Tibetan
སུམ་ཅུ་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་མཆན་འགྲེལ། སུམ་ཅུ་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་མཆན་འགྲེལ། སུམ་ཅུ་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་མཆན་འགྲེལ་བཞུགས་སོ། ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཏྲིང་ཤི་ཀ་ཀཱ་རི་ཀཱ། བོད་སྐད་དུ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སུམ་ཅུ་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ལ་བསྒྲིབ་པ་བདག་འཛིན་གཉིས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་བསྟན་ཅིང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་ཤེས་པར་བྱ་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་བརྩོམ་མོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་ཤེས་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱ་ཡང་རྫས་གཅིག་ཏུ་སེམས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་བཞིན་དུ་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་མེད་པར་འདོད་པའི་མཐའ་གཉིས་དགག་པའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་། །དེ་ལ་བདག་དང་ཆོས་སུ་འདོགས་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་ལས་ཕྱི་དོན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། བདག་ཏུ་གདགས་པ་དང་ཆོས་སུ་ཉེར་འདོགས་པ། སྣ་ཚོགས་པ་སྟེ་བདག་དང་སྲོག་དང་སྐྱེ་བ་པོ་སོགས་བདག་དང་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་ཆོས་སུ་འདོགས་པ་དག་ནི་གང་བྱུང་བ། དེ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ཉིད་དོ་དེ་ལས་གཞན་དུ་མེད་དོ། །གྱུར་པ་ཞེས་པ་རྒྱུའི་སྐད་ཅིག་འགག་པ་དང་དུས་མཉམ་འབྲས་བུའི་སྐད་ཅིག་ཐོབ་པའོ། །བདག་དང་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་བརྟས་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་བདག་དང་ཆོས་སུ་སྣང་བར་གྱུར་པའོ། །དེ་དག་ཕྱི་རོལ་ན་མེད་ཀྱང་ཐོག་མེད་གོམས་པའི་མཐུས་ཡོད་པ་ལྟར་བདག་དང་ཆོས་སུ་འདོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་རྣམས་སེམས་ལས་གཞན་མིན་ཡང་ཡིན་པ་ལྟར་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཉེ་བར་འདོགས་པའི་གཞི་མེད་ན་འདོགས་མི་སྲིད་པས་ཕྱི་རོལ་ན་རྣམ་ ཤེས་སུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཁས་བླང་ཞེས་བློ་བརྟན་གསུངས་སོ། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་པས་དངོས་པོ་མེད་དོ། །རྣམ་ཤེས་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པས་རྫས་སུ་ཡོད་པར་ཁས་བླང་ངོ་། །རྣམ་ཤེས་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པར་གྱུར་པའི་སྒྲས་བསྟན་ཏོ། །གྱུར་པ་དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་ན་བདག་དང་ཆོས་མེད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་གཟུང་ཆ་ལ་དེར་བཏགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། གང་ཞེ་ན། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་དེར་སེམས་པ་ཉོན་ཡིད་དང་། ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །སྟེ་འཇུག་ཤེས་དྲུག་གོ། དེ་ལ་དང་པོ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་འཇུག་ཅིང་འབྲེལ་བས་ཀུན་གཞིའོ། །དེ་ཡང་སྔོན་གྱི་ས་བོན་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་ཀུན་ནས
Chinese
《三十颂》释论 《三十颂》释论 《三十颂》释论 敬礼！ 印度语：Trિંગশিka kārikā。 藏语：三十颂释论。 敬礼文殊童子！为了断除解脱和一切智道上的障碍——我执，为了显示二种无我，为了了解唯识宗的宗义，故造此论。 此外，也是为了破除将所知视为如识一般是实有的，以及将识视为如所知一般是世俗有而非胜义有的这两种边见。 因此，凡是安立为我和法的，都不是心识之外的实有，因为安立为我和近取为法的，各种各样的，即我和命和生者等安立为我，以及蕴界处等安立为法，这些都是从哪里产生的呢？所有这些都是成为识，除此之外没有别的。成为，是指因的刹那灭尽和果的刹那获得是同时的。由于我和法分别念的习气增长，阿赖耶识显现为我和法。这些虽然在外境中没有，但由于无始串习的力量，就像存在一样安立为我和法。如是，这些不是心之外的，但却像存在一样被遍计。即使这样，如果没有近取的所依，安立是不可能的，因此在外境中有成为识的事物存在，这是布达那说的。一切所知都是遍计，因此没有事物。识是缘起，因此承认为实有。以识是缘起成为的词语来表示。成为，也是指外境中没有我和法，而心的所取分在那里安立的三种相，哪三种呢？阿赖耶异熟和在那里作意的染污意，以及对境分别的，即六识。其中第一个阿赖耶识是，作为一切法的因和果的自性而存在并相关联，因此是阿赖耶。它也是从以前的种子中成熟和一切
English
Commentary on the Thirty Verses Commentary on the Thirty Verses Commentary on the Thirty Verses, Homage! In Sanskrit: Trimshika Karika. In Tibetan: Commentary on the Thirty Verses. Homage to youthful Manjushri! In order to eliminate the obstacles on the path to liberation and omniscience—self-grasping, in order to show the two types of selflessness, and in order to understand the tenets of the Mind-Only school, this treatise is composed. Furthermore, it is also to refute the two extreme views of considering the knowable as real like consciousness, and considering consciousness as conventionally existent but not ultimately existent like