Chinese
成为智慧之自在。此后，夏鲁译师法护贤，依据古印度本和注释的印度本进行校正，并作了一些注释。后来，在第十三胜生周期的水龙年，司徒丹贝尼杰依据两个注释的印度本，对梵文进行了校对，并对藏文翻译中不得不改正的错误进行了完善的修正，然后以梵藏对照的形式进行了出版。而且，在印度，出生于辛哈拉岛的佛教班智达拉特纳室利，以及佛教大班智达语自在称所著的这两部印度注释，在圣地印度非常著名，司徒丹贝尼杰获得了这两部注释的印度本，并依据它们进行了完善的校正，这部著作显得非常可靠。据说，语自在称是否是六位智者之一，还需要考察。对于《诗镜》这部著作，香敦译师作了简略的章节式的小注释，以及邦译师对著作进行了完整的讲解，以此为基础，出现了非常多的藏文注释，这些注释也对这一传统有所帮助，但对于一些困难之处，有些没有理解，有些则变成了错误的理解，就像康区的注释被雅央语自在的嬉戏之海所阻挡一样。康区的这部注释，作者智慧高超，语言清晰，特别是由于精通语法的大班智达一切知丹贝尼杰，依据两个印度注释，详细地给予了口头传承，因此而著成。在所有以前出现的藏文注释中，这部注释显得最为善说。在此说到：词义二者都非常清晰的，这部优秀的著作，被命名为《镜子》，看到这个名字真实且具有意义，以恭敬和喜悦的心情进行了阐释。这部阐释中，虽然没有过多词语的劳累，但著作的所有意义，就像清澈镜子中央的影像一样，只要有智慧之眼的人看一眼就能明白。哪里能够完全清晰地阐释词语细微力量的意义，就像善说的宝珠一样，只是大概地讲述而已。
English
Became the master of wisdom. After that, Zhalu Lotsawa Chokyong Zangpo corrected the old Indian text and the commentary's Indian text, and also made some annotations. Later, in the Water Dragon year of the thirteenth Rabjung, Situ Tenpai Nyinje corrected the Sanskrit based on two commentary Indian texts, and carefully corrected the unavoidable translation errors in Tibetan, and then published it in a Sanskrit-Tibetan bilingual edition. Moreover, in India, the Buddhist Pandit Ratna Shri, who was born on the island of Simhala, and these two Indian commentaries written by the great Buddhist Pandit Ngagi Wangchuk Drakpa are very famous in the holy land of India. Situ Tenpai Nyinje obtained these two commentary Indian texts and corrected them carefully based on them, so this work seems very reliable. It is said that whether Ngagi Wangchuk Drakpa is one of the six wise men needs to be investigated. For the text of "Mirror of Poetry," Shongton Lotsawa made a brief chapter-style small commentary, and Phang Lotsawa explained the text completely. Based on these, many Tibetan commentaries appeared, and these commentaries also helped this tradition in various ways, but some difficulties were not understood, and some became misunderstandings, just like the Kham commentary was blocked by Yangchen Ngagi Roltso (Saraswati's Playful Ocean). This Kham commentary, the author is wise and the language is clear, especially because the great grammarian Mahapandita Kunkhyen Tenpai Nyinje gave detailed oral transmission based on the two Indian commentaries, so it was written. Among all the previous Tibetan commentaries, this one seems to be the best explanation. Here it is said: Both the words and meanings are very clear, this excellent work is named "Mirror," seeing that this name is true and meaningful, it was explained with respect and joy. In this explanation, although there is no labor of many words, all the meanings of the work, like the image in the center of a clear mirror, can be understood by just looking at it with the eye of wisdom. Where can the meaning of the subtle power of words be completely and clearly explained, like a jewel of good explanation, it is only a general statement.
