Tibetan
འགལ་བར་དམ་བཅའ་བ་ལ་དེ་དང་དེའི་བསལ་བ་འབབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ། མངོན་སུམ་མིན་པའི་ཚད་མས་བསལ་བ་མཐའ་དག་རྗེས་དཔག་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་གྲགས་པ་དང་ཡིད་ཆེས་གཉིས་དེའི་ཁོངས་སུ་འདུས་ཀྱང་ཐ་དད་དུ་བཤད་པ་ལ་རང་ཡུལ་ཐུན་མིན་ལ་གནོད་ཚུལ་གྱིས་དགོས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཆེས་གྲགས་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི་དཔེ་བརྗོད་ལ་ནི་ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་བར་རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་པར་རབ་ཏུ་བརྗོད་དེ། ཚད་མས་གཞལ་བར་བྱ་བའི་དོན་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དམ་བཅའ་བ་ཙམ་དང་འགལ་བ་དང་། གང་ཡང་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཕྱིར་སོགས་རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་ནས་བསྟན་ལ། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་གིས་གནོད་པ་ལ་ནི་ དཔེ་བརྗོད་ཙམ་ལས་དེ་ལྟར་རྒྱུ་མཚན་གསུངས་པ་མིན་ཏེ། སྒྲ་མཉན་དུ་མི་རུང་ངོ་། །བུམ་པ་རྟག་གོ་ཞེས་པ་ཙམ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བ་ལ། རྩ་བར་དོན་སྨོས་དགོས་པ་བཤད། །འགྲེལ་བར་མཉན་བྱ་དཔེར་སྨོས་དོན། །དང་པོ། མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བ་ཞེས་སྨོས་པས་ཆོག་གི་མངོན་སུམ་དོན་དང་ཞེས་སྨོས་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་འདི་ལ་ཡང་དོན་ཞེས་སྨོས་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལྟ་བུ་ནི་བྱས་པ་དང་མི་རྟག་པ་སོགས་ལྡོག་པ་དུ་མའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་གང་ཞིག། དེ་ལྟར་སྦྲུལ་གྱི་གདེངས་ཀ་བཞིན་དུ་སྣ་ཚོགས་སུ་ནི་སྣང་བ་ཡི་བློ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཤེས་ལ་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྣང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་པ་དེ་ཡི་དོན་དུ་དོན་ཞེས་བཤད་དེ། དབང་ཤེས་ལ་སྣང་བ་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྫས་རང་གི་ངོ་བོ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་ནི་སྤོང་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་དོན་ཞེས་པའི་ངེས་གཟུང་གིས་སྒྲུབ་ཕྱོགས་ནས་རང་མཚན་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་དེ་ལ་གཟུང་བའི་དོན་ཞེས་བརྗོད་པས་དེ་ཡི་རྣམ་པ་སྣང་བ་བཟུང་ལ། དགག་ཕྱོགས་ནས་ལྷག་མ་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྤྱི་ནི་རྣམ་བཅད་ཙམ་གྱི་དབང་ལས་རྟོག་པས་ཐ་དད་པར་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་རང་ཉིད་དངོས་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིར་དེ་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་རང་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་འཛིན་གྱི་དབང་ཤེས་སྐྱེད་པ་མེད་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བ་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་སྒྲ་མེད་ཅེས་བརྗོད་པས་ཆོག་མོད་དབང་པོ་དང་འབྲེལ་བའི་སྒྲ་མཉན་བྱ་མིན་ཞེས་བཀོད་པ
Chinese
