Tibetan
ཚུལ་དང་ལྡན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ༔ ཚུལ་དང་མི་ལྡན་པ་མི་ལུས་སྲིན་པོ་གདོང་དམར༔ ཚུལ་དང་ལྡན་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ༔ ཚུལ་དང་མི་ལྡན་པ་སྡིག་པའི་བུད་མེད་རྣམས་ཡོད་དེ༔ མི་ལུས་ཐོབ་ནས་ཁྱིམ་ཐབས་སྤང་མ་ནུས་ནའང་དགེ་བ་ལ་ཅི་འགྲུབ་ཏུ་བརྩོན་པ༔ རྣམ་སྨིན་ལ་ཅི་ཐུབ་ཐུབ་ཏུ་འཛེམ་པ༔ བསགས་པ་ཆོས་ལ་བྱེད་པ༔ ཡར་མཆོད་དང་མར་སྦྱིན༔ ཁ་ཏོན་དང་བཟླས་བརྗོད༔ དད་པ་དང་དག་སྣང་༔ དགེ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བརྩོན་པ་དང་༔ ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ཙམ་ལས་ཆོས་བཞིན་སྤྱོད་དེ༔ མཐོ་རིས་ནས་མཐོ་རིས་ཀྱི་གོ་འཕངས་འགྲོ་བ་མང་པོ་ཡང་ཡོང་༔ ཡང་དགེ་སྡིག་མགོ་སྙོམས་སུ་སྤྱོད་ཅིང་ལུང་མ་བསྟན་དུ་གྱུར་པ་ཡང་འགའ་རེ་ཡོང་༔ ཚུལ་དང་མི་ལྡན་པ་ནི༔ ལུས་ནི་མི་གཟུགས༔ སེམས་ནི་འདྲེ་སྲིན༔ གསོད་གཅོད་ལ་བརྔམ་པ༔ སྡིག་པ་ལ་བརྩོན་པ༔ རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མཇལ་ཡང་དད་པ་མེད་པ༔ འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་ཡང་སྐྱོ་བ་མེད་པ༔ སྡིག་པ་ཆེས་ཆེར་བྱས་ཀྱང་འགྱོད་སེམས་མེད་པ༔ མི་ཆོས་ཀྱི་ཁྲེལ་དང་ངོ་ཚ་ཙམ་ཡང་མི་བྱེད་པ༔ རྐུ་ཇག་ཁྲམ་གསུམ་ལ་ལང་རྟེན་བྱེད་པ༔ གཡོ་རྒྱུ་ཟོལ་གསུམ་ལ་ཉལ་བརྟེན་བྱེད་པ༔ བྲེ་ཕུལ་སྲང་གསུམ་ལོག་པར་འཆང་བ༔ ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་མ་གཏོགས་ཚེ་ཕྱི་མ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མི་དྲན་པའི་སྐྱེ་འགྲོ་ཕོ་མོ་མང་པོ་ཡོང་༔ ཡང་སྡིག་ལྡན་རབ་ཏུ་རྨོངས་པའི་འགྲོ་བ་གདུལ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འབྱུང་བས༔ སྐྱེས་པ་སྡིག་ལྡན་གྱི་དྲུང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་བུད་མེད་ཆོས་ལྡན་ཡོང་༔ བུད་མེད་སྡིག་ལྡན་གྱི་དྲུང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཆོས་ལྡན་དུ་ཡོང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་གསུང་༔ ལོ་ཙཱ་བས་སློབ་དཔོན་ལ་ཞུས་པ༔ འོ་ན་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་འདི་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཁོ་ན་ལས་མ་འདས་སམ་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས་འགྲོ་བ་ཕྱི་སྣོད་ནང་བཅུད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ལས་རྟག་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་གསུང་༔ ལོ་ཙཱ་བས་སློབ་དཔོན་ལ་ཞུས་པ༔ འོ་ན་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་འདི་བསམ་ན༔ ཚེ་འདི་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལྟར་ཡོད་པ་འདྲ་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ བུ་ལོ་ཙཱ་བ་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་འདི་ལ་འཁོར་འདས་གཉིས་ཚང་སྟེ༔ འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་འདི་བརྗོད་ལས་འདས་པས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་གྱི་ཆེ་ཤོས་ཡིན་ཏེ༔ དེས་ན་འཁོར་བ་ཡང་འཆི་བ་ལ་ཚང་༔ འཆི་བ་འདི་བསམས་ཤིང་དཔྱད་ན་ཆོས་ཤིག་མི་ཡོང་བའི་ཐབས་མེད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་འཆི་བ་འདི་ལ་ཚང་༔ ཀླུའི་དབང་པོ་མི་ཞེས་བྱ་བའི་འགྲོ་བ་འདི་ཉམས་མཚར་པོ་ཞིག་ཡོད་དེ༔ མཁས་སྣང་དང་༔ ཤེས་སྣང་དང་༔ གྲུང་སྣང་མང་པོ་ཡོད་པ་ལ་མདོ་དོན་གྱི་འདེམ་སོར་དེ་རྩ་བ་ནས་འཕྱུགས་སྟེ༔ ཚེ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་རྨི་ལམ་ཐུན་གཅིག་གི་སྣང་བ་ཙམ་ལ༔ འཁོར་བ་མ་སྟོངས་བར་དུ་སྡོད་རྒྱུ་ཡོད་འཆར་བྱེད་ཅིང་རང་མགོ་རང་གིས་གཡོག་སྟེ་མི་ཚེ་འདི་མ་ཟད་ཀྱི་བར་དུ་ཤོམ་ར་དང་རྒྱ་འདེང་གིས་བྲེལ་དུ་བཅུག་ནས་ཆོས་ཤིག་བསམ་སྟེ་ཁོམ་པ་མེད་དོ༔ ལྕོགས་ས་མེད་དོ་ཟེར་ཏེ༔ ཚེ་འདི་ཕྱོགས་ཀྱི་བྱ་བ་དེ་ཡིན་ཡིན་པོ་དང་༔ རྟག་རྟག་པོར་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ཡེངས་མ་ཤོར་བ་བྱེད་དེ་བསྒྲུབ༔ ཆོས་ཀྱི་བྱ་བ་ནི་ཆེ་ཕྲ་ཆུང་གསུམ་ཐམས་ཅད་དེས་ཆོག་དང་༔ ངང་རིང་དང་༔ ཕྱི་བཤོལ་དུ་སྐྱུར༔ ཡུལ་མི་ཁྱིམ་འཚེས་མཐོ་དམན་དྲག་ཞན་ཕ་མ་རྒན་རྒོན་ལ་སོགས་པ་ཤི་བ་མིག་གིས་མཐོང་༔ ལག་པས་བསྡུར་ཀྱང་ཁོ་ཤིའོ་མོ་ཤིའོ་ཟེར་བ་ཙམ་ལས༔ རང་འཆི་རྒྱུ་མེད་པ་སྙམ་དུ་བྱེད་ཅིང་༔ ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་གྱི་ནང་དུ་དལ་མེད་དུ་སྤྱོད་ཅིང་ཡོད་པའི་སྐབས་ཤིག་ལ༔ འཆི་བདག་གི་བདུད་པོ་དེ་གར་འོངས་ཆ་མེད་པ་ཞིག་ནས་འོང་སྟེ༔ གཤིན་རྗེའི་ཞགས་པ་ནག་པོ་དེས་གཟུང་ནས་མཐོ་སྟེ་རྒྱལ་པོ་དང་དབང་ཅན་ཁ་དྲག༔ དམའ་སྟེ་ཕལ་པ་དང་སྤྲང་པོ་ཕྱུག་པོ་གང་ལྟར་ཞིག་ཡིན་ཀྱང་༔ མི་ཚེ་སྡིག་ལ་བསྐྱལ་བའི་སྡིག་སྒྲིབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ཐམས་ཅད་མི་ཁྱག་བཞིན་དུ་ཁུར༔ ཐབས་ཅིས་ཀྱང་མི་བཤོལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ནི་འགྲོ༔ ཆ་ཡེ་ནས་མེད་ཀྱང་གཤིན་ཐང་སྐྱ་མོ་དེ་ལ་ནི་འཁྱམས༔ རྒྱུས་ཡེ་ནས་མེད་ཀྱང་བར་དོའི་འཕྲང་རིང་དེ་ལ་ནི་འགྲོ༔ ངོ་ཡེ་ནས་མི་ཤེས་ཀྱང་གཤིན་རྗེའི་གྲོགས་པོ་དེ་དང་ནི་འགྲོག༔ འགྲོ་ཡེ་ནས་མི་འདོད་ཀྱང་ངན་སོང་གསུམ་པོ་དེ་ནི་སྙོག༔ སྡོད་ཡེ་ནས་མི་འདོད་ཀྱང་དམྱལ་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་ནི་ཚུད༔ སྡུག་ཡེ་ནས་མི་འདོད་ཀྱང་ཚ་གྲང་གི་སྡུག་བསྔལ་དེ་རྣམས་མྱོང་དུས་འགྱོད་པ་དྲག་པོ་སྐྱེ་ཞིང་༔ ཚེ་འདི་ཕྱི་བརྗེས་པ་མ་ཉན་པར་ཤེས་འོང་སྟེ་ཤེས་དུས་དང་འགྱོད་དུས་འཕྱིས་པ་ཡིན༔ དོན་ཡོད་མེད་ཀྱི་བྱ་བ་ཚེ་འདི་ཕྱིའི་འདེམ་ཀའི་ལས་ཀྱི་མེ་ལོང་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་བལྟས་པས་ཆོག་པ་ལ༔ བལྟ་རྒྱུ་ཡོད་དུས་དོན་ཆུང་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་དང་དུ་བླངས་ནས་དོན་ཆེན་ཕྱི་མ་རྒྱབ་ཏུ་བོར་བའི་མཁས་ཉམས་དང་གྲུང་ཉམས་བྱེད་པ་འདི་ཉམས་མཚརགསུང་༔ ལོ་ཙཱ་བས་སློབ་དཔོན་ལ་ཞུས་པ༔ འོ་ན་ཉེ་དུ་དང་བུད་མེད་ལ་་སོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་སྡིག་པ་བྱས་པའི་རྣམ་སྨིན་རྣམས་ཀྱང་རང་གིས་འཁུར་དགོས་པ་ཨེ་ཡིན་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ ལྟོ་གོས་ལ་བགོ་བཤར་བྱ་རུ་ཡོད་ཀྱང་སྡིག་སྒྲིབ་ལ་བགོ་བཤའ་བྱར་མེད་དེ༔ སྡིག་པ་བྱེད་པ་པོ་ལ་སྨིན་ཞིང་༔ དཔེར་ན་རང་གི་ལུས་གྲིབ་གཞན་གྱི་ལུས་ལ་འགྲོག་པའི་ཐབས་མེད་པར་རང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་འདྲ་གསུང་༔ ལོ་ཙཱ་བས་སློབ་དཔོན་ལ་ཞུས་པ༔ འོ་ན་རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་ལ་བདེ་བ་མེད་གསུངས་པ་ད་ལྟའི་བདེ་དགའ་ལོངས་སྤྱོད་འདི་རྣམས་བདེ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ བུ་ཀླུའི་དབང་པོ་ད་ལྟའི་མི་ལུས་ཀྱི་བདེ་དགའ་ཕྲན་བུ་འདི་ལྟ་ཞོག༔ སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་དང་རྩ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བདེ་དགའ་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱང་བདེ་བ་ཞེས་མི་འདོགས་ཏེ༔ ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན༔ བདེ་བ་ལ་བདེ་བར་རྟག་པར་མི་གནས་ཤིང་ཟག་བཅས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ལས་བདེ་བ་དེ་གནས་སྐབས་སུ་ཐོབ་ཀྱང་༔ ཟག་བཅས་ཀྱི་བསོད་ནམས་དེ་ཟད་པའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྤྱོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ་གསུང་༔ ཡང་ཞུས་པ༔ འོ་ན་དགེ་བ་སྤྱད་པའི་ཕན་ཡོན་དང་སྡིག་པ་སྤྱད་པའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་གིས་ཕྱེ་ཞུས་པས༔ དེའི་དོན་མ་ཤེས་ན་ཡར་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་མར་གྱི་སེམས་ཅན་གཉིས་ལ་ལྟོས་གསུང་༔ ཚེ་སྔ་མ་སྦྱིན་པ་བཏང་བ་དང་མ་བཏང་བའི་ཁྱད་པར་གང་གིས་ཕྱེ་ཞུས་པས༔ དེ་ཕྱུག་པོ་ལོངས་སྤྱོད་ཅན་དང་དབུལ་པོ་ནོར་མེད་གཉིས་ལ་ལྟོས་གསུང་༔ ཚེ་སྔ་མ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་པ་དང་མ་བསྲུངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ གཟུགས་བཟང་པོ་ངན་པ་གཉིས་ལ་ལྟོས་གསུང་༔ ཚེ་སྔ་མ་བཟོད་པ་བསྒོམས་པ་དང་མ་བསྒོམས་པའི་ཁྱད་པར་གང་ལགས་སམ་ཞུས་པས༔ དེ་རྒྱལ་པོ་དང་མཛེ་ཕོ་གཉིས་ལ་ལྟོས་གསུང་༔ ཚེ་སྔ་མ་ཤེས་རབ་ལ་སྤྱད་པ་དང་མ་སྤྱད་པའི་ཁྱད་པར་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ དེ་མི་དང་དུད་འགྲོ་གཉིས་ལ་ལྟོས་གསུང་༔ ཚེ་སྔ་མ་ཆོས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་དང་མ་བརྩམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ དེ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་དང་ཕལ་པའི་མི་གཉིས་ལ་ལྟོས་གསུང་༔ ཚེ་སྔ་མ་བསམ་གཏན་བསྒོམས་པ་དང་མ་བསྒོམས་པའི་ཁྱད་པར་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ དེ་དབང་པོ་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་སྐལ་ལྡན་དང་༔ ཅི་ཡང་མི་ཤེས་པའི་ལྐུགས་པ་གཉིས་ལ་ལྟོས་གསུང་༔ འོ་ན་མཐར་ཐུག་གི་བདེ་བ་དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ མཐར་ཐུག་ག་ིབདེ་བ་དེ་སངས་རྒྱས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་གསུང་༔ འོ་ན་སྐྱབས་ཀྱི་དམ་པ་དེ
Chinese
具足正法者，乃是佛之化身；不具正法者，人身亦是红面罗刹。 具足正法者，乃是智慧之空行母；不具正法者，乃是罪恶之妇女。虽得人身，若不能舍弃家庭琐事，亦当尽力行善；当尽力避免恶业之成熟；当积聚善业于佛法；向上供养，向下布施；诵经念咒；具足信心与清净观；尽力行善，安住于家，如法行持；从高处至更高处，获得地位者亦多有之。又，善恶混杂而行，成为无记性者，亦有少数。 不具正法者，身虽为人身，心却是鬼怪；贪图杀戮；致力于罪恶；纵然见到圆满正等觉佛，亦无信心；纵然见到轮回之痛苦，亦无厌离；纵然造作极大之罪业，亦无后悔之心；甚至连做人应有的羞耻之心也没有；以偷盗、抢劫、欺骗为生；以狡诈、欺骗为安身立命之本；以短斤少两为常事；除了今生之事，来世之事刹那也不忆念的众生男女也有很多。 又，为了调伏极度愚昧之有罪众生，诸佛化现为各种形象。因此，于有罪之男子面前，佛之化身，具足正法之女子将会出现；于有罪之女子面前，佛之化身，具足正法者将会出现等等。 译师问上师：那么，三界的一切众生，都没有超出无常吗？ 上师回答说：外器内情一切有情，没有丝毫常住不变的事物。 译师问上师：那么，思维这死亡无常，此生犹如梦幻泡影一般吗？ 上师回答说：译师之子，这死亡无常具足轮回与涅槃。死亡之痛苦，无法言说，是轮回一切痛苦之最。因此，轮回也包含在死亡之中。思维、观察这死亡，没有不生起佛法的，因此，涅槃也包含在死亡之中。龙树菩萨
English
