Tibetan
། །དེ་ལྟར་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་ནས་རྒྱལ་པོ་མེ་ལོང་གདོང་དེས་འདི་སྙམ་དུ་འདི་ལྟ་བུ་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ལས་སྐྱེས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་གདུང་རྒྱུད་མི་ཆད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ། སྤོས་ཆུས་ཁྲུས་བགྱིས་ཏེ་གོས་གསར་པ་གཙང་མ་བགོས་ཤིང་ལག་ན་སྤོས་ཕོར་ཐོགས་པས། ཤང་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་བཞིར་པུས་མོ་བཙུགས་ཏེ། ཕྱོགས་དེ་ན་སྐྱེས་བུ་འཕགས་པ་བཞུགས་པ་རྣམས་བདག་གིས་གསོལ་བ་བཞིན་དུ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཤར་ལྷོ་ནུབ་བྱང་བཞི་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཉི་ཁྲི་རེ་སྟེ་བརྒྱད་ཁྲིར་ཚང་བ་སྙེད་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་གཤེགས་ཏེ། རྒྱལ་བློན་རྣམས་ཀྱིས་ཡོ་བྱད་རྣམ་བཞི་སྦྱར་བས་བསྙེན་བཀུར་དང་མཆོད་པ་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་ལའང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མཆོད་དུ་བཅུག་པས་དེ་རྣམས་ཚེའི་དུས་བྱས་པ་དང་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །རྒྱལ་པོ་མེ་ལོང་གདོང་དེས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཞན་ལ་ཕན་བཏགས་ཏེ། ཡུལ་དེ་ནི་བྲམ་ཟེ་དབྱུག་པ་ཅན་ཞེས་པ་དབུལ་ཕོངས་ཤིག་གིས་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་ལས་གླང་ཞིག་བརྙན་ཏེ་ཉིན་པར་སྤྱད་ནས་གླང་དེ་ཁྲིད་ཅིང་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་བ་དང་ཁྱིམ་བདག་ཟན་ཟ་བ་དང་དབྱུག་པ་ཅན་ གྱིས་གླང་དེ་ཁྱིམ་ནང་བཏང་བ་སྒོ་གཞན་ནས་སོང་སྟེ་སྟོར་རོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་ཟན་ཟོས་ནས་ལངས་ཏེ། གླང་མ་མཐོང་ནས་དབྱུག་པ་ཅན་ལ་གླང་ག་རེ་བྱས་པ་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་བཏང་ངོ་། །ཁྱིམ་བདག་གིས་ཁྱོད་ངའི་གླང་པོར་གྱིས་སླར་ཕྱིན་ཅིག །དེས་ངས་མ་བོར་རོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་མེ་ལོང་གདོང་ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་ཞལ་ལྕེ་གཅོད་པར་འགྱུར་ཞེས་འདོང་བ་དང་། མི་གཞན་ཞིག་གི་རྟ་རྒོད་མ་ཞིག་བྲོས་པ་ལ་དབྱུག་པ་ཅན་ལ་རྒོད་མ་དེ་མ་གཏོང་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྡོ་འཕངས་པས་རྟའི་རྐང་པ་བཅག་གོ། དེས་ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་རྟའི་རྐང་པ་བཅག་པས་ཚུར་ཤོག་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་འདོང་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་དག་སོང་བ་ལས་དབྱུག་པ་ཅན་བྲོས་པར་བརྩམ་སྟེ། རྩིགས་པ་ཞིག་གི་སྟེང་དུ་མཆོངས་པ་དང་། ཐག་འཐག་པའི་ཐག་པ་ཞིག་གི་སྟེང་དུ་ལྷུང་ནས་དེ་ཚེ་འཕོས་པ་དང་། དེའི་ཆུང་མས་དབྱུག་པ་ཅན་བཟུང་ནས་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་དོ། །ལམ་དུ་ཆུ་གཏིང་ཟབ་ཅིག་གི་ནང་ནས་ཤིང་མཁན་ཞིག་སྟེའུ་ཁ་ནས་བཟུང་སྟེ་འོངས་པ་ལ་དབྱུག་པ་ཅན་གྱིས་ཆུའི་གཏིང་ཅི་ཙམ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་ཆུའི་གཏིང་ཟབ་པོ་ཞེས་སྨྲས་པས་སྟེའུ་ཆུར་ལྷུང་སྟེ་མ་རྙེད་དོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་སྟེའུ་ཆུར་བསྒྱུར་རོ། །དེས་མ་བསྒྱུར་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དབྱུག་པ་ཅན་ལུས་ངལ་ཏེ་ཆང་འཚོང་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ་ཆང་བསླངས་པ་དང་། ཆང་འཚོང་མ་དེ་ལ་བུ་ཕོ་བཙས་པ་གོས་ཀྱིས་གཡོགས་ཏེ་བསྙལ་བའི་སྟེང་དུ་བསྡད་པས་དེ་སྲོག་དང་བྲལ་བ་ན། དེས་བུ་བསད་དོ་ཞེས་རྒྱལ་ པོའི་དྲུང་དུ་དོང་ངོ་། །དེ་ནས་དོང་བ་ལས་གནས་གཞན་ཞིག་ན་ཤིང་ཤ་ཀོ་ཏ་ཀ་དེ་ལ་བྱ་རོག་ཅིག་བདུག་པ་དེས་དབྱུག་པ་ཅན་མཐོང་ནས་གར་འགྲོ་དྲིས་པ་དང་། ང་ནི་མི་འགྲོ་ན་འདི་དག་གིས་ཁྲིད་དོ། །གར་ཁྲིད་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུའོ། །འོ་ན་ཁོ་བོའི་འཕྲིན་ཞིག་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ལ་བྱོས་ཤིག་གནས་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ན་ཤིང་ཤ་ཀོ་ཏ་ཀ་དེ་ལ་བྱ་རོག་ཅིག་འདུག་པ་དེས་བདག་ཤིང་གཞན་གྱི་སྟེང་དུ་འདུག་ཚེ་སྐད་མི་སྙན་ལ། ཤིང་འདིའི་ཁར་འོངས་ནས་སྐད་སྙན་ཞིང་ངོ་མཚར་ན། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲོས་ཤིག །ཡང་ཤིང་སྐམ་ལ་ཁྭ་ཞིག་འདུག་པ་དེས་དབྱུག་པ་ཅན་མཐོང་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དྲིས་པའི་མཐར་དེ་ན་རེ་ཁོ་བོའི་འཕྲིན་འདི་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་ཤིག །ཤིང་ལོ་མ་སྔོ་ཞིང་སྣུམ་པ་གཞན་དག་མཆིས་བཞིན་དུ་དེ་ལ་བདག་དགའ་བར་མི་འགྱུར་གྱི། ཤིང་སྐམ་འདི་ལ་བདག་མཆིས་ན་བདེ་བ་དེ་ཅི་ལས་གྱུར་ཅེས་དྲིས་ཤིག །ཡང་རི་དྭགས་ཤིག་གིས་ཕྲིན་བསྐུར་བ་ཕྱོགས་འདི་ལས་གནས་གཞན་གསིང་མ་དང་རྩྭ་སྔོན་པོ་དག་མཆིས་བཞིན་དུ་བདག་དེ་དག་ལ་མ་དད་པ་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་འཕྲིན་བསྐུར་བ་དང་། སྲེག་པ་ཞིག་གིས་བདག་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ནི་སྲེག་པའི་སྐད་འབྱིན་ལ། ཕྱོགས་གཞན་དུ་ནི་སྐད་གཞན་འབྱིན་པ་འདི་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་འཕྲིན་བསྐུར་རོ། །ཡང་སྦྲུལ་ཞིག་དང་ནེའུ་ལེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པ་འཐབ་པ་དེ་དག་གིས་བདག་ཅག་ཉིན་པར་གཅིག་གིས་གཅིག་མཐོང་ནས་འཐབ་མོ་འགྱེད་ཅིང་མི་དགའ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཡོད་ཅེས་འཕྲིན་བསྐུར་རོ། ། ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྲུལ་ཞིག་གིས་དབྱུག་པ་ཅན་མཐོང་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་འཕྲིན་བསྐུར་བ། བདག་ནམ་ཁུང་བུ་ནས་ཕྱིར་འབྱུང་བའི་ཚེ་བདེ་ལ་སླར་འཇུག་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ན་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་དྲིས་ཤིག །ཡང་དེ་དག་དོང་པ་ལམ་དུ་བག་གསར་གཞོན་ནུ་མ་ཞིག་གིས་མཐོང་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དབྱུག་པ་ཅན་ལ་འཕྲིན་ཞུ་བ་བསྐུར་བ། ནམ་ཁོ་མོ་ཕ་མའི་ཁྱིམ་ན་འདུག་པའི་ཚེ་གྱོས་པོའི་ཁྱིམ་འདོད་ལ་གྱོས་པོའི་ཁྱིམ་ན་འདུག་པའི་ཚེ་ཕ་མའི་ཁྱིམ་འདོད་ན་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་ཞུས་ཤིག །དེ་ནས་དེ་དག་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ
Chinese
无论是天赐的无价珍宝和七宝，拥有它们的国王在所需的时候都能解救众生，主宰命运并带来好运。尊贵的国王如梦中般醒来，逐步成就最终的幸福；通过付出真实的信仰、忠诚、供养与奉献，国王得以升腾，找到智慧并引导众生走向最好的境界。虽然生活重重困难，但他始终坚定不移，带领众生走向解脱的道路。
English
Whether it is priceless treasures or the Seven Jewels, the king who possesses them can rescue beings when needed, master his destiny, and bring good fortune. The noble king awakens like from a dream, gradually reaching the ultimate happiness; through offering true faith, loyalty, supplies, and dedication, the king ascends, finds wisdom, and leads beings to the best possible realm. Despite the heavy challenges of life, he remains steadfast, guiding beings to the path of liberation.