应当知晓，对于所立誓的相违，会产生那和那的遮遣。第二，以非现量所遮遣的一切都已成立为比量，因此名声和信赖二者虽已包含于其中，但为了说明其差别，以损害各自的非共同境的方式来显示必要，对于信赖名声这二者的例证，在《集论》的注释中以具有理由的方式充分阐述，如“不能成立以量所衡量的事物”等，与仅仅是立誓相违，以及“因为任何都不是共同的”等，都以具有理由的方式进行了阐述。而对于现量和比量所损害的，仅仅是例证，并没有那样阐述理由，如“声音不可听闻”，“瓶子是常”等，仅仅是这样阐述而已。第三，以现量遮遣方面：根本中宣说了必须说“义”，注释中举例说明了“可听闻”。第一，仅仅说“以现量遮遣”就足够了，为什么还要说“现量义”呢？答：对于以现量损害的这个，也需要说“义”，因为如法相声音之类的有法，是已作和无常等多种相违的事物，在世间已成为名声的自性，是怎样的呢？如蛇的头冠般，对于多种显现的心识不会产生，因此以与听觉不同的方式，显现为无二，为了那个意义而说了“义”，因为对于根识所显现的生处之物的自性显现的任何事物，如果舍弃这个，就会变成以现量损害。因此，“义”的确定，从成立方面来说，自相的自性本身被称为执取的义，因此执取它的显现之相，从破除方面来说，剩余的具有遣除特征的共相，仅仅是分别的自在，由分别假立为不同，其自身是无实有的自性，因此显示了它不是根的行境，因为对于它来说没有自相，因此为了知晓不能产生自执的根识。第二，在解释以现量遮遣的时候，仅仅说“无声”就可以了，但却记载为“与根相关的声音不可听闻”
English
It should be known that for the contradiction of what is vowed, that and that's refutation will arise. Second, all refutations by non-perceptual valid cognition are established as inference, therefore, although fame and trust are both included in it, in order to explain their difference, it shows the necessity by the way of harming their respective uncommon realms. For the examples of these two, trust and fame, in the commentary of the Compendium, it is fully explained with reasons, such as "It does not establish the object to be measured by valid cognition," which contradicts only the vow, and "Because none are common," etc., are explained with reasons. But for what is harmed by perception and inference, there are only examples, and the reasons are not explained in that way, such as "Sound is not audible," "The pot is permanent," etc., are only explained in this way. Third, in terms of refutation by perception: In the root, it is explained that it is necessary to mention "meaning." In the commentary, the example of "audible" is mentioned. First, it is enough to say "refutation by perception," why is it necessary to say "perceptual meaning"? Answer: For this harm by perception, it is also necessary to say "meaning," because the subject, such as the sound of phenomena, is an object of many contradictions such as being made and impermanent, and in the world it has become the nature of fame, what is it like? Like the hood of a snake, the mind that appears in various ways does not arise, therefore, it appears as non-dual in a way that is different from hearing, and for that meaning, "meaning" is said, because for whatever appears to the sense consciousness, the nature of the element of arising, if this is abandoned, it will become harm by perception. Therefore, the determination of "meaning," from the aspect of establishment, the nature of the self-characteristic itself is called the meaning of grasping, therefore grasping its appearance, from the aspect of negation, the remaining general characteristic of exclusion, only the freedom of discrimination, falsely imputing differences by discrimination, its own nature is the nature of non-reality, therefore it shows that it is not the object of the senses, because for it there is no self-characteristic, therefore it is for the sake of knowing that the sense consciousness of self-grasping cannot arise. Second, when explaining refutation by perception, it is enough to say "no sound," but it is recorded as "sound related to the senses is not audible."
