Tibetan
ངས་ཡང་འདུག་ཅ་ཅོར་སྒྲོགས་པ་དྲན་བསམ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྤྲོ་ཞིང་རྟོག་མེད་དུ་འཇོག་པ་སོགས་ལ་བསླབ་པས༔ སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་དང་འདྲེས་ནས༔ བྱ་བྱེད་སྨྲ་བརྗོད་དྲན་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་ཤར་ཏེ་མཉམ་བཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་རིས་མེད༔ ཉིན་མཚན་གྱི་བར་མེད༔ བླང་དོར་གྱི་ཆོས་མེད༔ བསྒོམ་བྱའི་བློ་མེད༔ ཡིན་མིན་གྱི་རྩིས་མེད་པར་རིག་པའི་ངང་དང་རོལ་པ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ཏེ༔ རྒྱ་ཡན་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་སོང་ཡང་ཕྱལ་བར་མ་ཤོར་བ༔ ཆེད་དུ་མ་སྒོམས་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མི་འབྲལ་བར་དུས་གསུམ་དུས་མེད་དུ་སོང་བ་ནི༔ ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་དགོངས་པ༔ དགེ་སྡིག་བླང་དོར་ལས་འདས་པ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀྱིས་ཕན་གནོད་མེད་པར་རྟོགས་པས༔ སྒོམ་མེད་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པར་འགྱུར་རོ༔ གཉིས་པ་གནས་པ་སེམས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ཤར་བ༔ འཕྲོ་བ་སེམས་ཀྱི་རོལ་པར་ཤར་བ༔ གཉིས་མེད་མཉམ་པའི་ངང་དུ་གནས་པ་གསུམ་ལས༔ དང་པོ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཁོང་གློད་ལ་སོས་དལ་ཏེ་བརྟན་པར་གནས་པའི་ཚེ༔ དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོར་བཅུག་ལ༔ ཆམ་གྱིས་བཞག་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པའི་ཚེ༔ རྒྱ་མཚོའི་རླབས་ལྟར་འཕྲོ་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་དང་༔ འཕྲོ་བྱའི་ཡུལ་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་པར་སེམས་གཞི་མེད་རྩ་བ་དང་བྲལ་བ༔ རང་བཞིན་གཞིའི་ངང་དུ་རང་བབས་སུ་གནས་པ་ནི༔ གདོད་མ་ཀ་དག་གི་གནས་ལུགས༔ ཆོས་སྐུ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་དགོངས་པ་ལ་ངོ་སྤྲོད་པའོ༔ གཉིས་པ་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྟོག་པ་སྤྲོས་ལ༔ དགག་སྒྲུབ་དང་རེ་དོགས་མེད་པར་གང་ཤར་གྱི་རྟོག་པ་དེར་འཛིན་མེད་པར་ཡན་དུ་བཅུག་ལ༔ སྔ་ཕྱི་དྲན་བསམ་གྱི་འདུན་པ་བོར་ལ༔ ད་ལྟའི་རིག་པ་ཐོལ་སྐྱེས་ཐོལ་ནུབ་ཏུ་འགྲོ་བ་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟར་འཕྲོས་ཀྱང་༔ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པ་ལས་མི་འདའ་བ༔ རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལས་རྦ་རླབས་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་༔ ཉིད་ལས་ཤར་ཞིང་རྒྱ་མཚོ་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་དུ་གྲོལ་བ་ལྟར༔ རང་ཤར་རང་གྲོལ་གྱི་ངོ་བོ་ཐུགས་རྗེ་འགག་པ་མེད་པའི་དགོངས་པ་ལ་ངོ་སྤྲད་པའོ༔ གསུམ་པ་འཕྲོ་གནས་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ༔ གནས་བདོའི་དུས་ན་མིག་སྒྲིལ་བས་འཕྲོ༔ ཡང་རང་བབས་སུ་བཞག་པས་གནས་ལ༔ འཕྲོ་བདོའི་དུས་ན་མིག་མི་འགུལ་བར་ཆམ་གྱིས་བཞག་པས་གནས་ལ༔ འཕྲོ་བ་དང་གནས་པ་རྒྱ་མཚོའི་རླབས་ལྦུ་བར་ཤར་བ་ཉིད་རྒྱ་མཚོར་ཞི་བ་ལྟ་བུའི་ངང་ལ་བཞག་གོ༔ དེ་ཡང་གནས་པ་མི་སྲིང་༔ འཕྲོ་བ
Chinese
我又学习安住于寂静处，于各种念头中放松，并置于无念状态等，所有行为都与自性禅定相融合，所有作为、言语、思念、分别都显现为法性的游舞，无有入定与出定之分，无有昼夜之别，无有取舍之法，无有可修之心，无有是非之计，觉性之状态与游舞融为一体，虽如广阔虚空般自在，却不散乱，虽不特意修习，却与禅定不分离，于过去、现在、未来无时无刻不在其中，此乃法性穷尽之意，了悟超越善恶取舍，见修行果无有利益损害，自然安住于无修水流般的瑜伽中。二是安住显现为心的庄严，散乱显现为心的游舞，安住于无二平等的境界中，共有三种。第一种是身语意三放松舒缓，稳固安住之时，让各种各样的破立分别念散乱生起，猛然放下，专注观视之时，如海浪般散乱的觉知，与所散乱之境二者不成立，心无根无基，于自性基之状态中自然安住，此乃原始本来清净之状态，是介绍法身不变之意。第二种是从心性之状态中生起各种各样的分别念，不作破立，无有希望与恐惧，对于所显现的任何分别念都不执着，任其自然，舍弃前后思念之期盼，当下觉性任其自然生起自然消逝，无论习性之状态如何散乱，都不会超出法性的游舞，犹如大海中无论生起怎样的波涛，都是从大海中生起，并消融于大海之中一样，自生自灭之体性，是介绍大悲无间断之意。第三种是散乱与安住二者无别，处于安住状态时，闭上眼睛就会散乱，再次自然安住就会安住，处于散乱状态时，眼睛不移动，猛然放下就会安住，散乱和安住犹如海浪泡沫般显现，并消融于大海中的状态中安住。而且安住不
