Tibetan
། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་སོགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མཐའ་དག་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཡུལ་གཅིག་པུ་ཆ་མེད་དུ་བདེན་ཕན་ཆད་དེ་ལ་དམིགས་པའི་བློ་ཡང་གཅིག་པུ་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་དུ་མ་མི་སྲིད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལའང་འདི་སྙམ་དུ་ཤེས་ངོ་ལ་སྣང་བའི་ཡུལ་ཐ་དད་ཡིན་ཡང་དོན་གྱི་ཡུལ་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤིན་ཏུ་བླུན་པ་དག་ཞེན་ན་དེའང་མི་རུང་སྟེ། བྱེ་སྨྲའི་ལུགས་ལ་ཡུལ་རྣམ་མེད་དུ་འདོད་པས་གྲུབ་མཐའ་དང་འགལ་ལ། གཞན་རྟག་སྨྲ་བས་དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཕྱི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་གཅིག་ཡིན་པས་སྣང་ངོའི་ཡུལ་ལའང་མི་འདྲ་བ་ག་ལ་འོང་སྟེ་འོང་མི་རིགས་སོ། །ཡང་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ། གང་ཟག་དུ་མའི་བློས་ཡུལ་བུམ་པ་གཅིག་ལ་དམིགས་པ་ལྟར་བློ་ཐ་དད་ཀྱང་ཡུལ་གཅིག་ཡིན་པ་ཅི་འགལ་སྙམ་ན། བུམ་པ་གཅིག་ཅེས་པ་ནི་ལྟོ་ལྡིར་བའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ལ་བུམ་མིན་གཞན་རྣམ་པར་བཅད་པའི་བློས་བུམ་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་བཏགས་ཏེ། རང་མཚན་གྱི་ཆོས་རྡུལ་དུ་མ་འདུས་པ་ལ་གཅིག་ཅེས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དེ་གཅིག་བདེན་མ་ཡིན་ལ། གཅིག་བདེན་ཡིན་ན་གང་ཟག་དུ་མའི་བློ་ཐ་དད་ཀྱིས་དམིགས་མི་རུང་བར་རིགས་པ་འདིས་གནོད་པ་ཡིན་པས་དེ་དཔེར་མི་རུང་ངོ་། །མདོར་ན་འདུས་བྱས་གཅིག་ལ་ཡུལ་དུས་ཐ་དད་པའི་བློས་དམིགས་པར་སྣང་བ་ནི་རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པའི་ཆ་དུ་མ་འདུས་པ་ལ་གཅིག་ ཅེས་ཞེན་ནས་དེ་ལ་དམིགས་པར་རློམ་པ་ཡིན་ལ། འདུས་མ་བྱས་གཅིག་ལ་བློ་དུ་མས་དམིགས་པར་སེམས་པ་ནི། དགག་བྱ་བཅད་པའི་དངོས་མེད་ཀྱི་ཆ་ལ་དེར་ཞེན་པ་ཙམ་ལས་ཡུལ་གཞན་མེད་ཀྱང་། དངོས་པོ་ཡོད་པ་བཅད་པའི་གཞན་སེལ་གྱི་བློས་འདུས་མ་བྱས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་དེ་ལ་ཡུལ་དུ་ཞེན་ནས་ནམ་དེའི་ཐ་སྙད་དྲན་པ་ན་བློའི་ཡུལ་རྣམས་འདྲ་བ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་ལ་གཅིག་ཏུ་བདེན་པར་ཞེན་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པ་འདིས་ཆོས་ཉིད་རྟག་པ་བདེན་གྲུབ་དྲི་མ་རིམ་གྱིས་སྦྱོང་ཞིང་ཤེས་པ་སྔ་ཕྱིའི་ཡུལ་དུ་འདོད་པ་ལ་གནོད་པ་འདི་བས་ཐུ་བ་གཞན་མི་འདུག་ཅེས་མཁས་པ་རྣམས་གསུངས་པ་ལྟར། ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་རུང་སྟེ་རྟག་བདེན་དེ་ལས་མཁན་ཆེན་གྱི་རིགས་པ་འདི་ཆེས་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གོ། དེའང་ངོ་བོ་སྟོང་པའི་གནད་ཀྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཤེས་བྱའི་ཁོངས་ན་དེ་བས་མཆོག་གཞན་མེད་པ་མི་བསླུ་བའི་དམ་པ་དང་། དུས་ཚད་མེད་དང་ཕྱོགས་ཚད་མེད་དུ་འཇུག་པ་སོགས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རིགས་པས་གནོད་མེད་དུ་འཇོག་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གཞུང་འདིར་དུས་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་པ་སྔ་ཕྱི་རིམ་ཅན་གྱི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་ན་གཅིག་བདེན་མི་འགྲུབ་པ་ཙམ་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་བདེན་གྲུབ་བཀག་ཀྱང་། དོན་དུ་ཕྱོགས་དུས་ཐ་དད་