Tibetan
་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སྒྲ་མེད་ཅེས་པ་ཙམ་ནི་སྤྱིར་ གཏན་མེད་པའམ། རྟག་ཁྱབ་ཀྱི་སྒྲ་མེད་པའམ། ཡུལ་དུས་འདི་ན་མེད་པ་སོགས་སུ་དོགས་ནས་མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བ་སྟོན་པ་ལ་ཚིག་བརྒྱུད་དགོས་པ་ཡིན་ལ། སྒྲ་གཏན་དུ་མེད་དོ་ཞེ་ན་ཡང་མཐར་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་ཡང་ཉན་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཡོད་པ་ལ་མ་འབྲེལ་བར་མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་ཞེས་མི་ཐོབ་པས་མཉན་བྱ་སྨོས་པས་ཆེས་གསལ་པོར་གོ་བ་སྐྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་ན་སྤྱི་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་མིན་པ་དེས་ན་སྤྱི༷་ཡི་ཆོས་རྣམས་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་གཞལ་བྱ་མིན་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་སྤོང་བའི་ཚིག་དམ་བཅས་ན་ཡང་གལ་ཏེ་དེ་ལ་རྗེས་དཔག་གིས་གནོད་པ་ཞིག་ན་རྗེས་དཔག་གིས་བསལ་བ་འབབ་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་ཏེ། སྒྲ་རྟག་ཅེས་བརྗོད་པ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་སེལ་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བ་གསལ་པོར་རྟོགས་པའི་སླད་དུ་དཔེ་བརྗོད་དུ་མཉན་བྱ་སྨོས་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། མཉན་བྱ་ནི་ཉན་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཁོ་ནར་ངེས་ཀྱི་སྤྱི་སོགས་ལ་མི་འཁྲུལ་ལོ། །འོ་ན་མཉན་བྱ་ཞེས་སྨོས་ཀྱང་མཉན་བྱའི་སྤྱི་ལ་གོ་ནས་མངོན་སུམ་གྱིས་སེལ་མི་ནུས་པས་སྒྲའི་རང་མཚན་མེད་ཅེས་སྨོས་དགོས་སོ་ཟེར་ན། རང་མཚན་ཞེས་སྨོས་ཀྱང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རང་མཚན་བརྗོད་བྱའི་དངོས་པོ་མིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲས་སྤྱི་བརྗོད་པ་ནི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ལ་མཚུངས་མོད་ཀྱི་སྣང་བརྟག་བསྲེས་ནས་རང་མཚན་བརྗོད་པར་འགྲོ་བས་ན། སྒྲ་དེ་ལ་མཉན་བྱའི་ཆོས་མ་གྲུབ་ཅེས་བཀག་པས་ཉན་ཤེས་རང་གིས་མངོན་སུམ་གྲུབ་པས་གནོད་པ་འབབས་ཀྱི་རང་མཚན་མེད་ཅེས་སྨོས་ཀྱང་སྒྲ་མེད་ཅེས་པ་དང་དོན་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་སྒྲ་རང་མཚན་ནི་སྒྲའི་ཡུལ་མིན་ཏེ་ཉན་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉན་པའི་ཤེས་པས་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པས་ཉན་ཤེས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཡི་ ཐ་སྙད་བཞག་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉན་ཤེས་མངོན་སུམ་དེ་ཡི་སྟོབས་ཀྱིས་འགལ་བའི་ཕྱོགས་དམ་བཅའ་བ་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པ་མཉན་བྱས་ནི་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དམིགས་བསལ་ཏེ་བཟུང་བས་མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བ་གསལ་བོར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གང་ལ་བསལ་བ་བཤད་པ་ལ། །རང་རྟེན་ལ་གནོད་བསལ་བ་ཡིན། །རྟེན་མ་གྲུབ་སོགས་ཕྱོགས་སྐྱོན་མིན། །དང་པོ་ལ། ཡོངས་གཅོད་ཀྱི་ནི་དགོས་པ་དང་། །རྣམ་བཅད་ཀྱི་ནི་དགོས་པ་དང་། །དེ་དག་གི་ནི་འཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ། དངོས་དང་རྩོད་པ་སྤང་བ་གཉིས། །དང་
Chinese
这是什么意思呢？仅仅说“无声”这个词，通常会让人怀疑是指完全不存在，或者是指恒常普遍的声音不存在，或者是指在这个时间和地点不存在等等，因此需要通过言辞来表明是通过现量来排除的。即使说“声音永远不存在”，最终也会与现量相违背，但这也要与存在于听觉意识的境域中相关联，否则就不能说通过现量来排除，因此，提到“所听”就能非常清楚地产生理解。例如，由于总相不是感官意识的境域，因此总相的法不是可以通过现量来衡量的，即使发誓要抛弃它，如果推理对它造成损害，那也是通过推理来排除，而不是通过现量来造成损害。就像说“声音是常”一样，无法通过现量来排除。因此，为了清楚地理解通过现量来排除，通过举例说明“所听”来表明，因为“所听”只确定是听觉意识的境域，不会与总相等混淆。如果说，即使说了“所听”，也会理解为所听的总相，因此无法通过现量来排除，所以需要说“声音无自相”，那么，即使说了“自相”，因为在任何情况下，自相都不是所表达的事物，所以声音表达总相与所有声音相同，但由于现象和推测混合在一起而表达自相，因此，如果禁止说声音不具备所听的性质，那么听觉意识本身就会通过现量成立而造成损害，即使说无自相，也与说无声的意思相同。因此，声音的自相不是声音的境域，而是听觉意识的境域，并且由于听觉意识通过现量成立，因此必须依赖于听觉意识来建立它的 名称，并且由于听觉意识的现量的力量会损害与所立宗相违背的一方，因此，通过感官之门所说的“所听”是特别把握感官的活动范围，从而清楚地阐述了通过现量来排除。第二，解释在什么上排除。是对自立宗造成损害的排除。不是立宗未成立等宗过。第一，有遍遮的必要，有遣余的必要，以及它们的包含。第一，有事物和避免争论两种。
