Tibetan
ྱི་རོལ་དག་གི་ནང་དུ་ཕྱིན། རེས་འགའ་སངས་རྒྱས་པ་དག་གི་ནང་དུ་འོངས་ནས། དེ་དག་གི་རྒྱུད་སྡེ་ལ་མངོན་པར་སྦྱངས་པས། ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མ་ཕྱེད་པ་ལ། རང་གི་གྲོགས་ཨ་ཏི་ཤས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པ་ལས་ཡིན་ཞེས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པས་སའི་སྙིང་པོ་སློབ་མའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལྟ་བུས་ཀྱང་ངེས་མོད། དེ་ལྟར་དབང་བཞི་པའི་ ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཡང་། སེམས་དང་ཚོགས་པ་གཅིག་པའི་དྭངས་མའི་འབྱུང་བ་འཆིང་དགོས་ལ། དེ་ནི་མ་བཅོས་པ་ལས་གཞན་པས་འཆིང་མི་ནུས་ཏེ་བཅོས་མ་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་འབྱུང་རིམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། 17-502 འོ་ན། དྭངས་མའི་འབྱུང་བ་འཆིང་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སེམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་འོད་འདུ་བྱེད་རླུང་གི་གཡོ་བ་ལས་དམར་ཆ་མེའི་དབང་གིས་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་བྱུང་ཞིང་དེ་ལ་ བལྟོས་ནས་དཀར་ཆ་ཆུ་བྱེད་པས་དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཞེན་པ་ཕྲ་བའི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། དེ་ལས་ས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་རགས་སྣང་དག་འབྱུང་བ་ནི། འབྱུང་བའི་རིམ་ པ་ཡིན་ལ། དེའི་དབང་གིས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སེམས་སུ་ངེས་ནས། སེམས་བཅིང་བ་ལ་འབད་པས་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བར་བྱས་ནས། དེའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཅིག་གིས་འབྱུང་བའི་འགྲོས་སྒྲིབ་བྲལ་ དུ་བྱས་པ་ལས། དེ་ཕྱིན་ཆད་ཐམས་ཅད་དེའི་ཡོ་ལང་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞིང་། ཚུལ་དེས་རྩ་ཐམས་ཅད་དབུ་མ་དང་། རླུང་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་། ཐིག་ལེ་ཐམས་ཅད་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ ལེར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ།། །། གཉིས་པ་ལ། རླུང་མི་རྟོག་རྒྱ་ཡན་དུ་འཆིང་བ་དང་། སྣང་བ་ཐུག་ཕྲད་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་སེམས་རྣལ་དུ་ཕབ། ངག་རླུང་མི་བཅིང་བར་ རང་གར་བཞག །སེམས་མཚན་མ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི་འཁོར་བར་འཆིང་ལ། རང་དགར་གློད་དེ་བཞག་ན་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཏོག་རྩེ་པས། རྟོག་པའི་དྲི་མས་དྲངས་པ་ཡིས། ། 17-503 རང་གི་སེམས་ནི་དྲི་ཅན་འགྱུར། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་རང་བཞིན་གྱིས། །དྲི་མ་བྲལ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཉིད། ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཚུལ་ཡང་། འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་འཁོར་བ་ལ་དོགས་པ་མཉམ་ པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་རྩོལ་བའི་སེམས་དག་བཏང་ནས། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་སེམས་རྣལ་མ་མ་བཅོས་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གམ་གཉིས་ལ་སོགས་པར་ གནས་པ་འབྱུང་ལ། དེ་ཡུན་རིང་བ་ཡོན་ཏན་དུ་མི་བལྟ། ཐུང་བ་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ་བར་བསྒོམས་པས་དུས་ཅི་ཞིག་ནས་ཤེས་པ་ནི་མར་མེའི་རྩེ་མོ་འམ། ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་འཁྲིལ་གྱིས་ འགྲོ་འོང་ངོ་། །དེ་ཡང་རྗེ་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས། རྩ་བ་ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ཕྱིར། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་བརྩོན་དུ་བཟུང་། །སྒོམ་པ་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ཡིས།
Chinese
