Tibetan
་ཅིང་བསལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སེར་སྐྱ་བ་ན་རེ། གཙོ་བོ་ལས་བྱུང་བའི་བློ་ཞེས་པ་མེ་ལོང་ངོས་གཉིས་པ་ལྟ་བུ་དང་། གཙོ་བོའི་རྣམ་འགྱུར་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ་བཏང་སྙོམས་ཞེས་པ་འདི་རྣམས་ཆོས་ཅན། སེམས་མེད་པ་ཡིན་པ་དང་ནང་ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུའི་ཆོས་མ་ཡིན་པར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་མི་རྟག་པ་དང་སྐྱེ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་དག་གི་ཞེ་འདོད་ལ་བློ་དང་བདེ་བ་སོགས་མི་རྟག་པ་དང་སྐྱེ་བ་ཅན་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ནི་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀའི་ངོར་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། རྟགས་དེ་གྲུབ་ན་སེམས་མེད་དུ་ཡང་འགྲུབ་ནུས་སོ་སྙམ་པའོ། །སེམས་མེད་དུ་ཅིས་གྲུབ་ན། ཁོ་རང་གིས་མི་རྟག་པ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཙོ་བོ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་སླར་ཡང་དེར་ནུབ་པ་ཙམ་ལ་འདོད་པས་སྔར་མེད་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་དང་སྔར་ཡོད་གཏན་དུ་འགག་པར་མི་འདོད་ལ། དེ་ལྟ་ན་མི་རྟག་པ་ཞེས་པ་དེ་གྲུབ་ན་མི་རྟག་པ་དང་སྐྱེ་ལྡན་གྱི་དོན་རང་གི་ཞེ་འདོད་ལ་ཡོད་པ་དེ་འགྲུབ་བོ་སྙམ་པའོ། །དེ་གྱི་ན་སྟེ་ཁོ་རང་གི་ཞེ་འདོད་ཀྱི་མི་རྟག་པ་དེ་ལྟ་བུ་བློ་སོགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་མ་གྲུབ་ལ། སངས་རྒྱས་པའི་མི་རྟག་པའི་དོན་དེ་ཁོ་རང་གི་ངོར་མ་གྲུབ་པས་རྟགས་དེ་རྒོལ་བ་གཉིས་ཀའི་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་མི་སྲིད་པས་སྒྲ་ཙམ་གྲུབ་པ་དེས་ཞེ་འདོད་ཀྱི་དོན་གང་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་བློ་སོགས་འགགས་པར་འགྱུར་བར་གྲུབ་ཀྱང་དེས་སེམས་མེད་པར་མི་འགྲུབ་བོ། །ཡང་གཅེར་བུ་པ་ན་རེ། ཤིང་ཆོས་ཅན། སེམས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཤུན་པ་བཤུས་ན་འཆི་བའི་ཕྱིར། ཞེས་སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་བཀོད་ པ་ན། འཆི་བ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་དེ་ཙམ་ཤིང་ལ་འཇུག་པ་ཡོད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པས་ཀྱང་འདོད་ལ། དེ་ཁས་བླངས་ན་སེམས་ཡོད་པའང་འགྲུབ་སྙམ་པའོ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་པས་རིས་མཐུན་པར་གནས་པའི་དབང་ཤེས་སྲོག་གསུམ་འགག་པ་ལ་འཆི་བ་ཞེས་བརྗོད་པར་དོན་དེ་ཤིང་ལ་མ་གྲུབ་ལ། ཤིང་སྐམ་པ་ལ་ཤིང་ཤི་བ་ཞེས་དང་། འོ་མ་རུལ་པ་ལ་འོ་མ་ཤི་ཞེས་པ་དེ་ཙམ་བརྗོད་པ་ཡོད་ཀྱང་དེས་སེམས་ལྡན་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ་སྐམ་པ་ཙམ་ལ་ཤི་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པས་ན། སྒྲ་དེ་ཙམ་ཞུགས་པས་དེ་གྲུབ་ན་ཤིང་དུ་མ་ཟད་འདམ་རྫབ་སོགས་ལའང་སེམས་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་འདོད་དོ་ཞེ་ན། གཅེར་བུ་པ་རང་གིས་སྲོག་མིན་དུ་འདོད་པ་སྒྲ་དྲི་འོད་རྣམས་ཀྱང་འགག་པ་ལ་ཤི་བའི་སྒྲ་མེད
Chinese
已经进行了辨析。怎么辨析呢？胜论派说：从主物产生的“智”就像双面镜子一样，主物的显现，声音等自性，乐、苦、舍受这些法，是无心识的，不是内在知识的士夫的法，而是外在的法，因为这些是无常和有生之物。他们想表达的是，说智和乐等是无常和有生之物，这在内外双方看来都是成立的。如果这个理由成立，那么也能成立无心识，他们是这么想的。怎么成立无心识呢？他们自己认为的“无常”的含义，是从外在的主物产生的事物，再次消融于其中，他们不认为有先前没有的新生，也不认为有先前存在的彻底消亡。如果这样，“无常”成立，那么无常和有生之物的含义，就符合他们自己的意愿了，他们是这么想的。如果那样，也就是他们自己意愿的那种无常，在智等之上，在内道佛教徒看来是不成立的。而佛教徒所说的无常的含义，在他们看来是不成立的，所以这个理由不可能在辩论双方的共同认知中成立，仅仅是声音成立，并不能成立任何他们意愿的含义。即使在佛教徒看来，智等最终会灭亡是成立的，但这也不能成立无心识。还有裸体派说：树，是具有心识的，因为剥皮就会死亡。这是在佛教徒看来提出的。佛教徒也承认“死亡”这个词可以用于树木。如果承认这一点，那么也就能成立有心识了，他们是这么想的。但佛教徒所说的死亡，是指同类相续存在的根识、命根三者灭绝，这个含义在树木上是不成立的。只是说树木干枯了就说树死了，牛奶腐烂了就说牛奶死了，仅仅是这样说而已，但这并不能成立有心识，因为仅仅是干枯了就说死了等等。所以，如果仅仅是声音相同就成立的话，那么不仅是树木，泥土等也会成立有心识了。如果他们也承认这一点，那么裸体派自己认为的非命根的事物，声音、气味、光等消失时，也没有死亡的说法。
