Tibetan
གྱི་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་ལས་གཞན་མེད་པས་ཅིག་ཅར་མི་བྱེད་པའི་རྟགས་ཚད་མས་གྲུབ་པས་ན་རིམ་ཅན་དུ་བྱེད་པ་ཤུགས་ལ་གྲུབ་པ་དང་། སྔོན་མེད་པའི་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་པ་རྟགས་དེས་གྲུབ་པས་ཁྱད་པར་བྱར་ཡོད་ཤུགས་ལ་གྲུབ་པ་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་འོས་མེད་ཀྱི་རིགས་པས་སོ། །དེ་ཡང་ནམ་མཁའ་སོགས་རྟག་པ་རྒྱུར་ཁས་ལེན་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པ་བསྒྲུབ་པ་ན་སྐབས་ཀྱི་རང་རྟེན་ལ་གནོད་པ་མེད་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་དེས་ནམ་མཁའ་མི་རྟག་པའི་དངོས་པོར་ སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། རང་རྟེན་ལའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་འདིས་ནི་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་གཉིས་ཀ་ཚོགས་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཅན་ལ་གནོད་པ་གང་དེས་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱང་འགོག་པས་ན། ཆོས་ཅན་ལ་གནོད་པས་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ལ་གནོད་དོ་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་ཆོས་དེ་ཡིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ཆོས་ཅན་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གང་རུང་ལ་གནོད་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱ་མི་འགྲུབ་ཀྱི་ཡན་གར་བ་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་ནོ། །དེས་ན་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་ཆོས་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་ཡན་གར་བའམ་འབའ་ཞིག་པ་ནི་འདིའི་རྟེན་མིན་པས་དེ་ལ་གནོད་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱ་འདི་ལ་གནོད་པ་མིན་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྩོད་སྤང་ནི། གལ་ཏེ་མཁའ་སོགས་དངོས་མེད་དུ་རྟགས་དེས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་ན་སངས་རྒྱས་པས་གྲངས་ཅན་པ་ལ་བཀོད་པའི་སྦྱོར་བ་འདིར་ཆོས་ཅན་འགོག་པར་ཐལ་བའི་གནོད་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་པས་གྲངས་ཅན་པ་ལ་ཅིག་ཅར་དུ་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པ་གཙོ་བོ་ནི་གཞན་གྱིས་སྐྱེད་ནུས་མིན་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་བདེ་སོགས་ཀྱང་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་དངོས་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་དངོས་མེད་ནི་རིམ་བཞིན་བྱེད་པའི་རྒྱུར་མི་རུང་བའི་ཆོས་ཅན་བཀག་པའི་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གཙོ་བོ་རྟག་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཁོ་ནར་ངེས་པའི་ཕྱིར་དེ་གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་པའི་རྟག་པ་མིན་ཞེས་གྲངས་ཅན་པའི་ཞེ་འདོད་ལ་གནོད་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་འདོད་མེད་པས་རང་རྟེན་ཆོས་ཅན་བཀག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་སྔ་མ་དག་གི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པ་ལྟར་བྱེད་ པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཆོས་ཅན་བདེ་སོགས་དངོས་མེད་དུ་སྒྲུབ་པ
Chinese
因为除了产生结果之外别无其他，所以由不能同时产生之理证成，因此逐渐产生是顺理成章的。由于没有先前不存在的差别，由该理证成，因此有差别也是顺理成章的，因为这是不合情理的道理。也就是说，在承认虚空等是常有之因时，用比量来证明其有损害，像那样对当下的自立没有损害，但那个理由并不是要证明虚空是无常的事物。 第二，所谓“自立”的词语，是因为法和有法两者集合才是所立，因此对有法的损害也会阻碍当下所要成立的法。因此，说明了对有法的损害也会损害所立，因为以所立法来区分的有法，也正是所要成立的，因此对任何一方的损害都会导致所立不成立，孤立的个体不是所立。因此，必须明确的是，与当下所立法无关的孤立或唯一的有法不是此处的所依，因此即使对其造成损害，也不会损害此所立。第三，辩驳：如果用该理证成虚空等为非实有，那么佛教徒对数论派所作的论证中，就会有过分阻止有法的过失。例如，佛教徒对数论派说，因为不是同时产生声音等的原因，所以苦乐等自性不是不能被其他所生。这也像先前一样，会变成要成立非实有，这样一来，苦乐等也会像虚空一样变成非实有，而非实有是不能作为逐渐产生之因的，这样就变成了阻止有法的矛盾。答：因为常有的自性必定是非实有，所以为了证明它不是没有其他差别的常有，而对数论派的观点造成损害，但并没有想顺便证明它本身是无常，因此不会阻止自立的有法，就像先前所说的那样。然而，如果假设要成立无常，那么有法苦乐等就会被成立为非实有
English
Since there is nothing other than producing results, the reason for not doing it all at once proves that gradual production is a matter of course. Since there is no difference that did not exist before, it is proved by that reason, so having a difference is also a matter of course, because this is an unreasonable reason. That is to say, when admitting that space and so on are permanent causes, using inference to prove that there is harm to it, there is no harm to the self-reliance at the moment, but that reason is not to prove that space is an impermanent thing. Second, the word "self-reliance" is because