Tibetan
བ་ལ། གཞན་བསལ་རྒྱུ་དེ་མེད་ན་བདག་འདི་བརྗོད་པའང་མི་སྲིད་ཕྱིར། རི་རྭའང་ཡོད་དམ་ཡང་ན་བུམ་པའང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་རི་རྭ་ཡོད་པར་ཐལ། གཞལ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མེད་པར་ཐལ། གཞལ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། གཞལ་བྱ་གཞི་གྲུབ་ཡོད་པ་དོན་གཅིག་ཅེས་འདོད་པའི་ཕྱིར། བུམ་པ་མེད་པར་ཐལ། རང་བཞིན་མིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། བུམ་པ་དེ་གསེར་བུམ་དང་། ཟངས་བུམ། དེ་མིན་གྱི་བུམ་པ་གང་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རང་བཞིན་ཡིན་ན་བྱེ་བྲག་ཡིན་པས་སོ། །ཞེ་ན། གང་ལས་ལྡོག་པ་ནི་ཐོག་མར་སྒྲ་ཡི་ཚུལ་ ནས་བློ། སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི་དང་པོར་དོན་གྲུབ་ནས་གཟོད་སྒྲས་བརྗོད་དགོས་པ་མིན་ཕྱིར་བློ་ལ་སྣང་བ་དང་དོན་དུ་བརྟག་པ་འདྲེས་པའི་ཆས། དོན་ལ་འཇུག་ཕྱིར་རྟོག་ངོར་སྣང་བ་འདི་ལྟར་དོན་གྲུབ་པའམ། སྣང་ཙམ་དོན་གྲུབ་པ་ཞེས་ནི་བརྟགས་པ་ཡིན་གྱི་དོན་ལ་མིན་ནོ། །རང་གིས་བློས་ཐ་སྙད་འདོད་པའི་དབང་ལས་བརྡའ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་སྦྱར་ཞིང་། བརྡའ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་དུས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ཁྲིད་ཅིང་སྨྲའོ། །འདོད་པས་མི་འཇུག་པར་སྒྲ་ཀུན་དངོས་པོ་དང་དངོས་སུ་འབྲེལ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་སྒྲ་འཇུག་པ་ནི་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་ལ་གནས་ཤིང་རག་ལས་པའོ། །གསུམ་པ་དེ་ཡི་གནད་དོན་བསྡུ་བ། འདོད་པས་གང་གང་གོ་འདོད་པ། དེ་དག་དེའི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མིན་རྣམ་པར་བསལ་བ་ཡི། རྣམ་བཅད་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་ཁོ་ནའོ། །མིང་ངམ་དེ་ཡི་ཚིག་ཕྲད་ཀྱིས། ངེས་བཟུང་འདོད་པའི་དོན་གང་ཡིན། དངོས་སུ་ཚིག་གི་ནུས་པའམ། ཚིག་འདྲ་ཡང་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡིན་པ་ལས་ཀྱང་རྟོགས་པར་འགྱུར། དང་པོ་ཚིག་ནུས་ཀྱི་དཔེ་ཤིང་སྒྲས་ཆུ་སོགས་གཅོད་པར་བྱེད་ཅིང་། སྐབས་ཀྱིས་མདུན་ན་གནས་པའི་ཤ་བའང་གོ་བར་བྱེད་ལ། དངོས་སུ་ཚིག་ཕྲད་ཀྱིས་གོ་བ་ཁྱད་པར་སོགས་ཏེ་ཁྱད་གཞི་དང་སྦྱར་བའི་ཁོ་ན་ཞེས་པའི་ཚིག་ཕྲད་དང་། ཙམ་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་ཚིག་ཕྲད་ལས་དང་སྐབས་ཀྱིས་ཀྱང་གོ་བ་ནག་པ་ཁོ་ན་འཕོང་རྐྱེན་པ་དང་སྲིད་སྒྲུབ་འཕོང་རྐྱེན་ཞེས་པ་སོགས་བཞིན་ནོ། །དེས་སྤྱིར་བསྟན་ནས། གཉིས་པ་སྐབས་དོན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་ གསུམ། གཞན་འདོད་བརྗོད་པ། དེ་ལ་བརྟག་པ། གནད་ཀྱི་དོན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ། བྱེ་བྲག་ཏུ་བོད་འདི་ན་ཁ་ཅིག་བརྡ་ཡི་རྗོད་སྒྲོས། བསྲེས་ཏེ་དགག་སྒྲུབ་དམ་བཅའ་ལ། ཡིན་མིན་སོགས་གང་ལྟར་སྨྲས་ཀྱང་སྐྱོན་ནོ་ཟེར། གཉིས་པ།
Chinese
哇啦！如果沒有排除其他事物的東西，那麼說這個「我」也是不可能的。所以，牛角也是存在，或者瓶子也是不存在的，因為牛角存在是必然的。因為是可以衡量的緣故。不存在是必然的。因為是可以衡量的緣故。周遍是存在的，因為可以衡量的東西和基礎成立的東西被認為是同一件事。瓶子不存在是必然的。因為不是自性的緣故。那是因為瓶子不是金瓶，也不是銅瓶，也不是其他的任何瓶子。周遍存在，如果它是自性的話，那麼它就是一個個體。如果這樣說，那麼從某事物中返回，首先是從聲音的形式 到智慧。產生是這樣的，但首先從意義上實現，然後才需要用聲音來表達，這不是必然的，因此，在智慧中顯現的和在意義上考察的東西是混合在一起的。為了進入意義，像這樣在概念上顯現為意義上實現，或者僅僅顯現為意義上實現，這是一種考察，而不是在意義上。自己通過智慧，根據想要表達的詞語的權力，隨意附加任何符號。並且，也按照想要的方向和時間來引導和說出這個符號。並非所有的聲音都與事物直接相關，而不是通過意願來表達。因此，聲音的運用是依賴於個人的意願的。第三，總結其中的要點。想要通過意願理解什麼，那些並不是以證明其本質的方式來表達的。而是通過排除其他事物，僅僅通過區分的方式來運用。通過名稱或其詞綴，想要確定的意義是什麼？實際上，是詞語的力量，或者即使是相似的詞語，也是從當時的情況的意義中理解。首先，詞語力量的例子是，樹木這個詞可以切割水等。根據情況，也可以理解為面前的鹿。實際上，詞綴可以區分意義，例如與基礎結合的「僅僅」這個詞綴，以及「僅僅」這個詞綴等，根據詞綴和情況，也可以理解為「僅僅是黑色的」是偶然的，以及「存在證明」是偶然的等等。通過這個普遍的指示，第二，詳細解釋情況的意義，分為 三部分：表達他人的觀點，對此進行考察，以及指出要點的意義。第一，特別是在這個西藏，有些人混合使用符號的表達，無論在肯定或否定、承諾中說什麼，無論是或否等等，都說是有錯誤的。第二。
