Tibetan
རྫིང་འགྲམ་ཞིག་ཏུ་གཉིས་ཀ་བཀྲེས་པས་ཉེན་པ་ན། གྲོགས་གཞན་ཞིག་གིས་ཕྱེ་ཆུའི་ནང་དུ་ཤིང་བུས་དཀྲུགས་ཏེ་འཐུངས་པ་ལ་མོས་བསླངས་པ་ན་གཟུགས་ངན་གྱིས་ཕྱེ་སྤར་གང་ཐོབ་པ་ཆུར་བླུགས་ཏེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་འཐུངས་སོ། །ཨུ་དུམ་བཱ་རི་ཀས་ཇོ་ཇོ་བདག་ཀྱང་བཀྲེས་པས་གདུངས་ན་ཁོ་མོས་ཀྱང་དེ་ལ་ཅུང་འཐུང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། གཟུགས་ངན་ན་རེ། བུད་མེད་ཀྱིས་འདི་འདྲ་བའི་ཆུ་གྲོག་འཐུང་བར་སྔོན་གྱི་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་མ་གནང་ངོ་ཟེར་ནས་མ་བྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་ཡང་ཆར་མ་བབས་པས་དགོན་པའི་བྲུ་བས་གཟིར་ཞིང་དོར་བ་ལས་གཉིས་ཀས་ཁྱི་ཤ་ཞིག་རྙེད་པ་གཟུགས་ངན་གྱིས་བསྲེགས་ཏེ་ཟོས་པ་བུ་མོ་དེས་བསླངས་ཀྱང་སྔར་བཞིན་སྨྲས་ཏེ་མ་སྟེར་རོ། །བུ་མོ་དེས་བདག་ལྟ་བུ་བྱུག་ངན་མ་བྲུ་བས་གཟིར་ཏོ། །ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་བདག་གིས་ཉེས་པ་ཅི་མཐོང་ནས་འདི་འདྲ་བ་ལ་བྱིན་ཅེས་ཕ་མ་ལ་མང་པོ་སྨྲ་བཞིན་དེ་གཉིས་འགྲོགས་ཏེ་དོང་བ། ཤིང་ཨུ་དུམ་བཱ་ར་སྨིན་པ་ཞིག་མཐོང་ནས་གཟུགས་ངན་དེ་ལ་འཛེགས་ཏེ་ཟ་ཞིང་འདུག་པ་དང་། བུ་མོ་དེས་ཁྱོད་གཅིག་པུས་མ་ཟ་བར་ངན་བུ་ལ་ཡང་བོར་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སྨིན་པ་བདག་གིས་ཟོས་ནས་མ་སྨིན་པ་མར་བོར་རོ། །དེས་བདག་ལ་མ་སྨིན་པ་མ་དོར་བར་སྨིན་པ་སྩོལ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། དེས་སྨྲས་པ་ངན་པ་མོ་ཁྱོད་སྨིན་པ་འདོད་པ་རང་ཉིད་འདིར་འཛེགས་ཏེ་ཟོ་ཞིག་ ཅེས་བྱས་པས། དེ་བྲུ་བས་གཟིར་ནས་ནན་གྱིས་ཤིང་དེ་ལ་འཛེགས་ནས་ཟ་ཞིང་འདུག་པ་དང་། གཟུགས་ངན་གྱིས་བསམས་པ། བདག་ལྟ་བུ་བསོད་ནམས་མེད་དེ་ཆུང་མ་འདི་འདྲ་བ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོས་པ་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། འདི་ནི་བདག་ལ་བལྟར་ཀྱང་མི་བཏུབ་བོ་སྙམ་ནས་ཤིང་ལས་བབ་ཅིང་ཤིང་གི་དྲུང་ཚེར་མས་བསྐོར་ནས་བོར་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ་རི་དྭགས་གཤོར་དུ་སོང་བས་ཕྱོགས་དེ་ན་ཁྱོ་དང་བྲལ་བའི་བུ་མོ་དེ་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་ངུ་ཞིང་འདུག་པའི་སྒྲ་ཐོས་ནས་བཙལ་ན། བུ་མོ་དེ་ནགས་ཀྱི་ལྷ་མོ་ལྟ་བུ་མཛེས་པར་མཐོང་ནས་ཁྱོད་ལྷ་མོའམ་གནོད་སྦྱིན་དང་དྲི་ཟ་ཡིན་ནམ། དེས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་ལྷ་མོ་སོགས་མིན་ཏེ་མི་ཡིན་ཅིང་ཁྱིམ་ཐབ་དང་བྲལ་བ་ལགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས་རྒྱལ་པོས་དེ་ཤིང་ལས་ཕབ་ན་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་ལོ། །དེ་ནས་དེ་ཤིང་རྟ་ལ་བསྐྱོན་ནས་ཁྲིད་དེ་ལྷན་ཅིག་དགའ་མགུར་སྤྱད་པ་བྱས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་ལམ་དུ་འགྱོད་ནས་བདག་གིས་དགོན་པར་ཆུང་མ་བོར་ཏེ་འོངས་པ་མ་ལེགས་ཀྱིས་སླར་སོང་ལ་ཁྲིད་དེ་འོང་སྙམ་དུ་ཕྱིར་
Chinese