the dharma and the possessor of dharma are both the established, so the harm to the possessor of dharma will also hinder the dharma to be established at the moment. Therefore, it is explained that the harm to the possessor of dharma will also harm the established, because the possessor of dharma distinguished by the established dharma is also the one to be established, so harm to either party will lead to the failure of the established, and the isolated individual is not the established. Therefore, it must be clear that the isolated or unique possessor of dharma that is not related to the established dharma at the moment is not the basis here, so even if it is harmed, it will not harm this established. Third, refutation: If the reason is used to prove that space and so on are non-existent, then in the argument made by the Buddhist to the Samkhya, there will be the fault of excessively preventing the possessor of dharma. For example, the Buddhist says to the Samkhya, because it is not the cause of producing sounds and so on at the same time, so the nature of pleasure and pain is not unable to be born by others. This, like before, will become the establishment of non-existent, so that pleasure and pain will also become non-existent like space, and non-existent cannot be the cause of gradual production, which becomes a contradiction of preventing the possessor of dharma. Answer: Because the permanent nature is necessarily non-existent, in order to prove that it is not a permanent without other differences, it causes harm to the view of the Samkhya, but there is no intention to prove that it is impermanent itself, so it will not prevent the self-reliant possessor of dharma, just as it was said before. However, if it is assumed that impermanence is to be established, then the possessor of dharma, pleasure and pain, etc., will be established as non-existent.
Tibetan
་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱ་མི་རྟག་པ་འདི་ལ་གཏན་ཚིགས་ཅིག་ཅར་རྒྱུ་མིན་པ་འདི་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ངེས་པ་ཞིག་ན། སངས་རྒྱས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེས་ཆོས་ཅན་དངོས་པོར་གྱུར་པ་བཀག་པར་ཁས་བླངས་ནས་བསྒྲུབ་ཆོས་མི་རྟག་པ་ཡང་བསྒྲུབ་པ་ཞིག་ན་འགལ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དེ། དངོས་པོ་མིན་པ་ལ་མི་རྟག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཅན་བཀག་པར་འགྱུར་ན་ཡང་། དེ་འདྲའི་འགལ་བ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་སྲིད་པ་མ་ཡིན་པས་རྟགས་འདིས་ཆོས་ཅན་དངོས་མེད་དུ་འགོག་པའི་ལུགས་ལྟར་ན་འདི་མི་རྟག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ངེས་པར་ཁས་མ་བླངས་ཏེ། སྨྲས་ཆོས་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྟགས་ཀྱིས་ཤུགས་བསྟན་རིམ་བཞིན་བྱེད་པ་དང་བསྒྲུབ་ཆོས་མི་རྟག་པ་ཉིད་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཙམ་ལ་བསམས་ནས་རྗེས་འགྲོ་དང་ཕྱོགས་ཆོས་ཙམ་གྲུབ་ཏུ་ཆུག་སྟེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ན་འདི་ནི་ལྷག་ལྡན་གྱི་ཁྱད་པར་ཏེ་བྱེ་བྲག་ཞིག་ཏུ་འདོད་ཀྱི་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་མིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན། གཙོ་བོའམ་ནམ་མཁའ་ཆོས་ཅན། རྐྱེན་གྱི་ཁྱད་པར་བྱར་ཡོད་པའི་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། ཅིག་ཅར་སྒྲ་སོགས་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་ན་རྟགས་དེའི་ཕྱོགས་ཆོས་ཚད་མས་གྲུབ་ལ། མཐུན་ཕྱོགས་ས་བོན་སོགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཅིག་ཅར་མི་བསྐྱེད་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་མཐོང་ཡང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྟག་པ་ལའང་ཅིག་ཅར་སྒྲ་སོགས་མི་བསྐྱེད་པའི་རྟགས་དེ་ཞུགས་པས་ལྡོག་ཁྱབ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཅིག་ཅར་མི་བསྐྱེད་ན་ཡང་མི་རྟག་པ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་གཉིས་ཀར་མི་བསྐྱེད་པ་ཡོད་པས་སོ་སྙམ་དུ་ རྟོགས་ཀྱི་ཅིག་ཅར་མི་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་སྐྱེད་པར་ངེས་པ་མིན་ནོ། །དེས་ན་རྟགས་འདིས་ཕ་རོལ་གྱིས་གཙོ་བོ་སོགས་རྒྱུར་འདོད་ཅིང་དེ་ཡང་རྟག་པར་འདོད་པ་ལ་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་གནོད་པ་སྒྲུབ་ཀྱི་རང་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྒྱུར་ཁས་ལེན་པ་ནམ་ཡང་མིན་ལ། དེ་ལྟ་ན་དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་སྒྲ་དོན་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཅན་དེ་སྐབས་འདིའི་བསྒྲུབ་བྱའི་རྟེན་ཡིན་ཅིང་དེ་བཀག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ལ་སྐྱོན་གང་ཡང་མེད་དོ། །སྐབས་འདིར་རྒྱ་འགྲེལ་རྣམས་སུ་མདོར་བསྡུས་ལས་མ་གསུངས་ལ་བོད་འགྲེལ་རྣམས་སུ་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་བཤད་ཀྱང་འདི་ནི་འཆད་ཚུལ་གཞན་དང་མི་མཐུན་པ་ཁོ་ནར་ཡོད་ཀྱང་འདི་བཞིན་བྱས་ན་གོ་བ་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་ནུས་ཀྱི་གཞན་དུ་འོལ་