有时进入其他（宗派）之中，有时来到佛教徒之中，精通他们的续部，却没有任何区分。 自己的朋友阿底峡（Atisha，尊者），区分并说这是空性次第，如同地藏（Ksitigarbha，菩萨）成为最优秀的弟子一样确定。像这样，进入第四灌顶之路的空性，也必须束缚心和集合为一的清净之源。这只能通过不造作来实现，因为所有造作都是轮回的根源。 那么，如何束缚清净之源呢？心与生俱来的自光，因造作之风的扰动，凭借红色火的能量显现为对境，并依赖于此，白色水产生。由此产生与对境不同的微细我执，以及以地为主的粗大显现，这就是显现的次第。因此，确定一切的根本在于心，努力束缚心，使其脱离能取所取。通过心的刹那，使显现的运行变得无碍。此后，一切都将成为它的游戏。通过这种方式，所有的脉都将变成中脉，所有的风都将变成智慧之风，所有的明点都将变成不坏明点。 第二，将风束缚于不分别的广阔之中，并将显现带入相遇之道。第一，使身心放松，让语风自然流动。如果用心专注于相等等概念，就会被束缚在轮回中；如果放任自流，就会获得解脱。伟大的导师托克泽巴（Toktsepa）说：'被分别的污垢所引导，自己的心变得污浊。通过不分别的自性，因为远离污垢，即是佛陀。' 像这样的方式是，放下对结果的期望和对轮回的恐惧，努力使两者平等。将努力的心放下，在什么都不是的真实、不造作的心中进行瑜伽。这样做了之后，可能会停留一两刹那等等。不要认为停留时间长是优点，也不要认为停留时间短是缺点，而是要这样禅修。从某个时候开始，觉知就会像灯芯或河流一样，连续不断地流动。 此外，伟大的译师杰（Je Lotsawa）曾说：'因为根扎在家里，所以要努力掌握意识。禅修要通过后来的觉知来实现。'
English
Sometimes entering into other (sects), sometimes coming into Buddhists, mastering their tantras, yet without any distinction. One's own friend Atisha (尊者), distinguishing and saying that this is the order of emptiness, just as Ksitigarbha (菩萨) became the most excellent disciple is certain. Like this, the emptiness of entering the path of the fourth empowerment must also bind the source of purity where mind and assembly are one. This can only be achieved through the uncreated, because all creations are the very origin of samsara. Then, how does one bind the source of purity? The self-light co-emergent with mind, due to the movement of the constructing wind, manifests as an object by the power of red fire, and relying on that, white water arises. From this arises the subtle clinging to self, which is different from the object, and the gross appearances, with earth as the main element, are the order of arising. Therefore, determining that the root of everything lies in the mind, striving to bind the mind, freeing it from grasping and being grasped. Through a moment of the mind, making the flow of appearances unobstructed. After that, everything will become its play. In this way, all the channels will become the central channel, all the winds will become the winds of wisdom, and all the bindus will become indestructible bindus. Second, binding the wind in the vastness of non-discrimination, and bringing appearance into the path of encounter. First, relax the body and mind, let the speech-wind flow naturally. If the mind focuses on concepts such as signs, it will be bound in samsara; if it is left to its own devices, it will be liberated. The great teacher Toktsepa said: 'Guided by the impurity of discrimination, one's own mind becomes impure. Through the nature of non-discrimination, because it is free from impurity, it is Buddhahood.' Such a way is to let go of the mind that strives for the meaning of making equal the hope for results and the fear of samsara. One should do yoga in the real, uncreated mind that is nothing. Having done so, it may remain for a moment or two, and so on. Do not consider a long stay as a virtue, nor a short stay as a fault, but meditate in this way. From some time onwards, awareness will flow continuously like the tip of a lamp or a river. Furthermore, the great translator Je (Je Lotsawa) once said: 'Because the root is based at home, one must strive to grasp the consciousness. Meditation is to be achieved through later awareness.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
