Tibetan
ྗེ་ལྟ་བུ་དེའི་འོག་ཏུ། ། གནས་གྱུར་ཟད་ཤེས་མི་སྐྱེ་ཤེས། །མི་སློབ་པ་ཡི་ཆོས་བཅུའོ། །ལམ་དང་རིགས་པ་སྒྲུབ་པ་དང་། །ངེས་པར་འབྱིན་མཚོན་དོན་བསྡུ་ཡིན། །ཆོས་མངོན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། བདེན་ པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་བསྟན་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་གཉིས་པའོ།། །། ༄། །ཆོས་རྣམ་པར་ངེས་པ་བསྟན་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་གསུམ་པ། ཆོས་རྣམ་ངེས་པ་ཆོས་སྤྱོད་ཡུལ། །དམིགས་དང་རིགས་པ་ཀུན་འཚོལ་ཤེས། །རྣལ་འབྱོར་ས་མཁས་གནས་དང་རྒྱས། །མདོ་སྡེ་དབྱངས་བསྙད་ལུང་བསྟན་དང་། ། 8-729 ཚིགས་བཅད་ཆེད་བརྗོད་གླེང་གཞི་དང་། །རྟོགས་བརྗོད་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་དང་། །སྐྱེས་རབས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་། །རྨད་བྱུང་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་སྡེའི། །ལྔ་ནི་ཉན་ཐོས་མདོ་སྡེ་བཞི། །འདུལ་དང་གཉིས་ནི་བྱང་ སེམས་མདོ། །གཉིས་ཀའི་མངོན་པ་གཅིག་རིམ་བཞིན། །གཉེན་པོ་བསླབ་གསུམ་ཆོས་དོན་དང་། །འབེལ་བའི་གཏམ་གྱིས་སྡེ་སྣོད་གསུམ། །དམིགས་རྣམ་གནས་མཚུངས་ལྡན་པ་ཡིས། །ཐོས་བསམ་བསྒོམ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས། །སེམས་བྱུང་རྣམས་ ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །ཁྱབ་དང་སྤྱོད་པ་རྣམ་སྤྱོད་དང་། །མཁས་དང་ཉོན་མོངས་རྣམ་སྦྱོང་དམིགས། །བསྟོད་དང་བྱ་བྱེད་གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ། །ཆོས་ཉིད་རིགས་པས་དཔྱོད་དེ་ལ། །མིང་དངོས་ངོ་བོ་ཉིད་ཁྱད་དུ། །འདོགས་ པ་ཀུན་འཚོལ་དེའི་ཡོངས་ཤེས། །གཞི་སྐྱེ་མེ་ལོང་ལྷར་སྣང་གནས། །ཚིག་དོན་ཡི་གེ་ངེས་པའི་ཚིག །དགོངས་མཁས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་ལ་སྦྱོར། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་གང་ཕར་ཕྱིན་གྱི། །སྡེ་སྣོད་འཇོག་རྒྱུ་ཟབ་རྒྱས་ རྒྱུ། །མི་མོས་སྐྲག་རྒྱུ་མི་འབྱུང་རྒྱུ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྐྱེ་མེད་སོགས། །དགོངས་དང་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དང་། །ཏིང་འཛིན་མཁས་དང་མཆོད་འོས་བསྟན། །ཆོས་མངོན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ ལས། ཆོས་རྣམ་པར་ངེས་པ་བསྟན་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་གསུམ་པའོ།། །། ༄། །ཐོབ་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་བསྟན་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཞི་པ། ཐོབ་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་གང་། །གང་ཟག་མངོན་རྟོགས་འབྲས་སོ་བདུན། །སྤྱོད་པས་ཕྱེ་གསུམ་ངེས་འབྱུང་གསུམ། །ཉེར་བསྟན་པས་གསུམ་སྦྱོར་བས་གཉིས། ། 8-730 འབྲས་བུ་ཉེར་བདུན་ཁམས་བཅུ་གསུམ། །སྤྱོད་པས་ཕྱེ་བ་རྣམ་ལྔའོ། །འདོད་སྡང་གཏི་མུག་ང་རྒྱལ་བ། །ཆ་མཉམ་ཆུང་སྤྱོད་འདུན་ཉོན་མོངས། །ཤེས་ཆེ་མཉམ་ཆུང་སྒོ་ནས་བཞག །ཉན་རང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ ལ། །རིགས་དང་རང་བཞིན་སེམས་བསྐྱེད་བསམ། །དམིགས་བསྒྲུབ་འབྲས་བུའི་ཁྱད་ཀྱིས་འབྱེད། །ཚོགས་མ་བསགས་དང་གཉིས་མིན་བསགས། །ཚོགས་དང་སྦྱོར་ལ་ཉམས་པ་ཞར། །དད་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་བ། །དབང་རྟུལ་གཞན་དྲིང་ འཇོག་པ་དང་། །དབང་རྣོན་ཤེས་རབ་རྗེས་འབྲངས་ནས། །བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་ལ་སྦྱོར་བས། །དེ་གཉིས་བསྒ
