Tibetan
ང་ལས་ནི་མངོན་སུམ་མོ། །ཞེས་པས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་བཅུ་ཚང་དགོས། དེའི་ལས་ནི་ཞེས་པ་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཡིན། དེ་ལན་གསུམ་དུ་བསྒྲགས་པའི་ཐ་མ། ལས་དེ་ཡང་ངོ་བོ་བརྗོད་པ། བྱ་བ་བརྗོད་པ། བྱེད་པ་བརྗོད་པ་གསུམ་ཡོད་པའི་བྱེད་པ་བརྗོད་པ། དེའི་སླད་དུ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཐོས་པ་ན་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྐྱེ་ཁ་དེར་ང་སྡོམ་པ་མི་ལེན་བསམ་བྱུང་ན་ལེན་འདོད་ཕྱིར་ཕུལ་བ་ཡིན། དུས་འདིར་མ་ནིང་དུ་སོང་ན་རྟེན་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་གཉིས་ལ་མི་སྐྱེ་བས། སྐྱེ་བའི་ཚེ་ཉིད་ན་ཕུལ་ལམ་ཉམས་ན་མི་སྐྱེའོ་ཞེས་གསུངས་པ་གློ་བུར་བའི་བར་ཆད་ཡིན་ནོ། །གཞན་གསུམ་སྐྱབས་འགྲོ་རྩོམ་བྱེད་དུ་བྱེད་པའི་ཆོ་གས་ཏེ། དེའི་ལན་གསུམ་པའི་སྐྱབས་བརྗོད་པ། བདག་བརྗོད་པ། གཞན་བརྗོད་པ་གསུམ་གྱི་གཞན་བརྗོད། དགེ་ཚུལ་དུ་ཞེས་བྱུང་བར་དགེ་ཚུལ་སྐྱེ་བ་བཞིན་ལྷག་མ་གཉིས་ལ་ཡང་འགྲེའོ། ། 6-443 སྡོམ་པ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དེ་སྡིག་པ་ལས་ཐར་མ་ཐག་ཡིན་པས་སོ་སོ་ཐར་པ་དང་། སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ། སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་མན་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པས་སོ་ཐར་མ་ཡིན་ལ་སོར་སྡོམ་ཡིན་པ་ཚིགས་སྔ་མ་སྔོན་དུ་མ་བཏང་བའི་བར་མ་རབ་བྱུང་ལྟ་བུའི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་སོ་ཐར་ཡིན་སོར་སྡོམ་མ་ཡིན་པ་དང་། གཉིས་པ་མན་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའོ། །དགེ་ཚུལ་སོགས་ཀྱི་ཆོ་ག་འདི་རྣམས་ནི་ལས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་ལ་མི་ཐེ་དེ་ནི་དགེ་སློང་ཁོ་ནའི་གསོལ་རྐྱང་། གསོལ་གཉིས། གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བའོ། །བར་མ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བར་མ་དགེ་བ་ཡིན་ལ་སྡོམ་པ་མིན། དེ་ལེན་པ་ཡང་། སྐྱབས་འགྲོ་རྩོམ་བྱེད་དུ་བྱས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་ལྟར་བླངས་པའི་དུས་ཀྱི་སྡོམ་པ། འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མི་དགེའི་གཟུགས། །དེ་སྤོང་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་གཉིས་སོ། །ཞེས་པས། དེ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་གཟུགས་དང་། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་གཉིས་སྐྱེའོ། །དེ་ནས་ཇི་སྲིད་གནས་པ་ཚུན་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་རྐྱང་པ་སྐྱེའོ། །ཆོ་ག་བརྗོད་པའི་ངག་དེ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་སྤྱོད་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་གཉིས་ལས་བྱུང་བས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པས། 6-444 གཡེངས་དང་སེམས་མེད་པ་ཡི་ཡང་། །དགེ་དང་མི་དགེ་རྗེས་འབྲེལ་གང་། །འབྱུང་བ་ཆེ་རྣམས་རྒྱུར་བྱས་པ། །དེ་ནི་རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་བརྗོད། ། སྡོམ་པའི་རིག་བྱེད་དེ་ཡང་ལུས་ལས་བྱུང་བ་དབྱིབས། ངག་ལས་བྱུང་བ་སྒྲར་བཤད་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དེ་ཡང་སྡོམ་པ་མ་བཏང་གི་བར་ཐུག་རྒྱུད་ལ་རྫས་སུ་ལྡན་པ་བཞིན་རིམ་པས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ཡང་སྡོམ་པ་ཐོབ་མ་ཐག་ཏུ་དེའི་ཐོབ་པ་ཇི་སྲིད་གནས་པ་ཐུག་གི་སྐད་ཅིག་སྐྱེ་འགྱུར་ཐམས་ཅད་དང་ཡང་ལྡན་ཏེ་གྲུ
