Tibetan
རྟོགས་པ་ཡོད་ཅེས་གསུངས་པའང་ཡོད་མོད། དེའི་སྐབས་དོན་ནི་རྟག་གཅིག་རང་དབང་བའི་བདག་གིས་ཕུང་པོ་སྟོང་པ་ལྟ་བུར་མ་ཟད་ཀྱི་ཉན་རང་གིས་ཀྱང་རྟེན་ནས་འབྱུང་བར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་བདག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་སེམས་པའི་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་ཆོད་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ལམ། བདག་མེད་ཕྲ་མོ་རྟོགས་པ་པོས་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་སྤྲོས་བྲལ་མིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན། བདག་མེད་འདི་ནི་འགྲོ་བ་ཀུན་དགྲོལ་ཕྱིར། ཞེས་པའི་ཐད་ཀྱི་འཇུག་པ་རང་འགྲེལ་དུ་ཉན་རང་ལ་ཆོས་བདག་མེད་སྒོམ་པ་རྫོགས་པ་མེད་ཚུལ་བཤད་པ་སོགས་ཀྱིས་ཤེས་ནུས་པར། རྒྱན་འགྲེལ་སོགས་སུ་བཤད་པས་འདིར་སླར་ཡང་མི་བསྐྱར་རོ། །མདོར་ན་ལུང་གང་ལ་རིགས་པའི་གནོད་པ་ཡོད་ན་རྒྱལ་བའི་གསུངས་ཡང་དྲང་དོན་དུ་འགྲེལ་བ་དམ་པ་སྤྱི་ཡི་ལུགས་ཡིན་ན། རིགས་པས་གནོད་པ་ཡོད་པ་ཉན་རང་ལ་ཆོས་བདག་མེད་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལྟ་བུ་ནི་ནན་གྱིས་བསྒྲུབ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། གལ་ཏེ་ཟླ་བས་གསུངས་པས་སོ་ཞེ་ན་ཟླ་བའི་གསུངས་ནི་མ་འཁྱོགས་པར་བཤད་ན་གོང་དུ་མདོ་ཙམ་བསྟན་པ་བཞིན་ཆོས་བདག་མེད་རྫོགས་པའི་དོན་མིན་པར་གྲུབ་ལ། དེ་ལྟར་གྲུབ་ཀྱང་གཞན་དུ་ཁས་བླངས་ཟིན་པས་ན་མི་འདོར་རོ་ཟེར་ན་ཅི་དགྱེས་མཛོད་ཅིག །བདག་ཅག་རྣམས་ནི་རིགས་པས་ཀྱང་མི་གནོད་ལ་ལུང་སྤྱི་ལའང་གྲགས་ཤིང་། ཁྱད་པར་རྒྱལ་ཚབ་ས་བཅུའི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ བཀྲལ་བའི་ལུགས་འདིའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་དེས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དགོངས་པ་ཕྱེས་པ་ལས་ལྷག་པར་གཞན་ཡོད་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་སྨྲ་བར་དཀའོ། །ཁོ་ན་རེ། རྒྱལ་ཚབ་ཀྱིས་ཀྱང་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དུ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པས་ཉན་རང་གིས་ཀྱང་ཡུལ་ཆོས་དབྱིངས་ལ་དམིགས་པར་གསུངས་པས་ཉན་རང་ལ་ཆོས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་ཡང་བསྟན་ཟེར་བ་ནི་དེ་ལྟ་མིན་ཏེ། ཆོས་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཀྱང་། དེ་ལ་ཇི་བཞིན་དམིགས་ནུས་མི་ནུས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་དེ་ཡི་དབྱེ་བ་བརྗོད་ཅེས་པ་ཡིན་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་ཁྱད་མེད་པར་རྟོགས་ཞེས་པ་ག་ལ་ཡིན། ཡིན་ན་ཐེག་གསུམ་གྱི་རྟོགས་རིགས་མཐོ་དམན་བཤད་པ་དང་རང་ཚིག་དངོས་སུ་འགལ་ལོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རྣམ་འགྲེལ་ན་ཕྱི་དོན་ཡོད་མེད་གཉིས་བཤད་པ་བཞིན་ཏུ་མི་སྐྱོན་ཟེར་བ་ཡང་མ་བརྟགས་པ་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ན་མ་བརྟགས་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པའི་ཚད་འབྲས། ཅུང་ཟད་བརྟགས་པ་མདོ་སྡེ་པ་དང་མཐུན་པའི་ཚད་འབྲས། ཤིན་ཏུ་བརྟགས་པ་སེམས་ཙམ་པ་དང་མཐུན
Chinese
也有人说他们有证悟。但那时的意义是，不仅像常一自在的我所执著的空性蕴，而且声闻缘觉也通过了知缘起，断除了所有认为我自性存在的戏论，是离戏论，或者说是证悟了微细人无我。这不是指非名相的离戏论。理由是，《入行论自释》中说，声闻缘觉没有圆满修习法无我，这可以从“此无我性为解脱一切有情故”一句中得知。因为《现观庄严论》的注释等中已经说过，所以这里不再重复。总之，如果任何教证有理证的妨害，那么将佛陀的教言解释为不了义是所有圣者的共同法则。像声闻缘觉圆满证悟法无我这样有理证妨害的情况，又何必强行成立呢？如果说这是月称论师所说，那么如果正确解释月称论师的教言，就会像上面稍微提到的一样，证明这不是法无我圆满的意义。即使这样成立了，如果说因为已经在其他地方承诺了，所以不能放弃，那就请随意吧！我们这些人既没有被理证妨害，也为所有教证所称道，特别是追随了摄政王（རྒྱལ་ཚབ།）十大菩萨解释的宗派，你们也很难说有比这更殊胜的解释了《般若经》的意趣。有人说：摄政王也在《现观庄严论》中说：“法界无差别故。”因此，声闻缘觉也观照境法界，这也表明声闻缘觉证悟了法无我。但事实并非如此。虽然法界无差别，但这是指能否如实观照它的有境证悟的差别，而不是指证悟法界无差别。如果是这样，那就与解释三乘证悟高低的说法以及他自己的话语直接相违了。即使如此，如果说就像《释量论》中说外境存在与否两种情况一样，也没有过失，这也是没有经过考察的说法。因为《释量论》中说，未经考察符合世俗的量果，稍微考察符合经部的量果，彻底考察符合唯识的量果。