Chinese
在如是的见解之下， 获得转依、知尽、无生智， 这是不学之人的十法。 道与理，成就与， 决定出离，象征意义的总结。 《法句分别论》中， 关于真谛决定的阐释之第二品。 《法决定阐释》之第三品： 法决定是法的行境， 目标与理，知晓一切寻求。 瑜伽士精通地，住处与增长， 经部、曲调、称扬与预言， 偈颂、特别阐述、论述的基础与， 譬喻、如是发生与， 本生传非常广大与， 奇特决定之部类。 五者是声闻经部四者， 律与二者是菩萨经， 二者之论各一，次第为， 对治、三学、法义与， 丰富之语，三藏。 目标、体性、住处、相应者， 由听闻、思惟、修习所生之心， 是心及心所之行境。 周遍与行为、种种行为与， 精通与烦恼、种种清净之目标， 赞颂与行为、理由之成就。 法性以理而分析彼， 名、实、自性、差别中， 施设一切寻求，彼之完全知晓。 基础、生处、如镜、如天显现之住处， 词义、文字、决定之词， 意趣精通，听闻、思惟、修习而结合。 非常广大，凡是波罗蜜多之， 藏之安立，深广之因， 不信、恐惧之因，不生之因， 无自性、无生等。 意趣与隐晦之意趣与， 等持精通与应供养者之宣说。 《法句分别论》中， 关于法决定之阐释之第三品。 《获得决定阐释》之第四品： 获得决定为何？ 补特伽罗现观之果三十七， 以行为分三，决定出离三， 以近显示分三，以加行分二， 果二十七，界十三， 以行为分五。 贪欲、嗔恚、愚痴、我慢者， 等分、小行、欲烦恼， 知大、等、小，由门而安立。 声闻、独觉、大乘， 以种姓、自性、发心而思， 以目标、成就、果之差别而分。 未积聚资粮与非二积聚， 资粮与加行中，衰损渐次， 信与随法行者， 钝根、依赖他人与， 利根、随智慧行者， 于真谛现观而结合故， 彼二修习。
English
Under such a view, Obtaining the transformation of the basis, the knowledge of exhaustion, and the knowledge of non-arising, These are the ten qualities of a non-learner. The path and the reason, the accomplishment and, The definite departure, a summary of symbolic meanings. From the 'Verse Summary of the Abhidharma-samuccaya', The second chapter on 'Explanation of the Determination of Truth'. The Third Chapter: Explanation of the Determination of Dharma: The determination of dharma is the object of dharma, The aim and the reason, knowing all seeking. The yogi is skilled in the ground, the abode and the increase, The Sutra Pitaka, melodies, praises and prophecies, Verses, special statements, the basis of discussion and, Parables, such occurrences and, The Jataka tales are very extensive and, The category of wonderful determinations. The five are the Sravaka Sutra Pitaka, the four, The Vinaya and the two are the Bodhisattva Sutras, The Abhidharma of the two, each one, in order, The antidote, the three trainings, the meaning of dharma and, The abundant words, the three baskets. The aim, the nature, the abode, the corresponding ones, The mind arising from hearing, thinking, and meditating, Is the object of the mind and mental factors. All-pervading and behavior, various behaviors and, Skill and afflictions, the aim of various purifications, Praise and action, the accomplishment of reasons. The nature of dharma is analyzed by reason, In name, reality, self-nature, difference, Establishing all seeking, the complete knowledge of that. The basis, the place of birth, like a mirror, the abode of divine appearance, The meaning of words, letters, definite words, The intention is skilled, combined with hearing, thinking, and meditating. Very extensive, whatever is of the Paramitas, The establishment of the basket, the cause of depth and extensiveness, The cause of disbelief, the cause of fear, the cause of non-arising, Selflessness, non-arising, etc. The intention and the hidden intention and, The samadhi