Tibetan
ས་པ་སྤངས་པ་རྣམས་ལ་མེད། དེ་བཞིན་དུ་འགོག་པའི་སྙོ༷མས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཡང་མེད། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་བདག་མེད་པ་སྒོམ་པ་ནའང་མེད། འདི་ནི་གྱུར་པ་གཉིས་པའོ། །གྱུར་པ་གསུམ་པ་ཡུལ་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་ཆོས་ཏེ་རྣམ་པ་དྲུག་པོ་ལ། དམིགས་པའམ་འཛིན་ཅིང་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་མིག་སོགས་ཀྱི་ཤེས་པ་དྲུག་པོ་དེ་དག་སྟེ། དེ་ལ་མ་ཆགས་པ་སོགས་དང་མཚུངས་ལྡན་དགེ་བ་དང་ཆགས་སོགས་དང་། མཚུངས་ལྡན་མི་དགེ་བ་དང་དགེ་མི་དགེའི་སེམས་བྱུང་དང་མཚུངས་ལྡན་མིན་པ་གཉི་ག་གང་ཡང་མིན་པའོ། །སེམས་བྱུང་གི་དབྱེ་བ་ལ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང་། ཉོན་ཡིད་དང་། འཇུག་ཤེས་རྣམས་བྱེ་བྲག་མེད་པར་ཀུན་ཀྱི་འཁོར་དུ་འགྲོ་བ་ལྔ་དང་བྱེ་བྲག་ཅན་མ་ངེས་པས་བྱེ་བྲག་ཏུ་ངེས་པའམ་ཡུལ་ངེས་ལྔ་སྟེ་དེ་དག་གི་ཡུལ་ནི་བྱེ་བྲག་ཅན་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་དགེ་བ་ཅན་བཅུ་གཅིག་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ཉི་ཤུ། གཞན་འགྱུར་བཞི་དང་བཅས་པའོ། །འདི་རྣམས་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་དང་ཅི་རིགས་པར་དེ་མཚུངས་ལྡན་དུ་འབྱུང་ངོ་། །དབྱེ་གཞི་དང་པོའི་གསུམ་འདུས་ཀྱི་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ལྔ་སྟེ་གོང་དུ་བཤད་པ་དང་། བསམ་པའི་དངོས་པོ་ལ་འདོད་པ་འདུན་པ་དེའི་དངོས་པོ་ལ་ངེས་པར་འཛིན་པ་མོས་པ་འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་མ་བརྗོད་པ་དྲན་པ་དང་བཅས་པ་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བློ་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་ ཤེས་རབ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན་གང་དུ་མོས་པ་དེར་གཞན་དག་གདོན་མི་ཟ་བར་མི་འབྱུང་བས་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་བྱེ་བྲག་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལྔའོ། །ལས་འབྲས་སོགས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དད་པ་དང་བདག་གམ་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཉེས་སྤྱོད་ལ་འཛེམ་པ་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང་། མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་ཏེ་མི་སྡང་བ་དང་གཏི་མུག་མེད་པ་གསུམ་དང་དགེ་ལ་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས། ལུས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་བ་དང་བླང་དོར་ལ་གཟོབ་པའི་བག་ཡོད་དང་བཅས་ཀྱི་སྒྲས་བཏང་སྙོམས་བསྟན་ཏེ། བཏང་སྙོམས་ནི་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དང་རྣལ་དུ་འཇུག་པ་དང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ་འདི་གསུམ་གྱིས་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཐོག་བར་ཐ་མའི་དུས་བསྟན་ཏེ། བྱིང་རྒོད་ཀྱིས་སེམས་མི་མཉམ་སྟེ། དེ་མེད་པས་ཐོག་མར་སེམས་མཉམ་པ་མེད་དོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འདུ་བྱེད་མེད་པར་འཇུག་པ་རྣལ་དུ་གནས་པ་དང
Chinese
在已断除色界贪欲者那里没有。同样，在灭尽定中也没有。在观修出世间道无我时也没有。这是第二种转变。第三种转变是，对于境，色、声、香、味、触、法这六种，凡是缘取或执持和分别的，即眼等六识，对于它们，无论是与无贪等相应的善，还是与贪等相应的恶，以及与善非善的心所相应的，或者与非相应行蕴不相应的，都不是。心所的分类有：阿赖耶识、染污意和现识，这五者无差别地作为一切的眷属而行，以及有差别的，不决定的，因此是决定的，或者说境是决定的五者，它们的境是有差别的，不是一切。心所中，有十一种是善的，同样，有六根本烦恼和二十随烦恼，以及四种不定法。这些与苦乐舍三种感受，随其应有而相应。第一种分类的，三和合的触等五种遍行，如前所述。对于所思之事物，有欲、希求，对于彼事物，有 निश्चित 执取，有胜解，有串习之事物，有不忘失的忆念等等。以及心一境性，三摩地，和智慧，能极为了别。这样一来，在胜解之处，其他必定不会不出现，因此对于一切都应如是了知，称为差别决定，即五种。对于业果等生起信赖是信，以及以我或法的力量，遮止恶行是知惭，以及以世间的力量而有羞耻。以及无贪等，即无嗔和无痴三种，以及对于善法欢喜的精进，身心堪能性的轻安，以及对于应取应舍谨慎的，以不放逸等之词，显示舍。舍是心平等性，以及如实安住和任运成就，这三者显示了舍的初中后时。掉举和沉没使心不平等，因为没有这些，所以最初没有心平等。在其后，无有造作而入定，是如实安住。