English
I also learned to abide in stillness, relax into various thoughts, and rest in non-thought, etc. All activities are blended with natural meditation, and all actions, speech, thoughts, and discriminations arise as the play of Dharma-nature, without distinction between meditative equipoise and post-meditation, without difference between day and night, without the Dharma of acceptance and rejection, without a mind to be cultivated, without calculation of right and wrong. The state and play of awareness are blended into one, and although it becomes as vast as the sky, it does not become scattered. Although one does not deliberately meditate, one is inseparable from samadhi, and it passes through the three times without time. This is the realization of the exhaustion of Dharma-nature, understanding that there is no benefit or harm from seeing, meditating, acting, and resulting, transcending good and evil, acceptance and rejection. One naturally abides in the yoga of the continuous stream of non-meditation. Secondly, abiding arises as the adornment of the mind, scattering arises as the play of the mind, and abiding in the state of non-duality and equality. Among these three, the first is when the three doors of body, speech, and mind are relaxed and at ease, and one abides steadily. Allow various thoughts of affirmation and negation to scatter. When one suddenly stops and gazes intently, the awareness that scatters like ocean waves, and the object of scattering, are not established as two. The mind is without foundation or root, and one naturally abides in the state of the ground of self-nature. This is the original, primordial purity, and it is the introduction to the unchanging intention of the Dharmakaya. Secondly, from the state of mind itself, various thoughts arise. Without affirmation or negation, without hope or fear, allow whatever thoughts arise to be free without clinging. Abandon the anticipation of past and future thoughts. However the natural state of present awareness arises and dissolves spontaneously, it does not go beyond the play of Dharma-nature. Just as whatever waves arise from the great ocean, they arise from the ocean itself and dissolve into the ocean itself, the essence of self-arising and self-liberation is the introduction to the intention of unceasing compassion. Thirdly, scattering and abiding are non-dual. When one is in a state of abiding, closing the eyes causes scattering. Again, naturally abiding causes abiding. When one is in a state of scattering, not moving the eyes and suddenly stopping causes abiding. Scattering and abiding are like waves and bubbles arising in the ocean, and one abides in the state of dissolving into the ocean. Moreover, abiding does not
Tibetan