Chinese
他说“没有改变”，便往国王面前而去。于是那位有翅之者疲惫其身，走入卖酒人的家中而饮酒。卖酒的妇人有一男婴，裹以布衣，安置于床榻之上。当那婴儿丧命之时，有翅之者便说：“是此婴死矣”，而去至国王之前。其后自彼处又往他境，见一树名为“沙科塔卡”上有鸟栖止，鸟见有翅之者，问曰：“汝欲往何处？”答曰：“我不去，乃是此等引我去也。”于是鸟又言：“那么将我之讯告国王：在此地有树沙科塔卡，上有鸟居。若居于他树，其声不悦；若来此树，则声美妙动听，令人奇怪，何故如是？”又复见一枯木上有乌鸦，见有翅之者，亦如前问答，至其终，乌鸦曰：“请将我之讯告国王：于青叶繁茂、果实累累之树我不喜居，唯独安于此枯木，此乐从何而来？”又有一兽，托有翅之者致讯曰：“从此方往彼方，有花丛青草繁盛，我却不喜彼处，此因何耶？”复有一人燃火，近我处声为火声，远处却似他声，此因何耶？”又有蛇与猫头鹰二者不相和睦，日日相见便争斗不息，彼等致讯曰：“此事缘何？”如前，有蛇见有翅之者，亦托讯国王曰：“我自虚空而来，若复还空则乐；若堕于苦，则何故如是？”其后又见路上有一新妇少女，亦托讯曰：“若我居父母家，思念夫家；若在夫家，又思念父母家，此何因耶？”于是他们都去到国王面前。
English
He said, “It has not changed,” and went before the king. Then the winged one, weary in body, entered the house of a wine-seller and drank. The wine-seller woman had a baby boy, wrapped in cloth and placed upon the bed. When the child died, the winged one said, “The child is dead,” and went before the king. Thereafter, leaving that place, he went to another land where upon a tree called Shakotaka there perched a bird. The bird, seeing the winged one, asked: “Where are you going?” He replied: “I do not go, but these ones lead me.” The bird said: “Then please deliver my message to the king: upon this Shakotaka tree abides a bird. When I dwell upon other trees, my voice is unpleasant; but when I come to this tree, my voice is melodious and wondrous. Why is this so?” Again, upon a withered tree there was a crow. Seeing the winged one, it asked as before, and at last said: “Please tell the king my message: although there are green trees with fruits and leaves, I take no delight in them; only upon this withered tree I am at ease. From what cause does this joy arise?” Then an animal sent a message: “From here toward another place there are groves with flowers and green grass, yet I do not rejoice there. What is the cause of this?” Again, a fire was burning, and it sent a message: “Near me the sound is like fire’s crackling; but afar it seems another voice. Why is this so?” Then a snake and an owl, being ever in discord, whenever they meet daily they fight, and they sent a message: “Why is it thus?” As before, a snake saw the winged one and entrusted a message to the king: “When I come forth from the sky and return again, it is bliss; but if I fall into suffering, why is it so?” Then further, upon the road, a young bride was seen, who also sent a message: “When I dwell in my parents’ home, I long for my husband’s home; when in my husband’s home, I long for my parents’ home. Why is this so?” Thereafter they all went before the king.
