Tibetan
་བ་བརྒྱད་ཅུས་བསྐོར་ཏེ། མེ་ཏོག་དང་སྤོས་དང་ན་བཟའ་ཐོགས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་སྣང་བའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་མཆོད་པ་བྱས་ལ་སྤྱན་སྔར་འདུག་ནས་གསོལ་པ། གང་ཕྱིར་སྐྱེ་མེད་སེམས་ཀྱིས་བསྐུལ་བས་ན། །བརྩོན་འགྲུས་འབར་བ་བདག་གི་སྟོན་པ་མགོན། །ཇི་ལྟར་དེ་ནི་མཆོད་པའི་འོས་ལགས་ན། །དེ་ལ་ལན་དུ་ཕན་པ་བགྱིད་མི་ནུས། །བདག་ནི་འཇིག་རྟེན་མགོན་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་ལ་གུས་པ་གང་མ་བགྱིས། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་དེ་རིང་སོ་སོར་བཤགས། །བདག་ནི་ནོངས་པ་འཇིག་རྟེན་མགོན་མཁྱེན་མཛོད། །སེམས་ཅན་དོན་དུ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ནས་སུ། །བདག་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་རབ་ཞུགས་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་དམ་མཆོག་མ་ཐོབ་བར་དུ་ནི། །སླན་ཆད་བག་མེད་སྤྱོད་པ་མི་བགྱིའོ། །ཞེས་ཞུས་ནས། རྒྱལ་བུ་དེས་རྒྱལ་སྲིད་སྤངས་ཏེ་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་བརྒྱད་ཅུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐོར་ནས་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཚོལ་ཞིང་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་ཀྱང་དེ་དག་གི་བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ལམ་བསྟན་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་བུ་ནོར་དཔལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བྱུང་བ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་སེང་གེ་ལྟ་བུ་ན། རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་རལ་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་ བ་འབྱོར་པ་རྒྱས་ཤིང་ཆོས་བཞིན་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པའི་ཕོ་བྲང་དེ་ན། དེད་དཔོན་སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་ལ་ནོར་གྱིས་འགྲན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་པ་དེའི་སྲས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཁྱེའུ་སིང་ག་ལ་ཞེས་པ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ལྟ་ན་སྡུག་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། དེ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ན། ཡི་གེ་བསླབ་ཅིང་བརྟག་པ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པར་མཁས་པར་གྱུར་ཏེ། དེས་པས་དགུན་དང་དཔྱིད་དང་དབྱར་གྱི་ཁང་པ་སོ་སོའི་བྱེད་དུ་བཅུག་ཅིང་། ཆུང་མའི་མཁར་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གསུམ་ཀྱང་བཞག་གོ། དེར་སྟེང་གི་ཁང་བཟང་དུ་སྐྱེས་པ་མེད་པར་སིལ་སྙན་གྱིས་བརྩེ་བ་ལས། དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཕ་ལ་བདག་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འཇུག་པར་གནང་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། ཕ་ན་རེ། བུ་རེ་ཞིག་ཁོ་བོ་ལ་ནོར་གྱི་རྣམ་པ་མང་དུ་ཡོད་པས། ཏིལ་དང་འབྲས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྤྱད་ཀྱང་ཁོ་བོའི་ལོངས་སྤྱོད་སྲབ་ཅིང་ཟད་པར་མི་འགྱུར་བས། ཇི་སྲིད་ཁོ་བོ་གསོན་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཁྱོད་རྩེ་ཞིང་དགའ་བར་གྱིས་ལ། ཁོ་བོ་འདས་པ་དང་ནོར་སྒྲུབ་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་རྒྱ་མཚོར་འཇུག་པར་གནང་བ་ཞུས་པས། གདོན་མི་ཟ་བར་དུས་ཀྱིས་འཆུ་བར་ཤེས་ནས་བུ་དེ་ལྟར་གྱིས་ཤིག །ཁྱོད་ཀྱིས་འཇིགས་པ་དག་བཟོད་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེར་དྲིལ་བསྒྲགས་པས་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱ་མཚོར་ཆས་སོ། །དེར་སྟོབ་པར་བྱེད་པ་དང་། རྐྱལ་ཆེན་པ་དང་། རླུང་གཡོར་ཐོགས་པ་སོགས་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་ལྔ་པོ་དག་ཀྱང་ཁྲིད་དེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འཇུག་པར་བརྩམས་སོ། །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ བདེ་བླག་ཏུ་བརྒལ་ལམ་མི་བརྒལ་མི་ཤེས་པས་གྲུ་ཞིག་ན་རྐྱལ་བྱེད་པའི་ཆས། ཤལ་མ་ལིའི་སྤང་ལེབ་དང་། སྔས་ཤིང་བལ་ཅན་དང་། གྲུ་པའི་གཟིངས་དང་རྐྱལ་པ་སོགས་ཁྱེར་ཏེ་གྲུར་ཞུགས་པ་དང་། ཆུ་སྲིན་ཉའི་རིགས་ཀྱིས་གྲུ་བཅག་པར་གྱུར་པ་ན། སོ་སོ་ནས་སྤང་ལེབ་དང་། རྐྱལ་པ་སོགས་ལ་ཞོན་ནས་དེ་དག་གི་ལས་ཀྱིས་བྱང་ནས་ང་ལངས་པས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་འགྲམ་དུ་བདས་པ་དང་། ཟངས་གླིང་ན་སྲིན་མོ་ཁྲུང་ཁྲུང་གཞོན་ནུ་མ་ཞེས་པ་ཚོང་པ་གྲུ་བཤིག་པ་རྣམས་དགའ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྲུང་བར་བྱེད་པའི་གླིང་ཡོད་པ་དེ་ལ། རྒྱལ་མཚན་དགའ་བའི་གནས་དང་མཐུན་པ་དང་། ཕོངས་པའི་གནས་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ཡོད་པས། ཇི་ཙམ་ན་དགའ་བའི་གནས་དང་མཐུན་པའི་རྒྱལ་མཚན་གཡོ་བར་བརྩམས་པ་དང་། སྲིན་མོ་དེ་དག་གིས་ལྟས་འདི་ལས་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་ཚོང་པ་དག་གྲུ་བཤིག་པར་གོར་མ་ཆག་གིས་བཅབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་སོང་པ་དང་། ཚོང་པ་རྣམས་རྐྱལ་ཞིང་འོང་བ་མཐོང་ནས། བདག་ཉིད་གཟུགས་བཟང་མོར་མངོན་པར་སྤྲུལ་པ་གོས་རྒྱན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཀླུབས་ནས། ཇོ་ཇོ་བཞིན་བཟང་དག་ཚུར་བྱོན། བདག་ཅག་ཁྱིམ་ཐབ་མ་མཆིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱིམ་ཐབ་དང་མགོན་མཛོད་ཅིག །འདི་དག་ཁྱེད་ཀྱི་ཟས་སྐོམ་དང་གོས་དང་གནས་མལ་དང་ཀུན་དགའ་ར་བ་སོགས་དང་། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རིན་པོ་ཆེ་ནོར་བུ་དང་མུ་ཏིག་དང་བཻཌཱུཪྻ་ལ་སོགས་པ་དུང་གཡས་སུ་འཁྱིལ་པའི་བར་དག་ལགས་ཀྱིས། བདག་ཅག་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་དགའ་དང་དགའ་མགུར་སྤྱད་པར་ མཛོད་ཅིག །ཁྱེད་ཅག་འགའ་ཡང་ཤིན་ཏུ་མྱོས་པར་གྱུར་ཀྱང་ལྷོའི་ལམ་དུ་འགྲོ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། སྐྱེས་པ་ལ་བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་དང་འདྲ་བ་ཆགས་ཤིང་མྱོས་པ་དང་། སྡུག་ཅིང་འཆིང་བ་གཞན་མེད་པས། སྲིན་མོ་དེ་དག་གིས་བརྗོད་དེ་རྒྱ་མཚོ་ལས་བརྒལ་ནས་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་ཞིང་དགའ་མགུར་སྤྱད་ནས་བུ་དང་བུ་མོ་དག་ཀྱང་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་དེད
Chinese
八十位众环绕而行，以鲜花、香料与医药供奉，前往无垢如来显现之所，顶礼供养，在佛前恭敬祈祷：因无生之心所策励，我之导师护者燃起精勤之火，若此为供养之所应，则我不能报答其恩；我惟祈请世间护主慈悲宽宥。于法王前未尽恭敬者，今日悉皆忏悔。愿世间护主知我之过，愿为有情利益生起悲心，我今趣向无上菩提，于未得究竟誓不为懈怠散乱之行。言毕，王子舍弃王位，与八十众生围绕，求证菩提，出家修习如来之教。世尊知其意，为示无上菩提之道，众皆随顺获得忍辱。王子名为“诺尔巴”（宝荣），即是慈悲菩萨弥勒也。又往昔在狮王宫殿，有王名“狮子鬃”，财丰国盛，依法治国。其臣“狮子”即为闻名子，有一财争之人，娶低阶妇，生此尊者，幼名“辛嘎”，相貌端正然貌似憔悴。长大后学书识八种考问而精通，令其冬春夏居室各别，置正副三妻。其上房中无子，由美色宠爱。一日对父言：愿我入大海。父曰：吾子汝财多，如芝麻与稻般用之亦不竭，汝在我生时当欢喜游戏，我逝后当办财物。
English
Surrounded by eighty beings, with flowers, incense, and medicinal food as offerings, they went before the immaculate Thus-Gone One, bowed and made offerings, remaining before him in reverence and supplicating: Because of being urged by the unborn mind, my teacher, protector, has kindled the flame of diligence; though such is worthy of offerings, I cannot repay the benefit. I pray the World-Protector to forgive. Whatever reverence to the Dharma King I have failed to perform, today I confess all individually. May the World-Protector know my transgressions. For the sake of beings, generating compassion, I now fully enter supreme enlightenment and until I attain the supreme vow of awakening, I will not engage in heedless, unrestrained conduct. After saying this, the prince renounced kingship, surrounded by eighty living beings, seeking perfect enlightenment, going forth and fully entering the teaching of the Victorious One. The Thus-Gone One, knowing their thoughts, showed them the path of supreme awakening; all gained the patience of conformity. The prince Nor-dpal (meaning ‘Jewel Glory’) is in fact the bodhisattva of great compassion, Maitreya. Furthermore, long ago in the palace like a lion’s lair of the king, there was a king named ‘Lion-Mane,’ wealthy and ruling in accord with Dharma. His minister named ‘Lion,’ son of Renowned Hearing, had a rival over wealth; he took a lower-class wife and from her was born this Blessed One, as a boy named Sing-ga, handsome yet appearing gaunt. When grown he studied letters, mastered eight kinds of analysis. He was given separate houses for winter, spring, and summer, and maintained first, middle, and last wives. In the upper chamber there was no son, but because of her beauty he loved her. At one time he said to his father, ‘Let me enter the great ocean.’ The father replied, ‘My son, you have much wealth, like sesame and rice though you use it, it will not be exhausted; as long as I live, you should play and be happy; after I pass, you will accomplish the wealth.’