English
It has been analyzed and clarified. How is it analyzed? The Samkhya school says: "The 'intellect' that arises from the Pradhana is like a double-sided mirror, and the manifestations of the Pradhana, the nature of sound and so on, pleasure, pain, and equanimity, these dharmas are without consciousness and are not the dharma of the inner knowing Purusha, but are external dharmas, because these are impermanent and have birth." What they want to express is that saying intellect and pleasure are impermanent and have birth is established in the view of both internal and external parties. If this reason is established, then it can also establish non-consciousness, they think. How does it establish non-consciousness? They themselves consider the meaning of "impermanence" to be that things arising from the external Pradhana dissolve back into it, and they do not consider that there is a new birth that did not exist before, nor that there is a complete cessation of what existed before. If so, if "impermanence" is established, then the meaning of impermanence and having birth will conform to their own intentions, they think. If that is the case, that kind of impermanence that they themselves intend is not established on the intellect and so on in the view of the inner Buddhist. And the meaning of impermanence as spoken by the Buddhist is not established in their view, so this reason cannot be established in the common cognition of the two debaters, only the sound is established, and it cannot establish any meaning they intend. Even if it is established in the view of the Buddhist that the intellect and so on will eventually perish, this cannot establish non-consciousness. Furthermore, the naked ascetics say: "The tree has consciousness, because when the bark is peeled, it dies." This is presented from the Buddhist point of view. The Buddhist also admits that the term "death" can be applied to trees. If this is admitted, then it can also establish having consciousness, they think. But the death spoken of by the Buddhist refers to the extinction of the root consciousness, life force, and the three that exist in the same category, this meaning is not established in trees. It is only said that when a tree dries up, it is said that the tree is dead, and when milk rots, it is said that the milk is dead, it is only said like that, but this cannot establish having consciousness, because it is only said to be dead when it dries up and so on. Therefore, if it is established merely because the sound is the same, then not only trees, but also mud and so on will be established as having consciousness. If they admit this, then the naked ascetics themselves consider the non-life force things, when sound, smell, light, etc. disappear, there is no saying of death.