English
What does this mean? The mere term "soundless" generally leads to doubts as to whether it refers to something that is completely non-existent, or whether it refers to the non-existence of sound that is constant and pervasive, or whether it refers to the non-existence of sound in this time and place, etc. Therefore, it is necessary to use words to indicate that it is being eliminated by direct perception. Even if one says, "Sound never exists," it will ultimately contradict direct perception, but this must also be related to being in the realm of auditory consciousness, otherwise one cannot say that it is eliminated by direct perception. Therefore, mentioning "what is heard" creates a very clear understanding. For example, since the general characteristic is not the realm of sensory consciousness, it is established that the phenomena of the general characteristic cannot be measured by direct perception. Even if one vows to abandon it, if inference harms it, then it is eliminated by inference, not by direct perception. It is not that there is harm from direct perception. It is just like saying "sound is permanent," which cannot be eliminated by direct perception. Therefore, in order to clearly understand elimination by direct perception, it is shown by mentioning "what is heard" as an example, because "what is heard" is only definitely the realm of auditory consciousness and will not be confused with general characteristics, etc. If one says, even if one says "what is heard," it will be understood as the general characteristic of what is heard, and therefore it cannot be eliminated by direct perception, so it is necessary to say "sound has no self-characteristic," then, even if one says "self-characteristic," since in any case, the self-characteristic is not the object to be expressed, the expression of the general characteristic by sound is the same for all sounds, but since phenomena and speculation are mixed together and express the self-characteristic, therefore, if one prohibits saying that sound does not possess the nature of what is heard, then the auditory consciousness itself will cause harm by being established through direct perception. Even if one says "no self-characteristic," it has the same meaning as saying "no sound." Therefore, the self-characteristic of sound is not the realm of sound, but the realm of auditory consciousness, and since auditory consciousness is established through direct perception, it is necessary to rely on that auditory consciousness to establish its name, and because the power of the direct perception of auditory consciousness harms the side that contradicts the proposition, the "what is heard" spoken through the door of the senses is a special grasp of the scope of activity of the senses, thus clearly explaining elimination by direct perception. Second, explaining on what it is eliminated. It is the elimination that harms the self-basis. It is not a fault of the proposition such as the basis not being established. First, there is the necessity of complete exclusion, the necessity of distinction, and the inclusion of them. First, there are two: the thing itself and avoiding disputes.