Tibetan
་ཡི་གཞན་སེལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་བཤད། དེ་ལ་རྟོག་པས་འཇུག་ཚུལ་གང་ཡིན་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གཉིས། སྒྲ་དོན་ལྡོག་པ་མ་འདྲེས་སོ་སོར་བསྟན། དེ་ཡི་རང་བཞིན་དཔེ་བཅས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ། སྒྲ་དོན་ཀྱང་རང་གི་ལྡོག་ཆ་ནས་གཞལ་ན། ཀུན་ཀྱང་མ་འདྲེས་སོ་སོ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་མིང་དེ་ལས་གོ་བྱ་མིང་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཞན་དུ་སྟེ་རྟོགས་ན་མིང་སྣ་ཚོགས་བརྗོད་པ་དོན་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཤེས་བྱ་དངོས་པོ་ཤེས་པ་སེམས་བྱུང་ཤེས་རབ་བམ། ཤེས་བྱ་དངོས་པོ་ཤེས་པ་ཡིད་རྟོག་བཅས་སོ། །ཤེས་བྱ་ལ་དངོས་དང་དངོས་མེད་གཉིས་དངོས་པོ་བེམ་པོ་འབྱུང་འགྱུར་རྔ་སྒྲ་སོགས་རིགས་འགྲེ། ཤེས་བྱ་དངོས་མེད་ཞིག་ནས་མེད་པ། སྤང་བ་བརྟག་འགོག་སོགས་ ཀྱང་དེས་འགྲེ། འབྱུང་བ་ཙམ་ནི་ཤེས་བྱར་ངེས་ཀྱི། དངོས་བེམ་དང་། དངོས་མེད་གང་ཡིན་མི་ངེས་པ་སོགས་ཐམས་ཅད་དཔྱད། གཉིས་པ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་མིང་གཅིག་མིང་གཞན་གཅིག་གིས། བརྗོད་བྱར་སྤོང་དང་མི་སྤོང་བས། སྣ་ཚོགས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན། རང་གིས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་ཕྱེ་ཞིང་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤེས་བྱ་དང་དངོས་པོ་དང་། བེམ་པོ་དང་རོ་དང་མངར་བའི་སྒྲས་ཏེ་སྔ་མ་བཞི་ཡིན་པ་ནས་འབྱུང་རྡུལ་སྔ་མ་གསུམ་ཡིན་པ་སོགས་གཅིག་ནས་བཞི་ཡི་བར་དག་ཏུ། སྔ་རིམ་ཕྱི་མས་ངེས་ནུས་པ་བཞིན། ཤིང་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དག་གིས་ཤ་བ་ཤུག་པ་མི་སྤོང་བ་བཞིན། སྤྱི་སྒྲས་བྱེ་བྲག་མི་སྤོང་བས། སྤྱི་ཙམ་བྱེ་བྲག་སོ་སོ་བ་བརྗོད་པ་ལ་འཁྲུལ། གལ་ཏེ་ཤིང་འོན་ཅིག་ཞེས་པས་མདུན་གྱི་ཤ་བ་སོགས་གོ་ཚེ་སྐབས་དེའི་དོན་གྱིས་ཤུག་པ་སོགས་གཞན་བསལ་བའོ། །ཤུག་པ་ལྟ་བུ་ཁྱད་པར་སྒྲས་སྤྱི་ཤིང་ཙམ་མི་འདོར་ཡང་། ཤ་བ་སོགས་བྱེ་བྲག་བསལ་ནས་ཐུན་མིན་ཤུག་པ་རང་ཉིད་བསྒྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་ཤ་བའི་སྒྲ་ཡིས་ཤིང་མི་འདོར་ལ་ཤུག་པ་འདོར་བ་བཞིན། ཤ་བ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་དུས་བྱེ་བྲག་པའི་ཁྱད་པར་ཕྱེས་ནས་ཤ་བའི་རང་མཚན་ལ་གོ་བ་ནི་རང་གི་འདོད་པས་འབྱེད་པའོ། །དེས་ན་མཚན་ཉིད་སོགས་དངོས་པོ་དེའི་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་དོན་ལྡོག་ཡིན་པར་ནམ་ངེས་པ་ན་མཚན་མཚོན་གྲུབ་པ་ཡིན་ཅིང་། བརྡའ་དོན་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། མདུན་ན་ཤ་བ་ཡོད་པའི་ཚེ་ཤིང་འོན་ཅིག་ཞེས་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་གྲུབ་སྟེ། ད་རུང་ཤིང་ཙམ་གྱིས་དེ་མི་རྟོགས་ན། ཤ་བས་ཀྱང་མི་རྟོགས་ཏེ། ཤ་བ་ ཆེ་ཆུང་དང་། ཕྱོགས་དུས་སོ་སོ་བ་གོ་མི་ནུས་པ་བཞིན། དེ་ལྟར་བརྡའ་དོན་འབྱོར་བཞིན་དུའང་། ཡུལ་ཆེ་གེ་མོའི་ཕྱོགས་འདི་ན་གནས་པའི་སུ་ལ་འདིའི་ཤ་བ་འོན་ཅིག་ཞེས་བརྗོད་ན་དགོས་པ་མེད་དེ་ཤ་བའི་རང་མཚན་དེ་ལ་གོ་ནུས་བཞིན་དུ་རྣམ་བཅད་མེད་པའི་ཚིག་བརྗོད་པ་བརྡའ་ལ་མི་མཁས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལོག་པར་རྟོག་ན་དེ་སེལ་བའི་བརྡའ་སྦྱར་དགོས་ཀྱང་མི་རྟོག་ན་བརྡའ་དེས་ཆོག་སྟེ་བརྗོད་མི་དགོས་པ། མེ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་ཡིན་པ་སོགས་དོན་གྱིས་གྲུབ་པ་བཞིན། གལ་ཏེ་རྟག་པའི་མེ་ལྟ་བུ་འདོད་མཁན་ཡོད་ན་དངོས་པོའི་མེ་ཞེས་བརྗོད་པ་དོན་ཡོད་ཀྱི་གཞན་དུ་དེ་བརྗོད་པ་ལ་དོན་མེད་དོ། །འདི་འདྲའི་ཤན་འབྱེད་པ་ཁོ་བོ་ཁོ་ནའོ། །གཉིས་པ་རྟོག་པའི་འཇུག་ཚུལ་ལ་གཉིས། རང་ལུགས་བཞག་པ་དང་གཞན་ལུགས་དགག་པའོ། །དང་པོ། རང་མིན་གཞན་བསལ་བ་ཡི་སྤྱི་ལ་ནི། རང་མཚན་དུ་འཁྲུལ་ནས་རང་མཚན་གོ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྤྱི་ལས་གཞན་དུ་རང་མཚན་ཉིད། དངོས་སུ་རྗེན་པར་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དང་རྟོག་པ་མེད་དེ་མི་ནུས་སོ། །ནུས་ན་དགག་སྒྲུབ་ཅིག་ཆར་ཐལ་བ་ལ་སོགས་པས་གནོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། བརྗོད་བྱ་སྤྱི་དངོས་འདོད་པ་དགག །སྒྲ་དོན་དངོས་འབྲེལ་འདོད་པ་དགག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ། སྒྲ་ཡིས་བརྗོད་བྱ་དེ་ལ་བརྟག་ན་བྱེ་བྲག་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་སྤྱིའི་དངོས་པོ་མེད་དེ། དེ་བྱེ་བྲག་དང་གཅིག་དང་དུ་མར་འགལ་བས་དངོས་པོ་ཡིན་པ་ཁེགས། གཅིག་ཐ་དད་ཀྱི་བརྟགས་པ་དེ་མི་འཇུག་པའི་སེལ་བ་དངོས་མེད་ནི། རང་གི་བློས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞིང་འཇུག་ སྟེ་བཏགས་ཙམ་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ། དེ་ཕྱིར་སྔར་མེད་པའི་དངོས་པོ་མེད་ཅེས་འདོད་པ་མུ་སྟེགས་པ། གང་གི་ལྟར་ན་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་ནི། མེད་པ་དང་ནམ་ཡང་མི་འབྲལ་བས། ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ།མེད་ཅེས་པ་དང་དངོས་པོ་ཞེས་པ་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་གཞིར། དངོས་སུ་འབྲེལ་བ་མེད་ཀྱང་བློས་སྦྱར་ནས་སུ། སྔར་མེད་དངོས་དང་དངོས་པོ་སྔར་མེད་ཅེས་ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་བ་དང་མི་སྤོང་བའི། བརྗོད་ཚུལ་ཙམ་ཡིན་དོན་ལ་ཁྱད་པར་མེད། དངོས་པོ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་ཀྱང་། དངོས་པོ་དེ་ལ་སྔར་ནས་ཡོད་པ་སེལ་བའི་ཕྱིར། ལྡོག་པའི་རྟེན་ཅན་ཏེ་སྒྲ་ཡིས་ནི། སྒྲ་དོན་སྔར་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འདོད་པོ་སུ་ཡིས་འགོག་ནུས་ཏེ་མི་ནུས་སོ། །གཉིས་པ་རྩོད་སྤང་། བདག་སོགས་མེད་པར་འདོད་པ་ལ་དྲིས་པ་བདག་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་བསལ་རྒྱུ་ཡོད་ན། དེ་བཟློག་ཅིང་བསལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་དེ་ཡོད་པར་གྲུ
Chinese
讲述如何区分“的”。有两个方面：讲述以概念进行理解的方式；第一方面又分为两点：分别展示声音和意义的反面而不混淆；详细讲述它的自性并举例说明。第一点：如果从各自的反面来衡量声音和意义，那么一切都不会混淆，而是各自独立的。原因是，从那个名称中理解到的东西，不能通过其他名称来理解。如果通过其他名称来理解，那么说各种名称就没有意义了。例如，所知事物、知识、心所、智慧，或者所知事物、知识、意识等等。所知分为有和无两种，有是物质、元素、变化、鼓声等。所知无是指从有到无，舍弃、分析、断灭等也用它来解释。仅仅是元素可以确定为所知，但物质和非物质是什么则不确定，等等，都需要分析。第二点：即使如此，一个名称可以通过另一个名称来表示接受或不接受，从而表达各种各样的含义。可以按照自己喜欢的方式来区分和展示。例如，通过所知、事物、物质、味道和甜味这些词语，从前四个到元素微粒的前三个等等，从一到四之间，就像后面的词语可以确定前面的词语一样。就像说“树”这个词语不会排除冷杉一样。因为总的词语不会排除个别的，所以仅仅用总的来表达个别就会产生混淆。如果说“这是一棵树”，从而理解了眼前的冷杉等，那么在这种情况下，就排除了其他的树木。像冷杉这样的特殊词语虽然不会舍弃总的“树”的概念，但会排除冷杉以外的冷杉，从而确定独特的冷杉本身。例如，就像“冷杉”这个词语不会舍弃“树”的概念，但会舍弃其他的树木一样。对于冷杉，通过区分方位和时间的差别，从而理解冷杉的自相，这是通过自己的意愿来区分的。因此，当确定了性质等是该事物的指示物的反面时，性质和指示物就成立了。指示和意义也是如此，当眼前有冷杉时，仅仅说“这是一棵树”就能表达意义。如果仅仅通过“树”无法理解，那么通过冷杉也无法理解。就像无法理解冷杉的大小和方位时间的不同一样。因此，指示和意义得以区分。
English