།སེམས་ལ་ལྷན་པ་གདབ་ ཏུ་མེད། །ཅེས་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གིས། སེམས་ཇི་བཞིན་བཞག་པ་མ་ལགས་པ། །གཉེན་པོས་བཅོས་སུ་མི་གདབ་ན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།། །། གཉིས་པ་ནི། སྣང་བ་གྲོགས་སུ་བྱ་བའི་ཚུལ་ མིག་གིས་གཅེར་གྱིས་མཐོང་བའི་དུས་སུ་ཤེས་པ་སྔ་མ་ནི་འགགས། ཕྱི་མ་ནི་མ་བྱུང་བའི་བར་དུ་ཤེས་པ་བྱ་ལམ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད། སྤྲོས་པ་ཡང་མེད། མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་དེ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། ། 17-504 དེས་ནི་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རོ་མཉམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། སྣང་སྲིད་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས། །གཉེན་པོས་བཅོས་ཏེ་སྒོམ་དུ་ མེད། །ཅེས་སོ། །དུག་ལྔ་རོ་སྙོམ་པ་ལ་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཞིག་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་ཆེད་དུ་མི་དགག་པར་དེ་རང་ལ་བལྟས་པས་རོ་མཉམ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། ། ཤེས་པ་ལ་རྩལ་སྦྱོང་བ་ནི། མྱོང་བའི་རིག་པ་དེ་རང་ལ་བརྟགས་པས་ཕྱོགས་དང་ཆ་གང་དུ་ཡང་མི་གནས་པའི་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་འཆར་བ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་དང་ཆ་ལ་མི་གནས་ ཤིང་། །སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའི་ཁྱིམ་དུ་ལྟོས། ཞེས་པས་སོ། །འབད་པ་མེད་པར་སྐུ་ལྔ་རང་རྫོགས་སུ་འགྱུར་པའི་ཐབས་ནི། ལུས་མ་བཅོས་པ། ངག་ཡན་པ། སེམས་བརྟེན་མི་འཆའ་བར་ཤེས་པ་གཉུག་མར་ བཞག་པས་འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་ཐམས་ཅད་དུ་ཡེངས་པ་མེད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནང་ནས་འཆར་རོ། །སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་དྲན་དུ་མེད། །དེ་ཡང་མ་བཅོས་ངང་ལ་བཞག །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །གསུམ་ པ་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ལས་ཉིན་མཚན་དུ་མི་འདའ་བར་བསྒྲུབ་པ་རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུའི་སྤྱོད་པ་དང་པོའོ། །དེ་ལས་བདེ་སྟོང་གི་ཉམས་བཟང་པོ་སྐྱེས་ནས། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཚུལ་གསངས་ཏེ་དུར་ཁྲོད་དམ། 17-505 གྲོང་དུ་རྒྱུས་པས་ཉམས་མྱོང་བརྟན་ནམ་མི་བརྟན་བལྟས་ལ། མི་བརྟན་ན་དབེན་པ་བསྟན་ཅིང་། བཟློག་ན་མངོན་ཤེས་དང་ནུས་པ་རྙེད་དུས་སྤྱོད་པ་གསང་སྤྱོད་དེ་གཉིས་པ། དེ་ནས་རིག་པ་བརྟུལ་ ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་ཏེ། གདོལ་པ་དང་རིགས་ངན་གྱི་ཁྱིམ་དུ་ཡང་བགྲོད་ཅིང་། གླུ་དང་གར་ལ་སོགས་པས་གཟེངས་བསྟོད་དེ། མ་དད་པ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་བཟློག་ནས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངང་ དུ་གནས་པ་གོམས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པའོ། །དེ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་ཕྱོགས་དང་། ཆ་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་པས། ནམ་མཁའ་སྐམ་གཤེར་དང་བྲལ་བ་བཞིན་ དུ་སེམས་དགེ་སྡིག་དང་བྲལ་བ་མཉམ་བཞག་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་པ་སྟེ་བཞིར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། གནས་སྐབས་ཐེག་པའི་འཇུག་སྒོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཉིད་ལས་སོ་སོའི་ལམ་འབྲས་ཀྱི་ཚུལ་ རྣམས་རང་སར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་ཡིན་ལ། མ
Chinese