Tibetan
་པ་མ་ཡིན་པས་གནོད་དོ། །གསུམ་པ་གྲུབ་དོན་བསྡུ་བ་ནི། རྒྱུ་མཚན་དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་ན་སྒྲ་གང་གིས་བརྗོད་ཀྱང་རུང་རྟགས་སུ་འགྲོ་རྒྱུའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་དེ་ཆོས་ཅན་ལ་མཐུན་སྣང་དུ་མ་གྲུབ་ན། གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་འདི་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། རྟགས་ཀྱི་དོན་དེ་གྲུབ་ན་རང་གི་ཞེ་འདོད་ཀྱིས་གཞན་དུ་བཏགས་པའི་དབང་གིས་མིང་དེ་མ་གྲུབ་ཅེས་བརྩད་ཀྱང་། ཞེ་འདོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་དོན་གཞན་ལ་བཏགས་པའི་མིང་དུ་བསམས་ནས་མིང་དེ་མ་གྲུབ་ཅེས་བརྗོད་པ་ནི་རྟགས་དེས་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པ་ལ་གནོད་བྱེད་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པ་ན་བྱས་པ་ཡིན་པ་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པའོ་ཞེས་སྐྱོན་བརྗོད་པས་རྟགས་མ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་ཡི་སྟེང་ན་རང་གི་ཞེ་འདོད་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བརྟག་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ནམ་མཁའ་ལ་བརྟེན་པའམ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོ་རང་གི་གཞུང་ན་གྲགས་པ་དེའི་དབང་དུ་ སྒྲ་ལ་བྱས་པ་ཞེས་མ་གྲུབ་ཀྱང་། བྱེད་པ་ལྕེ་རྐན་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་དམིགས་པ་ནི་རྒོལ་བ་གཉིས་ཀའི་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པས་དེ་ལ་བྱས་པ་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན་པས་ན་རྟགས་སུ་འགྲོ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཡིན་པས་དེའི་མིང་གི་ཁྱད་པར་གཞན་དུ་བྱས་ཀྱང་དངོས་པོ་དེ་གཞན་དུ་བྱ་མི་ནུས་པས་དངོས་པོའི་སྟོབས་ལས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་འགྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྒྲ་ཙམ་གྱི་དོན་ལ་ཞེ་འདོད་ཀྱི་གོ་བ་ཐ་དད་པའི་དབང་གིས་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་ཞེ་འདོད་ཀྱི་དོན་དེ་རྟགས་སུ་སོང་ན་མིང་གཞན་དུ་བཏགས་པས་གེགས་བྱེད་མི་ནུས་པར་བསྟན་ནས། དེ་ལྟར་རྟགས་དེའི་སྒྲ་མ་གྲུབ་ཀྱང་རྟགས་སུ་གཟུང་བྱའི་དངོས་པོ་ནི་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་གྲུབ་པར་གྱུར་ན་དེས་རང་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི་བསྒྲུབ་བྱའང་འགྲུབ་ལ། བསྒྲུབ་བྱ་དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཚོགས་དོན་ཡང་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་དཔེར་ན་རྡུལ་ཕྲན་རྟག་པར་འདོད་པ་འགྲུབ་པ་ལ་སངས་རྒྱས་པས་ལུས་ཅན་ཡིན་པ་དང་ཐོགས་བཅས་ཡིན་པ་སོགས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྟག་པ་མིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆོས་ཅན། རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན། ཞེས་བཀོད་པ་ན། འུགས་པའི་ངོར་ལུས་ཅན་ཡིན་པའི་སྒྲ་མ་གྲུབ་སྟེ། དེས་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་མིན་པའི་རྫས་ཀྱི་ཚད་ལ་ལུས
Chinese
不是就造成损害。第三，总结已成立的意义：因为这样的理由，无论用什么声音表达，如果作为理由依据的事物本质，在所立宗上没有共同显现成立，就会像前面所说的那样变成宗法不成。如果理由的意义成立，即使以自己的意愿给它安立了其他的名称，并争辩说这个名称不成立。但如果认为由于意愿的差别，而给其他事物安立了名称，并说这个名称不成立，那么这并不能妨碍理由成立所要证明的事物。例如，声音，是所立宗。是无常，因为是所作。这样陈述时，成为所作的理由并不成立，因为声音是虚空的属性，所以不是所作。这样提出责难并不能使理由不成立。因为在声音之上，以自己的意愿遍计的差别之法，依赖于虚空，或者说是虚空的属性，这是在他自己的论典中著名的。即使对于声音来说，所作不成立。但能作的舌根等的原因所产生的现象，是论敌双方共同显现成立的，而且内道佛教徒给它安立为所作，因此作为理由依据的事物就是它，即使改变了它的名称的差别，也不能改变这个事物，因此凭借事物的力量，声音成立为无常。因此，对于仅仅是声音的意义，虽然由于意愿的理解不同而显得理由不成立，但如果意愿的意义成为理由，那么安立其他的名称也不能造成阻碍。像这样，即使那个理由的声音不成立，但作为理由所要把握的事物，如果在这个所立宗上成立，那么它也能成立与自己相关联的所要证明的事物。而且所要证明的事物所特别指出的集合意义也会成立，例如，为了成立胜论外道所主张的极微是常法，佛教徒就说有身体和有障碍等，作为极微不是常法的论证。如何呢？极微，是所立宗。不是常法，因为是有身体的缘故。例如瓶子一样。这样陈述时，在胜论外道看来，有身体的声音不成立，因为他认为对于不是周遍一切的物质的量来说，身体
