Tibetan
ཏིག་གི་དོ་ཤལ་འདི་ཡང་གཞན་གྱིས་མ་ཕྲོགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། མདུན་ན་འདོན་ལ་ཕྲག་དོག་གི་བློ་སྐྱེས་ཏེ། ལྷས་རྐང་རྗེས་ཤེས་པའི་སྐྱོན་མི་མཁྱེན་པར་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་མཛད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ན་རེ། དེའི་སྐྱོན་གང་ཡིན། མདུན་ན་འདོན་ན་རེ། དེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་མོར་གཞན་གྱི་ནོར་རྐུ་བ་ཡིན་པས་དེའི་མཚན་མ་ལྷའི་དྲུང་དུ་གསལ་བར་བྱས་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་རྐང་རྗེས་ཤེས་པའི་ཆེ་བ་འདོན་པའི་ཕྱིར་བཟང་མོ་དེའི་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་བདག་གིས་མདུན་ན་འདོན་ལ་ལེན་དུ་བཅུག་ནས་རྒྱལ་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ། རང་གི་ཕོ་བྲང་དུ་སེང་གེའི་ཁྲིའི་འོག་ཏུ་ས་བརྐོས་ནས་སྦས་སོ། །བུད་མེད་དེ་སད་ནས་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་སྟོར་བའི་མྱ་ངན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་སོ། །དེར་རྒྱལ་པོས་མདུན་ན་འདོན་མངོན་སུམ་དུ་བཞག་སྟེ་རྐང་རྗེས་ཤེས་པ་ལ་བཟང་མོ་འདིའི་རིན་ཐང་ཆེ་བའི་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་སྟོར་ན་དེ་སུས་ཁྱེར་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྐང་རྗེས་ཤེས་པས་ཕྱིར་ཕྱུང་ནས་གྲོང་ཁྱེར་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ། ཕོ་བྲང་དུ་འོངས་ནས་སེང་གེའི་ཁྲིའི་འོག་ཏུ་བལྟ་ཞིང་རྒྱལ་པོའི་བཞིན་ལ་བལྟས་ནས་ཡང་ཡང་བགོད་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་འདི་བགད་པ་ཅིའི་དོན་སྨྲོས་ཤིག །རྐང་རྗེས་ཤེས་པས་སྨྲས་པ། ལྷ་ལགས། མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ཁྱེར་བའི་ཆོམ་ རྐུན་པ་དེ་ཐ་མལ་པ་ཞིག་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། འོ་ན་སྨྲོས་ཤིག །རྐང་རྗེས་ཤེས་པ་ན་རེ། ལྷས་དཔེ་གཅིག་གསན་པར་འོས་ཏེ། རྫ་མཁན་སོགས་ས་ལས་བྱ་བ་བྱེད་པ་རྣམས་ས་རྡིབ་ནས་མནན་པའི་ཚེ་གང་ལས་རྩི་ཤིང་སོགས་སྐྱེ་ཞིང་ཐམས་ཅད་འཚོ་བའི་ས་དེས་དེ་རིང་བདག་གིས་ལུས་བཅག་གོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཅང་མི་སྨྲའོ། །དེ་ལ་རྒྱལ་པོས་གསལ་པོར་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་བྱས་པ་ལ། འོ་ན་གསལ་བར་སྨྲ་བཞེད་ན་དཔེ་གཞན་ཡང་གསན་པར་མཛོད་ཅིག །བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པའི་ཚེ། དེའི་ལག་པ་མེ་སྟག་གིས་ཚིག་པ་ན་དེ་འདི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་བདག་གིས་ཉིན་བཞིན་སྲེག་བླུགས་ཀྱིས། །མཆོད་ཅིང་འདུད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱས་པའི། །མེ་དེས་ཀྱེ་མ་བདག་ལ་སྲེག་བྱེད་ན། །ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་སྐྱབས་ནི་སུ་ཞིག་འགྱུར། །ཞེས་ཟེར་བ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་སྨྲས་ནས་ཅང་མི་སྨྲའོ། །རྒྱལ་པོ་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་འདི་དག་བདག་གིས་མི་ཤེས་པས་ཤིན་ཏུ་གསལ་པོར་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲོས་ཤིག །དེ་ན་རེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གལ་ཏེ་ཤིན་ཏུ་གསལ་པོར་སྨྲས་ན་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་ཁྲུས་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆུ་ལ་ཞུགས་པས་བྲམ་ཟེ་ཆུས་ཁྱེར་བ་དང་། ཤིང་གི་ས་བོན་ཟོས་པའི་འདབ་ཆགས་རྣམས་ཤིང་ལས་བྱུང་བའི་མེས་བསྲེགས་པ་ན་སྐྱབས་མེད་པའི་དཔེས་བསྟན་ཀྱང་དེ་རྣམས་མི་ཤེས་པས་ད་དུང་གསལ་པོར་སྨྲོས་ཞེས་བྱས་པ་ལ། ཡང་དཔེ་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ཞིང་པ་ལ་ ལ་ཞིག་གིས་ཞིང་རྨེད་པའི་ཕ་དེའི་དྲུང་དུ་རང་གི་བུ་མོ་མཛེས་མས་བཟའ་བ་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་པས་སྐ་རགས་གྲོལ་བ་ལ་ཕ་དེ་གློ་བུར་དུ་ཆགས་པས་འདོད་པ་བསྟེན་པར་བྱས་ཤིང་སླར་འགྱོད་དེ་བུ་མོ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདིར་བཟློག་པར་ཅིས་མི་བྱེད་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། བུ་མོ་ན་རེ། ཁྱོད་ནི་བདག་གི་སྐྱབས་ཡིན་ཀྱང་། ཁྱོད་ལས་མི་རིགས་པ་འདི་འབྱུང་ན་གཞན་སུས་བདག་ལ་གནོད་པ་ལས་སློང་སྟེ། མར་མེ་ལས་མུན་པ་འབྱུང་ན་སླར་གང་གིས་གསལ་བར་མི་བྱེད་པ་དང་འདྲའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཅང་མི་སྨྲའོ། །རྒྱལ་པོ་ན་རེ་འདི་ཙམ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་ཀྱང་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ན་རེ། དེ་ལྟ་ན་བདག་གིས་གསལ་པོ་སྨྲ་སྟེ། གཉིད་ལོག་པའི་ན་ཆུང་མའི་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ནི་མདུན་ན་འདོན་འདིས་མངོན་དུ་ཁྱེར་བར་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ན་རེ་འོ་ན་སླར་གང་དུ་བཞག་དེས་སྨྲས་པ། སེངྒེའི་ཁྲི་འདི་སོལ་དང་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་བསལ་བ་དང་ས་བརྐོས་པ་ན་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་དེ་བླངས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ཏེ། བློ་གྲོས་ཅན་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཕྲག་དོག་གིས་བརྙས་པའི་ཡིད་ཅན་མདུན་ན་འདོན་དེ་ཕྱིར་བྱུང་བར་བྱས་སོ། །བུད་མེད་དེ་ཡང་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་བླངས་ཏེ་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་དགའ་བས་སོང་ངོ་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྐང་རྗེས་ཤེས་པས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ལ་འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་སོགས་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བྱས་པ་ལ་རྒྱལ་པོ་དགའ་ནས་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱས་ཤིང་ཡོ་བྱད་ཆེན་པོས་ བཀུར་སྟི་དག་ཀྱང་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་དྲང་སྲོང་རྒྱས་པའི་སྲས་གར་གྱི་ཆ་བྱད་རྣམས་ལ་མཁས་པའི་སྲས་མོ་དཔེ་མེད་མ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྨད་དུ་བྱུང་བས་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཡིད་འཕྲོག་པར་ནུས་པ་ཉིད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སྐྱེ་བ་བཞེས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་ལོ་གཉིས་ལོན་ནས་ཕ་མ་འདས་པར་གྱུར་ཀྱང་། དེའི་ཕའི་གྲོགས་པོ་རྒྱས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་དེས་དཔེ་མེད་མའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་རྣམས་འདོད་ན་བདག་གི་འདི་གར་གྱི་ཆ་བྱད་རྣམས་ལ་མཁས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར་དེས་གར་གྱི་ཚུ
Chinese
