Tibetan
ར་བྱུང་ན་སྐབས་དེར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཉམས་ཤར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས། དེ་ཉིད་དུ་རང་གཞན་སྣོད་བཅུད་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་གཏད་ནས། ག་རེ་འདི་ཐམས་ཅད་སྣང་ནི་སྣང་། བདེན་ནི་མི་བདེན། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན། རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཡིན་སྙམ་པའི་འདུན་པ་ཤུགས་ཆེར་བསྐྱེད། དེ་རྗེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །བདེན་པར་མེད་དོ་སྙམ་པའི་བློ་དེ་ཀའི་རང་ངོ་ལ་ཆེ་རེ་བལྟས་པས། གང་ཡང་གཟུང་དུ་མེད་པ་ཡོད། དེ་ལ་ལྷོད་དེ་མཉམ་པར་བཞག །གང་ཤར་དེ་ལ་བཅས་བཅོས་མི་བྱའོ། །འདི་ལ་ཉམས་ལེན་གྱི་ངོ་བོ་སྔར་གྱི་མོས་གུས་བླ་མའི་ལམ་ཁྱེར་དེ་ཀའི་ངང་ནས། སྒྱུ་མའི་འདུན་པ་གཅིག་ལྷག་པོར་སྟོན་པ་ཀ་ཡིན། རེས་བླ་མ་འོད་དུ་ཞུ་རང་ལ་བསྟིམ་ནས། སྒྱུ་ (༣༩༣)མའི་འདུན་པ་བསྒོམ། རེས་བླ་མ་མདུན་ནམ་སྤྱི་བོར་བཞུགས་བཞིན་པའི་ངང་ནས་སྒྱུ་མའི་འདུན་པ་བསྒོམ་པ་གཉིས་པོ་གང་འོས་འོས་སུ་བྱ། དམིགས་སྐོར་བཅུ་བཞི་པའོ། །དེ་ལྟར་བུ་ཉམས་སུ་བླངས་ཀྱང་འཕྲལ་དུ་དགེ་སྦྱོར་མ་སྐྱེས་ན། མོས་གུས་རབ་ཀྱི་ཚད་དུ་ཕྱིན་པ་མ་བྱུང་བས་ལན། དབང་པཔོ་རབ་ཏུ་མ་ཚུད། ད་གཉིས་པ་དབང་པོ་འབྲིང་ཚིག་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་ཁྲིད་པ་ལ། རང་ལུས་སྣང་སྟོང་ལྷ་སྐུ་སྒོམ་པ་དང་། ཅིར་སྣང་སྒྱུ་མའི་ལམ་ཁྱེར་གཉིས་ཡོད། དང་པོ་ནི། སྐྱབས་འགྲོ་ནས་བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་བར་དུ་དབང་པོ་རབ་ཀྱི་སྐབས་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་། ཐུན་གྱི་ཕྱེད་ཙམ་སུམ་གཉིས་ཙམ་བླ་མའི་གསོལ་འདེབས་བྱ། དེ་ནས་བླ་མ་འོད་དུ་ཞུ་ནས་རང་ལ་བསྟིམ། བླ་མ་དང་རང་སེམས་དབྱེར་མེད་ལ་ཅུང་ཟད་མཉམ་པར་བཞག །དེར་རྣམ་རྟོག་གཅིག་ཐོལ་གྱིས་སྐྱེ་ཚད་པ་ན། རང་གི་ལུས་སེམས་ (༣༩༤)ལ་ཆེར་གྱིས་བལྟས་ནས། རང་ཉིད་ལྷ་སྐུར་གསལ་བཏབ། དེ་ལ་གཞིག་འགྲེལ་ཞིག་བཏང་སྟེ། ག་རེ། ལྷ་སྐུར་སྣང་བ་འདི་ཡང་རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལས་གཞན་ཕྱི་རོལ་དུ་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མེད། ལྷ་སྐུ་འདི་ཁོ་ན་སེམས་ཡིན། སེམས་ཁོ་ན་ལྷ་སྐུ་འདིར་སྣང་བ་ཡིན་སྙམ་དུ་འདུན་པ་དྲག་ཏུ་སྦྱོང་བ་འདི་གནད་གཅིག་ཡིན། ཡང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཡང་བདེན་དངོས་སུ་མ་གྲུབ་སྣང་བ་ཙམ་མ་གཏོགས་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་གང་ན་ཡང་མི་འདུག །ངོ་ཏི་འདི་འདྲ་ཞིག་ཡིན་བྱ་བ་གཅིག་ཀྱང་མི་གདའ། སྣང་ནི་སྣང་བདེན་ནི་མི་བདེན། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་འདུན་པ་དྲག་ཏུ་སྦྱོང་བ་འདི་གནད་གཉིས་པ་ཡིན། དེ་ནས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་སྙམ་མཁན་ཁོ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་འདུན་པ་དེ་ཡང་རང་སར་ཞི། གང་ཤར་ངོས་བཟུང་
Chinese
如果生起，那時就叫做生起如幻的體驗。在那時，將心專注於自己和他人的器情世界的所有顯現上。心想：無論如何，這一切都是顯現，但並非真實，而是如幻，如夢。強烈生起這樣的意願。之後，觀想如幻，心想並非真實存在，將心識安住在本性上。放鬆並保持平等。不對任何顯現的事物加以改造。這其中的修持要點，是在先前虔誠心和上師瑜伽的基礎上，額外強調如幻的意願。有時將上師融入自身的光中，修持如幻的意願。有時觀想上師在前方或頭頂，並在此狀態下修持如幻的意願。這兩種方式可根據情況選擇。這是第十四個引導。這樣修持，如果沒有立即生起善念，那是因為沒有達到極致的虔誠心，根器沒有完全成熟。現在是第二種，根器中等者，不被其他言辭打斷的引導，有觀修自身為顯空本尊身，以及一切顯現皆為如幻的兩種修持方法。第一種是，從皈依直到向上師祈禱之間，都按照上等根器的方式修持。在一次禪修的半段或三分之二的時間裡，向上師祈禱。之後，上師化光融入自身，上師與自心無二無別，稍作安住。此時，如果突然生起一個念頭，就仔細觀察自己的身心，將自己觀想為本尊。對此進行分析：無論如何，顯現為本尊的這種現象，除了自己內心的顯現之外，沒有任何外在的實質存在。這個本尊就是心，心就是顯現為本尊。強烈修持這種意願是一個要點。此外，心的本性也並非真實存在，除了顯現之外，在內外中間任何地方都不存在。沒有任何事物可以被稱為『本質就是這樣』。顯現是顯現，但並非真實。強烈修持如幻的意願是第二個要點。之後，觀察認為如幻的那個心識的本性，那個意願也會自然平息。不作任何辨別，安住於任何顯現之中。