在一個水池邊，兩人都因飢餓而感到危險時，另一個朋友提議用木棍攪拌麵粉和水來喝，醜陋的人便將他得到的一捧麵粉倒入水中，自己喝了。烏曇婆羅花女說：「喬喬，我也因飢餓而痛苦，請你也給我喝一點。」醜陋的人說：「女人喝這種水漿，以前的仙人們是不允許的。」便不給她喝。之後又沒有下雨，寺院被飢餓所困擾而拋棄，兩人找到一塊狗肉，醜陋的人烤了吃，那女孩請求也給她一點，但他像以前一樣說了不給。那女孩說：「像我這樣可憐的人，被飢餓所困擾啊！父母兩人看到我犯了什麼錯，把我給了這樣的人。」她對父母說了很多，兩人一起走著。看到一棵成熟的烏曇婆羅樹，醜陋的人爬上去吃著，那女孩說：「你不要獨自吃，也扔給可憐的我一點。」他說：「成熟的我自己吃了，把沒成熟的扔下去。」她說：「不要扔沒成熟的給我，給我成熟的。」他說：「可惡的女人，你想要成熟的，自己爬上來吃吧！」這樣說了。她因飢餓所困擾，努力地爬上那棵樹吃著，醜陋的人心想：「像我這樣沒有福報的人，娶了這樣的妻子，自己養活她還說什麼呢？這個人連看都不值得一看。」這樣想著，便從樹上下來，用荊棘圍繞著樹幹，拋棄了她，走了。當時，國王增長（སྐྱེད་པ་，梵文：Vṛddha）去打獵，聽到那個地方傳來與丈夫分離的女孩可憐的哭聲，便尋找聲音的來源。他看到那個女孩像森林女神一樣美麗，便問：「你是女神、夜叉還是乾闥婆？」她回答說：「我不是女神等等，而是人，並且與家庭分離。」國王便把她從樹上扶下來，與她同寢。之後，他把她放在馬車上帶走，一起享受歡樂。那個婆羅門在路上後悔了，心想：「我把妻子拋棄在寺院裡，這樣做不好，我應該回去把她帶回來。」便往回走。
English
Near a pond, when both were in danger due to hunger, another friend suggested stirring flour into water with a stick and drinking it. The ugly one poured a handful of flour he had obtained into the water and drank it himself. Udumbarika said, "Jojo, I am also suffering from hunger, please let me drink a little too." The ugly one said, "The ancient sages did not allow women to drink such water gruel." And he did not give it to her. Then, as it did not rain again, they were afflicted by hunger and abandoned the monastery. The two found some dog meat, which the ugly one roasted and ate. The girl asked for some, but he said the same as before and did not give it to her. The girl said, "A wretch like me is afflicted by hunger! What fault did my parents see in me that they gave me to such a person?" She said much to her parents, and the two walked together. Seeing a ripe Udumbara tree, the ugly one climbed up and ate. The girl said, "Don't eat alone, throw some down to the wretched one." He said, "I ate the ripe ones and threw down the unripe ones." She said, "Don't throw down the unripe ones to me, give me the ripe ones." He said, "Wicked woman, if you want the ripe ones, climb up here and eat them yourself!" So he said. Afflicted by hunger, she struggled to climb the tree and ate. The ugly one thought, "A person as unlucky as I am, what need is there to say about supporting such a wife? This one is not even worth looking at." Thinking this, he climbed down from the tree, surrounded the trunk with thorns, abandoned her, and left. At that time, King Vṛddha went hunting and heard the pitiful cries of a girl separated from her husband in that direction, so he searched for the source of the sound. He saw that the girl was as beautiful as a forest goddess and asked, "Are you a goddess, a yaksha, or a gandharva?" She replied, "I am not a goddess, etc., but a human, and separated from my family." The king helped her down from the tree and slept with her. Then, he put her on a chariot and took her away, enjoying pleasure together. The Brahmin regretted it on the way, thinking, "It was not good that I abandoned my wife in the monastery, I should go back and bring her back." So he turned back.
