Tibetan
སྣང་ལ། །དོན་གྱི་དབྱེ་བ་བཞི་རུ་བཤད། །མདོ་ལས་བདུན་སྨྲོས་དགོས་པ་བཤད། །དང་པོ། དེ་ཡང་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བཤད་པའི་སྐབས་འདིར། ཚད་མ་མདོ་ལས། འཁྲུལ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དང་། །རྗེས་དཔག་རྗེས་སུ་དཔག་ལས་བྱུང་། །དྲན་དང་མངོན་འདོད་ཅེས་བྱའོ། །མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་རབ་རིབ་བཅས། །ཞེས་རྟོག་པ་དྲུག་དང་རྟོག་མེད་གཅིག་དང་བདུན་དུ་བཤད་དེ། འཁྲུལ་ཤེས་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ཡུལ་དེ་ཉིད་ལ་མིང་དང་རིགས་སོགས་སྦྱར་ནས་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །རྗེས་དཔག་ནི་རྟགས་འཛིན་གྱི་སེམས་སོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་རྟགས་ཅན་འཛིན་པའི་སེམས་སོ། །དྲན་པ་ནི་འདས་པ་ལ་རྟོག་པའོ། །མ་འོངས་པ་རྟོག་པ་ལ་ མངོན་འདོད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་དྲུག་ནི་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་རིབ་ལ་སོགས་པས་རྟེན་དབང་པོ་ཉམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་མེད་པ་གསལ་སྣང་རྣམས་ནི་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བ་དངོས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྐབས་འདིར་རྣམ་པ་བཞི་དག་ཏུ་སྡུད་དེ། འཁྲུལ་ཤེས་ལ་དོན་གཞན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་ལ་བརྡ་རྟེན་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ལ། གཞན་བཞི་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཞེས་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་། རྟོག་མེད་འཁྲུལ་ཤེས་ལ་རྟེན་བསླད་པ་ལས་བྱུང་བ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་ལྟར་རྟོག་པ་མེད་པ་ནི་གཅིག་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྟེན་དབང་པོ་ལ་འཁྲུལ་རྒྱུས་བསླད་པའི་དབང་གིས་ཡུལ་དེ་དག་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། རྟོག་པ་དྲུག་བཤད་དགོས་པ་དང་། །རྟོག་མེད་གཅིག་བཤད་དགོས་པའོ། །དང་པོ་ལ། དགོས་པ་དངོས་དང་དེའི་འཐད་པ། །དང་པོ། མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་དུ་རྟོག་པ་ཅི་ལ་སྟོན་སྙམ་ན། དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་མངོན་སུམ་མིན་པར་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་འཁྲུལ་ཤེས་དང་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་གཉིས་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པ་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་མངོན་སུམ་མིན་པར་སུས་ཀྱང་མི་འདོད་དམ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་གཉིས་ལ་མངོན་སུམ་དུ་འཁྲུལ་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཕྱི་མ་བཞི་ཅི་ལ་བཤད་སྙམ་ན། རྗེས་དཔག་སོགས་བཞི་ནི་རྟོག་པར་གྲུབ་ཟིན་ཀྱང་འདིར་བརྗོད་པ་ནི་སྔ་མ་གཉིས་པོ་ཉིད་རྟོག་པ་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་པའི་དབང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་གཉིས་རྟགས་ལ་ལྟོས་པ་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་མི་ལྟོས་པའི་ཆ་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པ་དང་། དེ་ཉིད་དཔེ་ལས་རྟོགས་
Chinese
显现。意义的差别分为四种解说。经中说必须说七种。第一，这里在解说相似现量的时候，《量经》中说：错乱和世俗的知识，以及比量从比量所生，记忆和希求称为，相似现量有翳等。这样说了六种分别念和一种无分别念，共七种。错乱识就像把阳焰执着为水一样。世俗知识就是对于所见的境，加上名称和种类等，所有的分别念都是。比量是执持相的意识。从比量所生是执持有相的意识。记忆是对过去的分别念。对未来的分别念称为希求。这六种是分别念。有翳等，是由于所依根衰败所生的没有的明亮显现等，是真实的相似现量。这些也在此处归纳为四种。错乱识称为把意义执着为其他的知识。世俗知识称为依仗名言的知识。其他的四种称为具有隐蔽意义的知识，这样分别的知识有三种。无分别错乱识称为从所依损坏而生的知识，这样没有分别念的是一种。这也是因为所依根由于错乱因的损坏，那些境才显现的缘故。第二，必须解说六种分别念，以及必须解说一种无分别念。第一，有必要和它的合理性。第一，想知道为什么在相似现量中显示分别念呢？为了成立不是从根所生的现量，所以分开解说了错乱识和世俗知识这两种。如果认为没有人会认为这两种不是现量，那不是的，因为见到这两种错乱为现量的缘故。那么，为什么要解说后面的四种呢？比量等四种虽然已经成立是分别念，但在这里说，是为了显示前面两种也是分别念的缘故。这也是从前面两种依赖于相，后面两种不依赖于相的角度来显示的。第二，解说错乱的理由，以及从比喻中理解它。
English