English
Wala! If there is nothing to exclude other things, then it is impossible to say this "I." Therefore, the horn of a cow also exists, or the vase also does not exist, because the horn of a cow must exist. Because it can be measured. It is necessary that it does not exist. Because it can be measured. The pervasion exists, because the thing that can be measured and the thing that is established as a basis are considered to be the same thing. It is necessary that the vase does not exist. Because it is not of its own nature. That is because the vase is not a gold vase, nor a copper vase, nor any other vase. The pervasion exists, if it is of its own nature, then it is an individual. If you say so, then returning from something is first from the form of sound to wisdom. Generation is like this, but first realizing it in meaning, and then it is necessary to express it with sound, this is not necessary, therefore, what appears in wisdom and what is examined in meaning are mixed together. In order to enter into meaning, appearing conceptually like this as realizing in meaning, or merely appearing as realizing in meaning, this is an examination, not in meaning. Oneself, through wisdom, according to the power of wanting to express words, arbitrarily attaches any symbol. And, also guides and speaks this symbol according to the direction and time one wants. It is not the case that all sounds are directly related to things, but not expressed through intention. Therefore, the use of sound depends on the individual's intention. Third, summarize the key points. What one wants to understand through intention is not expressed in a way that proves its essence. Rather, it is used by excluding other things, only through distinction. Through the name or its suffix, what is the meaning one wants to determine? In fact, it is the power of words, or even similar words, that are understood from the meaning of the situation at that time. First, an example of the power of words is that the word tree can cut water, etc. Depending on the situation, it can also be understood as the deer in front. In fact, suffixes can distinguish meanings, such as the suffix "only" combined with the basis, and the suffix "only," etc., depending on the suffix and the situation, it can also be understood as "only black" is accidental, and "existence proof" is accidental, and so on. Through this general indication, second, explaining the meaning of the situation in detail is divided into three parts: expressing the views of others, examining them, and pointing out the meaning of the key points. First, especially in this Tibet, some people mix the expression of symbols, and whatever they say in affirmation or negation, commitment, whether yes or no, etc., they say is a mistake. Second.