Those who possess virtue are emanations of the Buddha; those who do not possess virtue, even with human bodies, are red-faced Rakshasas. Those who possess virtue are wisdom Dakinis; those who do not possess virtue are sinful women. Even if one obtains a human body but cannot abandon household affairs, one should strive to accomplish as much good as possible; one should avoid the maturation of negative karma as much as possible; one should accumulate merit in the Dharma; offer upwards and give downwards; recite scriptures and mantras; have faith and pure perception; strive greatly in virtue, and while remaining at home, act according to the Dharma; many beings will go from higher to higher states. Furthermore, some may practice with a mixture of good and evil, becoming neutral. Those who do not possess virtue: their bodies are human in form, but their minds are those of demons and spirits; they are eager for killing and cutting; they are devoted to sin; even if they meet the perfect Buddha, they have no faith; even if they see the suffering of samsara, they have no renunciation; even if they commit great sins, they have no remorse; they do not even have the slightest shame or embarrassment of human morality; they make a living by stealing, robbing, and deceiving; they rely on cunning, deceit, and hypocrisy; they use false measures and weights; apart from the affairs of this life, they do not remember the next life even for a moment; there are many such male and female beings. Moreover, in order to tame extremely ignorant and sinful beings, the Buddhas appear in various forms. Therefore, in the presence of sinful men, the Buddha's emanation, a virtuous woman, will appear; in the presence of sinful women, the Buddha's emanation, a virtuous being, will appear, and so on. The translator asked the master: "Then, are all sentient beings in the three realms not beyond impermanence?" The master replied: "All beings, both outer environment and inner beings, have nothing permanent, not even a particle." The translator asked the master: "Then, thinking about this impermanent death, does this life seem like a dreamlike illusion?" The master replied: "Son translator, this impermanent death encompasses both samsara and nirvana. The suffering of death is beyond words, it is the greatest of all sufferings in samsara. Therefore, samsara is also contained in death. If you think and contemplate this death, there is no way that Dharma will not arise, therefore, nirvana is also contained in this death." Nagarjuna
Chinese
名为人的众生，有一种奇特的现象：他们似乎拥有许多聪明才智、知识和能力，但在选择人生重点时却完全错误。他们认为，今生就像一场梦境，可以无止境地持续下去，他们自欺欺人，终其一生都忙于琐事和虚荣，没有时间思考佛法，总是说没有空闲，没有机会。他们对待今生的事务非常认真，一丝不苟，一刻也不敢懈怠地去完成。然而，对于佛法，无论大小，他们都觉得足够了，或者拖延，或者推迟。他们亲眼目睹邻居、亲戚、长辈、老人等人的死亡，亲手处理丧事，却只说“他死了，她死了”，仿佛自己不会死亡。他们沉溺于贪、嗔、痴之中，毫不节制。就在这个时候，死神突然降临，阎罗王的黑色绳索抓住他们。无论他们是高高在上的国王、有权势的人，还是低下的平民、乞丐、富人，都必须像搬运重物一样背负着他们一生所造的罪业。他们无法逃脱，只能从这个世界走向来世。他们对来世一无所知，却要在灰色的死亡荒原上游荡；他们从未经历过，却要走过漫长的中阴之路；他们素不相识，却要与阎罗王的同伴同行；他们极不情愿，却要堕入三恶道；他们极不情愿停留，却要进入十八层地狱；他们极不情愿受苦，却要饱尝寒热之苦。这时，他们会感到强烈的后悔，意识到自己不该用今生换取来世，但知道的时候已经太晚了，后悔也无济于事。明明可以通过观察无常的死亡这面镜子，来选择有意义或无意义的事情，选择今生或来世，但他们却在有选择的时候，选择了微不足道的今生之事，而将重要的来世抛在脑后，还自以为聪明能干，这真是太奇怪了！翻译请教上师：那么亲戚和女人等等的…
