Chinese
解脱后，趋向无漏的寂灭。有漏轮回的蕴聚之流，有时因为自身而有因。那个因也不是自在天等，而是业和烦恼，这是理智所见的。一切过患的根本是我见之暗，被无我之光明摧毁的那些人，如同焚烧种子一般，彻底断绝了在轮回中出生的可能。无害和真实的意义，即使对自性本身以颠倒的方式，努力尝试也无法扭转，因为心执着于那个方向。证悟二无我，是法性的意义。心的自性是光明，远离一切突如其来的垢染，不住涅槃是殊胜的解脱。舍弃二障及其习气，具有二种清净是清净，心的自性是蕴，那个因颠倒后就是安乐。证悟轮回与涅槃的平等性，不住的大无为是常恒。我和无我的戏论寂灭，获得法性身是圣者的我。具有十力等，是一切功德的自性。缘于殊胜的果，发起殊胜的菩提心。有为和无为
English
Having been liberated, one goes to the stainless Nirvana. The stream of aggregates of conditioned existence sometimes has a cause because of itself. That cause is not Ishvara, etc., but karma and kleshas, as seen by reason. The root of all faults is the darkness of the view of self. Those who have been destroyed by the light of selflessness, like burning seeds, completely prevent birth in samsara. Harmlessness and the true meaning, even if one tries to reverse them on their own nature, cannot be reversed, because the mind clings to that direction. Realizing the two selflessnesses is the meaning of the nature of reality. The nature of mind is luminosity, free from all sudden stains, non-abiding Nirvana is the supreme liberation. Abandoning the two obscurations together with their imprints, possessing two purities is purity, the nature of mind is aggregates, when that cause is reversed, it is bliss. By realizing the equality of samsara and Nirvana, the great unconditioned non-abiding is eternal. The elaboration of self and selflessness is pacified, obtaining the Dharmakaya is the self of the holy ones. Possessing the ten powers, etc., is the nature of all qualities. Focusing on the supreme fruit, generate the supreme Bodhicitta. Conditioned and unconditioned.
Tibetan
ས་ཏེ་བདག ། གཟུགས་དང་མི་ལྡན་གཟུགས་ལ་བདག་ཡོད་མིན། །བདག་ལ་གཟུགས་མི་གནས་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ། །ཕུང་པོ་ལྷག་མ་བཞི་ལ་སྦྱར་བར་བྱ། །ལྟ་རི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །བཅོམ་བདག་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འཇིག་འགྱུར་བ། །འཇིག་ཚོགས་ལྟ་རི་བརྟན་ལ་གནས་པ་ཡི། །རྩེ་མོ་མཐོར་གྱུར་ཉི་ཤུ་འདི་དག་གོ། །དེ་ལྟར་བདག་དེ་རྟག་པ་དང་། །ཁྱབ་དང་གཅིག་པུ་དབང་བསྒྱུར་སོགས། །གང་སྨྲས་རྨོངས་པའི་འཕྲུལ་འཁོར་ཏེ། །གཞི་མེད་ཁྱད་ཆོས་སྒྲོ་བཏགས་ཙམ། །རྟག་ན་གནས་སྐབས་མི་འཕོ་ཞིང་། །གཅིག་ན་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་མེད། །ཁྱབ་ན་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འགྱུར། །དབང་བསྒྱུར་མི་འདོད་འབྱུང་བ་ཅི། །དེའི་དངོས་ཚད་མས་མ་དམིགས་བཞིན། །དེ་ཡི་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱིས། །དེ་སྒྲུབ་འཁྲུལ་པ་འབའ་ཞིག་སྟེ། །མོ་གཤམ་བུ་ཡི་གོས་བཞིན་ནོ། །བདག་མེད་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ཙམ་ལ། །ཕན་དང་གནོད་པ་བསླུ་མེད་ཕྱིར། །བླང་དོར་ཇི་བཞིན་བྱེད་པ་ནི། །བདག་མེད་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་རིགས། །བདག་ཡོད་དེ་ལ་ཆགས་བྲལ་ཉིད། །མི་སྲིད་དེ་ཕྱིར་འཁོར་བ་པ། །བདག་མེད་ཆགས་པ་ཀུན་བྲལ་ཏེ། །ཐར་པ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །གང་ཟག་དག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི། །གདགས་གཞི་ཕུང་སོགས་ཀྱིས་མཚོན་པས། །ཕྱི་ནང་འཁོར་འདས་ཆོས་ཀུན་ཀྱང་། །རང་བཞིན་མེད་དེ་ཇི་ལྟར་ན། །སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་གཟུགས་བརྙན་དང་། །སྨིག་རྒྱུ་དང་ནི་ ཆུའི་ཟླ་བ། །མིག་ཡོར་བྲག་ཆ་སྤྲུལ་པ་སྟེ། །སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དག་དང་མཚུངས། །རྟེན་འབྲེལ་དབང་གིས་སྣང་བ་འདིར། །སྣང་གཞི་ཕྲ་རབ་གཉིས་དག་གམ། །གཞན་དབང་ཤེས་པ་མི་སྟོང་སོགས། །འདོད་པ་དབུ་མའི་ལམ་ལས་གོལ། །གང་ཡང་དཔྱད་བཟོད་མི་འགྲུབ་པས། །རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པ། །ཅུང་ཟད་མེད་ཀྱང་སྟོང་བཞིན་དུ། །སྣང་བ་ཆོས་ཉིད་རིགས་པས་ཤེས། །གལ་ཏེ་བདག་ལས་བདག་སྐྱེ་ན། །སྐྱེ་བ་དོན་མེད་ཐུག་མེད་འགྱུར། །གཞན་ལས་གཞན་དག་འབྱུང་ན་ཡང་། །ཀུན་ལས་ཀུན་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །གཉིས་ཀ་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་ལ། །ཕྱོགས་གཉིས་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་གྱིས་གནོད། །རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར། །ཆོས་གང་སྐྱེ་བ་མ་དམིགས་ན། །གནས་པ་ལ་སོགས་ག་ལ་ཡོད། །སྐྱེ་འགག་སོགས་སུ་སྣང་བ་ནི། །མ་བརྟགས་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་འདོད། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་དམིགས་ན་ནི། །ཐ་སྙད་བདེན་པ་དཔྱད་བཟོད་དང་། །དོན་དམ་སྐྱེ་བ་མི་ཁེགས་དང་། །འཕགས་ལམ་དངོས་པོའི་འཇིག་རྒྱུར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་ཀྱ