Chinese
‘我即是现量。’因此，要具备十种圆满的现量。‘其业’指的是四羯磨之业。这是第三次宣告的最后部分。这个业也分为本体的陈述、行为的陈述和作者的陈述三种，这里指的是作者的陈述。当听到‘为此’这个词时，就会生起律仪。如果在那时心想‘我不受戒’，那么为了想要受戒才会献上。如果这时变成了马宁（指失去性能力的人），那么所依就会损坏。因为这两种情况不会生起律仪，所以在生起律仪的时候，如果献上或者损坏，就不会生起律仪。’这指的是突发性的障碍。其他三种是作为皈依的准备仪式，指的是第三次回答中的他人陈述。当出现‘沙弥’这个词时，就像生起沙弥一样，其余两种也同样解释。 第一个刹那的律仪，因为刚从罪恶中解脱出来，所以是别解脱，既是别解脱的律仪，又是别解脱戒。第二个刹那之后就不是这样了，所以不是别解脱，而是别解脱戒。就像没有事先进行前行仪轨的中间出家人的第一个刹那是别解脱，不是别解脱戒，第二个刹那之后两者都不是。沙弥等的这些仪轨不包括在百一羯磨中，那是比丘单独的单白羯磨、双白羯磨和四羯磨的差别。中间出家是中间的善，但不是律仪，接受律仪也是以皈依作为准备仪式的方式。像这样领受律仪的时候，‘毁坏的律仪是不善色，舍弃它就是两种律仪。’因此，在第一个刹那，会生起有表色和无表色两种。从那之后，直到存在期间，只会生起无表色。因为仪轨的语言和僧众的行为是有表色，所以称为有表色。不是这样的情况， ‘散乱和无心，善与不善的随行，以四大为因，那不是有表色。’律仪的有表色，从身体产生的是形状，从语言产生的是声音。第一个刹那，就像在没有舍弃律仪之前，相续中具有实体一样，逐渐过去的一切，以及刚刚获得律仪时，直到存在期间的每个生灭刹那，都与之相连，从而成立。
English
‘I am the manifest.’ Therefore, one must have ten complete manifest qualities. ‘Its karma’ refers to the karma of the four karmas. This is the last part of the third proclamation. This karma is also divided into three types: the statement of the essence, the statement of the action, and the statement of the agent. Here, it refers to the statement of the agent. When the word ‘for this’ is heard, the vows arise. If at that time one thinks, ‘I will not take the vows,’ then it is offered because one wants to take the vows. If at this time one becomes a *maning* (referring to someone who has lost their sexual ability), then the basis will be damaged. Because these two situations do not give rise to vows, if one offers or damages at the time of arising, the vows will not arise.’ This refers to a sudden obstacle. The other three are the preparatory rituals for taking refuge, referring to the statement of others in the third answer. When the word ‘novice monk’ appears, just as a novice monk arises, the remaining two are also explained in the same way. The first moment of the vows, because one has just been liberated from sins, is individual liberation, both the vows of individual liberation and the individual liberation vows. From the second moment onwards, it is not like that, so it is not individual liberation, but the individual liberation vows. Like the first moment of an intermediate renunciate who has not performed the preliminary rituals is individual liberation, not individual liberation vows, and from the second moment onwards, neither is. These rituals of novice monks, etc., are not included in the hundred and one karmas, which are the differences between the single white karma, double white karma, and four karmas of a *bhikshu* alone. Intermediate renunciation is intermediate virtue, but not vows. Taking vows is also in the manner of taking refuge as a preparatory ritual. When taking vows in this way, ‘Corrupted vows are unwholesome form, abandoning it is two kinds of vows.’ Therefore, in the first moment, two types of forms arise: manifest form and non-manifest form. From then on, until the duration of existence, only non-manifest form arises. Because the language of the ritual and the actions of the *sangha* are manifest form, they are called manifest form. It is not like this, ‘Distraction and mindlessness, the accompaniment of good and non-good, taking the four elements as the cause, that is not called manifest form.’ The manifest form of the vows, the shape arising from the body, the sound arising from the speech. The first moment, just as the continuum possesses substance until the vows are abandoned, all that gradually passes, and also every moment of arising and ceasing from the moment of obtaining the vows until the duration of existence, is connected with it, thereby establishing it. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
བ་མཐའ་སྨྲ་བ་འདི་དུས་གསུམ་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་འདོད་པས་སོ། །སྡོམ་པ་ཇི་བཞིན་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པའི་ཐོབ་པ་འདས་ད་ལྟར་ཡང་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ནས་ཇི་སྲིད་གནས་པའི་མཐའ་ཚུན་དུ་གྲངས་དེ་སྙེད་ལྡན་ཚུལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་གང་ཟག་གླང་པོ་ལྟ་བུར། སྡོམ་པ་ཁལ་ལྟ་བུ་དེ། ཐོབ་པ་ཐག་པ་ལྟ་བུ་དེས་སྡོམ་པའོ། །ཐོབ་པ་ནི་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད། དོན་རྙེད་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིགས་གསུམ་རིམ་ཅན་པའི་རྒྱུད་ལ། ཚིགས་སྔ་མ་གཉིས་རྫས་ཐ་དད་བསླབ་པར་བྱ་བ་མི་འགལ་བས་དགེ་སློང་ཉིད་དུ་འཐུས་པས། ཐ་དད་དེ་དག་འགལ་བ་མེད། །སྔ་མ་གཉིས་སྔོན་དུ་མ་བཏང་ཡང་དེའི་རྒྱུད་ལ་དེ་གཉིས་ལྡན་པར་དྲིན་བསབ་ལས་བྱུང་ཞིང་། 6-445 དགེ་སློང་གིས་དགག་དགོས་ཀྱི་དགེ་སློང་ཕུལ་དགེ་ཚུལ་དུ་འདུག་ན། སླར་ལེན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་སོ། །མདོ་སྡེ་པ་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་དེ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་ལ་འདོད་དེ། དེ་ཡང་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་འགགས་ནས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་འགྲོ་བའི་རྒྱུན་དེ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་ནི་ལུགས་དེ་ཡང་སྡེ་པ་དུ་མར་གྱེས་པས་སོ་སོའི་ལུང་ན་ཇི་སྐད་བསྒྲགས་པ་ནི་བདག་གིས་མ་འཚལ་ལོ། །སེམས་ཙམ་པ་ནི་སྡོམ་པ་དེ་སེམས་བྱུང་སེམས་པར་འདོད་ཅེས་གྲག་གོ། །། ཇི་ལྟར་བསྲུང་བའི་ཚུལ་ནི། རང་གི་མིག་ལ་གཅེས་སྤྲས་སུ་བྱ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། མིག་ལ་གནོད་པ་ནི་ཐབས་དུ་མའི་སྒོ་ནས་སྤོང་། ཕན་པ་ནི་བསྒྲུབ། དེ་གཉིས་སུ་མ་གཏོགས་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་པར་གནས་པ་བཞིན་དུ། འདིར་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་རིན་པོ་ཆེ་ལ་གནོད་པའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་རྣམས་ནི་སྤང་། མཐུན་པའི་ཆོས་གོང་དུ་འཕེལ་བའམ་ཡངས་པའམ་དག་པར་བྱེད་པ་ནི་བླང་། དེ་གཉིས་ལས་གཞན་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བས་དགག་པའི་བསླབ་བྱ་དང་བསྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱའོ། །དགག་སྒྲུབ་གནང་གསུམ་ཞེས་ཕྱེ་ཡང་གནང་བ་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཞར་ཁོ་ནས་རྟོགས་པར་ནུས་སོ། །དེ་ཡང་སྡོམ་པ་ལེན་པའི་དུས་སུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསླབ་པའི་གནས་ཆེ་ལོང་ཞིག་ལས་མ་བསྟན་པས། 