English
This sentient being called "human" has a peculiar phenomenon: they seem to possess much intelligence, knowledge, and ability, but they fundamentally err in choosing the priorities of their lives. They imagine that this life is merely a dream, a single night's illusion, and that they will remain here until the end of samsara. They deceive themselves, busying themselves with trivialities and vanities until the end of their lives, claiming they have no time to contemplate the Dharma, saying they have no leisure, no opportunity. They pursue the affairs of this life with utmost seriousness, meticulously, without a moment's negligence. However, regarding the Dharma, they deem any effort, whether great or small, as sufficient, or they procrastinate, or postpone it. They witness the deaths of neighbors, relatives, elders, the elderly, and so on, with their own eyes; they handle funerals with their own hands, yet they merely say, "He died, she died," as if they themselves will never die. They indulge in attachment, hatred, and ignorance without restraint. Then, at some unexpected moment, the demon of death arrives from an unknown direction, and Yama's black noose seizes them. Whether they are high kings, powerful figures, or lowly commoners, beggars, or the wealthy, they must carry the burden of all the sins they have accumulated throughout their lives, like carrying a heavy load. They cannot escape; they must depart from this world to the next. Though they have no familiarity with it, they wander on the desolate gray plain of death; though they have never experienced it, they traverse the long and arduous path of the bardo; though they do not know them, they associate with Yama's companions; though they are unwilling to go, they are drawn into the three lower realms; though they are unwilling to stay, they are confined to the eighteen hells; though they are unwilling to suffer, they experience the torments of heat and cold. At that time, they feel intense regret, realizing they should not have exchanged this life for the next, but by the time they realize it, it is too late, and regret is futile. Clearly, one can choose between meaningful and meaningless actions, between this life and the next, by observing the mirror of impermanent death. Yet, when they have the opportunity to choose, they embrace the insignificant affairs of this life and cast the important future behind them, all the while considering themselves clever and capable. This is truly a strange phenomenon! The translator asked the teacher: Then, what about relatives and women, and so on...