་མི་དགག༔ མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་སྒྲུབ༔ སེམས་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་དེ་ལྟར་མི་འཛིན་པར༔ དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་རེ་དོགས་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་གྲོལ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་འོད་གསལ་གྱི་དགོངས་པ་ལ་ངོ་སྤྲད་དོ༔ དེ་ལྟར་ན་རང་ཤར་དུ་འདུག་པས་རང་སར་གྲོལ༔ ངེས་མེད་དུ་འདུག་པས་འཛིན་མེད་དུ་གྲོལ༔ ཡེ་གྲོལ་དུ་འདུག་པས་གཞི་བྲལ་དུ་གྲོལ༔ ཐོག་བབས་སུ་འདུག་པས་གཅེར་ཕོག་ཏུ་གྲོལ༔ ཤར་གྲོལ་དུ་འདུག་པས་སྣང་སྟོང་དུ་གྲོལ་བའོ༔ རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་གཞི་ནས་གྲོལ་བས༔ སྐྱར་ནས་གྲོལ་བའི་འབད་རྩོལ་ཞིག་པའི་གདེང་ཆོས༔ གང་ཤར་གྱི་རྣམ་རྟོག་རང་སར་གྲོལ་བས༔ དྲན་འཛིན་གཉེན་པོ་ལ་མི་བལྟོས་པའི་གདེང་ཆོས༔ ཡུལ་དྲུག་གཅེར་མཐོང་དུ་གྲོལ་བས༔ སྔ་ཕྱིར་མི་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའི་གདེང་ཆོས༔ བཟང་ངན་ཡོངས་གྲོལ་དུ་ཤེས་པས་བླང་དོར་ཕྱོགས་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་གདེང་ཆོས༔ མདོར་ན་གང་ཤར་གྱི་རིག་པ་བཅིངས་གྲོལ་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་འགྲོ་འོང་དང་བྲལ་བར་གཏན་ལ་ཕེབས་ཏེ༔ རང་སེམས་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ༔ གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་སོང་བ་ཡང་མེད་ལ༔ གང་གིས་བཀྲོལ་བ་ཡང་མེད་པ་རང་གི་སེམས་ཡིན་ཏེ༔ གཞི་ནས་རྫོགས་པས་འགྲོ་འོང་མེད་པ་ལ༔ བརྟགས་པས་མ་རྙེད་ཅིང་རྡུལ་མཚན་མེད་པ༔ གཞི་རྩ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སྟོང་གསལ་དུ་གནས་པའི་སེམས་དེ་ནི༔ གནད་ཀྱིས་གྲོལ་བས་ཕྱོགས་རིས་ཀྱང་མེད་ཅིང་༔ དུས་ཀྱིས་གྲོལ་བས་ལྟོས་པའི་གཞི་ཡང་མེད་པར༔ འབད་མེད་གྲོལ་བས་བརྩོན་འགྲུས་དང་ཡང་བྲལ་ཏེ༔ རང་གིས་གྲོལ་བས་ཕ་རོལ་གྱི་གཉེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེད་བཞིན༔ ཡེ་ནས་གྲོལ་བས་བསྐྱར་གཞི་དང་བྲལ་ཏེ༔ ཅེར་གྱིས་གྲོལ་བས་མཐོང་སར་ཡལ་ཞིང་༔ ཡོངས་སུ་གྲོལ་བས་འབད་རྩོལ་མེད་པའོ༔ ཞེས་ངོ་སྤྲོད་པར་བྱའོ༔ གསུམ་པ་རང་གྲོལ་གསུམ་གྱི་ངོ་སྤྲོད་ནི༔ དང་པོ་དུག་ལྔ་རང་གྲོལ་ཏེ༔ ཕྱི་ནང་གི་འདོད་ཆགས་མི་བཟོད་པ་ཞིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་ནས་ཆམ་གྱིས་བཞག་པས༔ བདེ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་སར་གྲོལ་བའོ༔ དེ་བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་རགས་པ་ཞིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་ནས་ཆམ་གྱིས་བཞག་པས༔ གསལ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་གྲོལ་བའོ༔ གང་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལུང་མ་བསྟན་དང་༔ རྨུགས་པ་དང་འཐིབས་པ་ལ་སོགས་བྱུང་དུས་གཏི་མུག་གི་ངོ་བོ་དེ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་ནས་ཆམ་གྱིས་བཞག་སྟེ༔ གནས་པའི་ཞི་གནས་དེ་ཡང་བཤིག་ལ་རང་གྲོལ་ལ་ཆམ་གྱིས་བཏ
Chinese
不遮止，也不修平等性，心如何生起也不那样执著，于超越了遮止、修持、取舍、希冀、疑惧的法性本初解脱自性任运成就光明之意，作介绍。那样的话，安住于自生而自解脱，安住于无定而解脱于无执，安住于本初解脱而解脱于无基，安住于当下而解脱于赤裸，安住于生起解脱而解脱于显空。所有分别念的集合不舍弃而从根本解脱，是断绝了再次解脱之勤作的定解法，任何生起的分别念于自处解脱，是不依赖于忆念对治的定解法，六境赤裸显见而解脱，是不执著于先后之离识的定解法，了知好坏皆解脱，是远离取舍偏执的定解法。总之，任何生起的觉性，于超越束缚解脱之自性，安住于远离来去而确定，称为自心解脱。不是从一处到另一处，也没有谁来解脱，是自己的心，从根本圆满故无有来去，考察也找不到，没有微尘相，由于远离一切根本而安住于空明的心，要点是解脱故也没有偏袒，时间是解脱故也没有依赖的基础，无勤解脱故也远离了精进，自己解脱故也没有其他的对治等等，本初解脱故远离了再次的基础，赤裸解脱故消失于所见之处，完全解脱故没有勤作。如是作介绍。第三，自解脱三者的介绍是，第一，五毒自解脱，对外内的无法忍受的贪欲生起时，直视其自性而放下，于乐空无二之智慧中自处解脱。同样，粗猛的嗔恨生起时，直视其自性而放下，于明空无二之智慧中自解脱。任何也不分别的不记别之识，以及昏沉和黑暗等等生起时，直视愚痴的自性而放下，安住的止也破坏而投入自解脱中。
