Tibetan
རྟག་པ་ཞིག་ཅིག་ཤོས་ལ་དངོས་སུ་འཕོས་པ་མིན་ཏེ། འཕོས་ན་སྔ་མའི་གང་ཟག་དེས་དེ་ཕྱིན་ཆད་ཡེ་དྷར་འདོན་མི་ཤེས་པ་དང་། ཡེ་དྷར་གྱི་སྒྲ་སོགས་རྟག་པར་འགྱུར་བ་སོགས་རིགས་པ་དུ་མས་འཕོར་མི་རིགས་པར་ཤེས་སོ། །སློབ་བུའི་ཡེ་དྷར་ཤེས་རྒྱུ་དེ་ཡང་རྒྱུ་སྔ་མ་ལ་མ་བརྟེན་པར་རྒྱུ་མེད་དུ་མི་འབྱུང་སྟེ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མའི་ཁ་ནས་བརྗོད་པ་དེ་དང་མཚུངས་པར་འཆི་སེམས་ཀྱང་རྟག་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་མི་འགྲོའོ། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡང་ཕུང་པོ་སྔ་མའི་རིགས་འདྲ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་མི་འབྱུང་སྟེ། རྒྱུ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཇི་ལྟར་བརྗོད་པའི་རིམ་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དེ་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་དང་། གཞན་དུ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པ་ལྟར། འཆི་བའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པར་གཏོགས་པའི་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་དག་ཉིད་དང་དེ་ལས་གཞན་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་རང་གིས་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་གཞན་ཡིན་ན་ནི་སྔ་མ་ལ་བསྟེན་ཅི་ལ་དགོས་ཏེ་མི་དགོས་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་མར་མེ་ལས་མར་མེ་མཆེད་པ་དང་། བཞིན་ལས་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བ་དང་། རྒྱ་སྟེ་སྐུ་སྤར་དང་ཐེ་ལ་དམ་ཡིག་སྤར་ལ་སོགས་པ་ལས་རྒྱའི་འབུར་སོགས་འབྱུང་བ་དང་། མེ་ཤེལ་ལས་མེ་འབྱུང་བ་དང་། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་དང་། ཤིང་ཏོག་སྐྱུར་པོ་ཟོས་པའམ་མཐོང་བ་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ལས་འགྲམ་ཆུ་ལྡང་བ་དང་། སྒྲ་ལས་བྲག་ཆ་འབྱུང་བ་རྣམས་ཕན་ཚུན་བསྐྱེད་པ་དང་སྐྱེད་དོ་སྙམ་པ་ཡང་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་རྒྱུ་ཚོགས་ན་འབྲས་བུ་ཇི་སྲིད་དུ་འབྱུང་བ་དེ་རྣམས་ནི། བྱིས་པའི་ངོར་མི་ཞིག་ཁང་པ་ནས་ཁང་པ་གཞན་ཞིག་དུ་འགྲོ་བ་མཐོང་བ་ལྟར། རྒྱུ་དེ་མ་འགག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུའི་གོ་སར་འཕོ་བ་མེད་པས། དེ་གཉིས་གཅིག་གོ་ཞེས་མི་བརྟགས་ལ། འབྲེལ་མེད་དོན་གཞན་ཉིད་དུ་བྱས་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་སོ་སོར་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བཞག་པར་མི་རིགས་པས་ཐ་དད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་དཔེ་བརྒྱད་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས། གཟུགས་ཚོར་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་སྔ་མའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་དེའི་འགགས་པ་དང་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་དེ་ཡང་། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འཕོ་བ་མིན་པའམ། མི་འཕོ་བར་ཡང་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་ན། ཕྱི་དང་ནང་གིས་བསྡུས་པའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་ན་སྐྱེ་ཞིང་མ་ཚོགས་ན་མི་སྐྱེ་ལ། གང་སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་རིགས་པས་ལེགས་པར་གྲུབ་ཀྱང་། འདི་ལ་འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་ནང་གི་བློ་རྨོངས་པས་བསླད་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་གོམས་པ་མི་གསལ་བ་དང་། ཕྱིའི་རྐྱེན་འདྲ་བ་གཞན་བར་མ་ཆད་དུ་བྱུང་བ་ལ་འཁྲུལ་རྒྱུ་བྱས་ཏེ། སྔར་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ནི་ད་ལྟའི་འདིའོ། །ད་ལྟའི་འདི་ནི་ཕྱིས་སུ་འདིར་འགྲོའོ་ཞེས། སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་སེམས་ཤིང་རྟོག་པས་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུར་ཞེན་པར་བྱེད་དེ། ཆུ་བོ་འདི་སྔར་བདག་གི་ལན་གཅིག་བརྒལ་ལོ། །སང་གི་དུས་སུ་ཡང་འདི་བརྒལ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྐད་ཅིག་གིས་རྒྱུན་སོ་སོར་འཇུག་པའི་ཆུ་ལ་རིལ་པོ་གཅིག་དུ་ཞེན་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་འདྲ་བའི་དབང་གིས་སྲིད་པ་མི་བརྟན་གཡོ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ལ་རྟག་པར་ཞེན་པ་སོགས་ཀྱིས་བདག་རྒྱུད་སྲིད་པར་དམ་དུ་བཅིངས་པར་འགྱུར་ལ། གང་གནས་ཚུལ་ཤེས་ཤིང་གོམས་པ་རྣམས་ནི་འཆིང་བ་དེ་ལྷོད་པ་ནི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པ་སྡུག་བསྔལ་ནི་སུ་ཞིག་གིས་མི་སྦྱིན་ལ་མི་འཕྲོག་ཅིང་རང་གིས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བྱས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་སོ། །ཡང་དག་པའི་གནས་ལུགས་ལ་ནི། མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་མེད་མོད་དེ། འོན་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་ འདི་ནི་བསླུ་བ་མེད་པ་ཡིན་པས་སྣང་ངོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལ་སྐད་ཅིག་མས་ཁྱབ་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འདི་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་འཕོ་བས་རྟག་པའི་བདག་ཉམས། རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་བ་མེད་པས་ད་ལྟའི་བདག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཉམས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་རང་དབང་མེད་པར་ལས་ཉོན་གྱིས་སྲིད་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་ཟོ་ཆུའི་རྒྱུད་མོ་ལྟར་འཕྱན་པ་དང་། མི་རྟག་ཅིང་ཕུང་པོ་ལས་དེར་བརྟགས་པར་ཙམ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་པར་ཤེས་སོ། །དེས་ན་དེ་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་གསུམ་ཡང་དེ་ལྟར་སྐྱེའོ། །དཔེ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཀྱང་སྔ་མའི་དོགས་པ་ཕྱི་མས་གཅོད་པའི་ཚུལ་མདོ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དེ་དང་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ཕྱི་དང་ནང་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཚུལ་འདིས་འཁོར་བ་ནི་ནོར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གི་སྒྲས་ནི་
Chinese
恆常的事物不會實際轉移到另一個事物上。如果轉移，那麼先前的個體將無法再背誦《耶陀》，並且《耶陀》的聲音等將變成恆常不變，因此通過多種理由可知不應轉移。學生學習《耶陀》也並非不依賴先前的因，而是無因不會產生，因為這與現量和比量相違背。如同上師口中說出的話語一樣，死亡的心識也會變成恆常的過失，因此不會前往來世。來世也不會從先前蘊的同類中無因而生，因為會變成無因的過失。 正如以何種順序陳述，那些因和果在自性上是一，無法說成是其他。同樣，依賴死亡的心識而產生的屬於生有的心識也是如此。無法說成是那些本身，也無法說成是與那些不同。如果是由自性成立的他者，那麼為何需要依賴先前的呢？因為不需要。同樣，從燈產生燈，從臉在鏡子等之中產生影像，從印章即雕像和泰拉印章等產生印章的凸起等，從火鏡產生火，從種子產生芽，吃了酸的水果或在心中想起所產生的口水，以及從聲音產生回聲等，這些並非互相產生或認為產生，而是自性上因緣聚合時，果自然產生的那些，就像小孩看到一個人從一個房子走到另一個房子一樣。由於因沒有停止，因此不會轉移到自性果的位置，所以不要認為那兩者是一。不要將其視為無關聯的其他事物，因和果各自安立為自性成立是不合理的，因此通過這八個並未成立為不同的例子，色受想行識的蘊，以先前的狀態產生後者，以停止和產生的方式連接相續，那也不是 從一個轉移到另一個，或者不轉移，智者們應當如此理解。如是，事物
English
A permanent thing does not actually transfer to another thing. If it did, the previous individual would no longer be able to recite the Vedas, and the sound of the Vedas would become permanent, so it is understood that it should not be transferred for many reasons. The student's learning of the Vedas also does not arise without a cause, without relying on the previous cause, because it contradicts direct perception and inference. Just like the words spoken from the mouth of a teacher, the mind of death would also become a fault of permanence, so it does not go to the next world. The next world also does not arise from the same kind of previous aggregates without a cause, because it would become a fault of causelessness. Just as the cause and effect are one in nature, and cannot be said to be other, in the order of how it is said. Similarly, the mind belonging to existence that arises dependent on the mind of death is also the same. It cannot be said to be those themselves, nor can it be said to be different from those. If it is other established by its own nature, then why is it necessary to rely on the previous one? Because it is not necessary. Similarly, the arising of a lamp from a lamp, the arising of images in mirrors etc. from a face, the arising of protrusions of seals etc. from seals, i.e. statues and Thaila seals, the arising of fire from a burning glass, the arising of sprouts from seeds, the saliva that arises from eating or thinking of sour fruit, and the echoes that arise from sounds, etc., these are not mutually produced or thought to be produced, but when the causes and conditions naturally gather, the fruits naturally arise, just like a child sees a person going from one house