is skilled and the declaration of those worthy of offering. From the 'Verse Summary of the Abhidharma-samuccaya', The third chapter on 'Explanation of the Determination of Dharma'. The Fourth Chapter: Explanation of the Determination of Attainment: What is the determination of attainment? The thirty-seven fruits of the realization of a person, Divided into three by behavior, the three definite departures, Divided into three by near-showing, divided into two by application, The twenty-seven fruits, the thirteen realms, Divided into five by behavior. Greed, hatred, delusion, arrogance, Equal part, small practice, desire afflictions, Knowing great, equal, small, established by the door. Sravaka, Pratyekabuddha, Mahayana, Thinking with lineage, self-nature, generation of mind, Divided by the difference of aim, accomplishment, fruit. Not accumulating merit and non-dual accumulation, In merit and application, decline gradually, Belief and those who follow the Dharma, Dull faculties, dependent on others and, Sharp faculties, those who follow wisdom, Therefore, combining with the realization of truth, Those two practice. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ོམ་པའི་ལམ་དུ་ནི། །དད་པས་མོས་དང་མཐོང་བས་ཐོབ། །སྙོམས་འཇུག་ལས་ནི་ལུས་མངོན་བྱང་། །ཚེ་ཡོངས་ གྱུར་དང་དེ་ཉིད་དང་། །གཞན་ནི་ཤི་ནས་གཟུགས་ཁམས་དུའོ། །ཤེས་རབ་སྟོབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་གྲོལ། །རྣམ་པར་ཐར་སྒྲིབ་ལས་མིན་དང་། །ཤེས་རབ་སྙོམ་འཇུག་གཉིས་ཀ་ཡི། །གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་ལོ། ། ངེས་འབྱེད་ཆ་ནས་བཅོ་ལྔའི་བར། །བསྒོམ་སྤང་མ་སྤངས་འཇིག་ལམ་དུ། །རྣམ་ལྔའི་བར་བཅོམ་དང་པོའི་ཞུགས། །སྔར་བརྒྱད་སྤངས་པ་གཉིས་པ་ལ། །དགུ་གའམ་ཅི་ཡང་མེད་ཚུལ་བྲལ། །གསུམ་པ་གང་ལ་ཞུགས་ པ་དེའི། །བཅུ་དྲུག་པ་ལ་དེ་འབྲས་བཞག །འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་བྱ་ཕྱིར་བརྩོན། །ཞུགས་པ་འབྲས་གནས་ལྔ་བཅོམ་པ། །གཉིས་ཞུགས་དྲུག་ཟད་ཕྱིར་མི་འོང་། །བདུན་དང་བརྒྱད་སྤངས་གསུམ་ཞུགས་པ། །རྣམ་དགུ་ཟད་པ་ཕྱིར་མི་འོང་། ། 8-731 སྲིད་རྩེའི་བརྒྱད་དང་དགུའི་སྤོང་ལམ། །དགྲ་བཅོམ་ཉིད་ཞུགས་དེ་ཟད་ཐོབ། །ཟད་པ་ཤེས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ། །འབྲས་གནས་བསྒོམ་སྤངས་གཅིག་ཙམ་ཡང་། །མ་སྤངས་རེ་ལྟར་ཐོག་ན་བདུན། །རྣམ་གསུམ་བཞི་བཅོམ་རིགས་ ནས་རིགས། །བདུན་བརྒྱད་ཟད་ཚེ་བར་ཆད་གཅིག །ཀུན་སྦྱོར་གཅིག་སྤངས་བར་སྲིད་འདའ། །གཉིས་ཀ་མ་སྤངས་གཟུགས་འོངས་པ། །སྐྱེས་མ་ཐག་དང་འདུ་ཤེས་མེད། །འདུ་བྱེད་བཅས་བཞི་གཟུགས་མེད་ལ། །བར་སྲིད་མ་ གཏོགས་གཞན་མཚུངས་སོ། །གོང་འོག་གཉིས་ཏེ་བཞི་པ་ལ། །ཆུང་འབྲིང་ཆེ་དང་ཆེས་ཆེར་དང་། །ཤིན་ཏུ་སྤེལ་བསྒོམས་འོག་མིན་འགྲོ། །ཉམས་འཕར་ཕྱེད་འཕར་ཐམས་ཅད་དུ། །འཆི་འཕོ་མ་སྤེལ་བསྒོམ་སྲིད་རྩེ། །དགྲ་ བཅོམ་དྲུག་འདོད་དེ་དག་ལས། །ལྔ་ནི་དད་དང་མོས་ལས་བྱུང་། །བདེ་བར་གནས་ལས་ཉམས་འགྱུར་སྲིད། །གཅིག་ནི་མཐོང་བས་ཐོབ་པ་ལས། །མཐོང་ཆོས་བདེར་གནས་དུས་དང་སྦྱོར། །ཀུན་གྱི་རྣམ་གྲོལ་མི་གཡོ་ བ། །ཁམས་གསུམ་སྤྱོད་པ་སོ་སྐྱེ་དང་། །ཀུན་སྦྱོར་ལྷག་མ་ཡོད་མེད་པའི། །འཕགས་ཆོས་ཐོབ་གཉིས་འདོད་གཟུགས་ནི། །དབང་ཐོབ་བྱང་སེམས་འདོད་རང་རྒྱལ། །མཆོག་གི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡང་ཡིན། །ཆོས་སྤྱོད་ཚོགས་སྦྱོར་ ལྷག་བསམ་སྤྱོད། །ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་སྒྲིབ་པ་བཅུ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཉེན་ས་བཅུར་གནས། །དེ་ལས་དྲུག་ནི་མཚན་མར་སྤྱོད། །གཅིག་ནི་མཚན་མེད་དག་པའི་གསུམ། །འདུ་བྱེད་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན། །མཐོང་གཏོགས་མི་ལྕོགས་མེད་བརྟེན་ནས། ། 8-732 འདས་པའི་ལམ་གྱི་ཁམས་གསུམ་པའི། །ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་སྤོང་། །འབྲས་གཉིས་ལ་བཏགས་མཐོང་ཆོས་སམ། །འཆི་ཚེ་དགྲ་བཅོམ་མ་བྱས་དེ། །སྨོན་ལམ་སྟོབས་ཀྱིས་རང་རྒྱལ་འཕེན། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཅུར་ བཤད་པ། །ཆོས་དོན་ཁོ་ན་རྗེས་མངོན་རྟོགས། །ཚོགས་སྦྱོར་མཐོང་དང་སྒོམ་པའི་ལམ། །དཀོན་མཆོག་ཀུན་ཏུ་མི་འབྱུང་དང་། །མཐར་ཐུག་ཉན་རང་བྱ
Chinese
解脱道中，以信心生起渴求，以见道而证得。 由等持而使身显现圆满，或于一生中转变，或于当下转变，或于死后于色界中转变。 以智慧之力解脱烦恼，并非仅由解脱障蔽，而是由智慧与等持二者，从二者的分位中获得解脱。 从决择分到第十五刹那，于修断未断的世间道中，于五种退没之间证得初果。 先前断除八种烦恼者，证得二果。断除九种烦恼或无所断者，远离有无之边。 证得三果者，于第十六刹那证得其果位。为使果位殊胜而精进。 证入初果者，安住于果位，断除五种下分结。证入二果者，为断除六种烦恼而不再返回欲界。 断除七种或八种烦恼者，证入三果。断除九种烦恼者，不再返回欲界。 于有顶天断除第八和第九种烦恼之道，证得阿罗汉果位，并证得烦恼灭尽。 知晓烦恼灭尽者为阿罗汉，安住于果位，即使仅有一种修断未断的烦恼，也如愿获得七种果位。 断除三种或四种烦恼者，从一种种姓转生到另一种种姓。断除七种或八种烦恼者，经历一次中阴。 断除一种烦恼者，于中阴界入灭。未断除两种烦恼者，将转生于色界。 生来即无想者，以及具有四种无色定者，除了中阴之外，其他方面都相同。 于上方和下方二者，即第四禅中，通过修习小、中、大和极大，以及极度增上的禅定，将前往色究竟天。 在衰退、增长、半增长和全部增长中，临终时未增上修习者，将转生于有顶天。 六种阿罗汉都希求于此，其中五种是从信心和渴求中产生，安住于快乐中可能会有衰退。 一种是从见道中获得，与见法乐住之时相结合。一切的解脱都是不动的。 三界中的行为是凡夫，以及有无剩余烦恼的圣者，获得二者的意欲和色身，是获得自在的菩萨和独觉，也是殊胜的化身。 行持佛法是积聚资粮和发愿，并非是烦恼，而是十种障蔽。处于不相顺品和对治品的十地。 其中六种是于有相中行持，一种是于无相中清净的三种，是在无作意中行持。依靠见道所不能及的。 过去道中的三界一切烦恼，一时断除。或者安立于二果，或者临终时未成阿罗汉者。 以愿力之力，将投生为独觉。宣说十种现观，唯有法义是随后的现观。 积聚资粮是见道和修道，不会出现在一切三宝中，最终将成为声闻和独觉。
English
In the path of liberation, longing arises from faith, and attainment comes from seeing. Through meditative absorption, the body manifests perfection, either transforming in one lifetime, or in the present moment, or after death in the Realm of Form. Liberation from afflictions comes through the power of wisdom, not merely from the obscuration of liberation, but from both wisdom and meditative absorption, from the aspects of both. From the stage of ascertainment up to the fifteenth moment, in the worldly path of what is to be abandoned through cultivation and what has not been abandoned, amidst the five kinds of decline, one attains the first fruit. One who has previously abandoned eight afflictions attains the second fruit. One who has abandoned nine afflictions or has abandoned nothing is free from the extremes of existence and non-existence. One who has entered the third fruit establishes its result in the sixteenth moment. One strives to make the result excellent. One who has entered the first fruit abides in the fruit, abandoning the five lower fetters. One who has entered the second fruit does not return to the desire realm in