6-446 ལེགས་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཁན་པོ་ཉིད་དམ། གཞན་གྱི་མཁན་པོར་འོས་པའི་དགེ་སློང་ཞིག་ལ་འཁྲིད་ཅིང་སྐྱོང་བར་བྱེད་པའི་གནས་ཞུས་ཏེ། བླ་མ་དང་སློབ་མའི་ཀུན་སྤྱོད་བསྔགས་པར་འོས་པས་དེ་ལ་དྲི་ཞིང་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་ལམ་ལ་ཞུགས་ན་ཉེས་པ་འབྱུང་བའི་སྐབས་མེད་པ་དང་། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་ལ་དེར་ལེགས་པར་ལོབས་ལྔ་ཕྲུགས་ཐ་མ་དང་ལྡན་ནས་ལྟུང་བ་དང་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་བ་རང་གིས་དཔྱད་དེ་ཞུགས་པས་ཆོག་པས་ན། ཐོག་མར་བསྲུང་བའི་སྒོ་ནི་འདིའོ། །གནས་ཞེས་པ་ནི་མགོན་ནམ་བརྟེན་པ་ལ་བཞག་པ་དེའོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ངོ་ཤེས་པས་བསྲུང་བ་ལ། བྱུང་བ།
Chinese
正因为一切有部（梵文：Sarvāstivāda， सर्वास्तिवाद，sarvāstivāda，一切存在之说）认为三时（过去、现在、未来）的法都是实有的。 如法获得别解脱戒（梵文：Prātimokṣa，प्रातिमोक्ष，prātimokṣa，防止、守护），从最初一刹那乃至戒体存在之终，其数量之多亦是如此。如同对于一个人，戒律如同货物，获得戒体如同绳索，以此来系缚戒律。获得戒体即是非相应的行（梵文：visaṃprayukta-saṃskāra， विसप्रयोगत-संस्कार，visaṃprayukta-saṃskāra，不相应行），是对于获得和拥有的一种假名安立。 对于具有次第的三部分相续来说，前两部分是不同的实体，学习它们并不矛盾，因此可以成为比丘（梵文：bhikṣu，भिक्षु，bhikṣu，乞士）。这些不同之处并不矛盾。即使前两者没有事先放弃，通过恩德偿还也能使相续具有这二者。如果比丘需要放弃，那么已经成为沙弥（梵文：śrāmaṇera，श्रमण，śrāmaṇera，勤策男）的比丘就不需要再次受戒了。这是有部宗的观点。 经部（梵文：Sautrāntika，सौत्रान्तिक，sautrāntika，依经部）认为戒体的自性是心相续的完全改变，如同从第一刹那的意识停止到第二刹那的延续。其他宗派也分为许多部派，我并不了解他们在各自的论典中是如何宣说的。 唯识宗（梵文：Vijñānavāda，विज्ञानवाद，vijñānavāda，唯识论）认为戒体是心所法中的思（梵文：cetanā，चेतना，cetanā，意志、意图）。 如何守护戒律呢？就像爱护自己的眼睛一样，对于眼睛的损害，要通过多种方法来避免；对于有益的，则要努力成办；对于既无害也无益的，则保持中舍。同样，对于珍贵的戒律，要避免那些会导致堕落的行为；对于那些有助于戒律增长、广大或清净的行为，则要 গ্রহণ（接受）。对于其他行为，则保持中舍，这就是遮止的学处和成办的学处。虽然分为遮止、成办、开许三种，但开许可以通过前两者的语境来理解。 在受戒时，阿阇黎（梵文：ācārya，आचार्य，ācārya，导师）只会教授一个大概的学处，为了更好地了解，应该向堪布（梵文：upādhyāya，उपाध्याय，upādhyāya，亲教师）本人，或者其他适合作为堪布的比丘请教，询问那些引导和培养的方面。询问上师和弟子的行为规范，这样做就不会出现过失，并且会变得圆满。在那里好好学习，具备了最后的五法，自己审查哪些行为会导致堕落，哪些不会导致堕落，这样就可以了。因此，最初守护戒律的方法就在于此。'处所'指的是依靠或依赖。 通过认识不相顺品来守护戒律，包括已经发生的。
English
It is because the Sarvāstivāda (Sanskrit: Sarvāstivāda, सर्वास्तिवाद, sarvāstivāda, the doctrine of everything exists) believes that the three times (past, present, and future) are real. The proper attainment of Prātimokṣa vows (Sanskrit: Prātimokṣa, प्रातिमोक्ष, prātimokṣa, prevention, protection), from the first moment to the end of its existence, the number is the same. It is like a person with a burden of vows, and the attainment is like a rope to bind the vows. Attainment is non-associated formations (Sanskrit: visaṃprayukta-saṃskāra, विसप्रयोगत-संस्कार, visaṃprayukta-saṃskāra, non-associated formations), which is a designation for obtaining