to another. Since the cause has not ceased, it does not transfer to the position of the fruit of its own nature, so do not think that the two are one. Do not regard it as an unrelated other thing, it is unreasonable to establish cause and effect separately as established by their own nature, therefore, through these eight examples that are not established as different, the aggregates of form, feeling, perception, formation, and consciousness, the former state produces the latter, and the connection of continuity through the manner of cessation and arising, that is also not Transferring from one to another, or not transferring, the wise should understand. Thus, things
Chinese
就其情况而言，所有这些由外和内组成的有为法，都是因缘聚合则生，因缘不聚合则不生。而且，已经生起的事物，也不会在第二个刹那停留，这是通过理智完全成立的。然而，众生由于内在的愚痴所迷惑，对真实的意义不熟悉，并且由于外在相似的因缘不断产生而产生错觉，认为：“以前的那个事物就是现在的这个，现在的这个将来会变成那个。”像这样，他们认为前后是一体的，并且执着于常和一。例如，这条河以前我曾经渡过一次，明天我还要渡过这条河。他们就像执着于连续不断流动的河水是一个整体一样。由于这种分别念的作用，他们执着于不稳定的轮回的常性等等，从而将自己的相续紧紧地束缚在轮回之中。而那些了解情况并熟悉的人，解脱束缚就是佛法。轮回的痛苦不是别人给予或夺走的，而是自己分别念所造成的。对于真实的实相来说，并没有成立不常有的存在。然而，有为法的显现是不可欺骗的，因此，应该在现象的层面上理解，刹那性遍及具有作用的事物。像这样，从这里转移到彼处，常恒的“我”就消失了。由于没有不是由因产生的，所以现在的“我”自性成立也消失了。因此，要知道所谓的“有情”是无有自主地被业和烦恼所驱使，像水车一样从一个轮回漂泊到另一个轮回，是无常的，只是在蕴的基础上假立的，并且是自性不成立的空性。因此，缘于此的三种慈悲也同样生起。这八个比喻也应该像经中所说的那样，理解为后面的比喻消除前面的疑惑。像这样，应该像理解如幻如梦一样，理解以这种方式缘起的所有内外之法。通过这种方式，轮回仅仅是由错误的分别念的习气所产生的。‘又’这个词是……
English
Regarding the situation, all these conditioned dharmas, comprised of outer and inner, arise when causes and conditions come together, and do not arise when they do not. Moreover, it is well established through reasoning that whatever has arisen does not remain for a second moment. However, beings are obscured by inner ignorance, and are not familiar with the true meaning. They are deluded by the continuous occurrence of similar external conditions, thinking, "That former thing is this present one; this present one will go to that future one." In this way, they think of the past and future as one, and cling to permanence and oneness. For example, "I crossed this river once before, and tomorrow I will cross it again." They cling to the continuously flowing water as if it were a single, solid thing. Due to the influence of such conceptualizations, they cling to the permanence of the unstable and fluctuating nature of samsara, and thus tightly bind their own continuum to samsara. Those who know and are familiar with the situation, loosening that bond is dharma. The suffering of samsara is not given or taken away by anyone else, but is merely created by one's own conceptualizations. In the true state of reality, there is no establishment of impermanence itself. However, the appearance of conditioned phenomena is not deceptive, so it should be understood that momentariness pervades things that have function, based on the level of appearance. In this way, by moving from here to there, the permanent self is lost. Since there is nothing that does not arise from causes, the self-established nature of the present self is also lost. Therefore, know that so-called "sentient beings" are helplessly driven by karma and afflictions, wandering from one existence to another like a water wheel, are impermanent, merely imputed on the basis of the aggregates, and are empty of inherent existence. Therefore, the three kinds of compassion focused on that also arise in the same way. These eight examples should also be understood as the later examples dispelling the doubts of the earlier ones, as stated in the sutras. In this way, all inner and outer phenomena, which arise dependently in such a way, should be understood as being like illusions and dreams. In this way, samsara is merely created by the habitual patterns of mistaken conceptualizations. The word 'also' is...