Tibetan
།དེ་ལྡན་ན་ཉེས་པ་མེད་དེ་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཟབ་མོས་སྡོམ་པས་དེ་དག་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་དུས་དང་རྟོགས་པའི་གདེང་ལས་ཐམས་ཅད་བསྲུང་དགོས་ན། རིགས་ལྔ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མིན་པའི་དམ་ཚིག་ནང་འགལ་བས་དེ་དག་རྟོགས་པའི་གདེང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་འོག་མ་མནན་པས་མི་འགལ་ལོ། །གནས་མ་འགྱུར་ན། སྲོག་གཅོད་ལ་སྔགས་འགེབས་མི་ལོ་སྟེ། སོ་ཐར་ན་སྔགས་བཤད་པ་མེད་པས་སོ། །འགྱུར་ན་ལོ་ཏེ་ཆུང་ངུའི་ཕྱིར་ན་ཆེ་མི་ གཏོང་ཟེར་བ་ལྟར། རང་རང་གི་སྡོམ་པའི་དབང་ལས་དོ་གལ་གང་ཆེ་བརྩི་བས་སོ། །སོ་ཐར་ལ་རྩ་བཞི་ལས་གལ་ཆེ་བ་མེད་པས་མི་ལོ་མོད། དོན་ཐོབ་ཀྱིས་རུང་ཟེར་ན། སོ་ཐར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོད་པ་ལ། བསྲུང་ནི་མི་དགོས། རྩ་ལྟུང་ནི་མི་འབྱུང་། གཞུང་བཤད་དང་ནི་འགལ་བ་སྟེ། དེས་ན་རྩ་ལྟུང་བྱུང་བའི་དགེ་སློང་གིས་རྗེས་སུ་བསགས་སྦྱངས་བྱས་པའམ། དེ་ལས་སྟོབས་ཆེ་བའི་སྡིག་པ་བསགས་ཀྱང་། རྩ་ལྟུང་དངོས་མི་འབྱུང་བས་སོ། །དཔེར་ན་ངོ་བོ་སྔར་ལས་ཅིར་ཡང་མ་འགྱུར་ན། དེའི་བྱེད་ལས་སོགས་ཅི་ལ་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་ལུས་ལའང་སོ་ཐར་དང་སྔགས་ཆེས་འགལ་བས་གང་བྱེད། གོང་མ་ལྟར་བྱེད་ན། འགྱུར་ཏེ་གོང་མའི་དབང་དུ་སོང་བས་སོ། །འགྱུར་བ་མེད་ན་གོང་མས་དེ་ལ་ཅི་བྱས། གཞི་གཅིག་ལ་ཡིན་པ་གཉིས་སྲིད་ན་ཇི་འདྲ་སོམས། དཔེར་ན་ཚེ་གཅིག་ལ་ཇི་སྲིད་འཚོ་ཞེས་ཁས་བླངས་བས། ཤམ་ཐབ་དཀར་པོ་ལྟ་བུ་ནི་སྔགས་ཆས་ཏེ། དེ་ནི་ཚེ་འདི་ལ་གྱོན་མི་ལོའོ། །ངེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་ཏེ་ནང་རྟོགས་དང་སྤྱོད་པ་གོ་བསྡུར་ཏེ། སུམ་ལྡན་ཡིན་ཡང་ལས་དང་པོ་པའི་སྐབས་སུ་སྲོག་མི་གཅོད་ལྟ་བུ་ལའང་། དེ་བསྒྱུར་མི་ནུས་པས་སྤོང་བ་སོ་ཐར། དེའི་འབྲས་བུ་གཞན་ཕྱིར་ སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་པས་བྱང་སེམས། དེ་དག་མཉམ་པ་ཆེན་པོས་ཟིན་པས་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པའོ། །དེ་ལྟར་རིམ་གྱིས་གོམས་པས་སོ་ཐར་རང་རྐྱང་དུ་མ་སོང་བས་མྱུར་ལམ་ཡོད་ཅིང་། ལྟུང་བ་མེད་ལ་གདུལ་བྱ་ཡི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའོ། །རིམ་པས་ལམ་དུ་བྱེད་ནུས་ན་སྔགས་སྤྱོད་དུ་བྱས་ཏེ་སྦྱོར་སྒྲོལ་སོགས་ཀྱིས་རྩོལ་སྒྲུབ་སྤང་བླང་བསྲུང་མཚམས་མེད་པའི་ས་ལ་འགྲོ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་སུམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་པདྨ་སམ་བྷ་ཝས་ཕྱི་ངུར་སྨྲིག་དགེ་སློང་གི་ཆ་ལུགས་འཛིན། ནང་གསང་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བས་ན་ལམ་འདི་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་གཤེགས་ཤུལ་
Chinese
如果具有这种条件，就没有过失，因为以密咒甚深方便的律仪，在那些情况下不会变成过失。然而，必须从时间和证悟的把握中守护一切，五种姓共同和不共同的誓言内部相违，以那些证悟的特殊把握，不压制下者，所以不相违。如果住处没有改变，杀生不能用密咒遮盖，因为别解脱中没有宣说密咒。如果改变了，就可以，因为小，所以不能舍弃大，就像这样。从各自的律仪的权力中，重视哪个更重要。别解脱没有比四根本更重要的，所以不能遮盖，如果说以获得意义而允许，别解脱如其存在，不需要守护，根本堕罪不会发生，与经论相违。因此，发生根本堕罪的比丘，之后积累净治，或者积累比那更强大的罪业，根本堕罪也不会真正发生。例如，如果本体丝毫没有改变，那么它的作用等怎么会改变呢？一个人的身体上，别解脱和密咒非常相违，做什么呢？如果像前者一样做，就会改变，因为已经归于前者的权力。如果没有改变，那么前者对他做了什么呢？一个基上存在两种可能性，想想怎么样？例如，发誓一生中尽其所能地活着，像白色裙子一样是密咒的法器，那今生不能穿啊。我们的宗派认为，本体住处改变，内部证悟和行为互相比较，即使是三者具备，对于最初的业者来说，像不杀生一样，也不能改变它，所以舍弃是别解脱，它的果实为了其他而想成佛是菩提心，那些以大平等所摄持是密咒的律仪。像那样逐渐习惯，别解脱没有成为单独的，所以有快速道，没有堕罪并且随顺所化机。如果能逐渐地作为道，就作为密咒行，以方便解脱等，到达没有勤作、修持、取舍、守护界限的地位。因此是三者具备的金刚持，如莲花生大师所说：外持缁衣比丘之相，内为无上密瑜伽士。因此，这条道路是三世诸佛的足迹。