English
Do not obstruct, nor cultivate equanimity. However the mind arises, do not cling to it. Introduce the meaning of the Dharma-nature, which transcends rejection, acceptance, taking, abandoning, hope, and fear, as primordially liberated, self-existing, spontaneously accomplished, and luminous. Thus, by abiding in self-arising, it is liberated in its own place. By abiding in uncertainty, it is liberated from clinging. By abiding in primordial liberation, it is liberated from the ground. By abiding in the immediate present, it is liberated nakedly. By abiding in arising liberation, it is liberated into appearance and emptiness. Since all collections of conceptual thoughts are liberated from the ground without being abandoned, it is the confidence of the Dharma that eliminates the effort of liberating again. Since whatever arises, conceptual thought is liberated in its own place, it is the confidence of the Dharma that does not rely on the antidote of mindfulness. Since the six objects are liberated into naked seeing, it is the confidence of the Dharma that is free from the knowledge of not clinging to before and after. Knowing that good and bad are completely liberated, it is the confidence of the Dharma that is free from taking and abandoning partiality. In short, whatever arises, the nature of awareness that transcends bondage and liberation is established as being free from going and coming. This is called self-mind liberation. There is no going from one place to another, nor is there anyone to liberate. It is one's own mind. Since it is complete from the ground, there is no going and coming. It cannot be found by investigation, and there is no particle sign. Since it is free from all roots, the mind that abides in emptiness and clarity is liberated by the key point, so there is no partiality. Since time is liberated, there is no basis for dependence. Since it is effortlessly liberated, it is also free from diligence. Since it is liberated by itself, there is no need for other antidotes. Since it is primordially liberated, it is free from the basis of repetition. Since it is nakedly liberated, it vanishes in the place of seeing. Since it is completely liberated, there is no effort. Thus, it should be introduced. The third introduction is the introduction of the three self-liberations. First, the self-liberation of the five poisons: when unbearable attachment arises externally and internally, look directly at its nature and let it go. It is liberated in its own place into the wisdom of indivisible bliss and emptiness. Similarly, when coarse anger arises, look directly at its nature and let it go. It is self-liberated into the wisdom of indivisible clarity and emptiness. When the unexpressed consciousness that does not discriminate anything, and when dullness and darkness arise, look directly at the nature of ignorance and let it go. Destroy the abiding peace that remains and throw it into self-liberation.