English
It does not cause harm. Third, summarizing the established meaning: Because of such reasons, no matter what sound is used to express it, if the essence of the thing that serves as the basis for the reason is not established as a common appearance on the subject, it will become the case of the unestablished property of the subject as mentioned above. If the meaning of the reason is established, even if one establishes other names for it according to one's own intention and argues that the name is not established. But if one thinks that due to the difference of intention, names are established for other things, and says that the name is not established, then this does not hinder the reason from establishing what is to be proven. For example, sound is the subject. It is impermanent, because it is made. When stated like this, the reason of being made is not established, because sound is the attribute of space, so it is not made. Making such an accusation does not make the reason unestablished. Because on sound, the dharma of difference that is completely conceived by one's own intention, relies on space, or is the attribute of space, which is famous in his own treatises. Even if for sound, being made is not established. But the phenomenon produced by the cause of the acting tongue, etc., is established as a common appearance for both opponents, and Buddhists establish it as made, therefore the thing that serves as the basis for the reason is it, even if the difference of its name is changed, the thing cannot be changed, therefore by the power of the thing, sound is established as impermanent. Therefore, for the meaning of just sound, although it seems that the reason is not established due to the different understanding of intention, if the meaning of intention becomes the reason, then establishing other names cannot cause obstruction. Like this, even if the sound of that reason is not established, but if the thing to be grasped as the reason is established on that subject, then it can also establish the thing to be proven that is related to oneself. And the meaning of the collection that is particularly indicated by the thing to be proven will also be established, for example, in order to establish that the atom is permanent as claimed by the Vaibhashikas, Buddhists say that having a body and being obstructive, etc., as arguments that the atom is not permanent. How is it? The atom is the subject. It is not permanent, because it has a body. Like a pot. When stated like this, in the view of the Vaibhashikas, the sound of having a body is not established, because he thinks that for the amount of matter that is not pervasive,