the knowable. Therefore, all that is established as self and phenomena does not exist as an external object apart from the mind, because what is established as self and what is closely taken as phenomena, the various ones, that is, self and life and the one who is born, etc., are established as self, and the aggregates, elements, and sense bases, etc., are established as phenomena, where do these arise from? All of these are what have become consciousness, there is nothing other than that. "Become" means that the moment of the cause ceasing and the moment of the result being obtained are simultaneous. Because the habit of the conceptual thought of self and phenomena has increased, the alaya consciousness appears as self and phenomena. Although these do not exist in external objects, due to the power of beginningless habituation, they are established as self and phenomena as if they exist. Thus, these are not other than mind, but are completely imputed as if they exist. Even so, if there is no basis for close taking, establishment is impossible, therefore there exists an object that has become consciousness in the external object, this is what Buddhadatta said. All knowables are completely imputed, therefore there are no objects. Consciousness is dependent arising, therefore it is acknowledged as real. It is indicated by the word that consciousness has become dependent arising. "Become" also refers to the three aspects that are established there in the apprehended aspect of the mind where there is no self and phenomena in the external object, what are the three? The alaya-vipaka and the defiled mind that intends there, and the discriminating of objects, that is, the six consciousnesses. Among them, the first alaya consciousness is, as the nature of the cause and effect of all phenomena, it exists and is related, therefore it is the alaya. It is also matured from previous seeds and all
Tibetan
་ཉོན་མོངས་པའི་འམ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་སྟེ་ཁམས་དང་འགྲོ་བ་དང་སྐྱེ་གནས་དང་རིགས་ཐམས་ཅད་དུ་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ། །ཀུན་གཞི་ཤེས་པ་ཡིན་ན་དམིགས་པ་གང་། རྣམ་པ་གང་ཞེ་ན། ཀུན་གཞི་དེ་ནི་བདག་དང་ཆོས་སུ་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ལེན་པ་དག་དང་གནས་ཀྱི། རྣམ་པར་རིག་པ་ཡི་བག་ཆགས་ཡོད་ཀྱང་དེ་དེར་མྱོང་ཙམ་གྱིས་མི་རིག་པ་སྟེ། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་རིས་སུ་མ་ཆད་པ་ལ་དམིགས་པས་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའོ། །དམིགས་རྣམ་ཡུལ་སྣོད་བཅུད་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་དམིགས་ཀྱང་རིས་ཆད་མིན་པས་མི་ཚོར་བའི་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྲའོ། །དེ་འཁོར་གང་དང་ལྡན་ན་དུས་རྟག་ཏུ་རེག་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། རིག་ཅེས་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པར་ལྡན་ཏེ་ཀུན་འགྲོ་ལྔ་དང་མི་འབྲལ་ལོ། ། དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་ཚོར་བ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཏེ་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞི་དེ་ནི་ཉེ་ཉོན་གྱིས་མ་བསྒྲིབས་ལ་དགེ་སྡིག་གང་དུའང་ལུང་མ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དེའི་འཁོར་རེག་པ་ལ་སོགས་པའང་དམིགས་རྣམ་སོགས་ཀུན་གཞི་དེ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་གཞི་དེ་ནི་རྒྱུན་འབབ་ཆུ་བོ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་བར་མེད་དུ་འཇུག་གོ། ཟག་པ་ཟད་པའི་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པ་ཉིད་ན་ཀུན་གཞི་དེ་ལྡོག་གོ་སྟེ་ཀུན་གཞི་ལ་གནས་ངན་ལན་མ་ལུས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དེ་ལ་གནས་ཏེ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་། དེ་ལ་ང་ཡིར་དམིགས་པ་ནི་ཉོན་ཡིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རྣམ་ཤེས་གང་ཞིག་ངར་སེམས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་ནི། བསྒྲིབས་ལ་དགེ་སྡིག་ཏུ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི། ཉོན་མོངས་བཞི་དང་དུས་ཇི་སྲིད་པར་རྟག་ཏུ་འགྲོགས་ཏེ།གང་ཞེ་ན། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་འཇིག་ལྟ་དང་བདག་ཏུ་རྨོངས་པ་མ་རིག་པ་དང་། བདག་རྒྱལ་ཏེ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང་བདག་ལ་