Tibetan
འདི་ཡང་ཡིན་ནམ་མིན་རེ་ཞིག་སྟེ་དང་པོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ་མ་བརྟག་པར་མི་འཇུག་གོ། དེ་ལ་བརྟགས་ན། སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་པ། །ཡིན་དང་ཡོད་པར་སྒྲུབ་ལ་འདུ། །དགག་པའི་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་པ། །མིན་དང་མེད་པའི་དགག་པར་འདུ། །དེ་ཕྱིར་འགལ་བའི་ཕྱོགས་ནས་བསྒྲུབ་བྱའི་དངོས་པོ་ལ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་དང་གཉིས་ཀ་མིན་པ་ཞིག་མི་སྲིད་དེ། སྲིད་པ་དེ་ལྟ་སྲིད་ན་ཡིན་མིན་སོགས། ཕན་ཚུན་སྤང་འགལ་གྱི་དངོས་འགལ་མིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་དོན་ཙམ་གྱི་གཞན་སེལ་ལ། མི་རྟག་པ་དང་རྟག་པ་དང་ཡོད་མེད་ཀྱི། སྤྱིར་གྱུར་པའི་ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཏུ། གཉིས་ཀ་ཡོད་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དེ། དེ་ཡང་སེལ་བ་རང་ལྡོག་ནས་གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་དུ་གྱུར་པ་མིན་གྱི། ལྡོག་པ་སྤྱི་ཡི་སྒྲ་དོན་འདི་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྤྱི་འདི་བྱེ་བྲག་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལྟར་སྣང་བའི། བྱེ་བྲག་གི་སྒོ་ནས་གཉིས་ཡིན་པ་ལྟ་བུའི་ཤན་ཕོག་པའོ། །དེ་ཕྱིར་ཡིན་མིན་སོགས་ཕྱོགས་གཉིས་ནས་སྨྲ་བ་གང་ཡིན་ཀྱང་། ཚིག་ལ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཐལ་བ་ཕལ་ཆེ་བ་ནི། སྨྲས་ཚིག་ཙམ་ལས་རྒོལ་བ་རང་གི་ཞེ་འདོད་ཞུགས་པ་ཡི། བློ་གྲོས་གྱ་གྱུའི་སྒྱུ་ཐབས་ཡིན། འོན་ཀྱང་ཐལ་བ་དེ་དག་ཚིག་རྣམས་དངོས་དབང་གིས་འཇུག་པར་འདོད་པའི་མུ་སྟེགས་པ་ལ་མི་ འདོད་པའི་ཐལ་བ་འཕེན་ན་རིགས། ཚིག་འདྲ་བ་དོར་དུ་བསྡེབས་པའི་བསླུ་ཐབས་ཀྱིས། བྱིས་པ་འབྲིད་ན་ཉམས་མཚར་ཙམ། ཚིག་དེ་བཞིན་དུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རང་ཡང་ཡིད་རྟོན་ན། གཏོལ་མེད་བླ་བཅོལ་བ་སྟེ་དོན་བ་ལྟ་བུ་མཐོང་ཀྱང་རྗོད་བྱེད་རྗེས་ལྟ་བུ་ཁོ་ན་འཚོལ་མཁན་དུ་ཟད་དོ། །གསུམ་པ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད། དོན་བསྡུ་གསུམ། དང་པོ་ལ། རྫས་སྤྱི་སོགས་འདི་འདྲའི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་ནི། མིང་གི་སྒྲ་ཙམ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ་འབྱུང་། གཉིས་པ་ལ། སྒྲ་ཉམས་པའི་སྦྱོར་བ་སྤང་བ། མ་ཉམས་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམ་པར་བཞག་པ་གཉིས། དང་པོ། དེ་ལ་མིང་ནི་སྒྲ་ཡི་ངོ་བོ་དང་དེའི་མཚམས་སྦྱོར་གྱི་ཕྲད་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་འདོན་མི་རུང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒོལ་བ་ན། རྒོལ་བ་རང་ཉིད་བརྡའ་ལ་རྨོངས་པར་མཚོན། གཉིས་པ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད། དོན་བསྡུ་གསུམ། དང་པོ། སྒྲ་དང་མཚམས་སྦྱོར་མ་ཉམས་ཀྱང་། རྗོད་བྱེད་གཅིག་གིས་བརྗོད་བྱ་ཕྱོགས་འདྲ་བ་ཐ་དད་དུ་མ་སྟོན་པ་ལ། དངོས་སུ་དོན་གཉིས་ལ་ཐུན་མོང་དུ་འཇུག་པ་དང་། རྗོད་པ་པོའི་བློའི་འདོད་པས་ཕྱེ་ཞིང་སྦྱར་བའི་ང
Chinese
這也是是或否，暫且先要考察，未經考察不得輕率認定。對此進行考察，凡是成立的形態，都歸於成立是和有。凡是否定的形態，都歸於否定非和無。因此，從相違的角度來說，對於所要成立的事物，既是又是，以及既非又非，這是不可能的。如果存在這種情況，那麼是與非等，就會變成不是互相排斥的實質相違。僅僅是聲音意義上的他者排除，就像無常和常，以及存在和不存在的，普遍的所知等一樣，兩者都存在也沒有矛盾。這是因為排除並非從自身反過來成為兩者都是的共同基礎，而是因為這種反過來的普遍聲音意義沒有實質。這種普遍似乎是跟隨著個別，通過個別的方式，好像被賦予了兩者都是的區別。因此，無論從是與非等任何一方來說，大多數會變成語言上的過失的，都是僅僅說出的話語，其中包含了反駁者自己的意圖，是聰明人狡猾的伎倆。然而，如果將這些過失拋向那些認為詞語是受事物本身力量支配而使用的外道，那是可以的。用相似的詞語堆砌起來的欺騙手段，用來哄騙孩子，也只是一種滑稽的玩笑。如果自己也相信這些詞語就是那樣的，那就是毫無根據的盲目信任，就像看到意義的眼睛卻只尋找表達的腳步一樣。第三部分，分為：總說、詳釋、總結三部分。第一部分：物質、總體等所有這些用法，都是僅僅從名稱的聲音開始產生的。第二部分，分為：捨棄聲音損壞的組合，以及確立聲音未損壞的組合兩種。第一部分：對於名稱來說，聲音的本質和其連接的詞綴，不能顛倒地發出。如果依此進行反駁，只會顯示反駁者自己對術語的無知。第二部分，分為：總說、詳釋、總結三部分。第一部分：即使聲音和連接沒有損壞，但一個表達方式沒有顯示意義相似但不同的事物，實際上同時指向兩個意義，並且通過說話者的意圖來區分和連接的
