Tibetan
ན་ལ་ཆགས་སོ་སྙམ་མོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་དྲང་པོ་ཞིག་ཡིན་པས་ཀྱེ་བཟང་མོ། དུས་སྟོན་དང་ དུས་ཚེས་ལ་མ་བབ་པར་བཟའ་བ་འདི་ལྟ་བུ་ཅི་ལས་འོངས། བུད་མེད་དེས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་ལྷས་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱོ་འོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པས་ན་སྟ་གོན་བྱས་སོ། །བྲམ་ཟེ་ན་རེ། ཨེ་མ་ད་ནི་བསོད་ནམས་ཅན་དུ་ཟད་དེ་བདག་གི་ཆུང་མའི་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་ལྷས་བསྟན་པ་ལྟ་ཞེས་ཟས་ཟོས་ཏེ་ཁྲུས་བྱས་ནས་མལ་དུ་ཉལ་ཞིག་ཕན་ཚུན་མཛའ་བས་ལམ་དུ་དགེའམ་ཉོན་མོངས་ཞེས་གཏམ་དྲིས་སོ། །དེ་ནས་ཆུང་མས་ཇོ་བོས་ཅུང་ཟད་རྙེད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། ཅུང་ཟད་ཅིག་ལོན་ནོ། །དེ་ནས་ཆུང་མས་བརྡ་ཐབས་ཀྱི་ཚིག །འདིར་ནི་ཅི་ཟེར་བ། རྣས་ཉོན་རྣ་བོ་ཆེ། ཞེས་སྨྲས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་མ་འཕྲིག་པར་གསེར་གྱི་དོང་རྩེ་ལྔ་བརྒྱ་རྙེད་དོ། །བུད་མེད་དེས་བདག་ལ་མ་བསྟན་ན་གར་བཞག །བྲམ་ཟེ་དེས་སྨྲས་པ། ནོར་ཐུབ་པར་གྱིས་དང་ཡོད་དོ། །དེ་གང་དུ་བཞག །སངས་བསྟན་ནོ། །བུད་མེད་དེ་ན་རེ། བདག་ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་ཕྱེད་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་གསང་། བྲམ་ཟེ་དྲངས་བས་ན་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་བཞག་གོ། བུད་མེད་ན་རེ་ཉོན་ཅིག་རྣ་བོ་ཆེ་ཕྱོགས་གང་དུ་བཞག །བྲམ་ཟེ་དེས་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷའི་དྲུང་དུ་ས་བརྐོས་ཏེ་བཞག་གོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་མོ་དེས་ཇོ་བོ་ལམ་ནས་དུབ་པས་ད་ཁྱོད་ཅི་བདེར་མནོལ་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། དེ་གཉིད་ལོག་པར་རིགས་ནས་རྣ་བོ་ཆེ་ལ་གང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐོས་པ་དེ་མྱུར་དུ་བྲུས་ཤིག་ཅེས་བྱས་པ་དང་། རྣ་བོ་ཆེ་དེས་དལ་བུས་འཇབ་ཅིང་ཁྱིམ་ནས་ཕྱིར་ཕྱུངས་ཏེ་དུར་ཁྲོད་དུ་སོང་ལ་ཤིང་དེའི་དྲུང་དུ་སྦས་པ་དེ་བླངས་ནས་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ངོ་། །ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་བྲམ་ཟེ་དེས་ དུར་ཁྲོད་དུ་སོང་བས་ནོར་དེ་མེད་ནས་བྲང་བརྡུང་ཞིང་ཁྱིམ་དུ་འོངས་པ་དང་། ཆུང་མ་དང་གཉེན་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ཉེས་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། དེས་དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་བསྙད་པ་དང་། དེ་ན་འགའ་ཞིག་གིས་སྨན་ཆེན་པོ་མཁས་ཤིང་རྟོག་དཔྱོད་ཅན་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་དང་། དེས་གལ་ཏེ་ཐོབ་པར་བྱེད་ཀྱང་སྲིད་ཀྱི་སྐྱབས་གཞན་མི་སྣང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་ལྟར་མཆི་མ་གཟག་ཅིང་སྨན་ཆེན་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་ཤིས་པར་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བདག་གིས་ནོར་ཇི་ལྟར་སྟོར་ཚུལ་སྨྲས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོ་དེ་ཡུད་ཙམ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་ནས། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱོགས་གང་དུ་བཞག །དུས་ནམ་བཞག །དེར་ཁ་ཅིག་མཐོང་བའམ། གཞན་ལ་སྨྲས་པ་མེད་དམ་ཞེས་དྲིས་པ་ལ་དེས་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་སྨྲས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོས་བྲམ་ཟེ་མོ་དེ་སྐྱེས་པ་གཞན་ལ་ཆགས་པའི་སྒྱུར་ཞིག་ཡིན་པར་ངེས་སོ་སྙམ་དུ། བྲམ་ཟེ་དེ་དབུགས་དབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། ཁྱོད་མི་དགའ་བར་མ་བྱེད་དང་། དེ་མ་རྙེད་ན་བདག་གི་ནོར་ལས་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་དང་ཡང་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་ན་ཁྱི་ཡོད་དམ་བྲམ་ཟེ་དེས་མཆིས་སོ། །ད་སོང་ལ་བདག་ཁྱིམ་དུ་སླར་དགེ་བར་མཆི་ན་བྲམ་ཟེ་བརྒྱད་ལ་ཟན་སྦྱིན་པར་དབང་ཕྱུག་གི་མདུན་དུ་ཁས་བླངས་སོ་ཞེས་གྱིས་ལ། བྲམ་ཟེ་བརྒྱད་ཀྱི་བཞི་ནི་ཁྱོད་རང་གིས་བོས་ཤིག །བཞི་ནི་བྲམ་ཟེ་མོ་ལ་འབོད་དུ་ཆུག་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལྟར། བྲམ་ཟེ་དེས་དེ་ལྟར་བྱས་པ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་རང་གི་དྲུང་ནས་མི་ཞིག་མངགས་ཏེ། ནམ་བྲམ་ཟེ་རྣམས་འོངས་པ་དང་། མི་འདི་སྒོར་འདུག་ཆུག་ཅིག །ཟས་ནི་བྲམ་ཟེ་མོ་ལ་སྟེར་དུ་ཆུག་ལ། དེའི་ཚེ་ མི་འདི་ལ་ཅི་ཡང་བྱེད་དུ་མ་གཞུག་པར་དེ་དག་གི་མདུན་དུ་ཞོག་ཅིག་ཅེས་བསྒོས་ལ་བཏོང་ངོ་། །མི་རྟོག་ཆེན་པ་དེ་ལ་བསྒོ་བ། ཁྱོད་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ནང་དུ་འཇུག་པའི་ཚེ། མི་གང་ལ་ཁྱི་ཟུག་པ་དང་གང་ལ་འཇུག་མ་འདྲིལ་བར་གྱུར་པ་ལྟོས་ལ་ཁྱིའི་ཚུལ་འདི་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག །ནང་དུ་བྲམ་ཟེ་མོས་ཟས་འགྲིམ་པའི་ཚེ། གང་ལ་མིག་བཙུག་ཅིང་ལྟ་བ་དང་། དགོད་ཅིང་ཚིག་འབྱིན་ལ་ལྷག་པར་འགྲིམ་པ་རྣམས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོས་ནས་བཏང་བས། བྲམ་ཟེ་གཞན་འོངས་ཚེ་ཁྱི་ཟུག་ལ། རྣ་བོ་ཆེ་འོངས་པ་ན་ཁྱི་དེ་རྣ་བ་ཕབ་མཇུག་མ་དྲིལ་ནས་ཕྱི་བཞིན་འབྲངས་ལ་ནང་དུ་ཞུགས་ནས་ཀྱང་ཁྱིས་འདྲིས་པའི་སྒྲ་འབྱིན་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་མི་དེས་རྐུན་མ་རྣ་བོ་ཆེ་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། །བྲམ་ཟེ་མོས་ཟས་འགྲིམ་པའི་ཚེ་རྣ་བོ་ཆེ་ལ་སྨིན་མའི་བརྡའ་བྱེད་ཅིང་ཅུང་ཟད་དགོད། མིག་དེར་ཆགས། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་ཟེར། ལྷག་པར་ཡང་དེར་འགྲིམ་པར་མཐོང་བས་མཚན་མ་དེ་རྣམས་མི་དེས་བཟུང་ནས་ཇོ་བོ་ཚུལ་འདི་འདྲའོ་ཞེས་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་བཟླས་པ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོའི་མི་བཏང་སྟེ་རྣ་བོ་ཆེ་བཀུག་ནས་སྨྲས་པ། གཞན་གྱི་ནོར་འཕྲོགས་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་བྲམ་ཟེ་ཆོས་ཡིན་ནམ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱེར་བདེ་སླར་བྱིན་ཅིག །དེ་ན་རེ། སྡིག་པ་ཞི་བར་གྱུར་ཅིག་བདག་གིས་ཡོང་མ་འཚལ་ཏེ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོས་མི་རྣམས་ལ་ངན་པ་འདི་བཙོན་རར་ཆུག་ལ་ཅི་ནས་རུས་པ་བྱུང་བ་དེ་ལྟ་བུར་ནན་ལ་འཁོར་ཅིག་བསྒོ་བས་བསྡིགས་ནས་ འཇིགས་སྐྲག་སྟེ་ལྷས་བདག་སྐྱོབས་ཤིག །
Chinese