ཆགས་པར་འདུ་ཤེས་པ་སྟེ་བདག་ལ་དགའ་བའམ་སྲེད་པའོ། །ཡང་སྨྲས་པ། མ་རིག་པ་དང་བདག་ལྟ་དང་། །ངའོ་ང་རྒྱལ་སྲེད་འདི་བཞིས། །ཀུན་གཞི་ཉོན་མོངས་ཅན་འགྱུར་ཡིད། །ངར་སེམས་པ་ཡི་མཚན་ཉིད་དེ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྒྱུ་བྱེད་པའང་། །ཡིད་དེ་དེ་དག་ཉོན་མོངས་ཅན། །སེམས་དགེ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་ཚེ། །རྟག་ཏུ་ངར་འཛིན་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བློ་བརྟན་གྱི་འགྲེལ་བ་ལས་སོ། །དེ་ནི་ཁམས་གསུམ་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེའི་ས་པའོ་དེ་བཞི་ལས་གཞན། རེག་སོགས་ཀུན་འགྲོ་ལྔ་པོ་དག་ཀྱང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་དེ་འཁོར་དགུ་དང་ལྡན་ཏེ། འདི་དག་ཀྱང་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེའི་ས་པའོ། །དེ་ནི་ དགྲ་བཅོམ་ཉོན་མོངས་མ་ལུ
Chinese
是烦恼或一切法的种子，即在一切界、趣、生处和族姓中成熟业。如果阿赖耶识是，那么对境是什么？相是什么呢？阿赖耶识是取著我与法之分别的习气之处。虽然有能分别的习气，但只是体验而已，并不了知。由于对内外无差别的对境而相非常微细。对境相虽然对广大的处所、有情和器世界对境，但由于没有差别，所以是不能觉知的非常微细的相。它与什么眷属相应呢？时时与触、作意、受（即觉受）、想和思相应，与五遍行不分离。 其中，阿赖耶的受是舍受，因为相完全没有差别。阿赖耶识没有被近烦恼所染污，并且对于善恶都是无记的。它的眷属触等也与对境相等的阿赖耶识相同。阿赖耶识如恒流之水般刹那刹那无间断地运行。只有在获得漏尽阿罗汉时，阿赖耶识才会止息，因为对阿赖耶识已经断除了所有不善之处。阿赖耶识安住于彼，并从中产生，对彼执著为我，这被称为染污意。任何心识具有认为自我的体性，都是被染污的，并且对于善恶都是无记的。它与四种烦恼恒时相应，直到何时呢？即我见（坏聚见），对自我的愚痴（无明），我慢（认为“我是”的骄傲），以及对自我的贪著（即对自我的喜爱或贪爱）。又说：无明与我见，我慢与我爱这四者，使阿赖耶识变为染污意，是认为自我的体性，也是颠倒的因，此意是染污的，心是善的，是无记时，总是执著我的因。这是出自《智稳论》的解释。它是生于三界中任何一界的种子，除了这四者之外，触等五遍行也同样具有，因此它与九个眷属相应。这些也是生于任何一界的种子。它是 阿罗汉断除所有烦恼
English
It is the seed of afflictions or all dharmas, that is, the maturation of karma in all realms, destinies, birthplaces, and lineages. If the alaya consciousness is, then what is the object? What is the aspect? The alaya consciousness is the place where the habit of distinguishing self and dharma is taken. Although there is a habit of distinguishing, it is only experienced and not known. Because of the undifferentiated object of inner and outer objects, the aspect is very subtle. Although the object aspect is directed towards the vast place, sentient beings, and the vessel world, because there is no distinction, it is a very subtle aspect that cannot be perceived. With what retinue is it associated? It is always associated with contact, attention, feeling (i.e., sensation), perception, and thought, and is inseparable from the five omnipresent factors. Among them, the feeling of the alaya is neutral, because the aspect is completely undifferentiated. The alaya consciousness is not obscured by near afflictions, and it is unlabelled for both good and evil. Its retinue, such as contact, is also the same as the alaya consciousness with the same object aspect. The alaya consciousness flows like a constant stream, moment by moment without interruption. Only when the Arhat who has exhausted the outflows is attained, the alaya consciousness will cease, because all unwholesome things have been abandoned for the alaya consciousness. The alaya consciousness abides in it and arises from it, and clinging to it as self is called afflicted mind. Any consciousness that has the nature of thinking of self is obscured and unlabelled for good and evil. It is constantly associated with the four afflictions, until when? That is, the view of self (destructive view), the ignorance of self (ignorance), the pride of self (the pride of thinking "I am"), and the attachment to self (i.e., the love or craving for self). It is also said: Ignorance and the view of self, pride and love of self, these four make the alaya consciousness become the afflicted mind, which is the nature of thinking of self, and is also the cause of inversion. This mind is afflicted, the mind is good, and when it is unlabelled, it is always the cause of clinging to self. This is from the explanation of the Commentary on the Steadfast Mind. It is the seed of whatever realm it is born in among the three realms. Apart from these four, the five omnipresent factors such as contact are also equally possessed, so it is associated with nine retinues. These are also the seeds of whatever realm they are born in. It is Arhat who has eliminated all afflictions