Tibetan
་མ་མིན་པར་ཐལ། རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ ཟེར་ཀྱང་མི་འཐད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། འདི་འདྲའི་སྨྲ་བ་ཐུན་མོང་བར། རྒོལ་བའི་ཞེ་འདོད་གང་ཡིན་ཕྱེས་ནས་སམ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ལ་འདོད་ཞེས་སུ།རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ལན་གྱིས་གདབ། གཉིས་པ་ལ། དོན་ཐོབ་ཀྱིས་བཅད་པར་དོན་བཞིན་ལན་གདབ་པ་དང་། མ་བཅད་པར་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་ལན་གདབ་པ་གཉིས། དང་པོ། སྒྲ་རྣམས་གང་ཡིན་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སུ་མ་བྱས་པར།ཁྱད་གཞི་ཆོས་ཅན་ཙམ་དུ་བྱས་ན་སྤྱི་ལྡོག་སྟེ། ཆོས་ཅན་གང་དང་སྦྱར་ན་དེ་ཡི་ཕྱོགས་འཛིན་པ། ཀུན་མཁྱེན་དང་སྐབས་བརྒྱད་པོ་ཀུན་མཁྱེན་ཞེས་པ་བཞིན། མིང་གི་སྒྲ་ཡི་འཇུག་པ་སྤྱི་ལའང་། བཤད་པ་ལས་འཇུག་པ་གཙོ་བོ་སྟེ།རི་ལས་སྐྱེས་པའི་མེ་ཏོག་ལ་ཆུ་ལས་མ་སྐྱེས་ཀྱང་ཆུ་སྐྱེས་ཀྱི་སྒྲ་འཇུག་པ་དང་ཆུ་ནང་གི་ཉ་ལ་ཆུ་ལས་སྐྱེས་ཀྱང་དེའི་སྒྲ་མི་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ཡང་བཤད་པའི་དབང་དུ་ན་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བཏགས་པར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་གྲགས་པས་འཇུག་པ་སོ་སོ་ཡི། དོན་ནི་སྐབས་ཀྱི་རྟོག་བྱ་ཡིན་མིན་ལས་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་དོན་དེ་ངེས་པའི་ཕྱིར་དུ་ཚིག་ཕྲད་སོ་སོ་སྦྱར་བ་བཞིན། སྐབས་ཀྱི་དོན་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ་སྟེ་དོན་ངེས་པའི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །དཔེར་ན་སེནྡྷ་པ་ཡི་སྒྲ་དག་ནི། གཡུལ་དུ་རལ་གྲི་སོགས་ལ་གོ་བ་བཞིན། མིང་འདི་ཡི་བརྗོད་བྱ་གང་ཡིན་པ་འཁྲུལ་མེད་དུ། གོ་བ་རྒོལ་བའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་གང་ཡིན་པའི་སྐབས་ཀྱིས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མིན་པར་ཚིག་ཙམ་ཁོ་ནའི་རྗེས་བསྙགས་ ན་ཡུལ་དུས་བྱེ་བྲག་པའི་རང་མཚན་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ངག་མི་སྲིད་བར་དུ་དོན་མི་རྟོག་ལ་དེ་མི་སྲིད་པས་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ། སྐབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་མ་བཅད་པ་ཡིན་ན་ནི། རང་གི་ཁས་བླང་བའི་ཚིག་དང་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པ་དང་། བསྟན་བཅོས་དང་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པས་གནོད་པ་གསུམ་པོ་གང་ཡང་མི་སྲིད་ན་ནི། རང་གི་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བས་ཆོག་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་འདོད་པས་གར་ཡང་དྲང་བཏུབ་པའི། ཚིག་ལས་ད་ལྟའི་གང་འདོད་པའི་རང་འདོད་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཡི། དོན་དེ་ཉིད་ལ་གཞན་གྱིས་དོན་གཞན་དུ་བཟུང་བའི་ཚིག་གིས་གཅིག་ཤོས་སུན་མི་འབྱིན། ཅི་ཕྱིར་ཞེ་འདོད་ཕན་ཚུན་བཟློག་ན་ཡང་། རུང་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་གཅིག་ཁོ་ན་དངོས་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་རིགས་པ་མེད་པས་གཉེན་པོ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གྱིས་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཡི་སྒོ་ནས་མིང་གིས་དོན་བརྗོད་པ་ལ་ནི། གཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཚིག་གིས་མི་ཟློག་སྟེ་དཔེར་ན་མེ་གྲང་ངོ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