order to exhaust the six afflictions. One who has abandoned seven or eight afflictions enters the third fruit. One who has exhausted nine afflictions does not return to the desire realm. In the path of abandoning the eighth and ninth afflictions at the peak of existence, one attains the state of an Arhat and attains the exhaustion of afflictions. One who knows the exhaustion of afflictions is an Arhat, abiding in the fruit, even if only one affliction to be abandoned through cultivation has not been abandoned, one attains seven fruits as desired. One who has abandoned three or four afflictions transmigrates from one lineage to another. One who has exhausted seven or eight afflictions experiences one intermediate state. One who has abandoned one binding is liberated in the intermediate state. One who has not abandoned two bindings will be reborn in the Realm of Form. Those born without perception and those with the four formless absorptions are similar in other respects except for the intermediate state. In the two, above and below, that is, in the fourth dhyana, through cultivating small, medium, large, and very large, and extremely increasing meditation, one goes to Akanistha. In decline, increase, half-increase, and all, one who does not increase cultivation at the time of death transmigrates to the peak of existence. The six Arhats all desire this; five of them arise from faith and longing, and there may be decline while abiding in bliss. One is obtained through seeing, combined with the time of abiding in bliss in this very life. All liberation is immovable. The actions in the three realms are ordinary beings, and the noble ones with or without remaining fetters, obtaining the desire and form bodies of both, are the Bodhisattvas and Pratyekabuddhas who have obtained power, and are also the supreme emanation bodies. Practicing Dharma is accumulating merit and aspiration, not afflictions, but the ten obscurations. Residing in the ten bhumis of unfavorable and counteracting qualities. Six of these are practiced in the realm of signs, one is the three pure ones in the realm of no signs, and is practiced without conceptualization. Relying on what cannot be overcome by seeing. All the afflictions of the three realms in the past path are abandoned at once. Or established in the two fruits, or one who has not become an Arhat at the time of death. By the power of aspiration, one will be propelled as a Pratyekabuddha. The ten Abhisamayas are explained, only the meaning of Dharma is the subsequent Abhisamaya. Accumulating merit is the path of seeing and cultivating, it will not appear in all the Three Jewels, and will ultimately become a Sravaka and Pratyekabuddha. --------------------------------------------------------------------------------