“啊，我爱上你了。” 那女子心中想道。然而她本性端直纯洁，于是说：“善哉，善哉！” 未逢良辰吉日而作此饮食，这是从何而来？那妇女说道：“神明曾告知我，你将成为我的丈夫。” 因此她穿上盛装。婆罗门心中暗自思忖：“唉呀，如此福德消尽，竟然连我妻子的梦境中，神明也示现此兆。” 他饮食毕，沐浴后就寝。二人相互戏语，或善或恶，互相问答。于是妻子问丈夫：“是否稍有所获？” 丈夫答：“稍有所得。” 妻子以暗语问：“此事如何称谓？” 丈夫答：“大耳能听。” 婆罗门尚未久待，便获得五百金块。妇女若不示之于我，便须藏匿。婆罗门说道：“财富本可掌握，何须隐瞒？” 妻子说：“我身为你的半体，何以隐藏？” 婆罗门引领将财物置于城外。妻子又暗示：“将大耳之物安置何处？” 婆罗门答：“应于墓地的榕树（nyagrodha，印度榕树）下掘坑埋之。” 妻子复劝：“夫君，请暂且安睡，勿为辛劳所困。” 婆罗门于是睡下。妻子暗中告知“大耳”：“你所闻者，速取之。” 大耳遂以轻裘遮身，潜出其家，往墓地，掘取财物，带回婆罗门之家。次日婆罗门再至墓地，财物已失，拍胸顿足，回归家中。妻与亲戚问：“何事不祥？” 他详述其事。有人往医者智者处询问。医者答曰：“若能复得，实乃侥幸，世间罕有第二庇护。” 妻乃整理仪容，往医者处，先致吉祥之语，复述其夫失财之由。医者默然片刻不语，继而问：“婆罗门，你将财物安置于何处？何时安置？有无人见？或曾告知他人否？”
English
“Ah, I am in love with you,” she thought. Yet, being of upright and pure nature, she said: “Excellent, excellent!” To eat at an unappointed time without auspicious occasion—where did such food come from? The woman said: “The deity revealed to me that you will be my husband.” So she adorned herself in finery. The Brahmin thought to himself: “Alas, merit is exhausted, for even in my wife’s dreams, the gods show such signs.” He ate, bathed, and went to sleep. The two conversed affectionately, asking each other of virtue and passion. Then the wife asked: “Did you obtain something?” He replied: “A little.” She used coded words: “What is this called here?” He said: “The big ear hears.” Soon the Brahmin acquired five hundred gold pieces. The wife, if not showing him, would hide them. The Brahmin said: “Wealth may be secured, why conceal it?” She replied: “I am your half-body, why should I hide?” The Brahmin took the wealth outside the city. The wife asked again: “Where should the big ear be placed?” He answered: “Dig at the foot of the nyagrodha tree (banyan tree) in the cemetery and place it there.” The wife then coaxed: “Husband, rest a while, do not tire yourself.” The Brahmin slept. The wife secretly told the Big Ear: “What you heard, take it quickly.” The Big Ear wrapped in a light cloak, slipped out, went to the cemetery, retrieved the buried wealth, and brought it back to the Brahmin’s house. The next day, the Brahmin went again to the cemetery, but the treasure was gone; he struck his chest and returned home. The wife and relatives asked: “What ill has occurred?” He narrated everything. Some went to a great physician, skilled in reasoning, to inquire. The physician said: “If it can be recovered, it is only by chance—there is no other refuge in the world.” The wife dressed neatly, went to the physician, first offering auspicious words, then explained how her husband lost the wealth. The physician remained silent for a while, then asked: “Brahmin, where did you put the wealth? When did you put it there? Did anyone see? Did you tell anyone?”