ངག་ནི་དེ་མིན་བསལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བརྗོད་བྱ་ངོས་ཟིན་པའི་དོན་དུ་སྦྱར་བ་ཡིན་ན། ངག་གང་གིས་དོན་དེ་རྟོགས་ཟིན་དུས་མཛུབ་མོས་ཟླ་བ་བསྟན་པ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་དེ་ཙམ་གྱིས་ངག་གི་བྱ་བ་རྫོགས་ཤིང་དོན་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། ད་རུང་དོན་ལ་མི་རྟོན་པར་ཚིག་རྗེས་གཅོད་ན་རང་མཚན་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ངག་ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོན་དང་རང་འདོད་ཙམ་གྱིས་ཐ་སྙད་གྲུབ་པས་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་མཐོང་ཀྱང་ནགས་སོགས་སུ་བ་གར་སོང་འཚོལ་བྱེད་ཀྱི་རྗེས་གཅོད་པ་ངོ་མཚར་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་དོན་བསྡུ། མདོར་བསྡུ་ན་ངག་སྦྱར་བ་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་གང་ཡིན་དེ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་དོན་ཅན་ཏེ། རྣམ་གཅོད་དེ་ཡང་ གང་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཞེ་འདོད་ཀྱི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་ལ། ཞེ་འདོད་འདི་ཡིས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཐ་སྙད་ལ་གཞན་དང་མི་འདྲ་བར་ངོས་ཟིན་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་བརྩམ་པ་རྫོགས་པའི་བྱ་བ་ལ། རྩོམ་པའི་དགོས་པ།དགེ་བ་བསྔོ་བ་གཉིས། དང་པོ། བསིལ་ལྡན་འདི་ན་ཆོས་སེར་སོགས། །རིགས་པ་རྣོ་བའི་འཁྲུལ་གར་གྱིས། །སློབ་གསར་རྨོངས་སུ་འཇུག་པའི་ངག །དེ་ནི་གཞུང་སྨྲ་རྒན་པོས་ཀྱང་། །རྗེས་བརྗོད་སྨྲ་བའི་གཞུང་བཟང་བསླབ། །སྨྲ་བ་འདི་འདྲས་མཁས་རློམ་པ། །མགུ་ཡང་བདག་ཅག་སྨྲ་བ་འདི་འདྲ་བའི་རྗེས་སུ། བྲག་ཆ་བཞིན་དུ་མ་ཞུགས་སོ། །འཇམ་དབྱངས་བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་གྱིས། །མུ་སྟེགས་གྲངས་ཅན་པའི་སྟེས་དབང་ཐལ་འགྱུར་ལྟའི། །ཚིག་ལ་དམིགས་བུར་མི་རེ་བར། །ཡང་དག་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མིག་བཟང་བགྲད། །ཅུང་ཟད་བརྗོད་པ་འདི་ཡི་ཆ། །ལེགས་པར་རྟོགས་ན་སྨྲ་བའི་ལྗགས། །འདམ་ལས་གྲོལ་པའི་པདྨ་བཞིན། །མི་གསར་པ་སྔར་བརྗོད་པའི་ནག་ནོག་སྐྱོན་གྱི་ཆ་ལས་རིང་། གཉིས་པ། དགེ་བ་འདི་ཡིས་སྐྱེ་བོ་ཀུན། །ཚིག་དང་དོན་གྱི་གནས་ཀུན་ལ། །དྲི་མེད་བློ་ཡི་མཐུ་ཐོབ་ནས། །འཇམ་དབྱངས་གཞོན་ནུ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཚུལ་ཀུན་ཐོགས་མེད་དུ་སྨྲ་བར་ཤོག །གསུམ་པ་མཛད་བྱང་། ཞེས་པ་འདིའང་མི་ཕམ་པས་བྲིས་པ་མངྒ་ལཾ། རྗེ་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་འཇམ་མགོན་མི་ཕམ་རྒྱ་མཚོ་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་པའི་ས་བཅད་དང་ཕྱག་མཆན་ཕྱག་བྲིས་དངོས་ལས་ཕྲི་བསྣན་མེད་པར་ལྕགས་སྤྲེལ་ལོར་ཞེ་ཆེན་དུ་ཞལ་བཤུས་ཏེ་དཀྱུས་སུ་བཀོད་པ་དགེ། སརྦ་མངྒ་ལཾ།། །། བརྡའ་ཤན་འབྱེད་ཐེ་ཚོམ་དྲྭ་བ་གཅོད་པའི་རལ
Chinese
因为不是无常，而是常法之故，这样说也不合理。第三部分分为总的指示和分别的解释两部分。第一部分，对于这种共同的说法，或者区分出辩论者的意图是什么，或者自己说“我对此有这样的意图”，用区分开的回答来应对。第二部分分为，通过确定意义来按照意义回答，和不确定意义而按照自己的意愿回答两种。第一种，无论声音是什么，如果不作为特殊的性质，而仅仅作为具有性质的法，那就是普遍的否定。与哪个法相联系，就持有那个法的立场，就像全知和八个场合被称为全知一样。名字的声音的用法也是普遍的，但用法比解释更重要，就像从山上生长的花，即使不是从水中生长的，也称为水生，而水中的鱼，即使是从水中生长的，也不称为水生一样。因此，也应该说那是按照解释的意愿而命名的。然而，通过名声而产生的各种用法，其意义必须根据场合来确定是否是思考的对象。例如，就像为了确定那个意义而添加各种词缀一样，场合的意义也是如此，为了确定意义而表达。例如，就像“森陀婆”的声音，在战场上指的是刀剑等一样，这个名字的表达对象是什么，毫无疑问地，理解是根据辩论者的论著的意义是什么的场合来确定的。如果不是这样，而仅仅追随词语，那么表达地点、时间和特殊性的自相的语言就不可能存在，如果不理解意义，那是不可能的，因此所有的术语都会中断。第二，如果场合没有被区分开，如果不存在与自己的承诺相违背的语言、事实的力量的推理，以及论著和世间名声的损害这三种情况，那么按照自己的意愿结合就可以了。因为理由可以随意引导，从语言中区分出当下意愿的自愿，对于那个意义本身，如果其他人用其他的意义来理解，也不会驳倒对方。为什么呢？即使意愿相互矛盾，也是可以的，因为相互之间没有一个是具有事实力量的推理，所以不是对治。