Chinese
地，即我。 与色不具，色中无我，我中不存色，如是。 于余四蕴，亦应如是配。以证悟无我之金刚杵，摧毁我与俱生之物。 此乃安住于坏聚见山，二十高耸之顶峰。 如是，所谓我，常恒，周遍，唯一，自在等， 皆是愚痴之幻轮，毫无根据，仅是虚构之特征。 若常，则状态不迁变，若一，则无种种差别。 若周遍，则一切将成一，若自在，何须不欲之生起？ 如其事物之量未曾见，以其安乐之资具， 证明彼者，纯属错谬，犹如石女之子的衣裳。 仅于无我蕴之相续，利与害皆不虚妄故， 如实取舍，于无我者，极为合理。 于有我者，贪离彼性，不可能故，是故轮回者。 无我则能断除一切贪执，故能趋入解脱。 于人等妄加安立之，所依蕴等所诠释， 内外轮涅一切法，皆无自性，如何是耶？ 如幻术、梦境、影像，阳焰与 水中之月，眼翳、回声、化身等， 与幻术之八喻相同。于此缘起之显现中，显现之基极微二者， 或他自在识不空等，所欲皆偏离中观之道。 任何亦不成立可堪观察故，以自性不空者， 些许亦无，然于空性中，显现法性以理智知。 若我生于我，则生无意义且成无穷。 若他生于他，则一切皆应生于一切。 从二者而生，则受两边过失之害。 无因不待他，故恒常有或无。 若法之生未曾见，则住等又岂能有？ 显现为生灭等，视为未经观察之假名而已。 若生已见，则假名谛可堪观察， 胜义生则不遮止，且成圣道事物之坏因。 是故，从本初即未生者也。
English
The ground, namely, the self. Not possessing form, there is no self in form. Form does not abide in the self, likewise. Apply this to the remaining four aggregates. With the vajra of realizing selflessness, destroy the self and what is born together with it. These are the twenty towering peaks that stand firm on the mountain of the view of the collection of destructibles. Thus, what is said of the self, such as being permanent, pervasive, singular, and sovereign, is a wheel of delusion born of ignorance, merely fabricated characteristics without any basis. If permanent, states do not change; if singular, there are no diverse distinctions. If pervasive, all becomes one; if sovereign, what arises is undesired? Just as its measure is not perceived, proving it with its instruments of happiness is purely mistaken, like the clothes of a barren woman's child. Since benefit and harm are unfailing in the mere continuum of selfless aggregates, acting accordingly with what to take and what to abandon is most reasonable for the selfless. Attachment and detachment to the self are impossible; therefore, one is a wanderer in samsara. The selfless are free from all attachments and thus go to liberation. By designating persons and so forth, illustrated by the aggregates and so on as the basis of designation, all phenomena of samsara and nirvana, internal and external, are without inherent existence. How is this so? Like illusion, dream, image, mirage, and the moon in water, eye disease, echo, and emanation, similar to the eight examples of illusion. In this appearance due to dependent origination, are the two, the basis of appearance and the subtle particles, or other-dependent consciousness not being empty, and so forth, desires that deviate from the Middle Way. Since nothing can be established upon examination, that which is not empty by its own nature has nothing at all, yet while being empty, appearance, the nature of phenomena, is known by reason. If the self arises from the self, birth is meaningless and becomes endless. If others arise from others, then all should arise from all. Birth from both is harmed by the fault of stating both sides. Without a cause, not relying on others, there is either permanence or non-existence. If the birth of a phenomenon is not perceived, how can abiding and so forth exist? Appearance as arising, ceasing, and so forth is considered mere designation without investigation. If birth is perceived, then conventional truth is examinable, ultimate birth is not refuted, and it becomes a cause of destruction for the objects of the noble path. Therefore, it is unborn from the beginning.