English
It is not present in those who have abandoned desire for the realm of form. Similarly, it is not present in the cessation attainment. It is also not present when meditating on the selflessness of the path that transcends the world. This is the second transformation. The third transformation is that for the objects, the six types of form, sound, smell, taste, touch, and phenomena, whatever is the object or the grasping and conceptualizing, that is, the six consciousnesses of the eye and so on, for them, whether it is good corresponding to non-attachment and so on, or evil corresponding to attachment and so on, and corresponding to the mind-born of good and non-good, or not corresponding to the non-associated compositional factors, it is none of these. The divisions of mental factors are: the alaya consciousness, the afflicted mind, and the manifest consciousnesses, these five that go as the retinue of all without distinction, and the differentiated, the undetermined, therefore the determined, or the five with determined objects, their objects are differentiated, not all. Among the mental factors, there are eleven that are good, similarly, there are six root afflictions and twenty secondary afflictions, as well as four variable ones. These arise correspondingly with the three feelings of pleasure, pain, and equanimity, as appropriate. The five omnipresent ones, such as contact of the three aggregates of the first division, as mentioned above. For the object of thought, there is desire, aspiration, for that object, there is निश्चित (藏文：ངེས་པར་འཛིན་པ་，梵文天城体：निश्चित，梵文罗马拟音：niścita，汉语字面意思：certain) grasping, there is conviction, there is the object of familiarity, there is unforgotten mindfulness and so on. And one-pointedness of mind, samadhi, and wisdom, which is able to thoroughly distinguish. In this way, in the place of conviction, others will certainly not fail to appear, therefore one should know this for all, called determined distinction, that is, the five. Believing in karma and its results is faith, and restraining from misdeeds by the power of self or dharma is conscientiousness, and having shame by the power of the world. And non-attachment and so on, that is, the three of non-hatred and non-ignorance, and diligence that rejoices in virtue, the pliancy of body and mind, and being cautious about what to adopt and abandon, with the term non-carelessness, equanimity is shown. Equanimity is the equality of mind, and abiding as it is, and spontaneous accomplishment, these three show the beginning, middle, and end times of equanimity. Agitation and dullness make the mind unequal, because without these, there is no equality of mind at first. After that, entering without effort is abiding as it is.
