Tibetan
སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པོ་དམིགས་པ། ངོ་བོ། གྲོགས། བསྒོམ་ཚུལ། འབྲས་བུ་སྟེ་ལྔ་ལྔ་ཚང་བར་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བཤད་ན། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་ནི། ལུས་ཚོར་སེམས་ཆོས་བཞི་ལ། རྗེས་སུ་བལྟ་བའི་ཤེས་རབ་དང་། 1-74 དམིགས་རྣམ་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ལུས་མི་གཙང་བ། ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བ། སེམས་མི་རྟག་པ། ཆོས་བདག་མེད་པའམ་དོན་དམ་པར་ཐམས་ ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམ་པས། གནས་སྐབས་སུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤོང་བ་དང་། བདེན་པ་བཞི་ལ་འཇུག་པ་དང་། མཐར་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལུས་སོགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བའོ།། །།ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་ནི། མི་དགེ་བ་དང་། དགེ་བ་གཉིས་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་བཞི་ལ་དམིགས་ནས། བླང་དོར་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་བརྩོན་འགྲུས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པས་མི་དགེ་བ་སྐྱེས་པ་སྤོང་བ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ མི་བསྐྱེད་པ་དང་། དགེ་བ་སྐྱེས་པ་སྤེལ་བ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་བཞི་ལ། འདུན་འབད་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང་། སེམས་འཛིན་པ་དང་། འཇོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམས་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉམས་ པ་དང་། མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་དང་། གཉེན་པོ་འཕེལ་བ་དང་ཐོབ་པའོ།། །།རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྲུབ་པའི་བྱ་བ་སྤྲུལ་བསྒྱུར་སོགས་ལ་གུས་པར་སྦྱོར་བའི་འདུན་པ་དང་། རྒྱུན་དུ་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། སྔོན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བག་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་པ་དང་། དམིགས་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་དཔྱོད་པ་བཞིས། ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ལྡན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པས། 1-75 རྫུ་འཕྲུལ་སོགས་ཇི་འདོད་བཞིན་མངོན་དུ་འགྱུར་བའོ།། །།དབང་པོ་ལྔ་ནི། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པའི་དད་སོགས་ལྔ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པས་དད་པས་བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་སྤྲོ་བ་དང་། དྲན་པས་དམིགས་རྣམ་མི་བརྗེད་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྩེ་གཅིག་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་འབྱེད་ པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམས་པས་མྱུར་དུ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བ་དང་། རྟོགས་པ་ཕྱི་མ་འབྱུང་བའོ། །བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་དབང་བྱེད་པས་ན་དབང་པོར་བརྗོད་དོ།། །།སྟོབས་ལྔ་ནི། དད་བརྩོན་དྲན་ཏིང་ ཤེས་རབ་ལྔ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་བརྫི་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྟོབས་ཞེས་བྱ་ལ་གཞན་དབང་པོ་དང་འདྲའོ།། །།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ནི། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་ཇི་ལྟ་བ་དམིགས་པའི་ དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་སོགས་བདུན་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པས་སྡུག་བདེན་ལ་དམིགས་ནས་དེས་དབེན་པ་ཚོལ་བ་དང་། ཀུན་འབྱུང་དང་བྲལ་བ
Chinese