English
It is also said that they have realization. But the meaning at that time is that not only the emptiness aggregates clung to by the permanent, singular, and independent self, but also the Hearers and Solitary Realizers, through knowing dependent origination, cut off all the elaborations of thinking that the self exists inherently, which is freedom from elaboration, or it means those who realize subtle selflessness. This does not refer to freedom from elaboration that is not a category. The reason is that in the self-commentary of the Engaging in the Bodhisattva Deeds, it is said that Hearers and Solitary Realizers do not have complete meditation on the selflessness of phenomena, which can be known from the sentence, "This selflessness is for the sake of liberating all sentient beings." Because it has been said in the commentaries on the Ornament for Clear Realization, etc., it will not be repeated here again. In short, if any scripture has the harm of reason, then interpreting the words of the Victorious One as provisional is the common law of all holy beings. In a situation where there is harm from reason, such as Hearers and Solitary Realizers completely realizing the selflessness of phenomena, what is the point of forcefully establishing it? If you say that it was said by Chandrakirti, then if Chandrakirti's words are explained correctly, it will prove that it is not the meaning of complete selflessness of phenomena, as mentioned slightly above. Even if it is established in this way, if you say that because it has already been promised elsewhere, it cannot be abandoned, then please do as you please! We are not harmed by reason, and we are praised by all scriptures, especially following the sect explained by the Regent, the great bodhisattva of the ten bhumis, it is difficult for you to say that there is anything more superior than this explanation of the intent of the Perfection of Wisdom. Someone says: The Regent also said in the Ornament for Clear Realization: "Because the realm of phenomena is without difference." Therefore, it is said that Hearers and Solitary Realizers also contemplate the realm of phenomena, which also shows that Hearers and Solitary Realizers realize the selflessness of phenomena. But this is not the case. Although the realm of phenomena is without difference, this refers to the difference in the cognition of the object, whether or not one can contemplate it as it is, not that one realizes the realm of phenomena without difference. If this were the case, it would directly contradict the explanation of the high and low realizations of the three vehicles and his own words. Even so, if you say that it is not a fault, just as the Treatise on Valid Cognition explains the existence or non-existence of external objects, this is also an unexamined statement. Because the Treatise on Valid Cognition says that the valid result that is unexamined conforms to the world, the valid result that is slightly examined conforms to the Sutra School, and the valid result that is thoroughly examined conforms to the Mind-Only School.