Tibetan
ཕྱིན་པ་ན་དེ་མི་སྣང་ལ་གཞན་ཞིག་གིས་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པས་ཁྲིད་དེ་བཙུན་མོར་བྱས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་ཡིད་ཤིན་ཏུ་གདུངས་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་སྒོར་ཕྱིན་ཀྱང་ནང་དུ་མ་ཆུད་དོ། །དེས་བལྟས་པས་རྒྱལ་པོའི་འཁོར་ན་ལས་བྱེད་པའི་མི་རྣམས་མཐོང་ནས་ལས་འདི་དག་དང་ལྷན་ཅིག་རྡོ་བ་ཁྱེར་ཏེ་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་རྡོ་བ་ཁྱེར་ཞིང་ཕོ་བྲང་དུ་ཞུགས་ནས་བལྟས་པས། བདག་གི་ཆུང་མ་རྒྱལ་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཨུད་ཤུད་བརྒྱ་ཞིང་འདུག་པར་མཐོང་ནས་ཆུང་མ་འདི་དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་གྱི་ཐབས་ཇི་ ལྟ་བུ་ཞིག་བྱ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། གཞི་ནི་གསེར་ལས་བྱས་པ་སྟེ། །བརྒྱད་དུ་འཇོག་ཅིང་དགའ་བར་བྱེད། །བཟང་མོ་བདག་ལ་མི་དགའམ། །ཤིང་མཁན་རྡོ་བ་བླང་བར་བྱས། །ཞེས་བྱས་པ་ལ། བུ་མོ་དེས་ཀྱང་། གནས་དེར་བདག་གིས་སྨྲས་པ་དང་། །བུད་མེད་ཤ་བཟར་མི་རུང་ཞེས། །དེ་སྐད་སྨྲས་པའི་ཚིག་ཀྱང་དྲན། །འདིར་ནི་ཨུད་ཤུད་འདོར་ཞིང་འཇོག །ཅེས་སོགས་སྔར་ཇི་ལྟར་གྱུར་པའི་ཚིགས་བཅད་སྣ་ཚོགས་ལན་དང་ལན་དུ་བཏབ་ལ། ཡང་བྲམ་ཟེ་དེས། རི་རྩེ་ནས་ནི་བདག་འདོར་ཏེ། །དུག་ཀྱང་ཟའོ་བྲམ་ཟེ་མོ། །ཁྱོད་ཀྱི་མྱ་ངན་ཕྱིར་བདག་མཆི། །ཤིང་མཁན་གྱིས་ནི་རྡོ་བ་ལོངས། །ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བུ་མོ་དེས། རི་ཡི་རྩེ་ནས་བདག་བོར་ཅིག །བྲམ་ཟེ་དུག་ཀྱང་ཟ་ལ་རག། འདོད་པའི་ཚེ་ན་མ་འདོད་དེ། །ཨུ་ཤུད་ཀྱིས་ནི་ཁྱིམ་དུ་བྱས། །དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་དེ་སྐད་གཏམ་འཛེར་བ་ལ་རྒྱལ་པོ་དགྱེས་པ་སྐྱེས་ཏེ། ལྷ་མོ་ཁྱོད་ཅི་ཟེར་བ་ངའི་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་དེ། དེ་ཅི་ཡིན་པ་སྨྲོས་ཤིག །དེས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་ཀུན་ཞིབ་ཏུ་སྨྲས་ནས། འདི་ནི་བདག་གི་ཁྱོ་ལགས་ཏེ། ཕ་མས་འདི་ལ་བྱིན་ཞིང་འདི་བྲམ་ཟེ་མཁས་པ་ཤེས་པའི་ཡན་ལག་ཀུན་ཤེས་པའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ད་ཇི་ལྟར་བྱ། དེའི་སེམས་ཇི་ལྟར་མགུ་བར་བྱ། ཁྱོད་ཅི་དེ་དང་འགྲོགས་ཏེ་འགྲོ་བར་བྱའམ། བུ་མོ་དེས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་དེ་བདག་འདོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། དེའི་སྔགས་མ་རུངས་པས་མི་ཚུགས་པ་དང་། དེའི་སྔགས་སྟོབས་སུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བདག་འདོད་དོ། །རྒྱལ་པོས་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲས་པ་ན། དེ་ལ་བདག་གིས་ཐབས་བགྱིས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་དང་དེ་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཞིང་། བྲམ་ཟེ་དེ་བོས་ནས་ཁྱོད་ཅི་ཚོལ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཅི་ལ་འོངས་ཞེས་དྲིས་པ་ན། དེས་བདག་གི་ཆུང་མ་རྒྱལ་པོའི་སྐྱེད་པས་ཁྲིད་པས་དེ་ཚོལ་དུ་འོངས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོ
Chinese
