Tibetan
དེ་མེད་ལ་ད་ལྟ་འདི་གང་ཙམ་མོ་སྙམ་པའོ། །ཀྱེ་མ་བླུན་པོ་གང་དག་ད་ལྟ་མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་དཔོགས་ན་སང་དང་གནང་གི་དུས་ཀྱང་མེད་པས་ཟས་སོགས་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱང་མི་འོས་ལ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་པར་མངོན་སུམ་མ་མཐོང་ཡང་མེད་པར་ཡང་མཐོང་བ་མེད་ན་མེད་ཅེས་ཅི་ཞིག་གིས་དཔོགས། རང་གིས་རྗེས་དཔགས་ཚད་མར་མི་འདོད་བཞིན་གྲུབ་མཐའི་རྗེས་དཔགས་ལོག་པ་ལ་འཇུ་བ་སྙིང་རྗེའི་བཤུམ་མོ་དང་ངོ་མཚར་གྱི་ ཁྲེལ་བགད་དུས་གཅིག་འོས་པ་ལུགས་འདི་ཀྱེ་མ་སྙམ་མོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལུགས་ལ་དགོངས་ནས་གང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་འདུས་པ་ལ། ཡུལ་ལྔ་དང་དབང་པོ་ལྔ་པོ་ཀུན་འཇོག་པ་སུ་ཞིག་གིས་འདོད་པ་དེ་ཡི་ལུགས་ལ་ཡང་། འདུས་པ་ཞེས་པ་འདུས་པ་ཅན་དུ་མ་ཚོགས་པ་ཡིན་པས་ན། འདུས་པ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དེའང་དུ་མར་འགྱུར་གྱི་ཡུལ་དངོས་པོ་གཅིག་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པ་མེད་དོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་གྲངས་ཅན་པའི་ལུགས་ལ་ཤེས་པ་བདེན་གཅིག་མི་སྲིད་པར་བསྟན་པ་ལ། དགག་པ་བརྗོད་པ་དང་། ཉེས་སྤོང་གི་ལན་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། སྙིང་སྟོབས་ལ་སོགས་བདག་སྒྲ་སོགས། །ཕྱོགས་ལའང་དོན་གཅིག་སྣང་བ་ཅན། །ཤེས་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡུལ་སྣང་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའང་དྲང་སྲོང་སེར་སྐྱ་ཞེས་བྱ་བ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ། རྒྱལ་པོ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གི་དུས་སུ་བྱུང་བ་གངས་རི་ན་ཡོད་པའོ། །དེས་རང་གི་བསམ་གཏན་གྲུབ་པའི་ཉམས་དང་མཐུན་པར་བརྩམས་པའི་གཞུང་དབང་ཕྱུག་ནག་པོ་རྒྱུད་དྲུག་ཅུ་པ། མཚན་ཉིད་ལྔ་བཅུ་པ་སོགས་དང་། ཚད་མ་གསུམ། འགྲེལ་པ་བདུན་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་གཞུང་ལ་ཚད་མར་བྱེད་པ་ལ་སེར་སྐྱ་པའམ། གྲངས་ཅན་པ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་དག་གིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་ཉེར་ལྔར་སྨྲ་སྟེ། དེའང་བེམ་ཤེས་གཉིས་ལས། བདག་ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུ་ཤེས་པ་ཡིན་ལ་རྟག་དངོས་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལྔ་ལྡན་ནོ། །བེམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་ཁུངས་གཙོ་བོ་རྟག་གཅིག་བེམ་པོ་ཟ་པོ་མིན་ལ་བྱེད་པོ་ཡིན་པའོ། །དེའི་ངོ་བོ་རྡུལ་མུན་སྙིང་སྟོབས་གསུམ་ཆ་མཉམ་ པས་རྟོགས་དཀའ་བ་སྟེ། རྡུལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལམ་གདུང་བ། སྙིང་སྟོབས་བདེ་བ། མུན་པ་བཏང་སྙོམས་ཏེ་ཡོན་ཏན་གསུམ་མོ། །དེ་གསུམ་ཤས་ཆེ་ཆུང་མེད་པས་གང་གི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བ་རྒྱུ་གཙོ་བོ་སྟེ་བུམ་པ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་འཇིམ་པ་ལྟ་བུ། དེ་ལས་རྣམ་འགྱུར་ཉེར་གསུ
Chinese
心想没有那些，现在这些又算什么呢。唉，愚笨之人如果认为现在没有显现的一切都不存在，那么明天和后天的时间也不存在了，所以食物等储备也不应该准备了。另一个世界存在，虽然没有亲眼见到，但也没有见到不存在，那么凭什么说不存在呢？自己不认为现量是可靠的，却执着于错误的宗派比量，这种既可怜又令人惊奇的丑态，真是令人感叹啊！考虑到这样的观点，那些认为地等究竟存在的人，认为四大聚集，五境和五根都存在，那么按照他们的观点，聚集是指众多非聚集的事物集合在一起，因此，执着于聚集的意识也会变成多个，不可能与一个真实的事物相符。如是说。第三，对于数论派的观点，论证意识不可能真实唯一，分为驳斥和驳斥辩解两种。第一，颂曰：勇气等我之语等，于方亦显一义者，识非理智之体性，三者自性境显故。如是说。这是指名为仙人迦毗罗的人，通过苦行获得了功德，在国王统治国家时出现在雪山（指喜马拉雅山脉）中。他根据自己的禅定体验，创作了《自在黑天六十经》、《五十性经》等，并将三量和七释等作为教义的衡量标准，被称为迦毗罗派或数论派。他们认为一切所知都是二十五谛，即分为物质和意识两种。其中，我（梵文：ātman，藏文：བདག་），即觉悟之士，是意识，具有常、实等五种特性。一切物质的本源是主物，是常、一、物质，不是受用者而是作者。它的本体是微尘、黑暗、勇气三者等分，难以理解。微尘是痛苦或悲伤，勇气是快乐，黑暗是舍弃，即三种 गुण（梵文：guṇa，藏文：ཡོན་ཏན།，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण）。这三者没有大小之分，不偏向任何一方，是主要的原因，就像瓶子等的材料是泥土一样。由此产生二十三种变化。
