Tibetan
་པ་སོགས་ཐ་དད་པ་ལས་དེའི་ཐ་དད་པའང་འབྱུང་བ་མིན་པ་དེ་ནི་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་མིན་ཏེ། རྒྱུའི་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་བ་ལང་དང་བ་མིན་བཞིན་ནོ། །འདི་སྡེབ་སྦྱོར་བསྡེབས་ན། གང་གི་ཐ་དད་ལས་གང་ཞིག །ཐ་དད་མིན་དེ་དེ་འབྲས་མིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ཕ་རོལ་ལ་སྐྱོན་བསྟན་པ་དེ་ རང་ལ་མི་མཚུངས་པའི་ཚུལ་ལ། དངོས་དང་གཞན་ལ་དེ་མི་མཚུངས། །དང་པོ། རྣམ་ཤེས་རང་གི་རིགས་འདྲ་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ཁྱོད་ལྟར་ན་ཡང་ཤེས་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་མང་པོ་འབྱུང་བའི་སྐྱོན་དེ་རང་ལའང་མཚུངས་སོ་ཤེ་ན་མི་མཚུངས་ཏེ། ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཡང་། ཡུལ་གང་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྔ་མ་སྔ་མའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའང་ཡུལ་སོ་སོ་ལ་འཛིན་པའི་ནུས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར་གང་རུང་རུང་ཅིག་ཅར་འཛིན་པ་མིན་ཏེ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་ཤེས་གཅིག་ནི་བར་གཞན་གྱིས་མ་ཆོད་པའི་རྣམ་ཤེས་ཕྱི་མ་གཅིག་གི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་ལྟོས་པས་ན་ཡུལ་རིམ་ཅན་དུ་འཛིན་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལྟོས་པར་ཅིས་ཤེ་ན། ཡུལ་དུ་མ་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་གཞན་བློན་པོ་ལྟ་བུ་ལ་ལྷག་པར་གཞོལ་ཞིང་ཆགས་པ་ཡིས་སེར་པོ་སོགས་གཞན་འཛིན་པའི་ནུས་པ་མེད་པར་བྱས་ནས་དོན་གཞན་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་དེས་འཕེན་ཤུགས་ལས་བློ་འཛིན་ཉིད་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་དང་དེའི་ཚུལ་གྱིས་ཡིད་རྟོག་ནི་རིམ་བཞིན་སྐྱེ་ལ། རྟོག་མེད་རྣམས་ནི་རྐྱེན་གསུམ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་ཚོགས་པའི་རིམ་པ་ལྟར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། མི་མཚུངས་ཚུལ་དང་དེར་དོགས་སྤང་། དང་པོ། ཕ་རོལ་པོས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རིགས་པར་ཤེས་ནས་གལ་ཏེ་ཁོ་རང་གི་ལུགས་ལའང་དང་པོར་ལུས་གྲུབ་པ་ན་དེ་ལས་ཅིག་ཅར་ཏེ་དེ་དང་དུས་མཉམ་པར་བློ་སྐྱེས་ཤིང་དེ་ཕན་ཆད་ཕྱིས་ནི་བློ་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་སྐྱེ་བར་ངེས་པས་ན་བློ་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་བ་སོགས་ཁྱོད་དང་མཚུངས་པར་ཁས་བླང་ཆོག་གོ་སྙམ་ན། ཁྱོད་ལ་དེ་མི་འཐད་དེ། བློ་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར་ལུས་ལས་སྐྱེ་ན་བློ་སྐྱེས་ཕན་ཆད་ལུས་ཀྱི་བློ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ནི་ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་ལྡོག་པ་ཡིན་ཏེ་སྔར་དང་ཁྱད་མེད་པས་བློ་མང་པོ་ཡང་ཡང་ སྐྱེད་པར་ཐལ་བ་དེ་ལ་ལྷག་པར་ཡང་སྐྱོན་དུ་གནས་སོ། །ཕྱིས་མི་སྐྱེད་ན་སྔར་ཡང་བསྐྱེད་པ་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། མདོར་བསྟན་པ་དང་དེའི་འཐད་སྒྲུབ། །དང་པོ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ལྟར
Chinese
如果从各种不同的事物中，没有产生与它们不同的事物，那么它就不是那些事物的果，因为它不随顺因，就像牛和非牛一样。如果将此组合成偈颂，就像“从何者的不同中，没有产生任何不同，那不是它的果”一样。第二，指出对方的过失，即 与自己不相似的方式：事物和他人之间不相似。第一，就像你一样，认为识从自己的同类中产生，但因为识是具有各种各样对境的，所以同时产生许多识的过失也同样存在于你自身。如果说不相似，那是因为，虽然识是具有各种各样对境的，但是，对于所缘的对境，其所缘的识，是从前前一刹那的无间缘中产生后后一刹那，也必定具有执持各自对境的能力，因此不是随随便便同时执持，因为一个无间缘的识，是未被其他间隔断的后后一个识的因，因此依赖于此，必定是次第执持对境。为什么这样依赖呢？即使安住于众多对境，识也特别倾向和执着于其他如同大臣般的事务，从而使其没有执持黄色等其他事物的能力，因此不执持其他事物，就像前一刹那的推动力产生了执持的智慧一样。以彼和彼的方式，意念是次第产生的，而无分别念则是按照三种因聚集的次第而产生的。 第二，不相似的方式和消除对此的疑惑。第一，如果对方也这样理解，认为即使按照他自己的观点，最初身体形成时，也同时从身体中产生意识，并且从那以后，意识必定是从前前一刹那的同类中产生，因此可以承认意识不是同时产生的等等，与你相似，那么，这对你来说是不合理的。如果意识不是从先前的同类中产生，而是从身体中产生，那么，意识产生之后，身体产生意识的能力为什么会消失呢？因为与先前没有区别，所以多次产生许多意识的过失仍然存在。如果后来不产生，那么先前产生也是不合理的。第二，简要说明和确立其合理性。第一，如果像你一样
English
If from various different things, something different from them does not arise, then it is not the result of those things, because it does not follow the cause, just like a cow and a non-cow. If this is combined into a verse, it is like, "From whose difference, no difference arises, that is not its result." Second, pointing out the other party's fault, that is, in a way that is not similar to oneself: things and others are not similar. First, just like you, who believe that consciousness arises from its own kind, but because consciousness has various objects, the fault of simultaneously producing many consciousnesses also exists in yourself. If you say it is not similar, it is because, although consciousness