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་པ་མཐའ་དག་གི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་མི་འགྱུར་ལ་དཔྱད་ནས་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་སམ། གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་མིན་པར་སྨྲ་ཡང་རུང་སྟེ་དོན་དུ་ཤེས་བྱ་བདེན་གྲུབ་ཞིག་ཡིན་ཚད་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དུས་གང་ན་གཅིག་ཅེས་གང་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གཅིག་བདེན་ནི་མི་སྲིད་ལ། ཆོས་དུ་མ་ལ་གཅིག་ཅེས་བཏགས་པ་ ཙམ་དུ་ཟད་དེ། ཤེས་བྱ་མིན་པ་བཅད་ནས་ཤེས་བྱ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བཞག་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་བཅད་པའི་དངོས་མེད། དངོས་མེད་བཅད་པའི་དངོས་པོ་སོགས་མདོར་ན་རང་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་བཅད་པའི་སྒྲ་དང་། རྟོག་པས་གཅིག་ཅེས་བཞག་མོད་ཀྱི། སོ་སོའི་གཅིག་ལའང་ནང་གསེས་མང་པོ་དབྱེ་བ་ཡོད་ཅིང་དབྱེ་བ་རེ་རེ་ལ་གཅིག་ཅེས་བཏགས་པའང་། མཐར་བེམ་ཤེས་རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཀྱི་བར་དུ་དུ་མར་དབྱེར་ཡོད་ཀྱི་གཅིག་པུ་ཞིག་མི་རྙེད་ལ། ཆ་མེད་གཉིས་པོའང་ཇི་སྲིད་དམིགས་པ་དང་མ་བྲལ་གྱི་བར་དུ་གཅིག་པུར་བདེན་པ་མི་འགྲུབ་པ་དེས་ན་གཅིག་ཅེས་གང་བཞག་པ་ཀུན་ལ་དཔྱད་ན་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་གཅིག་པུར་བདེན་པ་ཞིག་མི་འགྲུབ་བོ། །དེས་ན་ཤེས་པ་སྔ་མའི་ཡུལ་ཡང་འདི། ཕྱི་མའི་ཡུལ་ཡང་འདི་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་དུ་མ་ལ་གཅིག་ཏུ་བཏགས་པར་ཟད་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་མཐོང་བ་འདི་ངས་མཐོང་བའང་འདི་ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་དུས་གཅིག་ཏུ་ཕྱོགས་ཐ་དད་ཀྱི་ཤེས་པའི་ཡུལ་གཅིག་པུར་གཟུང་བ་ནི། ཡུལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གདགས་གཞིའི་ཆོས་དུ་མ་ལ་གཅིག་ཏུ་བཏགས་པར་ཟད་ཀྱི། མདོར་ན་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་ཤེས་པའི་ཡུལ་གང་ཡིན་ཀྱང་གཅིག་བདེན་ནི་མི་སྲིད་དོ། །འོ་ན་དངོས་མེད་ལ་ཆ་དབྱེ་རྒྱུ་མེད་དོ་སྙམ་ན། སྤྱིར་དངོས་མེད་ལ་བུམ་མེད་གཏན་མེད་སོགས་དབྱེར་ཡོད་ལ། བྱེ་བྲག་བུམ་མེད་ལྟ་བུ་ལའང་གསེར་བུམ་མེད་པ་སོགས་དངོས་པོ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་གྲངས་བཞིན་ལྡན་ལ། རང་རང་གི་དགག་བྱ་དེ་བཅད་ཙམ་གྱི་ཆ་ཞིག་ལ་བློས་དེ་ལྟར་བཟུང་བ་ཙམ་ཡིན་པས། བློ་ངོ་ན་སྣང་བའི་ཡུལ་ལྟ་བུ་དེ་ལས་ཕྱི་རོལ་ན་རང་དབང་གིས་གནས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ ཀྱི་ཆོས་གང་དག་ཤེས་པ་ཐ་དད་པས་ཡུལ་དུ་གྱུར་ཕན་ཆད་ཡུལ་དེ་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་པའམ། གཅིག་པུའི་བདག་ཉིད་དུ་བདེན་པ་མེད་པ
Chinese
因此，所有主客体等的分别都将瓦解。因此，必须了解，一旦某个事物本身是无分真实存在的，那么缘于它的心识也只能是唯一的，不可能有多个。对此，如果极其愚蠢的人认为，虽然显现上所知的对境是不同的，但实际上对境是相同的，这也是不行的。因为在有部宗看来，对境是无分的，这与他们的宗义相违背。其他常论者那样承认也可以，因为外境的形相创造者是唯一的，那么显现的对境怎么会有不同呢？不可能不同。还有，这些人认为，就像许多人的心识缘于同一个瓶子一样，心识不同，对境相同，这有什么矛盾呢？所谓一个瓶子，是指在显现为鼓胀的形状上，以区分非瓶子的心识而称之为瓶子。只是将许多自相的法粒子聚集在一起称之为“一”而已，那不是真实的一。如果是一真实，那么许多不同的心识就不可能缘于它，因为这个道理会妨碍它，所以不能以此为例。总之，对于一个有为法，显现为被不同时空的意识所缘，那是因为执着于聚集在一起的微尘和刹那等多个部分为“一”，并自认为缘于它。而认为多个心识缘于一个无为法，那只是执着于断除所破的无实有部分，除此之外没有其他对境。虽然没有事物存在，但以断除实有的他空之识，将无为法等立为名称，当忆念起那个名称时，心识的对境似乎相同，而执着于它是真实存在的。正如智者们所说，这个道理对于认为法性是常恒、真实成立、逐渐净除垢染，并将先后知识作为对境的观点，没有比这更严重的损害了。即使是法性，也比常真更甚，大堪布的这个道理非常有力。凭借本体空性的要点，善逝的色身和智慧等法在所知范畴内，是无与伦比、不可欺骗的殊胜者，并且能进入无时无方等，如前所述的所有功德都不会被理智所
