Tibetan
ར་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། རྩོད་པ་འགོད་དང་དེ་ཡི་ལན། །དང་པོ། གཟུགས་སོགས་ཤེས་པའི་གཟུང་ཡུལ་ཤེས་པ་རང་དང་དུས་མཉམ་པ་དེ་ཡིན་པར་རློམ་པ་དག་ན་རེ། འབྲས་བུ་ཤེས་པ་དེ་དང་དེ་བྱེད་པ་གཟུང་ཡུལ་གཉིས་དུས་མཚུངས་པ་མེད་པ་ཅན་སྔ་ཕྱིར་གྱུར་པ་ཡིན་ན་མི་འཐད་དེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་ནི་རང་ཉིད་ཡོད་པའི་དུས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་མེ་ཡོད་པའི་དུས་སུ་ཚ་བ་ཡིན་གྱི་མེ་འགགས་ནས་ཚ་བ་བྱེད་པ་མི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་སྔོན་པོ་རང་ཉིད་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དེ་དང་དུས་མཉམ་པ་ཅན་གྱི་དོན་སྔོན་པོའི་སྐད་ཅིག་དག་ནི་ཇི་ལྟར་ཡིད་མངོན་སྐད་ཅིག་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དབང་པོའི་ཤེས་པ་དེ་ཡི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་ཡིད་མངོན་སྐད་ཅིག་དང་པོ་སྐྱེ་བའི་སྐབས་སུ་དེ་འགགས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཞེས་སམ། ཡང་ན་མིག་ཤེས་སྐད་ཅིག་དང་པོའི་སྔ་ལོགས་སུ་ཡིད་བྱེད་དེ་དང་དུས་མཉམ་པར་ཚོགས་པའི་དོན་དེ་དབང་ཤེས་སྐད་ཅིག་དང་པོའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་སྦྱར་ཡང་འདྲ་སྟེ། དོན་ལ་ཤེས་པའི་གཟུང་དོན་སྔར་བྱུང་བ་མི་འཐད་ཅེས་རྒོལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། རྒྱུ་འབྲས་དུས་མི་མཉམ་པར་བསྟན། །དེ་ལ་གཟུང་བར་འཇོག་པ་འཐད། །དང་པོ། རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུའི་སྔར་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པར་གྱུར་ན་འབྲས་བུའི་སྔར་ འབྲས་བུ་དེ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་ས་བོན་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན། སྔར་མེད་ནུས་པ་མེད་ཕྱིར་དང་། །ཞེས་འདོན་ནོ། །ཕྱིས་འབྲས་བུ་ཡོད་ཟིན་ནས་ཀྱང་རྒྱུ་དེས་ཕན་པ་གང་ཡང་ཉེ་བར་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་གྲུབ་ཟིན་པ་དེ་གཞན་གང་ལའང་རག་ལས་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྒྱུ་སྔར་མེད་པ་ལས་མི་སྐྱེ་ཞིང་དུས་མཉམ་དུ་ཡོད་པ་ལས་མི་སྐྱེ་བ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཅོག་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་སྔར་ཡོད་ཡིན་པས་ཁྱབ་ལ། འབྲས་དུས་ན་འགག་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་དུས་མཉམ་པའི་ཡུལ་དབང་ཤེས་གསུམ་ཚོགས་པ་དེ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་སྔོན་པོ་རང་ཉིད་འཛིན་པའི་བློ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཟིན་པ་དེ་དང་བཅས་པ་སྟེ་དུས་མཉམ་པར་ལྷན་ཅིག་ཡོད་པའི་དོན་དེ་དུས་མཉམ་པའི་བློ་དེའི་གཟུང་དོན་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་དེ་ཡི་འཐད་པའོ། །དང་པོ། གཟུང་ཡུལ་འཛིན་པ་གཉིས་དུས་ཐ་དད་པས་ན་འཛིན་པ་དེས་སྣང་ཡུལ་ཇི་ལྟར་འཛིན་ཏེ། འཛིན་པ་པོ་ད
Chinese
已经结束了。第二，辩论的提出和它的回答。第一，那些自认为色等知识的所取境与知识本身同时存在的人说：如果作为果的知识和产生它的所取境两者不同时，而是有先有后，那就不合理。因为事物的产生是在它自身存在的时候产生的，就像火存在的时候才有热，火熄灭后产生热是不可能的。即使这样，你们是如何使与认知蓝色的知识的第一个刹那同时存在的蓝色刹那，与产生意根识的第一个刹那的无间缘根识同时产生作用的呢？因为在产生意根识的第一个刹那的时候，它已经灭亡了。或者，也可以这样理解：在眼识的第一个刹那之前，与意念同时聚集的事物，是如何与根识的第一个刹那同时产生作用的呢？总之，他们的意思是，知识的所取境先于知识产生是不合理的。第二，显示因果不同时。因此，安立为所取是合理的。第一，所谓的因，并不是果之前不存在的。因为如果没有因，果之前就没有产生那个果的能力，因此不会产生，就像没有种子一样。或者，也可以念作：“先前没有，没有能力”。后来，即使果已经存在，因也不会带来任何利益，因为已经自我成立的事物不需要依赖任何其他事物。因此，因不是从先前不存在的事物中产生，也不是从同时存在的事物中产生，这是事物的自然规律。因此，所有的因都必然是先前存在的，而果必然在因存在时灭亡。因此，同时存在的境、根、识三者聚合是后者的因，而不是与认知蓝色的心识本身已经成立的事物同时存在的境，不是同时存在的心识的所取境。第二，正文和它的合理性。第一，所取境和能取境两者时间不同，那么能取境如何取境呢？能取者
English
It is finished. Second, the presentation of the debate and its answer. First, those who assume that the object of perception of knowledge, such as form, is simultaneous with the knowledge itself say: If the knowledge as the result and the object of perception that produces it are not simultaneous, but are prior and posterior, then it is unreasonable. Because the action of things is done when they themselves exist, just as there is heat when there is fire, and it is impossible to produce heat after the fire is extinguished. Even so, how do you make the moment of blue, which is simultaneous with the first moment of the knowledge that cognizes blue itself, act simultaneously with the immediately preceding root consciousness that generates the first moment of mental consciousness? Because it has already ceased when the first moment of mental consciousness arises. Or, it can also be understood as: How can the object that gathers simultaneously with intention before the first moment of eye consciousness act simultaneously with the first moment of root consciousness? In short, their meaning is that it is unreasonable for the object of knowledge to arise before knowledge. Second, showing that cause and effect are not simultaneous. Therefore, it is reasonable to establish it as the object of perception. First, the so-called cause is not what did not exist before the effect. Because if there is no cause, there is no ability to produce that effect before the effect, so it will not arise, just like there is no seed. Or, it can also be read as: "Previously there was no, there is no ability." Later, even if the effect already exists, the cause will not bring any benefit, because something that has already been self-established does not need to depend on anything else. Therefore, the cause does not arise from something that did not exist before, nor does it arise from something that exists simultaneously, this is the natural law of things. Therefore, all causes are necessarily prior, and the effect necessarily ceases when the cause exists. Therefore, the aggregation of the simultaneous object, root, and consciousness is the cause of the latter, but not the object that exists simultaneously with the mind that cognizes blue itself, not the object of perception of the simultaneous mind. Second, the text and its rationality. First, since the object of perception and the perceiving subject are different in time, how does the perceiving subject perceive the object? The perceiver