Tibetan
ང་། །སྐྱེ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་མི་འགག་པ། །སྐྱེ་དང་སྐྱེ་མེད་མཉམ་པའི་དོན། །དབུ་མའི་ལམ་གྱིས་མཐོང་བར་འགྱུར། །དུ་མས་འབྲས་བུ་གཅིག་བསྐྱེད་ན། །གཅིག་དང་ཐ་དད་རྒྱུ་མེད་འགྱུར། །དུ་མས་དུ་མ་སྐྱེད་པ་ན། ། འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་གཅིག་མི་སྲིད། །གཅིག་གིས་དུ་མ་སྐྱེད་པ་ན། །ཐ་དད་འབྲས་བུ་མི་སྲིད་འགྱུར། །གཅིག་གིས་གཅིག་པུ་སྐྱེད་པ་ན། །རྒྱུ་ཚོགས་པ་ལ་དགོས་མེད་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་འདིར། །གཅིག་བདེན་བྲལ་ཕྱིར་ཐ་དད་མེད། །གཅིག་དང་ཐ་དད་བཏགས་ཙམ་ལས། །ཡང་དག་དོན་ལ་སྐྱེ་བ་མེད། །འབྲས་བུ་ཡོད་ན་རྒྱུ་མི་དགོས། །མེད་ན་རྒྱུ་ཡིས་སྐྱེད་མི་ནུས། །གཉིས་ཡིན་གཉིས་མིན་མི་སྲིད་པས། །དཔྱད་ན་སྐྱེ་བ་མི་འགྲུབ་བོ། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་དང་འགག་པ་དང་། །གནས་དང་མི་གནས་བདག་ཡོད་མེད། །ངོ་བོས་མ་གྲུབ་བཏགས་པ་ཙམ། །གང་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །འདི་ཞེས་ཁས་ལེན་མེད་པ་ལ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་སྐྲག་མོད་ཀྱི། །སོ་སོ་རང་རིག་ཐ་སྙད་བྲལ། །སྤྲོས་བྲལ་མཐོང་རྣམས་ཡིད་ཆེས་སོ། །དྲུག་གིས་ཅིག་ཆར་སྦྱར་བ་ན། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར། །དྲུག་པོ་དག་ནི་གོ་གཅིག་ན། །གོང་བུའང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི། །ཡན་ལག་ཚོགས་པར་བཤིག་ནས་སུ། །ཕྲ་བའི་རྡུལ་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་ཡོད། །སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་ཆ་ཅན་ཕྱིར། །དབུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཆ་བཅས་འགྱུར། །དེ་ལ་ཆ་ཤས་མེད་གྱུར་ན། །བསྐལ་པའང་སྐད་ཅིག་ཙམ་དུ་འགྱུར། །དེ་ལྟར་དཔྱད་ན་རྡུལ་དང་ནི། །དུས་མཐའི་ཆ་མེད་མི་འགྲུབ་པས། ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྩོམ་གཞི་ཞིག །བདེན་གྲུབ་འདོད་པ་ཀུན་བཏགས་ཙམ། །རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་སྣང་བ་ཡང་། །རྐྱེན་ལས་བྱུང་ཞིང་མི་རྟག་ལ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཆ་བཅས་པས། །གཅིག་པུར་བདེན་པ་གང་ཡང་མེད། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་ཤེས་པ་ཡང་། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་སྟེ། །དམིགས་སུ་རུང་ན་གཅིག་བདེན་མེད། །མི་རུང་བ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་བྲལ། །དེ་ཕྱིར་གཞན་དབང་རྣམས་ཤེས་ཉིད། །བདེན་གྲུབ་འདོད་པའང་ཀུན་བརྟགས་ཏེ། །རྟེན་འབྱུང་དབང་གིས་གང་སྣང་རྣམས། །ངོ་བོས་བདེན་པ་མི་སྲིད་དོ། །ལྡན་མིན་གནས་སྐབས་བཏགས་པ་ཙམ། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་ངོ་བོས་དབེན། །དེ་ཕྱིར་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །གང་ལའང་གཅིག་བདེན་མི་འགྲུབ་བོ། །གཅིག་མེད་ཕྱིར་ན་དུ་མ་མེད། །གཅིག་དང་དུ་མར་མེད་གྱུར་ན། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་བདེན་པ་ཞིག །
Chinese
我。 生之神变不间断， 生与不生平等义， 以中观之道能得见。 众多生出一果时， 一与他异无因生。 众多生出众多时， 果之自性一不成。 一生众多时， 他异之果不可能。 一生一果时， 因之集合成无用。 是故因果缘起中， 离一真实故无他异。 一与他异唯是假立， 真实义中无有生。 若有果则不需因， 若无因不能生果。 是二非二不可能， 若分析则生不成立。 如是生与灭， 住与不住，有我无我， 自性不成立唯是假立， 以任何皆无所缘故。 于此无有承许时， 孩童之辈虽惊恐， 各别自证离言诠， 离戏论见者乃信受。 六者一时结合时， 极微之尘分为六。 若六者位于一处， 则聚亦成微尘许。 是故一切有色者， 分解为支分集合后， 微细之尘亦不成立， 于彼事物如何有？ 以刹那有先后分故， 中间之刹那成有分。 若彼无有分， 则劫亦成刹那许。 如是分析尘与， 时间之极微不成立故， 事物之起始， 欲真实成立皆是分别念。 八识聚之显现亦， 从缘而生且无常， 以有种种相及分故， 无有唯一真实者。 能取所取二空之识亦， 非以自性而成立， 若可缘则无一真实， 不可缘者则离能立。 是故依他起诸识， 欲真实成立亦是分别， 以缘起力所显现诸法， 自性真实不可能。 不相应行唯是假立， 无为法亦离自性。 是故有为与无为， 于任何皆无一真实成立。 以无一故则无多， 若无一与多， 则于其他相亦无真实。