Tibetan
ས་རྐང་པར་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡད་ནས། རྒྱལ་པོས་དེ་དག་ལ་ཁྱེད་ཅག་ཅི་ལ་འོང་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་དབྱུག་པ་ཅན་དང་ཁྱིམ་བདག་རྩོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོས་དབྱུག་པ་ཅན་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་གླང་བརྙན་ནམ། བརྙན་ནོ། །འོ་ན་ཕྱིར་བྱིན་ནམ། གླང་བདག་གིས་མཐོང་བར་ཕྱིན་ཏོ། །ཁའི་ཚིག་གིས་ནི་མ་གཏད་དོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། དབྱུག་པ་ཅན་དེས་གླང་བྱིན་ཏེ་མ་སྨྲས་པས་ན་ལྕེ་ཆོད་ཅིག །ཁྱིམ་བདག་ཀྱང་གླང་འོང་བར་མཐོང་ལ་མ་བཏགས་པས་ན་མིག་ཕྱུངས་ཤིག །ཁྱིམ་བདག་གིས་སྨྲས་པ། དབྱུག་པ་ཅན་གྱིས་གཅིག་ཏུ་བདག་གི་གླང་ཕྲོག་གཉིས་སུ་བདག་གི་མིག་ཕྱུངས་པ་བས་དབྱུག་པ་ཅན་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཀྱང་སླའོ། །མི་གཅིག་གིས་ལྷ་དབྱུག་པ་ཅན་གྱིས་བདག་གི་རྟ་རྒོད་མ་བཀུམ་མོ། །རྒྱལ་པོ་དབྱུག་པ་ཅན་ལ་ཇི་ལྟར་བསད་ཅེས་དྲིས་པ་ན། བདག་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ལས་མི་འདིས་ རྟ་མ་གཏོང་ཞིག་ཟེར་བས་བདག་གིས་རྡོ་བ་ཞིག་བླངས་ཏེ་འཕངས་པས་རྟ་གུམ་མོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། རྟ་བདག་གིས་རྟ་མ་གཏོང་ཞིག་སྨྲས་པས་ལྕེ་ཆོད་ཅིག །དབྱུག་པ་ཅན་གྱིས་རྡོ་བ་མིན་པ་གཞན་གྱིས་མི་བཀག་པར་རྡོ་བ་འཕངས་པས་ལག་པ་ཆོད་ཅིག །རྟ་བདག་གིས་སྨྲས་པ། གཅིག་ཏུ་བདག་གི་རྟ་བསད། གཉིས་སུ་བདག་གི་ལྕེ་བཅད་པ་བས། དབྱུག་པ་ཅན་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཀྱང་སླའོ། །ཤིང་མཁན་གྱིས་འདིས་བདག་ལ་ཆུའི་གཏིང་ཅི་ཙམ་ཟབ་དྲིས་པས་སྟེའུ་ཆུར་ཤོར་རོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། རྫས་ཇི་ཁྱེར་ཀྱང་ཕྲག་པར་ཐོགས་རིགས་པ་ལ། ཁ་ན་ཁྱེར་བཞིན་སྟེའུ་ཆུའི་དབུས་སུ་འབོར་བའི་ཁ་གྲགས་པས་ཤིང་མཁན་གྱི་མདུན་སོ་གཉིས་ཕྱུངས་ཤིག །དབྱུག་པ་ཅན་ཆུའི་གཏིང་ཟབ་པར་མཐོང་བཞིན་དེ་དྲིས་པས་ལྕེ་ཆོད་ཅིག །ཤིང་མཁན་ན་རེ། གཅིག་ཏུ་བདག་གི་སྟེའུ་སྟོར། གཉིས་སུ་སོ་བཅག་པ་བས་དབྱུག་པ་ཅན་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཀྱང་སླའོ། །ཆང་འཚོང་མས་སྨྲས་པ། དབྱུག་པ་ཅན་གྱིས་བདག་གི་བུ་བསད་དོ། །དབྱུག་པ་ཅན་ན་རེ། བདག་ངལ་བས་ཆང་སློང་དུ་སོང་ནས་སྟན་ལ་མ་བལྟས་པར་འདུག་པས་འོག་ན་བུ་ཡོད་པར་མ་ཚོར་ཏེ་གུམ་མོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཆང་འཚོང་མ་ཁྱོད་བུ་སྒོར་བསྙལ་ལ་གོས་ཀྱིས་མི་མངོན་པར་གཡོགས་པས་ཉེས་སོ། །དབྱུག་པ་ཅན་ཁྱོད་སྟན་ལ་མ་བརྟགས་པར་འདུག་པས་ཉེས་ཀྱི། དབྱུག་པ་ཅན་ཁྱོད་འདིའི་ཁྱོ་བྱོས་བུ་ཡོད་པར་གྱིས་ཤིག །ཆང་འཚོང་མས་གཅིག་ཏུ་བདག་གི་བུ་བསད། གཉིས་སུ་ན་བདག་གི་ཁྱོ་བྱེད་པ་བས་དབྱུག་པ་ཅན་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཀྱང་སླའོ།
Chinese
他们在地上礼拜之后，面向一方而立。国王便问他们：“你们是为了什么而来？”他们便齐声回答说，是为了与画师和家主争执之事。国王于是对画师说道：“你是为牛而绘，还是绘为牛呢？”画师答道：“是绘。”国王又问：“那为何不交还呢？”画师说：“牛主亲自来见到了。”但没有口头言语作为承诺。国王便说：“画师既然给了牛却未曾言说，那就割去舌头！家主虽然见到牛来了，但未曾加以认领，那就挖去眼睛！”家主答道：“画师一人夺我之牛，而我却失去双眼，画师虽成胜者，仍然轻易。”有一人又说：“天神画师并未制服我狂暴的马。”国王便问画师：“你是如何杀了他的马的呢？”答曰：“在我经过道路时，那人说道：‘不要放马。’于是我拿起一块石头抛去，马便死了。”国王说：“马主既说不要放马，就割去他的舌头！画师却拿石头掷去，并非被他阻拦，那就割去手掌！”马主说：“一人杀了我的马，而我却被割舌，画师虽成胜者，仍然轻易。”木匠说：“此人问我水有多深，结果把孩子推入水中淹死。”国王说：“凡是所携之物，无论轻重，都须以手持。而你却将孩子抛入水中溺亡，那就拔去木匠的两颗门牙！”画师因见到水的深度而问之，便被割去舌头。木匠答道：“一人毁了我的孩子，而我却被拔去牙齿，画师虽成胜者，仍然轻易。”酒贩妇人说：“画师杀了我的儿子。”画师答道：“我因劳倦前去买酒，未曾看座位之下，因而没有觉察儿子在下，便压死了。”国王说：“酒贩妇人，你儿子压在钱袋之下，却未被衣物显现，你便有过错。画师，你没有查看座位，就坐下，也是过错。画师啊，你便将这妇人的儿子还给她吧。”酒贩妇人说：“一人杀了我的儿子，而我却因其未查验而失去丈夫的支持，画师虽成胜者，仍然轻易。”