Chinese
仆人答道。大医师心想：此婆罗门女乃是生来便对他人贪恋的变相无疑。婆罗门女因喘息欲绝而说道：“你不要厌弃，若得不到那人，我愿以我财物与你奉献。”又问：“你家中有狗吗？”婆罗门答：“有。”她便说道：“你现在去我家，再次以善意而来，我愿当着王者之前，许诺供养八位婆罗门膳食。”于是八位婆罗门中四位由你自己召来，四位则由婆罗门女呼请。婆罗门女依言而行。大医师便召一人立于己前，说：“待诸婆罗门来时，你只在门口伫立，不要有所动作，只要等候于他们之前。”于是托付与一无思虑之人。并叮嘱：“当婆罗门们进屋时，你须观察何人被狗扑咬，何人则未相触，当牢记狗之所向。”婆罗门女在内送食时，若有人凝视、嬉笑、言语、与之多有往来，应一一识别。嘱咐后便放行。若他婆罗门来至，狗便扑咬。若有耳环硕大之人入时，狗低首尾随，入屋后作亲近之声。王臣见此，心想：“此大耳之人必是窃盗者。”婆罗门女送食时，向大耳之人以眉眼示意，略作嬉笑，目光倾注，又低声交谈，并更为频频来往。王臣见之，确认其迹象，便奏于大医师：“此事当如此。”大医师闻之，立刻遣王臣拘捕大耳之人，责问道：“劫夺他人财物之行，如此婆罗门行径，汝当坦白，归还其物。”大耳之人答：“然也，愿罪过消弭，彼主我再不冒犯。”于是大医师命众人将此恶人拘入狱中，并宣告：“如此骨肉之罪恶，应当严惩，使其心怀恐惧，以致诸天护我。”
English
The servant replied. The great physician thought: This Brahmin woman is surely one who, by her very nature, is inclined toward passion for another. The Brahmin woman, gasping for breath, said: “Do not despise me. If I cannot obtain that man, I shall offer my wealth to you.” She further asked: “Do you have a dog in your household?” The Brahmin replied: “Yes.” She said: “Go now to my house, and when you return in good will, I shall pledge before the king to provide food for eight Brahmins.” Thus, four of the eight Brahmins would be summoned by him, and four would be invited by the woman. She acted accordingly. The great physician then summoned a man before him and said: “When the Brahmins arrive, you are to stand at the door without doing anything—just remain before them.” He entrusted the task to a simple-minded man, instructing: “When the Brahmins enter, observe carefully: whom the dog bites and whom it ignores—keep in mind the dog’s behavior.” As the woman served food inside, those who gazed at her, laughed, spoke, or associated with her excessively were to be noted. After giving these orders, he let him go. When the Brahmins arrived, the dog attacked. When a man with large earrings entered, the dog lowered its head and tail, followed behind him, entered the house, and made sounds of intimacy. The king’s official saw this and thought: “This man with large ears must be the thief.” As the Brahmin woman served food, she signaled to the man with her brows, laughed lightly, fixed her gaze upon him, and spoke in whispers, lingering especially long near him. The king’s official observed these signs, seized upon them, and reported to the physician: “The matter is indeed thus.” Hearing this, the physician immediately ordered the king’s man to seize the large-eared man and said: “To seize another’s wealth in such a manner—is this the conduct of a Brahmin? Confess and return what you took.” The large-eared man admitted: “It is true. May my sin be appeased, I will not again trespass upon that master.” Then the physician ordered the man imprisoned, declaring: “Such wickedness of flesh and bone must be punished severely, so that fear arises, and the gods will protect me.”