English
If it arises, then it is called the arising of an experience like illusion. At that time, focus the mind on all the appearances of the container and its contents, both self and other. Think: "No matter what, all of this appears, but it is not real, but like an illusion, like a dream." Generate a strong intention like that. Afterwards, contemplate it as being like an illusion. Thinking that it is not truly existent, look intently at the very nature of that mind. There is something that cannot be grasped. Relax into that and remain in equanimity. Do not manipulate or alter whatever arises. The essence of this practice is to show the intention of illusion as an extra on top of the previous devotion and guru's way of taking the path. Sometimes, dissolve the guru into light and absorb into oneself, and meditate on the intention of illusion. Sometimes, contemplate the guru as being in front or on the crown of the head, and in that state, meditate on the intention of illusion. Do whichever of these two is appropriate. This is the fourteenth instruction. In this way, even if one practices, if virtuous activity does not arise immediately, it is because one has not reached the ultimate level of devotion, and one's faculties are not fully matured. Now, the second one is for those of middling faculties, a guidance that is not interrupted by other words. There are two practices: meditating on one's own body as an empty form, a deity, and taking whatever appears as the path of illusion. The first is: from taking refuge up to praying to the guru, practice as in the case of the superior faculties. For about half or two-thirds of the session, pray to the guru. Then, the guru dissolves into light and absorbs into oneself. Remain slightly in equanimity in the inseparability of the guru and one's own mind. There, if a thought suddenly arises, look intently at one's own body and mind, and visualize oneself as a deity. Give it an analysis: "No matter what, this appearance as a deity is nothing other than an appearance of one's own mind, and there is not even a little bit of external existence. This deity is just the mind. The mind is just appearing as this deity." Strongly training in this intention is one key point. Also, the nature of the mind is not truly existent, and other than appearance, it does not exist anywhere in the outer, inner, or intermediate realms. There is nothing that can be called "the essence is like this." Appearance is appearance, but it is not real. Strongly training in the intention of illusion is the second key point. Then, by looking at the nature of the very mind that thinks of it as being like an illusion, that intention will also subside in its own place. Without making any distinctions, rest in whatever arises.