Tibetan
་། རྩོལ་མེད་དུ་འཇུག་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། འདི་ནི་ཉོན་མོངས་དང་ཉེ་ཉོན་གྱིས་སྐབས་མི་འབྱེད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །གསོད་འཆིང་སོགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་འཚེ་བ་སྙིང་རྗེ་བ་སྟེ་དགེ་བ་བཅུ་གཅིག་གོ། རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་ནི། སྲིད་པ་དང་དེའི་ཡོ་བྱད་འདོད་པ་འདོད་ཆགས་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པ་ཁོང་ཁྲོ་བདེན་པ་དང་ལས་འབྲས་མི་ཤེས་པའི་ལོག་འཛིན་གཏི་མུག་དང་། འཇིག་ལྟའི་རྒྱུས་དཔལ་འབྱོར་འཛིན་པས་སེམས་ཁེངས་པའི་ང་རྒྱལ་དང་འཇིག་མཐར་ལོག་གསུམ་མཆོག་འཛིན་གཉིས་བཅས་ལྟ་བ་དང་ལས་འབྲས་སོགས་ལ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ཐེ་ཚོམ་མོ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ནི་འཕྲལ་དུ་གནོད་ བྱེད་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་སྔར་གྱི་ཁོན་དུ་འཛིན་པ་དང་། ཉེས་པ་འཆབ་པ་དང་ཚིག་བརླང་པོས་ཞེར་འདེབས་པ་འཚིག་པ་དང་གཞན་གྱི་ཕུན་ཚོགས་ལ་ཁོང་འཁྲུགས་པ་ཕྲག་དོག་དང་། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་མི་གཏོང་བ་སེར་སྣ་དང་ནི་གཞན་བསླུ་བ་སྒྱུར་བཅས་དང་། རང་གི་ཉེས་པ་འཆབ་པ་གཡོ་དང་བདག་གི་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས་རྒྱགས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་མེད་པར་རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང་བདག་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ཏེ་སྡིག་ལ་མི་འཛེམ་པ་ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་། གཞན་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་པའི་ཁྲེལ་མེད་པ་ནང་དུ་རྨུགས་པ་དང་ཕྱིར་རྒོད་པ་དང་། དད་པའི་ལྡོག་ཕྱོགས་མ་དད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལེ་ལོ་དང་། བག་ཡོད་ཀྱི་ལྡོག་ཕྱོགས་བག་མེད་པ་དང་དྲན་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བརྗེད་ངེས་དང་། སེམས་འཕྲོ་བ་རྣམ་གཡེང་འགྲོ་ལྡོག་སོགས་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ལ་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དང་། ཡིད་ལ་བཅགས་ནས་འགྱོད་པ་དང་ནང་དུ་སྡུད་པའི་གཉིད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། ཀུན་ཏུ་ཚོར་བའི་ཡིད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་རྟོག་པ་རྩིང་བ་དང་ནི་ཞིབ་ཏུ་དཔྱོ༷ད་པ་དང་འདི་གཉིས་སེམས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གོ། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ཉི་ཤུ་དང་གཞན་འགྱུར་གཉིས་ཚན་རྣམ་གཉིས་ཏེ་བཞིའོ། །དེ་དག་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་མིན་བཞི་ཡོད་དོ། །རྩ་བའི་རྣམ་ཤེས་ལས་མིག་ཤེས་སོགས་དང་།དེའི་རྗེས་སུ་རྒྱུ་བ་ཡིད་ཤེས་དང་བཅས་པ་ནི་གཅིག་ཁོ་ནའོ། །གཉིས་སམ་མང་པོ་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་ངམ་ཞེ་ན་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་ཏེ། དེ་དག་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ཇི་ལྟར་ཡོད་པའམ་ཚང་བ་ལས་སྐྱེའོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། མིག་ཤེས་སོགས་ལྔ་པོ་རྣམས་ ནི་རྩ་བའི་རྣམ་ཤེས་སམ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལས། གང་དུ་གང་སྐྱེ་བའི་ཇི་ལྟའི་རྐྱེན་ལས་རྣམ་ཤེས་ལྔ་པོ་འབྱུང་བ་ནི། རྣམ་ཤེས་ཅིག་ཅར་ལྷན་ཅིག་གམ་མ་ཡིན
Chinese