‘心上没有补丁可打。’瑜伽自在者（藏文：རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག，字面意思：瑜伽自在）说：‘心若不如其本然安住，就无法用对治来修补。’ 第二，将显现作为助伴之法： 当眼睛赤裸裸地观看时，前一个识灭，后一个识未生之际，识如鸟迹般运行也不存在，戏论也不存在，安住于平等性之中，即是安住于平等。 因此，一切分别的显现都会在原始的自性中成为味道相同的等味定（梵文：samarasatā-samādhi，等味定）。如云：‘知晓显有是心的自性，无需用对治来修饰。’当嗔恨等烦恼生起时，不特意去压制，而是观看它本身，它就会变得味道相同。 训练觉性之法：观察体验的觉性本身，它会显现为无有方所和部分的空性离戏。如云：‘不住方所和部分，观于离戏虚空之家。’ 无需勤作，五身自然圆满之方便：身体不作整饰，语自在，心不依附，觉性安住于原始状态，如此在行住坐卧一切时，无有散乱的俱生智慧便会从内生起。‘心的本性不可思议，安住于无为的自性中。’ 第三，如上所述，不分昼夜地修持生起次第和圆满次第的誓言，是王子般的最初行持。由此生起乐空之殊胜体验，秘密地行持瑜伽之法，在尸林或村落中观察体验是否稳固。若不稳固，则隐居；反之，若获得神通和能力，则行持秘密行，这是第二种行持。之后，进入觉性苦行者的行持，即使在贱民和恶劣种姓的家中也前往，以歌舞等方式赞颂，用神变来折服不信者，习惯于安住于俱生的状态中，这是第三种行持。之后，通达一切法平等性，进入灭尽一切方所和部分的等持中，如虚空般远离干湿，心远离善恶，这是大平等安住的行持，是第四种行持。 第四，从无数的过渡阶段乘的入门中，各自的道果之法如前所述。
English
'There is no patch to be sewn on the mind.' The Lord of Yoga (Tibetan: རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག) said, 'If the mind is not left as it is, it cannot be mended with antidotes.' Second, the way to make appearances into companions: When the eyes see nakedly, in the interval between the cessation of the previous consciousness and the arising of the subsequent one, there is no consciousness moving like a bird's path, nor is there any elaboration. To abide in that equality is to abide in equanimity. Therefore, all appearances of conceptualization will become a taste-alike samādhi (Sanskrit: samarasatā-samādhi) in the original essence. As it is said, 'Knowing that appearances are the nature of the mind, there is no need to adorn them with antidotes.' When afflictions such as hatred arise, do not deliberately suppress them, but look at them themselves, and they will become taste-alike. The method of training awareness: by examining the experience of awareness itself, it will appear as emptiness free from elaboration, without location or parts. As it is said, 'Do not abide in location or parts, but look to the house of space free from elaboration.' The means of spontaneously perfecting the five bodies without effort: the body is not adorned, speech is free, the mind does not cling, and awareness abides in its original state. Thus, in all activities of walking, standing, sitting, and lying down, the co-emergent wisdom without distraction will arise from within. 'The nature of the mind is inconceivable, abiding in the unconditioned nature.' Third, as mentioned above, practicing the vows of the generation stage and completion stage day and night is the first conduct like a prince. From this, excellent experiences of bliss and emptiness arise. Secretly practicing the yoga method, observe whether the experience is stable or not in charnel grounds or villages. If it is not stable, then retreat; conversely, if one gains clairvoyance and abilities, then practice secret conduct, which is the second conduct. After that, enter the conduct of a renunciate of awareness, even going to the homes of outcasts and those of bad lineage, praising with songs and dances, subduing the disbelievers with miracles, and becoming accustomed to abiding in the co-emergent state, which is the third conduct. After that, realizing the equality of all dharmas, enter the samādhi that exhausts all locations and parts. Like the sky, free from dryness and moisture, the mind is free from virtue and vice. This is the conduct of great equanimity, which is the fourth conduct. Fourth, from the countless gateways of entry into the transitional vehicles, the methods of the paths and fruits of each are as described above. --------------------------------------------------------------------------------