Chinese
并非如此。如果对于所要证明的无常，这个“非同时产生”的理由被确定为能立的话，那么佛教的理由如果承认了法（ཆོས）有是实物的法相，并且还要证明所要证明的无常，那就会变成相违。因为非实物没有无常，即使作为无常所依的法相被遮止，也不会有像这样成立相违的理由，因为这个理由按照遮止法相为非实物的方式，没有承诺这个“非同时产生”是无常的能立。只是从言说法的角度出发，理由以暗示的方式逐步进行，并且所要证明的无常本身也没有相违，因此仅仅考虑这些，就允许后随和周遍成立，但因为对从不相似品中退还存在怀疑，所以这是具有剩余的差别，是某种差别，而不是为了成立无常而具备三相的正确理由。例如：主物或者虚空法（ཆོས）相，是具有因缘差别的无常，因为不是同时产生声音等。如果这样安立，那么那个理由的周遍已经被量成立。虽然在相似品种子等之上，看到“非同时产生”是后随，但在不相似品常法之上，也存在“非同时产生声音等”的理由，因此对反向周遍存在怀疑。即使不是同时产生果，也不是周遍于无常，因为存在次第和同时都不产生的情况，所以会这样认为，仅仅不是同时产生，并不一定意味着次第产生。因此，这个理由是通过量力来损害对方所承许的主物等作为因，并且也承许它是常法，但自己从来没有承诺它作为因。如果那样，即使没有实物，仅仅是声音意义的法相，也是此时所要证明的所依，并且因为没有遮止它，所以理由没有任何过失。此时，印度的注释中没有比简略的更多的说明，而藏地的注释中也说了各种各样的不同之处，但这仅仅是与其他的讲解方式不一致，但如果像这样去做，就能够轻易地获得理解，否则就会含糊不清。
English
It is not so. If this reason of "not producing simultaneously" is determined to be the establisher for the impermanence to be proven, then if the Buddhist reason admits that the dharma (ཆོས) has the characteristic of being a real thing, and also proves the impermanence to be proven, then it will become contradictory. Because there is no impermanence in non-things, even if the dharma characteristic that is the basis of impermanence is prevented, there will be no reason to establish such a contradiction, because this reason, according to the way of preventing the dharma characteristic as a non-thing, has not promised that this "not producing simultaneously" is the establisher of impermanence. Just starting from the point of view of speaking dharma, the reason proceeds gradually in an implied way, and the impermanence to be proven itself is not contradictory, so just considering these, it is allowed that the subsequent and pervasion are established, but because there is doubt about returning from the dissimilar category, this is a difference with remainder, a certain difference, not a correct reason with three characteristics for establishing impermanence. For example: the chief or the sky dharma (ཆོས) characteristic is impermanent with the difference of conditions, because it does not produce sounds etc. simultaneously. If it is established in this way, then the pervasion of that reason has been established by valid cognition. Although it is seen that "not producing simultaneously" is subsequent on similar category seeds etc., the reason of "not producing sounds etc. simultaneously" also exists on the dissimilar category permanent dharma, so there is doubt about the reverse pervasion. Even if the result is not produced simultaneously, it is not pervasive of impermanence, because there are cases where it is not produced in sequence and simultaneously, so it will be thought that just not producing simultaneously does not necessarily mean producing in sequence. Therefore, this reason is to prove that the opponent's assumed chief etc. as the cause, and also assumes that it is permanent, is harmed by the power of valid cognition, but one has never promised it as the cause. If so, even if there is no real thing, just the dharma characteristic of the sound meaning is the basis of what is to be proven at this time, and because it is not prevented, there is no fault in the reason. At this time, the Indian commentaries do not have more explanation than the brief one, and the Tibetan commentaries also say various differences, but this is only inconsistent with other ways of explaining, but if you do it like this, you can easily get understanding, otherwise it will be vague.