Tibetan
བརྟེན་ནས་དོན་མ་ནོར་བར་འཇལ་དགོས་པས་ཐོས་བསམ་བྱེད་པ་ལ་སྤྱིར་མེད་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ཞིང་། ཏ་རྐ་སྡེ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཚུར་མཐོང་གི་དཔྱོད་པས་ལམ་ཚོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཚུར་མཐོང་གི་ཡུལ་ལ་མགོ་རྨོངས་པར་གྱུར་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་ལམ་གྱིས་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་མཚང་དམར་འབྱིན་དུ་བཏོལ་བའི་ཚེ། ཚུར་མཐོང་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལག་མཐིལ་བཞིན་དུ་གསལ་བའི་ཉམས་རྙེད་པ་ན་དེ་ཙམ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མཐར་ཐུག་གི་དོན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའང་ཤུགས་ཀྱིས་འཇིག་ཅིང་། རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལའང་འདྲ་ཤན་མ་ཤོར་བའི་ངེས་པ་རྣམ་དག་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འདྲོང་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་ངེས་ལས། འདི་ནི་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལའང་ཕ་རོལ་རྨོངས་པས་འཇིག་རྟེན་སླུ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་གོམས་པར་བྱས་པས་རྣམ་པར་འཁྲུལ་བས་དབེན་ཞིང་དྲི་མ་མེད་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་དོན་དམ་པའི་ཚད་མ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་དང་། ཚད་མ་མདོ་ལས། གང་ཞིག་རྟོག་གེའི་ལམ་ནས་ཆོས་ཉིད་ལ་ཁྲིད་ན། །དེ་ནི་ཐུབ་པའི་བསྟན་ལས་ཆེས་བསྲིང་ཉམས་པ་ཡིན། །དེ་ལྟའང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས། །གལ་ཏེ་གཞན་དུ་འགྲོ་ན་དཔྱད་པར་བྱ་བའི་རིགས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་དོན་ནི། ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ནི་རྟོག་གེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་གེའི་ལམ་ཁོ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཚོལ་ན་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་ལས་རྒྱང་རིང་དུ་བསྲིང་ཞིང་ཉམས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་སྟོན་པའི་ཐུབ་པའི་དགོངས་དོན་རྣམས་ལོག་པར་སྨྲ་ཞིང་གཞན་དུ་སྨྲ་ བ་ངན་པ་དག་ནི་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་སུན་དབྱུང་བར་བྱའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། དེ་ལ་ཆོས་སྲུང་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སྨོད་པ་རྣམས་ཆོས་དང་མཐུན་པར་ཚར་གཅོད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་འཁྲུལ་བ་ཐམས་ཅད་ཚུར་མཐོང་གི་རྟོག་གེ་འབའ་ཞིག་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་སྟེ། ལམ་གང་ཞིག་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་དོན་དུ་འཇུག་པ་དང་མི་མཐུན་པར་འགྲོ་བ་དེ་དག་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པ་དང་མི་མཐུན་པར་འཇུག་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་སུན་ཕྱུང་བ་ན། རྟོག་གེ་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་ཤུལ་ལམ་བཏོད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་
Chinese
由于必须依靠它来正确衡量意义，因此在闻思方面通常是不可或缺的。像五大论等所有通过世俗的推理来寻找道路的人，都完全被世俗的境域所迷惑。因此，当用这种理路来揭示世俗见解的过失时，当获得像手掌一样清晰地看到世俗和意识境域的体验时，对智慧境域的终极意义的执着也会自然而然地消失。对于超越所有思辨境域的真如，也会自然而然地产生毫不混淆的纯粹定解。如《释量论》所说：“这是对普遍世俗量之自性的阐述。这也是为了防止他人因愚昧而欺骗世间。通过习惯于从思维中产生的智慧，可以现证远离错乱、无垢且不可逆转的胜义量。”又如《量经》所说：“若以思辨之道引导入法性，则是对能仁教法的极大损耗。即便如此，如来之法的特征，若有异动，亦应加以考察。”其意为：由于甚深法性并非思辨之境，若仅以思辨之道寻求法性，则是对能仁教法的远离和损耗。然而，对于错误宣说甚深法性的能仁意趣，以及恶劣地另作他解者，应依此进行驳斥。如《三摩地王经》所说：“何为护法者？即对诽谤佛法者，以合乎佛法的方式进行惩处。”就像这样。因为所有的错乱都仅仅来源于世俗的思辨，所以应当以实事求是的正理来驳斥它。任何与契入甚深法性之义不符的道路，其本身就与实事求是的正理相违背，因此以实事求是的正理进行驳斥，就如同开辟了一条通往超越思辨的殊胜智慧的道路。
English
Since it is necessary to rely on it to correctly measure the meaning, it is generally indispensable for hearing and thinking. All those who seek the path through mundane reasoning, such as the five treatises, are completely bewildered by the realm of the mundane. Therefore, when such reasoning is used to expose the faults of mundane views, and when the experience of seeing the realms of the mundane and consciousness as clearly as the palm of one's hand is gained, the attachment to the ultimate meaning of the realm of wisdom will also naturally disappear. For the suchness that transcends all speculative realms, a pure and unconfused certainty will also naturally arise. As the Pramāṇavārttika says: "This is the explanation of the nature of the universally conventional valid cognition. This is also to prevent others from deceiving the world through ignorance. By familiarizing oneself with the wisdom arising from thought, one directly realizes the ultimate valid cognition, which is devoid of delusion, stainless, and irreversible." Also, as the Pramāṇasūtra says: "If one leads to the nature of reality through the path of speculation, then this is a great diminution of the Sugata's teaching. Even so, the characteristics of the Tathagata's Dharma, if they go astray, should be examined." Its meaning is: Since the profound nature of reality is not the realm of speculation, if one seeks the nature of reality only through the path of speculation, then one has distanced and diminished the Sugata's teaching. However, those who wrongly explain the Sugata's intention, which reveals the profound nature of reality, and those who badly interpret it otherwise, should be refuted based on this. As the Samadhiraja Sutra says: "What is a protector of the Dharma? It is to punish those who slander the Buddha's Dharma in a way that is in accordance with the Dharma." Just like that. Because all delusions arise solely from mundane speculation, it should be refuted by the reasoning of reality. Any path that goes against entering the meaning of the profound nature of reality is inherently contrary to the reasoning of reality, so refuting it with the reasoning of reality is like opening a path to the supreme wisdom that transcends speculation.