Appearances. The distinctions of meaning are explained in four ways. The sutra explains the necessity of mentioning seven. First, here, when explaining seeming perception, the Pramana Sutra says: Error and conventional knowledge, as well as inference arising from inference, memory and desire are called, seeming perception with cataracts, etc. Thus, it explains six conceptualizations and one non-conceptualization, totaling seven. Error consciousness is like mistaking a mirage for water. Conventional knowledge is all conceptualization that attaches names, categories, etc., to the object seen. Inference is the mind that grasps the sign. What arises from inference is the mind that grasps the sign-possessor. Memory is conceptualization of the past. Conceptualization of the future is called desire. These six are conceptualizations. Blurred vision, etc., are actual seeming perceptions that arise from the deterioration of the dependent sense faculty, such as the clear appearance of non-existence. These are also summarized into four types here. Error consciousness is called the consciousness that imputes meaning to something else. Conventional knowledge is called the consciousness that relies on convention. The other four are called the consciousness with hidden meaning, thus there are three types of conceptual consciousness. Non-conceptual error consciousness is called the consciousness that arises from the corruption of the basis, thus there is one that is non-conceptual. This is because those objects appear due to the corruption of the dependent sense faculty by the cause of error. Second, it is necessary to explain the six conceptualizations, and it is necessary to explain one non-conceptualization. First, the actual need and its justification. First, one might wonder why conceptualization is shown in seeming perception. In order to establish that it is not a perception arising from the senses, the two, error consciousness and conventional knowledge, are separated and explained. If one thinks that no one would consider these two not to be perceptions, that is not the case, because one sees these two errors as perceptions. Then, why explain the latter four? Although the four, inference, etc., have already been established as conceptualizations, they are mentioned here to show that the former two are also conceptualizations. This is also shown from the perspective that the first two depend on signs and the latter two do not depend on signs. Second, explaining the reason for error, and understanding it from examples.
Tibetan
ཚུལ་ལོ། ། དང་པོ། བརྡ་རྟེན་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་དང་དོན་གཞན་ལ་སྒྲོ༷་འདོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ནི་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་དང་ཉེར་འཇུག་སྟེ་ཉེ་བར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཇུག་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤན་མ་ཕྱེད་པ་འགའ་ཡི་ཚེ་དབང་ཤེས་སུ་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་འབྱུང་བ་འདུས་པའི་རྣམ་པ་སྔོ་ཞིང་གཡོ་བ་སོགས་ཀྱི་སྨིག་རྒྱུ་མཐོང་བའི་ཚེ་སྔར་མཐོང་བའི་ཆུ་དང་རྣམ་པ་འདྲ་བས་ཆུའོ་སྙམ་དུ་དོན་གཞན་ཆུ་ཉིད་དུ་ཡིད་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་རིགས་པ་ཅན་པས་དབང་དོན་ཕྲད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་མིན་པ་སྨྲོས་པས་ཟླ་གཉིས་སོགས་བཅད་ལ། དེས་སྨིག་རྒྱུ་ཆུར་འཛིན་མི་ཆོད་པས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་དུ་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་ཞེན་པའི་བདག་ཉིད་ཅེས་པས་དེ་གཅོད་པར་འདོད་པས་འཁྲུལ་ཤེས་དེ་དབང་སྐྱེས་སུ་འདོད་དོ། །གཞན་ཡང་བུམ་པ་མཐོང་བའི་ཚེ་བུམ་པ་ཉིད་དང་། འདེགས་པ་སོགས་བྱ་བ་དང་། སྔོ་སོགས་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པར་དེ་དང་དེའོ་སྙམ་དུ་ལྡོག་ཆ་ནས་སྦྱར་ཏེ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་མངོན་སུམ་ལ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཕྱི་རོལ་པ་དག་གིས་སྤྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པ་དང་། རགས་པ་དང་རྒྱུན་གཅིག་ཏུ་རྟོག་པའི་བློས་ས་བོན་གྱི་རོའོ་སྙམ་པ་དང་འབྲས་བུའི་རྒྱུའོ་སྙམ་པ་སོགས་དོན་སྦྱོར་དང་མིང་སྦྱོར་གྱི་རྟོག་པ་མངོན་སུམ་ལ་ཡོད་པར་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། ཇི་ལྟར་གཞལ་བྱའི་རང་མཚན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ཅན་དྲན་པ་དང་ལ་སོགས་པས་མངོན་འདོད་དང་རྗེས་དཔག་དང་དེའི་འབྲས་བུར་བཅས་པའི་རྟོག་པ་བཞི་པོ་འདི་རང་ཡུལ་འཛིན་པ་བརྡ་ལ་ལྟོས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དོན་རང་མཚན་ལ་འཛིན་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བརྡ་དང་དེའི་དོན་དྲན་པ་མེད་པར་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་སྤྱི་དང་ཡོན་ ཏན་སོགས་སུ་ཤེས་པ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་ཤེས་པ་སོགས་ཡོད་པ་མིན་པས་དེ་ཡང་ནི་རྟོག་པར་འགྱུར་གྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་ལས་ནི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། མདོ་ཡི་དགོངས་པ་རང་ལུགས་བཤད། །འགྲེལ་བྱེད་གཞན་གྱི་འདོད་པ་དགག །དང་པོ། མངོན་སུམ་སྟོན་པའི་སྐབས་འདིར་ནི་བཞི་པ་རྟོག་མེད་འཁྲུལ་ཤེས་ནི་དམིགས་བསལ་ཏེ། མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་རབ་རིབ་བཅས། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཅན་ཡིན་ཡང་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཚད་མ་ལ་ལྟོས་ནས་མངོན་སུ
Chinese
礼敬。 第一，具有符号依赖性的概念和将事物附加于其他事物的概念，由于它们与显见的所见和接近相关，即具有近距离的共同参与性，因此，在某些情况下，无法区分概念和非概念，这是将感官认知误认为自主意识的原因。例如，当看到由元素组成的蓝色和移动的幻影时，由于它与先前见过的水相似，因此认为它是水，并在心中将其他事物附加为水。因此，有逻辑的人认为，从感官与对象接触中产生的意识不应被命名，从而排除了双月等情况。由于这不能阻止将幻影视为水，因此在定义的边缘，通过“执着于无错觉的本质”来排除它，因此认为错觉意识是感官产生的。此外，当看到瓶子时，外道认为，将瓶子本身、举起等行为以及蓝色等属性与“这就是它”这样的区分方面结合起来的认知存在于显见之中，并且普遍存在于显见的领域中。同样，他们认为，通过粗略和连续的认知，例如认为“这是种子的味道”和“这是果实的原因”等，将意义和名称结合起来的认知存在于显见之中。 第二，正如可测量的自性成为隐藏的对象一样，记忆以及欲望、推论及其结果这四种概念，由于它们具有依赖于符号来把握自身对象的状态，因此不把握成为显见领域的事物的自性。因此，如果没有对先前体验过的符号及其含义的记忆，就不会有对瓶子等的普遍性和属性等的理解，也不会有对幻影的理解为水等。因此，这也将变成一种概念，并且会完全从显见中消失。第二部分：阐述经文的意图和自身观点，驳斥其他解释者的观点。第一，在此阐述显见的场合，第四种非概念错觉意识是特殊的，即“显见如幻觉，伴随模糊”，这意味着它看起来像显见一样清晰，但由于没有对象，因此依赖于显见量而显
English
Homage. Firstly, conceptualizations that are symbol-dependent and those that attach things to other things are the cause of mistaking sensory consciousness for autonomous awareness in some cases where the distinction between conceptual and non-conceptual is not clear, because they are related to manifest seeing and close engagement, i.e., having a close co-participatory nature. For example, when seeing a mirage that is blue and moving, composed of elements, one thinks it is water because it resembles water seen before, and mentally attaches other things as water. Therefore, logical people argue that the consciousness arising from the contact of the senses with objects should not be named, thus excluding cases like the double moon. Since this cannot prevent mistaking a mirage for water, it is excluded at the edge of the definition by "clinging to the nature of being without illusion," thus considering illusory consciousness to be sense-generated. Furthermore, when seeing a vase, outsiders argue that the cognition that combines the vase itself, actions such as lifting, and attributes such as blue, with aspects of distinction such as "this is it," exists in the manifest, and that the universal exists in the realm of the manifest. Similarly, they believe that cognition that combines meaning and name, such as thinking "this is the taste of the seed" and "this is the cause of the fruit," exists in the manifest through rough and continuous cognition. Secondly, just as the self-nature of what is to be measured becomes a hidden object, the four conceptualizations of memory and so forth, including desire, inference, and its result, do not grasp the self-nature of things that have become the realm of the manifest, because they have a state of relying on symbols to grasp their own objects. Therefore, without the memory of previously experienced symbols and their meanings, there would be no understanding of the universality and attributes of vases and so on, nor would there be an understanding of mirages as water. Therefore, this will also become a conceptualization and will completely disappear from the manifest. The second part: Explaining the intention of the sutras and one's own view, refuting the views of other commentators. Firstly, in this occasion of explaining the manifest, the fourth non-conceptual illusory consciousness is special, namely, "manifest like illusion, accompanied by blurriness," which means that it appears as clear as the manifest, but because there is no object, it relies on the manifest valid cognition to manifest.