三十七道品： 现在简要解释三十七道品（藏文：བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས，梵文：bodhipakṣa dharma，菩提分法）的目标、体性、助伴、修习方式和果报这五个方面。 四念住（藏文：དྲན་པ་ཉེར་བཞག）：以智慧观照身、受、心、法四者，以不忘失目标和相状的忆念与之相应。从世俗谛的角度来说，观身不净、观受是苦、观心无常、观法无我，或者从胜义谛的角度来说，观一切法皆无自性。通过这样的修习，暂时可以舍弃颠倒之见，进入四圣谛，最终可以脱离有漏之身等。 四正断（藏文：ཡང་དག་སྤོང་བ་）：针对未生和已生的不善法与善法，通过精进努力来取舍。与精进相应的修习包括：对于已生的不善法，努力断除；对于未生的不善法，努力不生起；对于已生的善法，努力增长；对于未生的善法，努力生起。通过意欲、努力、精进、策励、摄心和安住等方式进行修习，可以使不顺品衰退、不显现，使顺品增长和获得。 四神足（藏文：རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་）：对于成就三摩地（藏文：ཏིང་ངེ་འཛིན་，梵文：samādhi，心定）的事业，如变现、变化等，恭敬地修习欲、精进、心和观四者。通过修习具有八支的，能断除五过患的三摩地，可以随心所欲地显现神通等。 五根（藏文：དབང་པོ་ལྔ་）：以信等五根（藏文：དད་སོགས།）缘于四圣谛，并与之相应。以信心相信诸谛，以精进对证悟真理生起欢喜，以忆念不忘失目标和相状，以三摩地达到一心专注，以智慧辨别无常等。通过这样的修习，可以迅速生起见道，并产生后续的证悟。因为能对证悟真理自在，所以称为根。 五力（藏文：སྟོབས་ལྔ་）：信、精进、念、定、慧五者，因为不能被不顺品摧伏，所以称为力，其他与五根相同。 七觉支（藏文：བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་）：以如实观照四圣谛的念等七觉支，并与之相应。例如，以忆念缘于苦谛，寻求远离苦谛之因。
English
The Thirty-Seven Factors of Enlightenment: Now, to briefly explain the thirty-seven factors of enlightenment (Tibetan: བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས, Sanskrit: bodhipakṣa dharma) in terms of their aim, essence, assistance, method of cultivation, and result. The Four Mindfulnesses (Tibetan: དྲན་པ་ཉེར་བཞག): Observing the four—body, feeling, mind, and phenomena—with wisdom, along with the mindfulness that does not forget the object and its aspects. From the perspective of conventional truth, contemplate the impurity of the body, the suffering of feelings, the impermanence of the mind, and the absence of self in phenomena. Or, from the perspective of ultimate truth, contemplate that all phenomena are without inherent existence. Through such practice, one temporarily abandons distorted views, enters the Four Noble Truths, and ultimately becomes free from contaminated bodies and so on. The Four Right Exertions (Tibetan: ཡང་དག་སྤོང་བ་): Focusing on the four aspects of unwholesome and wholesome qualities, both arisen and unarisen, and engaging in effort to adopt and abandon them. The practice associated with diligence includes: abandoning unwholesome qualities that have arisen, preventing unwholesome qualities that have not arisen, increasing wholesome qualities that have arisen, and generating wholesome qualities that have not arisen. By cultivating through intention, effort, diligence, exertion, holding the mind, and abiding, one diminishes and does not manifest unfavorable factors, while increasing and attaining favorable factors. The Four Supports of Miraculous Power (Tibetan: རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་): Respectfully applying desire, effort, mind, and investigation to the activities of accomplishing samadhi (Tibetan: ཏིང་ངེ་འཛིན་, Sanskrit: samādhi), such as emanation and transformation. By cultivating samadhi with eight branches that abandon the five faults, one can manifest miracles and other desired abilities. The Five Faculties (Tibetan: དབང་པོ་ལྔ་): The five—faith, etc.—focusing on the Four Noble Truths and being in accordance with them. With faith, one believes in the truths; with diligence, one rejoices in realizing the truths; with mindfulness, one does not forget the object and its aspects; with samadhi, one achieves one-pointedness; and with wisdom, one thoroughly distinguishes impermanence and so on. Through such practice, the path of seeing is quickly generated, and subsequent realizations arise. Because one has power over the realization of truth, it is called a faculty. The Five Powers (Tibetan: སྟོབས་ལྔ་): Faith, diligence, mindfulness, samadhi, and wisdom are called powers because they cannot be overwhelmed by opposing factors; otherwise, they are similar to the five faculties. The Seven Branches of Enlightenment (Tibetan: བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་): The seven branches of enlightenment, such as mindfulness, focusing on the Four Noble Truths as they are, and being in accordance with them. For example, with mindfulness focusing on the truth of suffering, one seeks to be separated from it. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ར་འདོད་པ་དང་། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་ པ་དང་། ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་ལ་གནས་པས། མཐོང་སྤང་སྤོང་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ནི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། དགེ་ཆོས་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། 1-76 ཆོས་རབ་རྣམ་འབྱེད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྟེ། མཐོང་ལམ་བྱང་ཆུབ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བརྩོན་འགྲུས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྟེ། བགྲོད་བྱ་ཇི་སྲིད་བར་འགྲོ་བར་བྱེད་པའི་ ཕྱིར། དགའ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་སྟེ། སེམས་རྒྱུད་ཚིམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ལྷག་མ་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། དེའང་ཤིན་སྦྱངས་ནི། གང་གིས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བའི་སྟེ། ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྒྱུ་གནས་ངན་ལེན་འཇིག་པའི་ཕྱིར། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གང་དུ་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ནི་གནས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བཏང་སྙོམས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ མེད་པའི་ངོ་བོའི་ཡན་ལག་སྟེ། བྱིང་རྒོད་དང་བྲལ་བས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། །།འཕགས་ལམ་བརྒྱད་ནི། དམིགས་གྲོགས་བསྒོམ་ཚུལ་སྔར་དང་འདྲ་ལ། ངོ་བོ་ལ་ཡང་དག་པའི་ ལྟ་བ་ནི། ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། མཉམ་བཞག་ཏུ་རྟོགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར། རྟོག་པ་ནི། གཞན་ལ་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་ དོན་སྟོན་པའི་ངག་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཕྱིར། ངག་དང་ལས་མཐའ་འཚོ་བ་གསུམ་ནི། གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། རིམ་བཞིན་གཞན་གྱིས་དྲིས་པའི་ལན་ལུང་སྟོན་པས་ལྟ་བ་རྣམ་དག་དང་། 1-77 སྤྱོད་པ་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་དང་། ལོག་འཚོ་སྤངས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཇི་ལྟར་གནང་བ་བཞིན་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པས་འཚོ་བ་རྣམ་དག་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། རྩོལ་བ་ ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། ཀུན་སྦྱོར་ལྷག་མ་སྤོང་བའི་ཕྱིར། དྲན་པ་ནི་ཉེ་ཉོན་སྦྱོང་བའི་ཡན་ལག་སྟེ། ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་མ་བརྗེད་པ་བྱིང་རྒོད་སོགས་ཀྱི་ གོ་སྐབས་མི་འབྱེད་པའི་ཕྱིར། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་བའི་ཡན་ལག་སྟེ། མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ནི། སྒོམ་ སྤང་རྣམས་སྤོང་བ་དང་། ཡོན་ཏན་བསྐྱེད་པའོ།། །། ༄། །དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་ནི་རང་གི་ལུས་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྣ་བུག་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་པའི་ལུས་ཀྱི་བུ་ག་བརྒྱད་རྣམ་པར་དག་པ་སོགས། དུརཾ་ཁྲོདཾ་བརྒྱདཾ་ནིཾ་རང་གི་ལུས་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྣཾ་བུགཾ་གཉིས་གཅིགཾ་ཏུཾ་བསྡོམཾས་པའིཾ་ལུསཾ་ཀྱིཾ་བུཾ་གཾ་བརྒྱད་རྣམཾ་པརཾ་དགཾ་པཾ་སྟེ། བཤང་ལམ་དུ་གཏུམ་ དྲག་གི་དུར་ཁྲོད། ཁ་ཚང་ཚིང་འཁྲིགས་པ། སྣ་བུག་གཉིས་འབ
Chinese