English
It is also unreasonable to say that it is not impermanent because it is permanent. The third part is divided into a general indication and a specific explanation. First, for this kind of common statement, either distinguish what the debater's intention is, or say "I have such an intention for this," and respond with a differentiated answer. The second part is divided into answering according to the meaning by determining the meaning, and answering according to one's own wishes without determining the meaning. First, no matter what the sound is, if it is not taken as a special quality, but only as a dharma with qualities, then it is a universal negation. Whichever dharma it is associated with, it holds the position of that dharma, just like omniscience and the eight occasions are called omniscience. The application of the sound of the name is also universal, but the application is more important than the explanation, just like a flower that grows from a mountain, even if it does not grow from water, is called aquatic, and a fish in water, even if it grows from water, is not called aquatic. Therefore, it should also be said that it is named according to the intention of the explanation. However, the meaning of each application that arises from fame must be determined based on whether it is the object of thought in the occasion. For example, just as various suffixes are added to determine that meaning, the meaning of the occasion is also the same, expressed to determine the meaning. For example, just as the sound of "Sendhava" refers to swords and the like on the battlefield, what this name expresses is undoubtedly determined by the occasion of what the meaning of the debater's treatise is. If it is not like this, but only follows the words, then the language expressing the self-characteristics of place, time, and specificity will not be possible, and if the meaning is not understood, that is impossible, so all terms will be interrupted. Second, if the occasion is not distinguished, if there are no three things that contradict one's own commitments, the reasoning of the power of facts, and the harm of treatises and worldly fame, then it is okay to combine according to one's own wishes. Because the reason can be guided arbitrarily, the self-will of the current intention is distinguished from the language, and for that meaning itself, if others understand it with other meanings, it will not refute the other party. Why? Even if the intentions contradict each other, it is okay, because there is no reasoning with the power of facts between each other, so it is not an antidote.
