心自然安住。（800）第二，正行，当远离四过，心之法身和合无离，然因太近而未识之过失，于轮回中漂泊。大手印于自心显现，然因无法比喻，体性颜色等未成立，故因太深而未识。因过于散乱而离于修习，三身于自心显现，然因太好而未生起定解，故因心量狭小而未容纳，故因太易而未信解，离于法身之决断，故于过失中漂泊。第三，等后，离于作意之自生，于彼显现种种显现，是化身。离于执着显现，究竟四身之自显现，和一切大手印之无分别，彼法身自显现。无分别彼即是无漏之乐，自生故，报身圆满受用身。彼三者自性不分，故是究竟大乐之身。于彼（801）分别
English
Without differentiating between the measure of appearance and mind (798), it arises spontaneously. The measure of its stability is the expanse free from equality and aftermath. The measure of the fruit is the spontaneously arising union beyond mind. That is the measure of completion. Activity arises spontaneously, spontaneously accomplished without partiality. The measure of the aftermath is immeasurable compassion arising spontaneously. The measure of its stability is unwavering from the inseparability of emptiness and compassion. Thus, adorned with the aspiration prayer of union, the complete dedication with non-objectification is the supreme instruction of the aftermath. ཨྀིྠཿ (Tibetan)! (799) The Great Seal Amulet is present. In the language of India: མ་ཧཱ་མུ་དྲ། (Tibetan, Sanskrit Devanagari: महामुद्रा, Sanskrit Romanization: mahāmudrā, Literal Chinese Meaning: Great Seal). In the Tibetan language: Homage to the glorious union Great Seal Great Seal. Great Bliss spontaneously accomplished, uncompounded. By the great Vajradhara of the Sambhogakaya, this unborn self-sound was heard. Ordinary awareness, emaho! The preliminary, self-abiding, threefold. The main part, the four faults self-liberated. The ultimate, the four kayas self-arising. In a solitary place, in the lotus posture, with hands in the gesture of equipoise, spine straight, the four joints and all the collected channels and fluids released, is the body naturally, effortlessly abiding. The lips without effort of opening and closing, speech free from words, abiding in this state is natural abiding. With the gaze and so forth, the mind-eye gazing into emptiness, free from the thought of wanting to meditate, is the effortless mind naturally abiding. (800) Second, the main part itself should be free from the four faults. Although the Dharmakaya of mind is inseparable, due to being too close, the fault of not recognizing it causes wandering in samsara. Although the Great Seal arises in oneself, it cannot be exemplified, and because its essence, color, etc., are not established, it is not recognized due to being too profound. Because of excessive distraction, one is separated from meditation. Because the three kayas arise in oneself, but definitive understanding does not arise due to being too good, and because it is not contained in the mind due to being too small, and because it is not believed due to being too easy, and because one is separated from the determination of the Dharmakaya, one wanders in the faults. Third, in the equal aftermath, the self-arising free from contrivance, the various appearances that appear in it are the Nirmanakaya. Free from grasping at appearances, the ultimate self-arising of the four kayas, and all the non-conceptuality of the Great Seal, that Dharmakaya appears as self-arising. That non-conceptuality itself is the uncontaminated bliss, arising spontaneously, hence the Sambhogakaya, the body of perfect enjoyment. These three are inseparable in nature, hence the ultimate body of great bliss. On that (801) conceptualization.