English
Thinking that without those, what are these now? Alas, if foolish people think that everything that is not manifest now does not exist, then there will be no tomorrow or the day after tomorrow, so it is not appropriate to prepare food and other reserves. The other world exists, although it has not been seen directly, but it has not been seen that it does not exist, so how can it be said that it does not exist? While not considering direct perception as reliable, clinging to the wrong inference of tenets, this pitiful and amazing ugliness is truly lamentable! Considering such views, those who believe that earth and other things that truly exist, believe that the four great elements gather, and the five objects and five senses all exist, then according to their view, gathering means that many non-gathered things are gathered together, therefore, the consciousness that clings to gathering will also become multiple, and it is impossible to be consistent with one real thing. So it is said. Third, regarding the view of the Samkhya school, arguing that consciousness cannot be truly unique, it is divided into refutation and refutation of defense. First, the verse says: Courage and other words like "I", also appear as one meaning in the direction, consciousness is not the nature of reason, because the three natures manifest the object. So it is said. This refers to the person named Sage Kapila, who obtained merit through asceticism, and appeared in the snowy mountains (referring to the Himalayas) during the reign of King Yulkhor Kyong. Based on his own meditation experience, he created the "Ishvara Krishna Sixty Sutras", "Fifty Characteristics Sutras", etc., and used the three proofs and seven commentaries as the measure of doctrine, and was called the Kapila school or the Samkhya school. They believe that all knowable things are twenty-five tattvas, which are divided into matter and consciousness. Among them, the self (Sanskrit: ātman, Tibetan: བདག་), that is, the enlightened person, is consciousness, and has five characteristics such as permanence and reality. The origin of all matter is the principal matter, which is permanent, one, material, not the enjoyer but the creator. Its essence is that dust, darkness, and courage are equally divided, making it difficult to understand. Dust is suffering or sorrow, courage is happiness, and darkness is abandonment, which are the three gunas (Sanskrit: guṇa, Tibetan: ཡོན་ཏན།, Sanskrit Romanization: guṇa, Chinese literal meaning: गुण). These three are not large or small, and do not lean to any side, and are the main cause, just like the material of pots and other things is clay. From this, twenty-three kinds of changes arise.