Explain how to differentiate "of". There are two aspects: explaining the way to understand through concepts; the first aspect is further divided into two points: separately showing the opposite aspects of sound and meaning without confusion; elaborately explaining its own nature with examples. First point: If sound and meaning are measured from their respective opposite aspects, then everything will not be confused, but will be independent of each other. The reason is that what is understood from that name cannot be understood through other names. If it is understood through other names, then it is meaningless to say various names. For example, knowable things, knowledge, mental factors, wisdom, or knowable things, knowledge, consciousness, etc. Knowable things are divided into two types: existent and non-existent. Existent things are matter, elements, change, drum sounds, etc. Knowable non-existent things refer to going from existent to non-existent, abandonment, analysis, cessation, etc., which are also explained by it. Only elements can be determined as knowable, but it is uncertain what matter and non-matter are, etc., all need to be analyzed. Second point: Even so, one name can express acceptance or non-acceptance through another name, thereby expressing various meanings. It can be distinguished and displayed separately according to one's own preferences. For example, through the words knowable, thing, matter, taste, and sweetness, from the first four to the first three of the element particles, etc., from one to four, just as the later words can determine the previous words. Just like saying the word "tree" does not exclude fir. Because the general term does not exclude the individual, it is confusing to express the individual with only the general. If you say "This is a tree", thereby understanding the fir in front of you, etc., then in this case, other trees are excluded. Although a special word like fir does not abandon the general concept of "tree", it excludes fir other than fir, thereby determining the unique fir itself. For example, just as the word "fir" does not abandon the concept of "tree", but abandons other trees. For fir, by distinguishing the differences in orientation and time, thereby understanding the self-character of fir, this is distinguished by one's own intention. Therefore, when it is determined that the nature, etc., is the opposite of the indicator of that thing, the nature and the indicator are established. The indication and meaning are also the same. When there is fir in front of you, simply saying "This is a tree" can express the meaning. If it cannot be understood only through "tree", then it cannot be understood through fir either. Just like the size and orientation of fir cannot be understood differently. Therefore, indication and meaning are distinguished.