Chinese
他说：“就这样吧。”于是他又一次请求进入大海。那时，恶鬼未能吞噬的时机已至，他便对那孩子说道：“你应当这样去做，应当忍受一切恐惧。”说罢，击鼓召集，五百商人共同驶入大海。于是，有力之人、善游泳者、能御风者等五种生活方式的人们，也都一同率领，准备进入大海。大海广大，若不善于横渡，不知其能否横渡者，便须在船上准备桴板、桅杆、绳索、船具与游泳者等，一同登船而行。若被水中龙鱼一类折毁船只时，便各自依靠桴板与游泳者等所携之物，凭此度过险境而幸存，被浪击打后，顺势漂泊到南方海岸。到达铜洲时，有一个名为‘年少美貌罗刹女’的地方，她以欢喜之态守护那些船毁的商人。其处有两类地方，一名‘吉祥喜乐之地’，一名‘贫乏匮乏之地’。于是，吉祥喜乐之地的幢幡开始摇动。罗刹女等见此相，便说：“此地不久人间商人之船将至，当将其拘获。”她们便走向海岸，看见商人漂来，遂以化现美貌端庄女身，身着五彩华衣，对商人呼唤：“诸君贤善者，请来此处！我们无家可归，愿以家室与财物共享于诸位。此等是汝等之饮食、衣服、居处、寝具与各种乐趣，亦有世间珍宝如宝珠、真珠、琥珀等一切，陈列于右旋之堆中。愿与诸君同享游宴与歌舞之乐。”商人们见之，有些沉迷迷醉。然而罗刹女言：“勿行南方之路。”因见生人对女子之色相染著，沉迷其中，无有能解之者，罗刹女遂以此语将商人引度大海，与之同享游宴歌舞，甚至生子女矣。此时……
English
He said: 'So be it.' Then he once again requested to enter the ocean. At that time, the moment had come when the demon could not devour him, so he said to the boy: 'Do thus, endure all your fears.' Then, with the beating of a drum, five hundred merchants together entered the sea. Among them were the strong ones, the great swimmers, those who could ride the wind, and others with five kinds of livelihood skills, who also joined in preparing to enter the great ocean. The great ocean was vast, and those who did not know whether they could cross easily must bring onto the ship planks, masts, ropes, boat equipment, and swimmers as support, and thus embark. If the ship was broken apart by sea monsters or fish, they would each mount planks or swim with the swimmers, and by such means, surviving the ordeal, they would drift, carried by the waves, to the southern shore. Arriving at the Copper Island, there was a place guarded by a being called 'the young and beautiful rākṣasī,' who, with delight, protected the merchants whose ships were wrecked. There were two places: one called 'the Place of Auspicious Joy,' and one called 'the Place of Poverty.' Then, the banner of the Place of Auspicious Joy began to sway. The rākṣasīs, seeing this sign, said: 'Before long, the merchants’ ships of the human world will arrive, we must entrap them.' They went to the shore and saw the merchants floating towards them. Manifesting themselves in beautiful and elegant female forms, adorned with various garments and ornaments, they called to the merchants: 'O noble ones, come hither! We have no homes, we wish to share with you households and treasuries. Here are your food and drink, clothing, dwellings, beds, and all pleasures, as well as worldly treasures such as jewels, pearls, and vaidūrya, gathered in heaps coiled to the right. Please, with us, enjoy play, delight, and the singing of joyful songs.' Seeing this, some merchants became greatly enchanted and intoxicated. Yet the rākṣasīs said: 'Do not take the road to the South.' Because when beings develop attachment to the forms of women, they become ensnared in passion, with no other release. Thus, by these words, the rākṣasīs led the merchants across the ocean, and with them they engaged in revelry, singing, and dancing, and children were born. At that time...