当有人说：“这颗珍珠也未被他人夺走”时，因在众前陈述而心生嫉妒，女神便称赞国王的贤德，却不知揭露了‘足迹识者’的过失。国王啊，那是什么过失呢？在众前陈述时，本人却以夜盗他人财物之名声而使之在神前明白显露，仅此而已。于是国王为了显发‘足迹识者’的过失，便让那女子的珍珠在自己面前显现并接收，之后绕国城三圈，将其埋藏在自己宫殿的狮子座下。女子醒来后，因遗失珍珠的痛苦而向国王诉说。于是国王在众前明示，让‘足迹识者’承认：若价值极大的珍珠遗失，那是谁携带而去呢？‘足迹识者’便再次走出，绕国城三圈，回到宫殿后，窥视狮子座下，看见与国王相同，于是大笑不止。国王问：“你笑的缘由是什么？”‘足迹识者’答：“大王啊！那偷取珍珠之盗贼，并非凡夫。”国王说：“那么说来听听。”‘足迹识者’答：“大王啊！譬如世尊所说，农夫等劳作于地，彼时地被耕翻，树木等得以生长，一切众生赖此地而生存，今日地却说：‘我被尔所践踏’。就像如此。”说完便默然无语。国王说：“请说得更清楚。”答曰：“若要说得更明白，可再引一例。譬如婆罗门们向火施行供养时，其手中燃火若言：‘噫！我日日被灌以酥油，供养顶礼，然今却烧我’，那众生又可依谁为依怙？”如此言毕，亦复默然。国王说：“此言我不甚明了，请再清楚说明其义。”‘足迹识者’答：“大王啊，假若……”
English
When someone said: “This pearl has not been taken by others,” jealousy arose because it was spoken in public, and the goddess praised the king’s virtues, not knowing that she thereby exposed the fault of the ‘Knower of Footprints.’ The king asked: “What is that fault?” Reply: “Because when declaring in public, you yourself brought upon another the reputation of a thief who steals wealth at night, and thus made that name clear before the gods, that is all.” Then the king, in order to expose the great fault of the ‘Knower of Footprints,’ caused the woman’s precious pearl to appear before himself and accepted it, then circled the royal city three times and buried it under the lion throne of his palace. When the woman awoke, stricken with grief at the loss of the pearl, she appealed to the king. Thereupon the king publicly declared and said to the ‘Knower of Footprints’: “If this pearl of great value has been lost, who has taken it?” The ‘Knower of Footprints’ then went out again, circled the royal city three times, returned to the palace, looked under the lion throne, saw what the king had done, and laughed repeatedly. The king asked: “Why are you laughing?” The ‘Knower of Footprints’ answered: “Great King, the thief who took the pearl is not an ordinary man.” The king said: “Then speak.” The ‘Knower of Footprints’ replied: “Great King, it is like when the Blessed One said: farmers and others work the land, and when the land is plowed, trees and plants arise, and all beings live by that land—yet today the land would say: ‘I have been trampled by you.’ It is just like that.” Having said this, he was silent. The king said: “Speak more clearly.” He replied: “If I am to explain more clearly, I will give another example. When the Brahmins offer fire sacrifices, the flame in their hands might say: ‘Alas! Though I am daily poured with ghee, worshipped and saluted with reverence, now you burn me.’ Then to whom could beings take refuge?” Having said this, he again fell silent. The king said: “I still do not fully understand your words. Please explain in a clearer way.” The ‘Knower of Footprints’ replied: “Great King, if…”
Chinese