English
Therefore, all distinctions of subject and object, etc., will collapse. Therefore, it must be understood that once something is truly existent in itself without parts, then the mind that focuses on it can only be unique, and it is impossible to have multiple minds. Regarding this, if extremely foolish people think that although the objects that appear to be known are different, the actual object is the same, that is also not acceptable. Because in the Vaibhashika school, objects are considered indivisible, which contradicts their tenets. Other eternalists may accept it that way, but since the creator of the appearance of external objects is unique, how can the appearing objects be different? It is impossible for them to be different. Furthermore, these people think, just as many minds focus on the same pot, what contradiction is there in having different minds but the same object? The so-called one pot refers to the appearance of a bulging shape, which is called a pot by the mind that distinguishes it from non-pots. It is merely the aggregation of many particles of self-characteristics that is called "one," but that is not a true one. If it were a true one, then many different minds could not focus on it, because this reasoning would hinder it, so it cannot be used as an example. In short, the appearance of focusing on one conditioned phenomenon with minds of different times and spaces is due to clinging to the aggregation of dust particles and moments, etc., as "one," and presuming to focus on it. And thinking that multiple minds focus on one unconditioned phenomenon is merely clinging to the part of non-existence that is cut off from the object to be negated, and there is no other object besides that. Although there is no existing thing, the other-emptiness consciousness that cuts off the existent thing establishes names such as unconditioned phenomena, and when that name is remembered, the objects of the mind seem to be the same, and one clings to it as truly existent. As the wise say, this reasoning is the most severe harm to the view that the nature of reality is constant, truly established, gradually purifies defilements, and takes prior and subsequent knowledge as objects. Even if it is the nature of reality, it is even more so than the constant truth, and this reasoning of the great abbot is very powerful. By means of the essential point of emptiness of essence, the body and wisdom of the Sugata, etc., are unsurpassed and infallible superiors within the category of knowable objects, and all the qualities mentioned above, such as entering into limitless time and direction, are not harmed by reason.