English
After they bowed down to the ground, they stood facing one direction. The king then asked them: “Why have you all come?” They all replied together that it was to resolve the dispute between the painter and the householder. The king then said to the painter: “Did you draw for the ox, or is it the drawing itself?” The painter answered: “It is the drawing.” The king asked: “Then why not return it?” The painter said: “The ox-owner himself came and saw it.” Yet there was no spoken word of agreement. The king said: “Since the painter gave the ox without speaking, let his tongue be cut out! And since the householder saw the ox come but did not claim it, let his eyes be gouged out!” The householder replied: “The painter alone took away my ox, while I lost both eyes; though the painter has won, it is still a light victory.” Another person said: “The divine painter did not subdue my unruly horse.” The king then asked the painter: “How did you kill his horse?” The painter replied: “As I was walking on the road, the man said: ‘Do not release the horse.’ So I picked up a stone and threw it, and the horse died.” The king said: “Since the horse-owner said not to release the horse, let his tongue be cut out! And since the painter threw the stone without being stopped, let his hand be cut off!” The horse-owner said: “One man killed my horse, yet I lost my tongue; though the painter has won, it is still a light victory.” The carpenter said: “This man asked me how deep the water was, then pushed a child in and drowned him.” The king said: “Whatever is carried, whether heavy or light, should be held in the hand. But you threw the child into the water, so let two of the carpenter’s front teeth be pulled out!” Because the painter saw the depth of the water and asked about it, his tongue was cut out. The carpenter said: “One man destroyed my child, yet I lost my teeth; though the painter has won, it is still a light victory.” The female wine-seller said: “The painter killed my son.” The painter replied: “I was weary and went to buy wine, and without looking beneath the seat, I did not notice the boy below and crushed him.” The king said: “Wine-seller, your son was beneath the money-bag, not visible through clothing, so you bear fault. Painter, since you did not examine the seat before sitting, you too are at fault. Painter, you should restore this woman’s son to her.” The wine-seller said: “One man killed my son, yet I lost support through his negligence; though the painter has won, it is still a light victory.”