English
Me. The miracle of birth is uninterrupted, The meaning of equality between birth and non-birth, Is seen through the Middle Way. If many produce one fruit, One and different become causeless. If many produce many, The nature of the fruit cannot be one. If one produces many, Different fruits become impossible. If one produces only one, The collection of causes becomes unnecessary. Therefore, in this dependent arising of cause and effect, Since it is devoid of one truth, there is no otherness. One and different are merely imputed, In true meaning, there is no birth. If there is a result, there is no need for a cause, If there is no result, the cause cannot produce it. Since it is impossible to be both two and not two, If analyzed, birth is not established. Likewise, birth and cessation, Dwelling and non-dwelling, self, existence, and non-existence, Are not established by nature, but are merely imputed, Because there is nothing to focus on. When there is no acceptance of "this," Children may be frightened, But individual self-awareness is beyond words, Those who see the absence of elaboration have faith. When six are joined together at once, The finest dust particles become six. If the six are in one place, The mass also becomes like a tiny dust particle. Therefore, all that has form, After being broken down into a collection of limbs, Even the finest dust particle is not established, How can there be an object in that? Because a moment has past and future parts, The middle moment becomes part-possessing. If it has no parts, Then an eon also becomes like a moment. Thus, if analyzed, dust and, The ultimate indivisible of time are not established, The origin of things, The desire for true establishment is all conceptualization. The appearance of the eight consciousness aggregates is also, Born from conditions and impermanent, Because it has various aspects and parts, There is nothing that is solely true. Consciousness, empty of both the apprehended and the apprehender, is also, Not established by its own nature, If it can be an object, there is no one truth, For what cannot be an object, there is no proof. Therefore, dependent other-powered consciousnesses, The desire for true establishment is also conceptualization, Whatever appears by the power of dependent arising, True existence by nature is impossible. Non-associated formations are merely imputed, The unconditioned is also devoid of nature. Therefore, conditioned and unconditioned, In anything, no one truth is established. Since there is no one, there is no many, If there is no one and no many, Then in other aspects, there is no truth.