English
If one possesses these conditions, there is no fault, because with the profound means of mantra vows, in those circumstances, it does not become a fault. However, one must protect everything from the confidence of time and realization. The inner contradictions of the five families' common and uncommon vows do not contradict because the special confidence of those realizations does not suppress the lower ones. If the abode does not change, killing cannot be covered by mantra, because mantra is not taught in Pratimoksha. If it changes, it is permissible, because it is small, so one cannot abandon the great, like that. From the power of each of their vows, one values which is more important. In Pratimoksha, there is nothing more important than the four root vows, so one cannot cover it. If one says it is permissible by obtaining the meaning, Pratimoksha exists as it is, there is no need to protect it, root downfall will not occur, it contradicts the scriptures. Therefore, even if a monk who has committed a root downfall later accumulates purification, or accumulates a sin more powerful than that, the actual root downfall will not occur. For example, if the essence has not changed at all from before, then how can its function, etc., change? On the body of one person, Pratimoksha and mantra are very contradictory, what should one do? If one acts like the former, it will change, because it has come under the power of the former. If it has not changed, then what has the former done to it? If two possibilities exist on one basis, think about how it is. For example, having vowed to live as long as one can in one lifetime, like a white skirt, it is a mantra instrument, one cannot wear it in this life. Our school believes that the essence of the abode changes, internal realization and behavior are compared with each other, even if all three are present, for the initial practitioner, like not killing, one cannot change it, so abandoning is Pratimoksha, its fruit is Bodhicitta, wishing to become a Buddha for the sake of others, those held by great equality are the vows of mantra. Gradually becoming accustomed to it like that, Pratimoksha has not become separate, so there is a quick path, there is no downfall and one follows the disciples. If one can gradually make it into a path, then one acts as a mantra practitioner, with skillful means and liberation, etc., one reaches the state of no effort, practice, acceptance and rejection, and protection limits. Therefore, one is a Vajra Holder possessing all three, as Guru Padmasambhava said: "Outwardly, he holds the appearance of a saffron-robed monk, inwardly, he is a supreme secret mantra yogi." Therefore, this path is the footprint of the Buddhas of the three times.