Tibetan
་པའི་ཚད་འབྲས་གསུམ་རིམ་གྱིས་བཤད་ནས། དེ་དག་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕགས་ལ། རང་ལུགས་ནི་ཕྱི་དོན་མེད་པ་ལ་བཟུང་བར་མཛད་པས་དེ་དག་མི་འགལ་ལ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ན་ལུགས་གཉིས་པོ་དེ་དག་མི་འགལ་བར་སྒྲུབ་མི་ཤེས་པས་གཅིག་དྲང་དོན་བྱེད་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་རྒྱན་གྱི་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་ཀུན་ན་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་རིག་ལ་བཟང་ངན་ཡོད་པར་ ཡང་ཡང་གསུངས་ནས། ཡང་ཚིག་གཅིག་གིས་གང་གསུངས་ཚད་འབྲས་བུ་མེད་པར་གཏོང་བ་དེ་འདྲ་བ་སྟོན་ནས་ཀྱི་འགལ་བ་མིན་ན་རང་ཚིག་འགལ་བ་བཙལ་ཀྱང་མི་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་འདྲའི་འགལ་འདུ་དངོས་སུ་གསུངས་བཞིན་དེས་དྲང་བར་བྱ་བ་དེ་སུ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། དེང་སང་གི་གང་བྱུང་བབ་བབ་སྨྲ་བ་ཁྱོད་ལྟ་བུ་འདྲ་མ་གཏོགས། གཞན་རྟོག་ལྡན་སུ་ཞིག་ཚིག་དེས་དྲང་ནུས་ཏེ། དཔེར་ན་མི་ཞིག་གིས་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་མང་པོར་བརྗོད་བརྗོད་ནས། དེ་མ་ཐག་ཏུ་བརྒྱ་བྱིན་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ན། ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་བརྒྱ་བྱིན་ལ་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་ལྟ་བ་སུ་ཞིག་ཡོད། དེ་དང་འདྲ་བར་ས་བཅུའི་སེམས་དཔའི་གསུང་ཡང་འཁྱོགས་པོར་བཤད་ནས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ལ་འགལ་བའི་ཁུར་འགེལ་བ་ཀྱེ་མ་སྙམ་མོ། །རྒྱུད་བླའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ལྔ་གསུངས་པའང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ་སྟོན་བྱེད་ཡིན་ཟེར་བའང་ཚུལ་དེ་དང་འདྲའོ། །གཞན་སྤྱོད་འཇུག་སོགས་ཀྱི་ལུང་དྲངས་པའི་དོན་ནི་གཞན་དུ་བཤད་ཟིན་པས་འདིར་མི་སྤྲོའོ། །ཡང་ཁོ་ན་རེ། རྒྱུད་བླ་ཐལ་འགྱུར་བའི་གཞུང་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ། རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་དེ། །དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས་ཉན་རང་གིས་ཀྱང་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དད་པས་རྟོགས་བྱར་གསུངས་ལ། དད་པའི་སྒོ་ནས་རྟོག་རྟོགས་ནས་རྟོགས་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་འབར་བ། །མིག་མེད་པས་ནི་མཐོང་བ་མེད།། ཅེས་པས་སོ་སྐྱེ་ཉན་རང་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་བྱང་སེམས་བཞིས་མི་རྟོགས་པར་གསུངས་པ་ནི། མངོན་སུམ་མི་རྟོགས་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ཞེས་ཟེར། རྒྱུད་བླ་མ་དབུ་མའི་དགོངས་དོན་སྟོན་པའི་གཞུང་ཡིན་པ་བདེན་ཏེ། མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་སོགས་མཁས་པ་ཀུན་ལ་གྲགས་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་ནི་མ་རྟོགས་ལ། དད་པས་ཡོད་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་རྟོག་པ་ཙམ་གྱིས་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་རེད་འགྲོ་ན། གཞན་སྟོང་གི་ཕྱོགས་འཛིན་པ་རྣམས་ཆེས་ཐལ་འགྱུར་བར་གྲུབ་ལ། དེ་ལ་སྨོད་པ་རྣམས་ནི་ཐལ་འགྱུར་བའི་གྲལ
Chinese