has various objects, the consciousness that apprehends an object arises from the immediately preceding condition of the previous moment, and it is certain that the subsequent moment also has the ability to grasp each object separately. Therefore, it is not just grasping at the same time, because one consciousness of the immediately preceding condition is the cause of the subsequent consciousness that is not interrupted by others. Therefore, relying on this, it is certain that objects are grasped in sequence. Why is it so dependent? Even if it dwells in many objects, consciousness is particularly inclined and attached to other affairs like ministers, thereby making it unable to grasp other things such as yellow, and therefore does not grasp other things, just as the momentum of the previous moment produces the wisdom of grasping. In that way, mental thoughts arise sequentially, while non-conceptual thoughts arise according to the order in which the three causes gather. Second, the way of dissimilarity and eliminating doubts about it. First, if the other party also understands this way, thinking that even according to his own view, when the body is first formed, consciousness arises simultaneously from the body, and from then on, consciousness must arise from the previous moment of the same kind. Therefore, it can be admitted that consciousness does not arise simultaneously, etc., similar to you, then this is unreasonable for you. If consciousness does not arise from the previous same kind, but arises from the body, then why does the body's ability to produce consciousness disappear after consciousness arises? Because there is no difference from before, the fault of producing many consciousnesses many times still exists. If it does not arise later, then it is unreasonable to produce it earlier. Second, a brief explanation and the establishment of its rationality. First, if like you
Tibetan
་ན་ཤེས་པ་རིགས་འདྲ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་སྐྱེ་བ་ཡོད་ལ། ད་ལྟའི་ལུས་འདི་ནི་ཞིག་ཅིང་ལྡོག་པ་ན་སེམས་དེ་ནི་ལུས་ལ་རྟེན་པ་ཅན་མིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཕན་ཆད་སེམས་འབའ་ཞིག་ཡན་གར་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྟེན་མིན་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་གནས་པའི་ངེས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཕྱི་མའི་ལུས་དེའི་རྒྱུ་བར་མ་ཆད་དུ་འཇུག་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རམ་ཆེད་དུ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ལུས་ལ་གནས་པའི་རིགས་འདྲ་བར་མ་ཆད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡོད་ཅིང་དེ་འདྲའི་སེམས་དེ་ལུས་འགྲུབ་པའི་ཡན་ལག་གམ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ལུས་ལ་མི་རྟེན་པར་སེམས་འབའ་ཞིག་གནས་པ་ཡོད་དེ་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །ལུས་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་དེས་ལུས་ཕྱི་མར་དངོས་སུ་འགྲུབ་པ་ལ་ཕྱོགས་པའི་འཇུག་པ་དེ་ཐོབ་མི་ཐོབ་ནི་སེམས་ལ་རག་ལས་ཏེ་གཟུགས་ལ་ཆགས་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་བྱས་ན་དེས་འཇུག་པ་ཐོབ་སྟེ་ས་བོན་རླན་གྱིས་བརླན་པ་བཞིན་ནོ། །ལུས་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་ཞེས་པ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། ཚེ་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལྔ་འགགས་ཁ་མའི་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལུས་གཞན་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལ་ལུས་ལ་སྲེད་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྐྱེན་ཡོད་ན། འཆི་སྲིད་ཀྱི་མཐར་བར་སྲིད་ཀྱི་ལུས་གྲུབ་ནས་ཡང་མངལ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པ་འདི་ཙམ་གྱིས་དབང་པོ་སོགས་རིགས་འདྲ་སྔོན་སོང་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དོན་དུ་ན་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་སད་པ་ཙམ་ལས་ལུས་སུ་སྣང་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྔ་མའི་ལུས་སུ་སྣང་བའི་བག་ཆགས་སད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལྔ་པོ་འདིས་ཉེར་ལེན་བྱས། ཡིད་བློ་ལུས་ལ་སྲེད་པ་དང་ བཅས་པས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་བྱས་ནས་སླར་ཡང་ལུས་སེམས་བར་མ་ཆད་པར་སྣང་སྟེ་རྨི་ལམ་གྱི་ལུས་བཞིན་ནོ། །ཡང་ས་བོན་རླན་བྲལ་ལྟར་ལུས་ལ་སྲེད་པ་བྲལ་ནས་བློ་དེ་ལུས་སྣང་བའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་དུ་མ་སོང་ན་རེ་ཞིག་ལུས་སུ་མི་སྣང་བར་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེ་སྟེ་གཉིད་འཐུག་པོར་ལོག་བའི་སྐབས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེའི་རྒྱུ་དོན་བདག་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལྔར་སྲེད་པ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་སད་རུང་ཡོད་པ་དེ་རེ་ཞིག་བག་ལ་ཉལ་དུ་གནས་པ་ནམ་ཞིག་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་ལུས་སུ་སྣང་བ་ནི་གཉིད་འཐུག་ལས་སླར་རྨི་ལམ་གྱི་ལུས་སུ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་གོམས་པ་ལས་ལུས་གནས་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་པར་བར་མ་ཆད་དུ་འཁོར་
Chinese
那么，识的种类相似，相续不断地产生。现在的身体坏灭、变异时，因为心不是依赖于身体的，所以从那以后，心就独自存在。因为没有依赖，就没有一起存在的必然性。如果为了获得后世身体的因不间断地持续，或者为了这个目的，心的相续具有不间断地存在于身体中的相似因，并且这样的心不是身体成就的支分或者共同作用的条件，那么就有不依赖于身体而独自存在的心，就像无色界的产生一样。后世身体的因是否能够获得直接成就后世身体的趋入，取决于心，如果心没有脱离对色身的贪执，并作为共同作用的条件，那么它就能获得趋入，就像种子被水分浸润一样。所谓后世身体的因是什么呢？就是今生五蕴灭尽时的最后一刹那，它是产生其他后世身体的近取因，如果它具有对身体贪恋的心之缘，那么在临终时，中阴身的身体就会形成，然后再次在胎中等处产生。像这样仅仅通过这样的教导，就能成立根等相似的先前存在。实际上，应当了知，这仅仅是心的习气苏醒而显现为身体。先前显现为身体的习气苏醒的这五个蕴作为近取因，意识和心识伴随着对身体的贪恋，作为共同作用的条件，再次不间断地显现为身心，就像梦中的身体一样。又像种子失去水分一样，如果脱离了对身体的贪恋，心识没有成为身体显现的共同作用条件，那么暂时就不会显现为身体，而是产生于无色界，就像沉睡时一样。即使这样，其原因在于具有以我执为根本的五蕴，对贪恋串习的习气有苏醒的可能性，它暂时处于潜伏状态，何时显现为身体，就像从沉睡中再次显现为梦中的身体一样。像这样，由于对分别念的习气串习，身体处于各种苦乐的状态中，无间断地流转。
English
Then, the consciousness of similar kinds arises continuously. When this present body decays and changes, since the mind is not dependent on the body, from then on, the mind will exist alone. Because there is no dependence, there is no necessity to exist together. If, in order to obtain the uninterrupted continuation of the cause of the future body, or for this purpose, the continuum of mind has a similar cause that exists uninterruptedly in the body, and if such a mind is not a limb or a co-operative condition for the accomplishment of the body, then there is a mind that exists alone without depending on the body, just like the arising in the formless realm. Whether or not the cause of the future body can obtain the direct entry into the accomplishment of the future body depends on the mind. If the mind has not separated from attachment to form and acts as a co-operative condition, then it will obtain entry, just as a seed is moistened by moisture. What is meant by the cause of the future body? It is the last moment when the five aggregates of this life cease, which is the proximate cause for the production of another future body. If it has the condition of a mind with craving for the body, then at the end of the dying state, the body of the intermediate state will be formed, and then it will be born again in the womb and so on. In this way, just by this teaching, it can be established that the senses and so on are similar to the previous existence. In reality, it should be understood that it is only the awakening of the habits of the mind that appears as the body. These five aggregates, which previously appeared as the body, are taken as the proximate cause by the awakening of the habits. The mind and intellect, accompanied by craving for the body, act as co-operative conditions, and again the body and mind appear uninterruptedly, just like the body in a dream. Again, like a seed without moisture, if one is free from craving for the body and the intellect does not become a co-operative condition for the appearance of the body, then for a while it will not appear as a body, but will be born in the formless realm, just like when one falls into a deep sleep. Even so, the reason for this is that the five aggregates, which have the root of self-grasping, have the possibility of awakening the habits of being accustomed to craving. It remains dormant for a while, and when it manifests as a body, it is like appearing again as the body in a dream from a deep sleep. In this way, due to the habituation of the imprints of conceptual thought, the body continuously wanders in various states of happiness and suffering.