and possessing. For the continuum of three parts in order, the first two parts are different entities, and learning them is not contradictory, so it is sufficient to be a Bhikṣu (Sanskrit: bhikṣu, भिक्षु, bhikṣu, mendicant). These differences are not contradictory. Even if the first two are not abandoned beforehand, the continuum can possess both through the repayment of kindness. If a Bhikṣu needs to renounce, then a Bhikṣu who is already a Śrāmaṇera (Sanskrit: śrāmaṇera, श्रमण, śrāmaṇera, novice monk) does not need to take vows again. This is the view of the Sarvāstivāda. The Sautrāntika (Sanskrit: Sautrāntika, सौत्रान्तिक, sautrāntika, those who rely on the sutras) believes that the nature of the vows is the complete transformation of the mindstream, like the continuation from the cessation of the first moment of consciousness to the second moment. Other schools are also divided into many sects, and I do not know how they are proclaimed in their respective scriptures. The Vijñānavāda (Sanskrit: Vijñānavāda, विज्ञानवाद, vijñānavāda, the doctrine of consciousness-only) believes that the vows are the mental factor of intention (Sanskrit: cetanā, चेतना, cetanā, volition, intention). How to protect the vows? Just like cherishing one's own eyes, harm to the eyes should be avoided by various means; what is beneficial should be diligently accomplished; and what is neither harmful nor beneficial should be treated with equanimity. Similarly, for the precious vows, those actions that lead to downfall should be avoided; those actions that help the vows to increase, expand, or purify should be accepted. Other actions should be treated with equanimity. These are the precepts of prohibition and the precepts of accomplishment. Although divided into three: prohibition, accomplishment, and permission, permission can be understood through the context of the first two. When taking vows, the Ācārya (Sanskrit: ācārya, आचार्य, ācārya, teacher) only teaches a general outline of the precepts. In order to understand them well, one should ask the Upādhyāya (Sanskrit: upādhyāya, उपाध्याय, upādhyāya, preceptor) himself, or another Bhikṣu suitable to be an Upādhyāya, and inquire about those aspects that guide and cultivate. Asking about the conduct of the Guru and disciple will prevent faults from occurring and will lead to perfection. Learning well there, possessing the final five qualities, and examining oneself which actions will lead to downfall and which will not, is sufficient. Therefore, the initial method of protecting the vows lies in this. 'Place' refers to reliance or dependence. Protecting the vows by recognizing the opposing factors includes what has already occurred. --------------------------------------------------------------------------------