Tibetan
ཏེ། རྒྱ་བོད་ཀྱི་མཁས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་གྱུར་པར། ནག་པོ་པས་མཚོན་ཏེ་ཤེས་སོ། །དེ་ནི་སྡོམ་གསུམ་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་བའི་དབང་གིས་ཏེ། མ་འགྱུར་ན་རྒྱུད་ལ་དབང་མི་ཐོབ་ཏེ། ད་རུང་སྔར་གྱི་སྤོང་པ་ལས་བསྒྱུར་བ་དང་ལམ་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་མེད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་སྤང་དང་བླང་བ་གཉིས་དངོས་འགལ་བས་གཞི་གཅིག་ལ་ཡིན་པ་ཅི་ལ་སྲིད། དེ་བས་སོ་ཐར་ཧོར་ཁོང་དུ་ལུས་ཀྱང་སྔགས་སྤྱོད་ཆོག་པ་ཅི་རེད། སོ་ཐར་གྱི་ མཚན་གཞི་མེད་ན་གསུམ་ཅི་ལ་ལྡན། དེ་བས་ཉི་ཟླ་ལྟར་གྲགས་པའི་ཏཻ་ལོ་ན་རོ་ནག་པོ་པ་སོགས་ལ་སོ་ཐར་གྱི་ཕམ་པ་མི་འབྱུང་བ་དང་། དེང་སང་ཡང་དཀྱིལ་ཆོག་དང་འབྲེལ་ཚེ་རྡོ་རྗེའི་གླུ་གར་འདུལ་བའི་འགྲོ་བའི་སྤྱོད་ལམ་དང་འགལ་ཡང་མི་སྐྱོན་པ་དེའི་གནད་དེ། དེ་ཐ་དད་ན་མི་གསུམ་ཚོགས་ཀྱང་གཅིག་ཤི་བ་གཅིག་གིས་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པ་ལྟར། རང་རང་གི་གཞུང་དུ་བཤད་པ་ལས་འདས་ཏེ་སྨྲ་མི་ནུས་སོ། །ནུས་ན་དེའི་མཚན་གཞི་ཇི་ལྟ་བ་ག་ལ་གྲུབ། ༈ གསུམ་པ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་དེ་དག་གི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་ཏུ་མི་འགལ་ཏེ་འགལ་ན་གཅིག་སྐྱོན་དང་བཅས་པར་འདོད་དགོས་པས། དེ་ཡི་དགོངས་པ་གསལ་མཛད་སྐྱེས་བུ་དེ་དག་ས་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ན། འདི་ལྟར་སོ་བྱང་སྔགས་གསུམ་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་ལ། དུས་དང་ཡུལ་རྟེན་སོ་སོ་བ་ཡིན་པས། དབྱེར་ཡོད་ལ། དེ་ལྟར་སོ་ཐར་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་ན་བྱང་སྡོམ་དུ་འགྱུར་ཞིང་། དེ་སྟེང་བྱང་སྡོམ་བསྣན་པ་ལས། འོག་མ་སོ་ཐར་ཉམས་པ་གཏན་ནས་མེད་ཅིང་། སྔར་ལས་ལྷག་པ་ལས་ཞན་དུ་མ་སོང་བས་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་ཁས་བླངས་ཀྱང་མི་འགལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཐ་དད་མིན་ ན་གང་འདོགས་ཀྱང་ཁྱད་མེད་པས་གཅིག་ལས་གསུམ་མ་གྲུབ་པས་སོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱིས་ཟིན་ན་དེ་གཉིས་སྟེང་སྔགས་སྡོམ་ཡོད་དོ་ཅོག་བསྣན་པས་འོག་མ་གཉིས་མི་ཉམས་པའོ། །དོན་དུ་དེ་དག་གནས་འགྱུར་ཏེ། བསྲུང་བྱ་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་ནི། དཔེར་ན། རང་དོན་དུ་སྲོག་མི་གཅོད་པ་དང་། གཞན་དོན་མི་གཅོད་པ་ལྟ་བུ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སྡོམ་པ་བཞག་པ་ལས་སྡོམ་པ་ཙམ་པོ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པས་སོ། །སོ་ཐར་གྱི་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པོ་སྤངས་ནས་སྔགས་ལ་ལོགས་སུ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་མེད་ཀྱང་སྔར་གྱི་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པོ་དེ་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པས་སྔགས་སྡོམ་དུ་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་སྡོམ་པ་བསྲུང་ཚུལ་གཅིག་ནའང་། དེ་རྩིས་ཟིན་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ
Chinese
因此，藏印的智者和成就者都变成了那样，以黑行者（Kanha）为例就知道了。那是由于三律仪的体性发生了转变。如果不变，就无法获得灌顶，而且仍然没有从以前的舍弃中转变和作为道用的能力。这样，舍弃和受持二者是相违的，怎么可能存在于一个基础上呢？因此，即使别解脱戒留在心中，也可以修持密法，这是为什么呢？如果没有别解脱戒的 基础，怎么会有三戒呢？因此，像日月一样著名的帝洛巴、那若巴、黑行者等，不会发生别解脱戒的失败。现在，如果与坛城仪轨相关，即使金刚歌舞与调伏众生的行为相违背，也没有过失，其关键在于此。如果它们是不同的，就像三个人聚集在一起，一个人死了，另一个人无法压制他一样。除了各自的论典中所说的之外，无法说话。如果能说，那样的基础怎么能成立呢？总而言之，那些大车的究竟意趣并不相违，如果相违，就必须认为其中一个是有过失的。那些阐明其意趣的圣士们都安住于大地之上。那怎么会不相违呢？像这样，别解脱戒、菩萨戒、密咒戒三者的体性是不同的，时间和处所所依也是各自不同的，所以是有差别的。这样，如果别解脱戒被菩提心所摄持，就会转变为菩萨戒。在那之上，加上菩萨戒，下面的别解脱戒根本不会退失，而且比以前更好，不会变得更差，所以即使承认它们的体性是不同的，也不会相违，如果不是这样不同，那么无论安立什么都没有差别，所以不能从一个中成立三个。这样，如果被密咒所摄持，在那二者的基础上，加上所有的密咒戒，下面的二者也不会退失。实际上，它们是转变的。所守护的律仪的体性是，例如，为了自己的利益不杀生，为了他人的利益不杀生，就像这样安立大小乘的律仪，而仅仅是律仪本身的体性，这二者是没有差别的。舍弃了别解脱戒的二百五十条戒，密咒中也没有另外的二百五十条戒，但是以前的二百五十条戒被方便所摄持，所以会转变为密咒戒。这样，即使守护律仪的方式相同，但摄持它的方便方法却有差别