若甚明言之，譬如为沐浴故入于水，婆罗门为水所漂；食树种子之鸟类，为从树生之火所焚，虽以无救之譬喻示之，然彼等不知，故云今更明言。复说譬喻：如农夫耕田时，其女美貌，持食而来于父之侧，腰带解缓，父忽生贪欲，遂行欲事，后生悔恨，谓女曰：汝何不阻止于此耶？女曰：汝乃我之救护者，若从汝生此不应理之事，则谁更能从害中救我耶？如从灯生黑暗，复谁能使之明亮耶？如是语已，寂然不语。国王曰：汝虽如是言，然我等不知也。彼曰：若如是，我当明言之，睡卧少女之摩尼宝珠项链，为前引者显取之。国王曰：如是，复置于何处耶？彼曰：掘开此狮子座。如是掘开其地，取彼摩尼宝珠项链，国王生稀有心，以嫉妒心轻蔑如是具足智慧功德之前引者，令其出去。彼妇女亦取摩尼宝珠项链，欢喜而归其家。菩提萨埵以足迹知之，亦为国王说贪欲之过患等佛法，国王欢喜，称善哉，以大供养而恭敬之。 复于昔时，有长者之子，于歌舞等事善巧，其女名曰无比母，以容貌之功德殊妙，能夺一切众生之心，尔时世尊降生，年二岁时，父母逝没，然彼父之朋友，一切长者之首领者，向无比母之众生集会宣说：汝等若欲，我当令此女善巧于歌舞等事。如是彼以歌舞之法
Tibetan
ལ་རྣམས་བསླབས་པས་མཁས་པར་གྱུར་ཅིང་། ཉི་མ་རེ་རེ་ལ་གར་གྱི་ཆས་རྣམས་གྲུབ་པར་བྱས་ནས་དེ་ལ་བྱིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་དེས་གཙོ་བོ་དེ་བོས་ནས་གར་དང་གླུའི་སྦྱོར་བར་བརྩམ་པར་བྱོས་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། གཙོ་བོ་དེས་གར་གྱི་ཆས་རྣམས་བཟུང་ནས་དཔེ་མེད་མ་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་མང་པོའི་མདུན་དུ་ཟློས་གར་གྱི་སྦྱོར་བ་རབ་ཏུ་བརྩམས་སོ། །དེར་དཔེ་མེད་མས་ཡིད་འཕྲོག་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་སྒེག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་ཀྱིས་གར་བྱས་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་ཕྲོགས་ནས་དེ་དང་འཕྲད་འདོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ན་དཀའ་ཐུབ་པའི་སྲས་ཤིག་དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་པས་ངལ་ཞིང་སྐྱོ་ནས་ཁྱིམ་གྱི་དགའ་བ་ལ་ཡིད་ཕྱོགས་པ་ཞིག་གིས་བདག་ཁྱིམ་ན་གནས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་འོངས་པ་དེས་རྫ་རྔའི་སྒྲ་ཐོས་པས་དེར་ལྟད་མོ་ལྟར་འོང་བ་ན་དཔེ་མེད་མའི་ གར་གྱི་རྣམ་འགྱུར་མཛེས་མའི་གཟུགས་མཐོང་ཞིང་། གླུ་སྙན་ལ་ཐོས་པས་ཡིད་ཕྲོགས་ཏེ། འདི་ལྟ་བུ་ནགས་ན་མཐོང་བ་མིན་པས་བདག་གིས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་དོར་བར་རིགས་སོ་སྙམ་མོ། །དེའི་ཚེ་དཔེ་མེད་མའི་སྟོད་གོས་ལྷུང་བས་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ནུ་འབུར་གཉིས་མཐོང་སྟེ་གཙོ་བོ་དེ་འདོད་པ་སྐྱེས་པ་ཤེས་ནས། དཔེ་མེད་མས། ཆོས་ལ་ཡིད་ནི་ཉམས་མེད་རིང་གཏད་ནས། །སུ་ཞིག་དམྱལ་བའི་དོན་དུ་སྡིག་པ་བྱེད། །མཚན་མོ་མར་མེ་སྣང་བར་བྱེད་པ་དེར། །ལམ་ཉམས་རྣམས་ནི་ངེས་པར་དོན་མི་འགྲོ། །ཞེས་སྨྲས་པའི་ལེགས་བཤད་དེས་སློབ་མ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྒོས་པ་ལྟར་དེ་ལམ་ངན་པ་ལས་བཟློག་པས་གཙོ་བོ་དེས་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས་རང་གི་སྟོད་གོས་དཔེ་མེད་མ་ལ་བྱིན་ནོ། །དཀའ་ཐུབ་པའི་སྲས་དེར་ཀྱང་ལེགས་བཤད་དེ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས་དཔེ་མེད་པའི་མདུན་དུ་ཤིང་གི་ལོ་མ་དང་བཅས་པའི་ཁྲི་སྙན་སཱ་ལའི་པགས་པ་ནག་པོ་བཞག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་ཚོང་པ་གཉིས་ཀྱིས་གོས་ཟླ་བ་ལྟར་དཀར་བ་དག་བཞག་གོ། དེ་ནས་བློན་པོ་དང་རྒྱལ་པོའི་སྲས་དག་གིས་ཀྱང་ཟླ་བ་ལྟ་བུའི་གོས་རེ་བཞག་གོ། དེར་གར་གྱི་ལྟད་མོ་རྫོགས་པའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་ཐོག་མར་གཙོ་བོ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་དཔེ་མེད་མ་ལ་གོས་ཀྱིས་ཅིའི་དོན་དུ་བརྒྱན་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། དེ་ན་རེ། ལྷ་གསན་པར་མཛོད་ཅིག །འདིའི་གོས་ལྷུང་བའི་གཟུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་བདག་ཆགས་པའི་ཚེ་ན། འདིས་ལེགས་པར་བཤད་པས་བདག་གི་བློའི་ མུན་པ་བསལ་བ་དེའི་སླད་དུའོ། །ཡང་རྒྱལ་པོས་དྲང་སྲོང་གི་སྲས་
Chinese