Chinese
是为了能够安立的缘故。对此，此论中，如果时处相关的先后次第的知识成为对境，仅仅因为一个真实不成立，即使遮止了无为法真实成立，但实际上，应考察是否成为依赖方时不同的所有知识的对境，来抉择有为法无为法，或者，即使说不是那二者，实际上也是在遮止一切所知真实成立。对此，无论在哪个方时，凡是存在“一”的事物，都不可能有“一”真实，只不过是在众多法上假立为“一”而已。如同截断非所知而安立为“所知”一样，同样，截断实物的非实物，截断非实物的实物等等，总之，对于截断非自体的声音，以及由分别念安立为“一”，但是，各自的“一”中也有很多内部分类，并且对于每一个分类也假立为“一”。最终，在色法和识法的微尘以及刹那无分之间，也存在众多的区分，无法找到唯一的一个。即使是两个无分，只要没有脱离对境，也无法成立唯一真实，因此，对于所安立的一切“一”进行考察，除了名言假立之外，无法成立唯一真实。因此，如同“前一刹那的知识的对境也是它，后一刹那的对境也是它”一样，只不过是在众多刹那法上假立为“一”而已。如同“你所见到的这个，我所见到的也是这个”一样，在同一时间将不同方位的知识的对境执著为唯一，只不过是在那个对境的假立基础的众多法上假立为“一”而已。总之，无论方时的知识的对境是什么，都不可能有“一”真实。那么，是否认为非实物没有可分割的部分呢？一般来说，非实物有瓶无、永无等区分。特别是对于瓶无来说，也具有如金瓶无等如同实物数量一样的多。仅仅是以心识执著于截断各自所破的某个部分，因此，如同在心识面前显现的对境一样，在它的外面丝毫也不存在自主存在的事物。因此，无论实物和非实物 的哪些法成为不同知识的对境，那个对境都不可能成立为真实，或者不可能成立为唯一的自性。
English
It is because it can be established. In this treatise, if the knowledge related to time, the sequential earlier and later, becomes an object, even if the unconditioned truth is refuted merely because one truth is not established, in reality, one should examine whether or not it becomes the object of all knowledge that depends on different directions and times, and then decide whether it is conditioned or unconditioned. Or, even if one says it is not those two, in reality, one is refuting everything that is knowable and truly established. In that case, in any direction or time, it is impossible for everything that exists as "one" to have one truth. It is merely a designation of "one" on many dharmas. Just as one cuts off what is not knowable and establishes it as "knowable," similarly, the non-existent that cuts off the existent, the existent that cuts off the non-existent, and so on. In short, it is a sound that cuts off what is not oneself, and although it is established as "one" by conceptual thought, each "one" has many internal divisions, and each division is also designated as "one." Ultimately, between the particles of matter and consciousness and the indivisible moments, there are many distinctions, and one cannot find a single one. Even the two indivisible parts, as long as they are not separated from the object of focus, cannot be established as solely true. Therefore, when examining everything that is established as "one," apart from nominal designation, one cannot establish a single truth. Therefore, just as saying, "The object of the previous knowledge is also this, and the object of the later knowledge is also this," it is merely a designation of "one" on many momentary dharmas. Just as saying, "This that you see, I also see this," grasping the object of knowledge of different directions as one at the same time is merely a designation of "one" on the many dharmas that are the basis of designation of that object. In short, whatever is the object of knowledge of direction and time, there cannot be one truth. Then, do you think that non-things have no parts to divide? In general, non-things have distinctions such as the absence of a pot and the absolute absence. In particular, even for the absence of a pot, there are as many as the number of things, such as the absence of a golden pot. It is merely that the mind grasps a part that is merely cutting off its respective object of negation. Therefore, just like the object that appears in the mind, there is not even a little that exists independently outside of it. Therefore, whatever dharmas of things and non-things become objects of different knowledge, that object cannot be established as true, or cannot be established as the nature of one.