Chinese
哦！以意义来区分，通过名称来表达意义时，不能用另一句话来反驳，例如说“火是冷的”。如果语言以排除非此的方式，被用于识别所表达的对象，那么当通过语言理解了那个意义时，就像看到用手指指月亮一样，语言的作用就完成了，意义也实现了。如果还不依赖意义，而只是追逐文字，那么请你展示表达自性的语言，或者仅仅通过自己的意愿来建立术语，即使看到非常惊奇的事情，也像是去森林里寻找牛的足迹一样，这也被认为是惊奇的事情。第三，意义的总结。简而言之，所有使用的语言都具有区分意义的作用，而这种区分，又是以想要表达的意愿为根本的。正是这种意愿，使得各种术语能够被识别为与众不同，并且没有疑惑。第三，完成著作的行为包括：写作的必要性，以及回向善根两部分。第一部分：在这凉爽的地方（指藏地），有许多穿着黄色僧衣的人，他们以敏锐的理智进行着迷惑性的辩论。那些让新学者陷入困惑的言论，即使是年长的经院学者，也在学习追随他人言论的优秀著作。即使那些以这种言论自诩为智者的人感到高兴，我们也不会像回声一样追随这种言论。由于文殊上师的恩德，我们不会像外道数论派那样，期待偶然的、无意义的言辞，而是睁开具有正确意义之境的明亮的眼睛。如果能很好地理解这稍微表达的部分，那么说话的舌头，就像从泥土中解脱出来的莲花一样，新的学习者就能远离先前所说的黑暗、污秽和过失。第二部分：愿以此善根，使所有众生，在所有词语和意义的领域中，都能获得无垢智慧的力量，像文殊童子一样，无碍地宣说一切佛法。第三部分，作者署名：此乃麦彭巴所著。吉祥！至尊上师仁波切蒋贡麦彭嘉措亲自撰写的科判和手稿，在铁猴年于协庆完整抄写，没有增删，并按顺序排列，善哉！萨瓦芒嘎拉姆！ 辨别符号，斩断疑惑之网的利斧。
English
O! When expressing meaning through names by distinguishing through meaning, it cannot be refuted by another statement, such as saying "fire is cold." If language is used to identify the object to be expressed by way of excluding what it is not, then when that meaning is understood through language, just as seeing the moon pointed out by a finger, the function of language is completed and the meaning is accomplished. If one still does not rely on meaning but only chases after words, then please show the language that expresses self-nature, or establish terms merely through one's own will. Even if one sees something very amazing, it is like searching for the footprints of a cow in the forest, which is also considered an amazing thing. Third, the summary of meaning. In short, all language used has the function of distinguishing meaning, and this distinction is rooted in the intention to express. It is this intention that allows various terms to be recognized as distinct and without doubt. Third, the act of completing the work includes: the necessity of writing, and the dedication of merit. First part: In this cool place (referring to Tibet), there are many people wearing yellow robes, who engage in misleading debates with sharp intellect. Those statements that confuse new scholars, even older scholastic scholars are learning to follow the excellent works of others' statements. Even if those who boast of themselves as wise with such statements are pleased, we will not follow such statements like an echo. Due to the kindness of Manjushri Guru, we will not, like the heretical Samkhya school, expect accidental, meaningless words, but open bright eyes that have the realm of correct meaning. If one can understand well this slightly expressed part, then the tongue of speech, like a lotus freed from mud, new learners will be far from the darkness, defilement, and faults of what was said before. Second part: May all beings, through this merit, in all realms of words and meanings, obtain the power of immaculate wisdom, and like Manjushri Kumara, may they speak all Dharmas without obstruction. Third part, author's signature: This was written by Mipham. Auspicious! The outline and handwritten notes personally written by the venerable Guru Rinpoche Jamyang Mipham Gyatso were completely copied in Shechen in the Iron Monkey year, without additions or deletions, and arranged in order, may it be virtuous! Sarva Mangalam! The axe that distinguishes symbols and cuts through the net of doubt.