无勤任运自成，此乃烦恼及近烦恼不伺机而动的行相。不以杀害囚禁等方式损害他人，是为慈悲，即十一种善行。六根本烦恼是：贪执有及有之资具，嗔恨由一切处恼害心，愚痴是不知真理与业果的邪见，我慢是因我见之故执持财富而心生骄傲，以及执持断见、常见、邪见为殊胜的两种见，怀疑是对业果等犹豫不决。近烦恼是：对立即造成损害的事物感到愤怒，怀恨在心，隐瞒过失，以粗暴的言语谩骂，嫉妒他人的圆满，吝啬不施舍财物和法，欺骗他人，掩盖自己的过失，虚伪，因自己的圆满而骄傲，没有慈悲心而损害他人，以自我为理由不畏惧罪恶，无惭，以他人为理由的无愧，内心昏沉，外在散乱，不信是信的反面，懒惰是精进的违品，放逸是谨慎的反面，失念是正念的违品，心散乱是掉举，行走等三门的行为不知不觉地进行是不了知，以及忆念后产生的后悔和向内收摄的睡眠也是如此。普遍感受的意识所表达的是粗略的分别念和详细的观察，这两者是心和智慧的区别。二十种近烦恼和两种他转变，共四种。这些有四种情况，即是否属于烦恼。从根本识开始，眼识等以及随后生起的意识，只有一个。如果问二者或多者是否同时产生，则不一定，而是根据产生它们的因缘如何具备而产生。眼识等五者，是从根本识或阿赖耶识中产生的。五种识在何处以何种因缘产生呢？识是同时一起产生还是不同时产生呢？
English
Effortlessly engaging, spontaneously accomplished. This is the function of afflictions and near afflictions not seizing the opportunity. Not harming others through killing, imprisonment, etc., is compassion, which is eleven virtues. The six root afflictions are: attachment, desiring existence and its resources; anger, tormenting the mind from all places; ignorance, the wrong view of not knowing the truth and the results of actions; pride, the arrogance of holding onto wealth due to the view of self; and the two views of holding onto annihilationism, eternalism, and wrong views as supreme, and doubt, hesitating about actions and their results, etc. The near afflictions are: anger towards what immediately causes harm, holding grudges, concealing faults, scolding with harsh words, jealousy of others' perfections, stinginess not giving away wealth and Dharma, deceiving others, concealing one's own faults, deceit, being arrogant due to one's own perfections, harming others without compassion, not fearing evil with oneself as the reason, shamelessness, shamelessness with others as the reason, inner dullness, outer agitation, disbelief is the opposite of faith, laziness is the opposite of diligence, carelessness is the opposite of mindfulness, forgetfulness is the opposite of memory, mental scattering is distraction, unknowingly engaging in the actions of the three doors such as walking is non-awareness, and regret arising after recollection and sleep that gathers inward are also the same. What is expressed by the universally feeling consciousness is coarse conceptualization and detailed observation, and these two are the distinction between mind and wisdom. Twenty near afflictions and two other transformations, a total of four. There are four situations for these, that is, whether or not they belong to afflictions. Starting from the root consciousness, eye consciousness etc. and the consciousness that arises subsequently, there is only one. If asked whether two or many arise simultaneously, it is not certain, but they arise according to how the causes for their arising are present or complete. The five, eye consciousness etc., arise from the root consciousness or the alaya consciousness. Where and by what causes do the five consciousnesses arise? Do the consciousnesses arise simultaneously or not simultaneously?