他们由学习而变得精通，每日都将舞蹈所需的用具准备好并呈献给她。那时，国王命令那位主导者：‘你应当开始舞蹈与歌唱的结合表演。’于是那位主导者携带舞蹈用具，与无比美丽的少女一同，在王宫之中，当着国王及众多臣民之前，开始了庄严的歌舞表演。在那里，那无比美丽的女子以令人心动的容貌，伴随优雅的举止起舞，使所有人的心神为之夺取，人人都渴望与她相会。此时，有一位苦行者之子，因苦行而心生疲惫厌倦，意欲归家享乐，正欲返家之际，听到鼓声，便像观赏戏剧一般前往，见到了那无比美丽女子曼妙的舞姿，又听到她优美的歌声，心神被夺，心想：‘如此妙境林中断无，我已不应再居苦行之所。’此时，他见到那女子衣裳滑落，显现双乳丰盈，便知众人欲念生起。那无比美丽者说道：‘若能于佛法生起长久坚固之心，谁又会为堕地狱之因而造作罪业？如同黑夜点燃灯火，邪道之人必不至于走向灭亡。’她以此妙语如师教诫弟子般劝导，使人远离恶道。于是主导者称赞道：‘善哉！’遂将自己的上衣赠与那女子。那苦行者之子亦称赞其善言，遂在无比美丽者之前铺设宝座，以树叶饰之，并覆盖以黑色的萨拉鹿皮。于是两位商人奉上洁白如月之衣，群臣与王子们也各自奉上如月之衣。歌舞表演圆满之时，国王首先问主导者：‘你为何以衣饰装点此无比美丽之女？’主导者答曰：‘请王听闻，此衣因她的姿容德美而令我心生爱慕，且她之善语解除了我心中黑暗，因此我奉献此衣。’国王又问一位仙人之子……
English
Through training they became skilled, and each day they prepared the necessary instruments of dance and offered them to her. At that time, the king commanded the leader: ‘You should begin the performance of dance and song together.’ Thus the leader, taking the instruments of dance, together with the peerlessly beautiful maiden, began a solemn performance of song and dance before the king and the great assembly in the royal palace. There, the peerless maiden, with her captivating form and graceful gestures, danced and charmed all hearts; all people’s minds were seized and they longed to meet her. Then, a son of an ascetic, weary and discouraged from his austere practices and turning his mind toward household pleasures, thought to return home. Hearing the sound of drums, he came as if to watch a spectacle, and beheld the peerless maiden’s graceful dance and heard her melodious song. His heart was seized, and he thought: ‘Such beauty cannot be seen in the forest; it is fitting that I abandon my place of austerity.’ At that time, he saw the maiden’s upper garment slip, revealing her two full breasts, and realized that desire was aroused. The peerless one then said: ‘If one entrusts the mind firmly to the Dharma for long, who would commit sin for the sake of hell? As a lamp dispels darkness at night, those who have deviated from the path will not surely perish.’ With such eloquent speech, like a teacher instructing disciples, she turned them away from the evil path. Then the leader exclaimed, ‘Excellent!’ and gave his own upper garment to her. The son of the ascetic also praised her words, and before the peerless one, laid a seat adorned with tree leaves and covered with the black skin of a Sala deer. Then, two merchants offered pure white garments like the moon, and ministers and princes also each offered garments like the moon. When the dance performance was complete, the king first asked the leader: ‘Why did you adorn this peerless maiden with clothes?’ The leader replied: ‘Please, O King, because of her beauty and qualities I felt devotion, and because her good words dispelled the darkness of my mind, I offered this garment.’ Then the king asked a sage’s son…