English
Therefore, all the scholars and accomplished ones of Tibet and India became like that, as exemplified by Kanha. That is because the nature of the three vows changes. If it doesn't change, one cannot receive empowerment, and still lacks the ability to transform and use the previous abandonment as a path. Thus, abandonment and acceptance are contradictory, how could they exist on one basis? Therefore, even if the Pratimoksha vow remains in the heart, how is it permissible to practice tantra? If there is no basis of the Pratimoksha vow, how can there be three vows? Therefore, the failure of the Pratimoksha vow does not occur for Tilopa, Naropa, Kanha, etc., who are famous like the sun and moon. Nowadays, if it is related to the mandala ritual, even if the Vajra song and dance contradict the conduct of taming beings, there is no fault, the key is this. If they are different, just as when three people gather together, if one dies, the other cannot suppress him. One cannot speak beyond what is said in their respective treatises. If one could speak, how could such a basis be established? In short, the ultimate intentions of those great chariots are not contradictory, if they are contradictory, one must consider one of them to be faulty. Those holy beings who clarified its intention all abide on the great earth. How can it not be contradictory? Like this, the nature of the three vows of Pratimoksha, Bodhisattva, and Mantra are different, and the time, place, and basis are also different, so there are differences. Thus, if the Pratimoksha vow is grasped by Bodhicitta, it will transform into the Bodhisattva vow. On top of that, adding the Bodhisattva vow, the lower Pratimoksha vow will never be lost, and it is better than before, it will not become worse, so even if one admits that their nature is different, it will not be contradictory, if it is not so different, then whatever is established is no different, so three cannot be established from one. Thus, if it is grasped by mantra, on the basis of those two, adding all the mantra vows, the lower two will not be lost. In reality, they are transformed. The nature of the vow to be protected is, for example, not killing for one's own benefit, not killing for the benefit of others, just like this, establishing the vows of the great and small vehicles, but the nature of the vow itself is that there is no difference between the two. Having abandoned the two hundred and fifty precepts of the Pratimoksha vow, there are no other two hundred and fifty precepts in mantra, but the previous two hundred and fifty precepts are grasped by skillful means, so they will transform into the mantra vow. Thus, even if the way of guarding the vows is the same, the skillful means of grasping it are different.