去后，他不见了，听到另一个人说国王把他带走，立为妃子，心中非常悲痛，去了王宫门口，却没能进去。他看到国王的侍从中有很多工作的人，心想我要和这些人一起搬石头去，于是搬起石头进入王宫，看到自己的妻子和国王一起嬉戏玩耍，心想该如何与妻子交谈呢？于是说：“地基是用金子做的，摆成八份，让人高兴。好姑娘，你不喜欢我吗？木匠开始搬石头。”那女子也回答说：“在那里我说过，女人不应该吃肉。我还记得说过这样的话。在这里，丢弃和放置乌树。等等，各种各样的诗句，你来我往地吟唱。那婆罗门又说：“从山顶上抛弃我，婆罗门女，我也要吃毒药。为了你的悲伤，我来了。木匠拿起石头。”那女子说：“从山顶上抛弃我吧，婆罗门，我也要吃毒药。想要的时候不要，乌树把我带回家。”他们两人互相这样交谈，国王听了很高兴，说：“女神，你说什么我听不懂，那是什么？”她就把事情的来龙去脉都详细地说了，说：“这是我的丈夫，父母把他给了我，他是个聪明的婆罗门，精通所有的知识。”国王说：“现在该怎么办？怎样才能让他高兴？你要和他一起走吗？”那女子说：“怎样才能让他不爱我，他的咒语不起作用，他的咒语没有力量，那样他才会爱我。”国王把这件事告诉了大臣，大臣说：“我来想办法，让他永远不和国王分开。”说完，他叫来那个婆罗门，问：“你在找什么？来王宫做什么？”他说：“我的妻子被国王抢走了，我来找她。”大臣
English
After he left, he disappeared, and he heard someone else say that the king had taken him away and made him a queen, and his heart was very sad. He went to the gate of the palace, but he could not enter. He saw many working people in the king's entourage, and he thought, 'I will carry stones with these people.' So he carried stones and entered the palace, and he saw his wife playing with the king. He thought, 'How should I talk to my wife?' So he said, 'The foundation is made of gold, arranged in eight parts, making people happy. Good girl, don't you like me? The carpenter started to carry stones.' The girl also replied, 'There I said that women should not eat meat. I also remember saying those words. Here, discard and place the udush. 'Etc., all kinds of verses, you sing back and forth. The Brahmin said again, 'Throw me from the top of the mountain, Brahmin woman, I will also eat poison. For your sorrow, I have come. The carpenter picked up the stone.' The girl said, 'Throw me from the top of the mountain, Brahmin, I will also eat poison. Don't want it when you want it, Udush took me home.' The two of them talked to each other like this, and the king was very happy when he heard it, and said, 'Goddess, I don't understand what you are saying, what is that?' She explained in detail the whole story, saying, 'This is my husband, my parents gave him to me, he is a wise Brahmin, proficient in all knowledge.' The king said, 'What should I do now? How can I make him happy? Are you going to go with him?' The girl said, 'How can he not love me, his mantra doesn't work, his mantra has no power, then he will love me.' The king told the minister about this, and the minister said, 'I will find a way to make him never separate from the king.' After saying that, he called the Brahmin and asked, 'What are you looking for? What are you doing in the palace?' He said, 'My wife was taken away by the king, and I came to find her.' The minister