安住于胜解（藏文：ར་འདོད་པ་，字面意思：欲望），现证灭谛（藏文：འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་），以及通过道谛断除烦恼而完全转变的状态，从而断除见道所断之烦恼。其中，正念是处所之支分，因为它能使善法不退失。 法分别（藏文：ཆོས་རབ་རྣམ་འབྱེད་）是自性之支分，因为见道菩提是智慧的自性。精进是决定义之支分，因为它能使行者到达所应到达之处。喜是利益之支分，因为它能使心续满足。其余三种是无烦恼之支分。其中，轻安（藏文：ཤིན་སྦྱངས་）是指不会被烦恼所染污的状态，因为它能摧毁烦恼之因——恶劣的处所。等持（藏文：ཏིང་ངེ་འཛིན་）是指没有烦恼之处，因为安住于等持能使处所转变。舍（藏文：བཏང་སྙོམས་）是完全没有烦恼的自性之支分，因为它远离沉掉，因此不是完全的烦恼。 八正道在所缘、助伴、修习方式上与之前相同，但在体性上有所不同。正见（藏文：ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་）是完全决断之支分，因为它能确定在等持中证悟的真如实相。正思（藏文：རྟོག་པ་）是使他人理解之支分，因为它能引发所有表达所证悟之义的语言。正语、正业、正命这三者是使他人信服之支分，因为依次通过回答他人提问来阐明清净的见解，通过圆满的行为来阐明清净的戒律，以及通过断除邪命而如如来所允许般受用，从而阐明清净的命，使他人信服。精进是断除烦恼障之支分，因为它能断除剩余的随烦恼。正念是调伏近烦恼之支分，因为它不忘失止观的所缘，不给沉掉等以机会。等持是调伏殊胜功德之障碍的支分，因为它能现前成就神通等功德。果是断除修道所断之烦恼，以及生起功德。 八大尸陀林是指自身这具身体的两个鼻孔合为一个，身体的八个孔穴清净等等。粪便道是凶猛暴烈的尸陀林，充满荆棘。两个鼻孔是……
English
Abiding in aspiration (Tibetan: ར་འདོད་པ་, literal meaning: desire), realizing cessation (Tibetan: འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་), and dwelling in the state of complete transformation by abandoning afflictions through the path, thereby abandoning what is to be abandoned by the path of seeing. Among these, mindfulness is a limb of the place, as it prevents the decline of virtuous dharmas. Discrimination of dharma (Tibetan: ཆོས་རབ་རྣམ་འབྱེད་) is a limb of self-nature, because the Bodhi of the path of seeing is the nature of wisdom. Diligence is a limb of definite emergence, as it enables the practitioner to go as far as what is to be gone. Joy is a limb of benefit, as it satisfies the mind-stream. The remaining three are limbs of non-affliction. Among these, pliancy (Tibetan: ཤིན་སྦྱངས་) refers to the state of not being defiled by afflictions, as it destroys the cause of afflictions—bad places. Samadhi (Tibetan: ཏིང་ངེ་འཛིན་) refers to the place where there are no afflictions, as abiding in samadhi transforms the place. Equanimity (Tibetan: བཏང་སྙོམས་) is a limb of the nature of complete non-affliction, as it is free from sinking and excitement, and therefore is not completely afflicted. The Noble Eightfold Path is the same as before in terms of object, companion, and method of practice, but differs in nature. Right View (Tibetan: ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་) is a limb of complete determination, as it ascertains the suchness realized in samadhi. Right Thought (Tibetan: རྟོག་པ་) is a limb of making others understand, as it elicits all speech that demonstrates the meaning of what has been realized. Right Speech, Right Action, and Right Livelihood are three limbs of making others believe, as they sequentially clarify pure views by answering others' questions, clarify pure discipline through perfect conduct, and clarify pure livelihood by abandoning wrong livelihood and enjoying as the Tathagata has allowed, thereby making others believe. Effort is a limb of abandoning the obscuration of afflictions, as it abandons the remaining latent afflictions. Mindfulness is a limb of subduing near afflictions, as it does not forget the object of calm abiding and insight, and does not give opportunities to sinking, excitement, etc. Samadhi is a limb of subduing the obscuration of special qualities, as it manifestly accomplishes qualities such as clairvoyance. The fruit is the abandonment of what is to be abandoned by the path of meditation, and the generation of qualities. The eight charnel grounds refer to the purity of the eight apertures of the body, with the two nostrils of one's own body combined into one, etc. The path of feces is the fierce and violent charnel ground, full of thorns. The two nostrils are... --------------------------------------------------------------------------------