的量、果三种次第解说后，那些越来越殊胜，自己的宗派是执着于没有外境，所以那些不相违背啊。在《现观庄严论》中，这两种观点无法证明不相违背，所以必须将其中一个作为不了义。如果那样，那么《庄严论》的始、中、末一切处都多次说到三乘的证悟有优劣。 又用一句话将所说的一切都变成没有结果，如果显示出那样，如果不违背，那么寻找自己的语词的矛盾也找不到啊。明明实际宣说了那样的矛盾，谁会用它来引导呢？除了像现在那些随口乱说的人之外，其他有见识的人谁能用那句话来引导呢？例如，如果一个人多次赞叹帝释的众多功德，然后立刻说帝释不存在，那么谁会认为刚才所说的帝释具有功德呢？同样，将十地菩萨的言教也歪曲解释，将矛盾的重担强加于大士身上，真是可悲啊！说《宝性论》宣说如来藏的五个必要也是将如来藏作为不了义来显示的说法，也和那个道理一样啊！其他引用《入行论》等的意义已经在其他地方解释过了，所以这里不广说了。又有人说，作为《宝性论》是应成派论典的论证，说：‘自生者们的胜义谛，唯有依靠信心才能证悟。’这样说，声闻缘觉也说要依靠信心才能证悟如来藏，因为要通过信心的途径去思维，思维后才能证悟。并且，‘太阳的光辉，没有眼睛的人是看不到的。’ 这样说，凡夫、声闻、缘觉，以及新进入大乘的菩萨都无法证悟，这是指不能现量证悟的意思。说《宝性论》是阐释中观宗义的论典是真实的，最终归于一乘等，这在所有智者中都广为人知，但却不能现量证悟。仅仅凭借相信存在的信解，就能成为中观应成派吗？那么，执着于他空的一方就成了最应成派了，而诽谤他们的人就是应成派之列了。
English
After explaining the three stages of measure and result in order, those become more and more superior, and one's own system is to hold onto the absence of external objects, so those are not contradictory. In the Ornament of Clear Realization, these two systems cannot be proven to be non-contradictory, so one must be taken as provisional. If so, then in the beginning, middle, and end of the Ornament, it is repeatedly said that the realization of the three vehicles has good and bad qualities. Also, with one word, everything that is said becomes without result, and if that is shown, if it is not contradictory, then even searching for contradictions in one's own words will not be found. Since such contradictions are actually spoken, who would use it to guide? Except for those who speak carelessly like you nowadays, who else with understanding can use that word to guide? For example, if a person repeatedly praises the many qualities of Indra, and then immediately says that Indra does not exist, then who would consider the Indra just mentioned to have qualities? Similarly, distorting the teachings of the ten-ground bodhisattvas and imposing the burden of contradiction on the great beings is truly lamentable! Saying that the five necessities of teaching the Tathagatagarbha in the Uttaratantra are also to show the Tathagatagarbha as provisional is the same as that reasoning! The meaning of quoting the Pramāṇasamuccaya and other texts has already been explained elsewhere, so I will not elaborate here. Furthermore, someone says that as proof that the Uttaratantra is a Prasangika text, it says, 'The ultimate truth of the self-born ones is to be realized only through faith.' Thus, the Shravakas and Pratyekabuddhas also say that the Tathagatagarbha is to be realized through faith, because it is necessary to contemplate through the path of faith, and only after contemplation can one realize it. And, 'The blazing orb of the sun cannot be seen by those without eyes.' Thus, it is said that ordinary beings, Shravakas, Pratyekabuddhas, and bodhisattvas who have newly entered the Mahayana cannot realize it, which means that they cannot realize it directly. It is true that the Uttaratantra is a text that explains the meaning of the Madhyamaka, and that it ultimately establishes the One Vehicle, etc., which is well known to all scholars, but it cannot be realized directly. If merely believing in existence with faith makes one a Madhyamaka Prasangika, then those who adhere to other-emptiness become the most Prasangika, and those who slander them are among the Prasangikas.