Chinese
即使在旋转的时候。如果说“把那个地方的这只瞎鹿给我”，那是不需要的，因为能理解鹿的自相，由于不精通没有分别的词语表达，所以才这样说。因此，如果错误地理解，就需要加上消除错误的表达，如果不错误地理解，那个表达就足够了，不需要说。就像火是事物一样，这是通过意义来成立的。如果有人想要像常火一样的东西，那么说“事物之火”是有意义的，否则说它就没有意义了。只有我才能区分这些。第二，思考的进入方式有两种：建立自己的观点和驳斥他人的观点。第一，对于排除非自身的共相：会错误地认为是自相，从而理解为自相。除了共相之外，自相本身，没有直接赤裸地表达的声音和思考，因为做不到。如果能做到，就会因为同时出现否定和肯定等而受到损害。第二，其中：驳斥认为所表达的是共相实有；驳斥认为声音和意义之间存在真实的联系。第一，如果用声音来考察所表达的事物，那么没有遍及所有差别的共相事物。因为它与差别、一和多相矛盾，所以否定了它是事物。对于不容许一和多考察的排除非事物：可以按照自己的意愿进行区分和进入，因为这仅仅是假立的。第二，因此，外道认为不存在先前不存在的事物。按照他们的观点，任何事物都与不存在永远不分离。因此，一切都必然是恒常存在的。说“不存在”和说“事物”是差别和所依。虽然实际上没有联系，但通过心识的结合。说“先前不存在的事物”和“事物先前不存在”，仅仅是表达方式的不同，实际上没有差别。事物和不存在两者是同一基础是不可能的。为了消除事物先前就存在，具有相反的所依，也就是说，用声音。谁能阻止想要用声音表达“先前不存在的事物”呢？没有人能阻止。第二，辩论的消除。对于认为没有我等的人提问，如果存在排除我之外的法的理由，那么，通过反驳和排除本身，就成立了我存在。
English
Even while rotating. If you say, "Give me that blind deer from this place," it is unnecessary because the self-characteristic of the deer can be understood. It is said this way because one is not skilled in expressions without distinctions. Therefore, if there is a mistaken understanding, it is necessary to add an expression that eliminates the error. If there is no mistaken understanding, that expression is sufficient and does not need to be said. Just as fire is a thing, this is established through meaning. If someone wants something like a permanent fire, then saying "fire of a thing" is meaningful; otherwise, saying it is meaningless. Only I can distinguish these. Second, there are two ways of engaging in thought: establishing one's own view and refuting the views of others. First, regarding the universal that excludes what is not itself: it will be mistaken for a self-characteristic, and thus understood as a self-characteristic. Other than the universal, the self-characteristic itself, there is no sound or thought that directly and nakedly expresses it, because it cannot be done. If it could be done, it would be harmed by the simultaneous occurrence of negation and affirmation, etc. Second, among these: refuting the belief that what is expressed is a universal entity; refuting the belief that there is a real connection between sound and meaning. First, if one examines what is expressed by sound, there is no universal entity that pervades all particulars. Because it contradicts particulars, one, and many, it negates that it is an entity. Regarding the exclusion of non-entities that do not allow examination of one and many: they can be distinguished and entered according to one's own mind, because this is merely an imputation. Second, therefore, the non-Buddhists believe that there is no previously non-existent entity. According to their view, whatever entity there is, it is never separate from non-existence. Therefore, everything necessarily becomes permanent, as it is always existent. Saying "non-existence" and saying "entity" are difference and basis. Although there is no actual connection, it is connected through the mind. Saying "previously non-existent entity" and "entity previously non-existent" are merely different ways of expressing it; in reality, there is no difference. It is impossible for an entity and non-existence to be the same basis. In order to eliminate the entity as previously existent, it has a reverse dependent, that is, with sound. Who can prevent someone who wants to express "previously non-existent entity" with sound? No one can prevent it. Second, the elimination of debate. To those who believe that there is no self, etc., ask: if there is a reason to exclude phenomena other than the self, then, through refuting and excluding itself, it is established that the self exists.