Tibetan
ང་བུའི་ནོར། །ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། །གཞུང་དོན་རགས་པ་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པ་ཡིས། །བློ་ཚིམ་གྱུར་པའི་བླུན་ལ་ཅི་ཆ་ཡང་། །ཤིན་ཏུ་ཞིབ་མོའི་བློ་ལྡན་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །ལེགས་བཤད་རིན་ཆེན་མཆོག་རྣམས་གུས་པས་ཟུངས། །དཔལ་ལྡན་སྨྲ་བའི་དབང་ཕྱུག་དཎྜིའི་ཞབས། །དགྱེས་པ་སྐྱེད་བྱེད་ལེགས་བཤད་རོལ་པའི་མཚོ། །འདི་ཉིད་སྐལ་བཟང་ངང་པའི་ཚོགས་རྣམས་ཀུན། །ཡོངས་སུ་དགའ་བའི་བསྟི་གནས་ཉིད་གྱུར་ཅིག །ཕན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་ལས། །བྱུང་བའི་དགེ་ ཚོགས་རབ་དཀར་འདི་བཟང་གིས། །ས་གསུམ་སྙིང་གི་མུན་པ་རབ་བསལ་ནས། །ཡང་དག་ཆོས་ཀྱི་དགའ་སྟོན་རྒྱས་པར་ཤོག །བདག་ཀྱང་སྐྱེ་ཀུན་མཚུངས་མེད་སྙན་ངག་གིས། །རྒྱལ་བའི་ཆོས་མཛོད་རྒྱ་མཚོ་གསལ་བྱེད་ཅིང་། །རྡོ་རྗེ་སྒྲ་དབྱངས་ལྷ་མོས་རྗེས་བཟུང་ནས། །རྨད་བྱུང་ངག་གི་དབང་ཕྱུག་འགྲུབ་གྱུར་ཅིག །འཇིག་རྟེན་ཁམས་སུ་དུས་ཀྱི་རྒུད་པ་ཞི། །ལེགས་གསུང་ལེགས་པར་སྨྲ་བས་ས་སྟེང་གང་། །རྒྱལ་བསྟན་རིན་ཆེན་ཕྱོགས་བཅུར་རབ་རྒྱས་ཤིང་། །འགྲོ་ཀུན་ཀུན་མཁྱེན་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་ཤོག །ལྷ་བརྒྱའི་ཅོད་པན་ནོར་བུས་མངོན་མཆོད་པ། །དབྱངས་ཅན་ངག་གི་དཔལ་མོ་དགྱེས་པའི་ཞལ། །ཡིད་འོང་ཟླ་བ་གཞོན་ནུའི་འཛུམ་དཀར་འོད། །འདི་འཛིན་སྙིང་གི་འོ་མཚོར་འདྲེས་གྱུར་ཅིག །དེ་ཡི་མཐུ་ལས་རྨད་བྱུང་ངག་གི་དཔལ། །རབ་གྲུབ་ལེགས་བཤད་སྨྲ་བའི་སྒྲ་དབྱངས་ཀྱིས། །ས་གསུམ་ངོ་མཚར་དཔལ་དང་ལྡན་པ་ཡི། །སྐལ་བ་བཟང་པོས་འགྲོ་འདི་མཛེས་གྱུར་ཅིག །ཅེས་སྙན་འགྲེལ་དབྱངས་ཅན་དགྱེས་པའི་རོལ་མཚོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་སྔ་འགྲེལ་རྣམས་ཀྱི་ལེགས་བཤད་ཀྱི་བཅུད་འདུས་ཤིང་། སྒྲ་དོན་གྱི་ཆ་འགའ་ཞིག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཆོད་པའི་སྒོ་ནས་སྔ་འགྲེལ་རྣམས་ལས་ཀྱང་འཕགས་པར་གྱུར་པས་ན། བོད་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་བརྩམས་པའི་ སྙན་འགྲེལ་མང་དུ་མཆིས་ནའང་། དོན་འདུས་ཤིང་རྒྱས་བསྡུས་འཚམས་པ། གོ་སླ་ཞིང་མཐར་ཆགས་སུ་བཤད་པ་སོགས་ཀྱིས་རིག་ལམ་འདི་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པས། མི་ཕམ་པ་མཚོ་བྱུང་བཞད་པའི་གེ་སར་ཞེས་འབོད་པས་རང་ལོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་པ། ས་མོ་བྱའི་ལོའི་སྨིན་དྲུག་ཟླ་བའི་ཚེས་གསུམ་ལ་མགོ་འཛིན་ཙམ་བྱས་ནས་ཤར་མར་འབྲི་འདུན་ཡིན་ཡང་། ཞག་འགའ་ཞིག་ལ་གཞན་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་ཡིག་ལྡེབ་རེ་ཟུང་ལས་བྲི་རྒྱུ་མ་བྱུང་ཡང་། ཟླ་བ་དེ་ཡི་ཚེས་ཉེར་གསུམ་རེས་གཟའ་ཉི་མ་དང་རྒྱུ་སྐར་དབོ་འཛོམས་པའི་སྔ་དྲོ་དང་པོའི་ཆ་ལ། ལྡ
Chinese
我，孩童的财富啊！虽然它的特点非常殊胜，但仅仅讲述粗略的要点，对于那些满足于自己想法的愚人来说，又有什么可说的呢？对于那些拥有非常精细的智慧的智者们，请恭敬地接受这些珍贵的善说吧！愿吉祥的语自在达地的足下，成为产生喜悦的善说嬉戏之海。愿这片海成为所有具善缘的天鹅群，尽情欢乐的栖息之地！以利益之心善加调和，由此产生的善 聚，愿这纯洁的光芒，彻底驱散三界内心的黑暗，让正法的盛宴得以广布！愿我生生世世，以无与伦比的诗歌，阐明胜者教法的宝藏之海，并得到金刚语妙音天女的加持，成就奇妙的语自在！愿世间消除时代的衰败，善说充满大地，珍贵的佛法在十方广为弘扬，一切众生获得一切智者的果位！百位天神的顶饰，用珍宝显现供养，语自在天女喜悦的容颜，那令人心醉的皎洁新月般的笑容之光，愿它融入我执持之心的乳海中！愿凭借它的力量，奇妙的语自在，圆满成就的善说，以言语的声音，让三界充满惊奇的光辉，愿具善缘者以此庄严此世！如是，名为《诗学注释·妙音天女喜悦的嬉戏之海》，此论汇集了前代注释家的善说精华，通过消除对某些词义的疑惑，超越了前代的注释。虽然前代藏人撰写的 诗学注释有很多，但以其意义精炼、详略得当、易于理解且有条不紊的阐述等特点，我认为此理路对那些真正追求意义的人是有益的。因此，我，被称为麦彭仁波切·措琼夏智的格萨尔，以六十四岁的年龄，在土鸟年（藏历）的冬月（十一月）初三开始着手写作，虽然本想一气呵成，但因数日来受到其他因素的影响，只写了一两页。然而，在该月的二十三日，星期日，在与星宿“氐宿”相遇的第一个清晨，我完成了。