English
This, whether it is or isn't, should be examined first; it is not to be rashly asserted without examination. Upon examining it, all forms of establishment are included in establishing 'is' and 'exists.' All forms of negation are included in negating 'is not' and 'does not exist.' Therefore, from the perspective of contradiction, it is impossible for the object to be established to be both 'is' and 'is not,' or neither 'is' nor 'is not.' If such a situation were to exist, then 'is' and 'is not,' etc., would become not mutually exclusive real contradictions. Merely in terms of the exclusion of others in sound and meaning, like impermanence and permanence, and existence and non-existence, as well as general knowables, etc., there is no contradiction even if both exist. This is because the exclusion does not turn back from itself to become a common ground where both are 'is,' but because this general sound meaning of turning back has no substance. This generality appears to follow the particular, and through the particular, it seems to be given the distinction of both being 'is.' Therefore, no matter which side one speaks from, whether 'is' or 'is not,' most of the faults that become errors in language are merely spoken words that include the speaker's own intentions, which are the cunning tricks of clever people. However, it is appropriate to throw these faults at the non-Buddhists who believe that words are used under the power of things themselves. Using deceptive means of piling up similar words to deceive children is just a comical joke. If one also believes that these words are just as they are, that is an unfounded blind trust, like seeing the eye of meaning but only seeking the footstep of expression. The third part is divided into: summary, detailed explanation, and conclusion. The first part: all such usages as substance, generality, etc., arise only from the sound of the name. The second part is divided into: abandoning combinations that damage the sound, and establishing combinations that do not damage the sound. The first part: for a name, the essence of the sound and the connecting affixes should not be uttered in a reversed manner. If one argues based on this, it only shows the arguer's own ignorance of terminology. The second part is divided into: summary, detailed explanation, and conclusion. The first part: even if the sound and connection are not damaged, but one expression does not show things that are similar in meaning but different, it actually applies to two meanings in common, and is distinguished and connected by the speaker's intention.