English
I, a child's treasure! Although its characteristics are extremely special, merely stating the rough essentials, what is there to say to fools who are content with their own ideas? To those wise ones who possess extremely refined wisdom, please respectfully accept these precious good sayings! May the feet of the glorious Lord of Speech, Daṇḍin, become an ocean of playful good sayings that generate joy. May this ocean become a dwelling place for all the fortunate swan flocks, where they can rejoice to their hearts' content! From the well-composed with a beneficial mind, may the resulting virtue accumulation, this pure white light, thoroughly dispel the darkness of the hearts of the three realms, and may the feast of the true Dharma be widely spread! May I, in all lifetimes, with unparalleled poetry, clarify the ocean of the Victorious One's Dharma treasury, and be blessed by the Vajra Speech Goddess, and may I achieve the wondrous Lord of Speech! May the degeneration of the times in the world be pacified, may good speech fill the earth, may the precious Buddha Dharma flourish in the ten directions, and may all beings attain the state of omniscience! The crown of a hundred gods, offered with jewels, the joyful face of the Goddess Saraswati, the light of her enchanting smile like a young moon, may it merge into the ocean of milk in my grasping heart! May, through its power, the wondrous Lord of Speech, the perfectly accomplished good sayings, with the sound of speech, fill the three realms with amazing splendor, and may fortunate beings adorn this world with it! Thus, this commentary on poetics, called "The Playful Ocean of Saraswati's Delight," gathers the essence of the good sayings of previous commentaries, and by resolving doubts about certain meanings, it surpasses the previous commentaries. Although there are many poetic commentaries composed by previous Tibetans, with its concise meaning, appropriate length, easy understanding, and systematic explanation, I believe this path of reasoning is beneficial to those who truly seek meaning. Therefore, I, called Mipham Rinpoche Tsokyong Zhadpai Gesar, at the age of sixty-four, started writing on the third day of the winter month (November) of the Earth Bird year (Tibetan calendar), although I intended to write it in one go, due to the influence of other factors for several days, I only wrote one or two pages. However, on the twenty-third day of that month, Sunday, in the first part of the morning when the constellation "Chitra" met, I completed it.