Tibetan
་ཆེས། སྣང་སྲིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྷ་སྔགས་ཆོས་ཉིད་དུ་སྡོམ་པ་གང་ཞིག །ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་དུག་ཟོས་པ་དེ་ལ་བསྟེན་ཏེ་དུག་མེད་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་པའི་དབང་ལས་སྡོམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་དེ་དང་དེའི་སྡོམ་པ་ཁོ་ན་ལས་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་ལ། གལ་ཏེ་ཐ་དད་ཡིན་ན་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་དང་བྱང་སྡོམ་སྔགས་པ་ལ་ཡོད་མི་སྲིད་པར་འདོད་དགོས་ཏེ། དེ་གསུམ་མི་གཅིག་པས་སོ། །འོ་ན་དེ་ལྟར་གནས་འགྱུར་ན་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་ཡིན་མོད། སུམ་ལྡན་མ་ཡིན་ཏེ། སྔགས་སྡོམ་དེ་གསུམ་ག་མ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་སྔགས་ཁོ་ནར་གྱུར་པས་སོ་ཟེར་ན། ཁྱེད་ལ་འདི་འདྲི་སྟེ། ཐེག་དམན་སོ་ཐར་དེ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་ན་ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་དུ་འགྱུར་ རམ་མི་འགྱུར། མི་འགྱུར་ན་སོ་ཐར་སྡོམ་པ་ཅན་གྱི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་སྔགས་སྡོམ་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེ་གཉིས་མི་འདྲ་བས་སོ། །གནས་མི་འགྱུར་ཡང་ཆོ་གས་སོ་སོར་བླངས་བས་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ན། སོ་ཐར་གཉིས་ཆར་ཡོད་པའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་སྔར་ཐེག་དམན་གྱི་སྡོམ་པ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་ཕྱིས་ཐེག་ཆེན་གསར་བླང་གི་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་གཉིས་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་པས་བསྡོམས་ན་ལྔ་བརྒྱ་པོ་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ཚུལ་སྨྲོས་ཤིག །འགྱུར་ན་ཐེག་དམན་སོ་ཐར་བཏང་ནས་འགྱུར་རམ། མ་བཏང་ནས་འགྱུར། མ་བཏང་ན་ཐེག་ཆེན་དུ་མི་སྲིད་དེ། ཐེག་དམན་སོ་ཐར་རང་གི་ངོ་བོ་མ་བཏང་བས་གནས་འགྱུར་བ་མེད་པས་སོ། །བཏང་ནས་འགྱུར་ན་སྔར་གྱི་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་ཡང་བཏང་ངམ་མ་བཏང་དང་པོ་ལྟར་ན་སུམ་ལྡན་མི་སྲིད་ལ། མ་བཏང་ན་གནས་འགྱུར་རེད་དམ་མ་རེད་སོམས། འོ་ན་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པ་དང་སུམ་ལྡན་དུ་ཡོད་ཚུལ་ཅི་ཡིན་ཟེར་ན། དེ་ནི་ཡོད་དེ། སྔར་སོ་ཐར་སྐབས་སུ་ལས་ཆོག་ཇི་ལྟ་བར་བླང་བའི་ཁྲིམས་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་དེ་གོང་མའི་སྐབས་སུ་ཉམས་སོང་བ་མིན་ཏེ་སྔར་ལས་ཆེས་ལྷག་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་ན་སུམ་ལྡན་ཟེར་མི་འོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་རེད། ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་ སྐབས་སུ་ཐེག་དམན་སོ་ཐར་གྱི་བསྲུང་བྱ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་དེ་ལས་ལྷག་པར་བསྲུང་རྒྱུ་ཨེ་ཡོད། མེད་ན་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་མི་འཐད་ལ། ཡོད་པས་ན་སོ་བྱང་ལ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུའི་ཁོངས་སུ་མ་འདུས་པའི་བསྲུང་བྱ་གཞན་ཡོད་ཅིང་འོག་མ་གཉིས་གོང་མའི་ཆ་ལག་ཡིན་པས་སོ། །དེ་བས་ན་གོང་མས་འོག་མའི་སྡོམ་པ་མི་གཏོང་བ་གང་ཞིག །ཕྱི་མའི་རྟེན་དུ་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ལྟར་གཞི་བསྲུང་བྱ་གང་ཞིག
Chinese
大哉！ 将显有之诸法总摄为本尊、咒语、法性者，以殊胜方便智慧所摄持，譬如以所食之毒为助，而令毒性消除一般。如是观想力之作用，戒律自性，唯由此彼之戒律而成，此外别无。若彼等各异，则别解脱戒、菩萨戒于持咒者不可能存在，因彼等三者各异故。如是，若转为上位，虽具功德增上，然非具三者，因咒律非彼等三者，而是当下唯成咒律之故。若如是说，则我问于汝，小乘别解脱为发心所摄持，则转为大乘别解脱耶？抑或不转？若不转，则具别解脱戒者之相续中不生咒律，因彼二者相异故。虽体性不转，然以仪轨各自受持，故为不杂。若如是，则具二别解脱者之相续中，先前小乘之二百五十戒，后新受持大乘之二百五十戒，二者不杂，总计五百戒存在于一人相续中，请说此理。若转变，则舍弃小乘别解脱后转变耶？抑或不舍弃而转变？若不舍弃，则不可能成为大乘，因小乘别解脱未舍弃自性，故无体性转变故。若舍弃后转变，则先前之二百五十戒亦舍弃耶？抑或不舍弃？若如前者，则不可能具三者，若不舍弃，则思择是否转变体性。若问：如何能有自性不杂且具三者之情况？答：实有。先前于别解脱时，如仪轨所受持之二百五十戒，于上位时并未失坏，而是以较先前更超胜之方式存在，则有何理由说不应称之为具三者？大乘别解脱 之时，对于小乘别解脱之所守护二百五十戒，有较之更甚之守护否？若无，则彼二者不应相异，若有，则于别解脱、菩萨戒中有未包含于二百五十戒中之其他所守护，且下二者为上位之分故。是故，上位不舍弃下位之戒律，因其转为后者之所依故。如是，何为所守护之基础？
English
Great! Whatever encompasses all phenomena of appearance and existence into deity, mantra, and dharmata, and is grasped by special skillful means and wisdom, is like relying on the poison one has eaten to eliminate the poison. Such is the power of thought. The nature of the vows themselves is not established apart from those vows themselves. If they were different, then it would have to be asserted that the vows of individual liberation and the bodhisattva vows could not exist in a mantra practitioner, because those three are different. If that is the case, then if it transforms into a higher state, although it has increasing qualities, it is not threefold, because the mantra vow is not those three, but is now only transformed into the mantra vow. If you say that, then I ask you this: If the Hinayana individual liberation is grasped by bodhicitta, does it transform into Mahayana individual liberation or not? If it does not transform, then the mantra vow does not arise in the mindstream of a person who has the individual liberation vow, because those two are different. If the nature does not transform, but they are taken separately by rituals, so they exist without being mixed, then in the mindstream of a person who has both individual liberations, the previous 250 vows of the Hinayana and the later 250 vows of the newly taken Mahayana exist without being mixed, so please explain how 500 vows exist in the mindstream of one person. If it transforms, does it transform after abandoning the Hinayana individual liberation, or does it transform without abandoning it? If it does not abandon it, then it cannot become Mahayana, because the Hinayana individual liberation has not abandoned its own nature, so there is no transformation of nature. If it transforms after abandoning it, then are the previous 250 also abandoned or not abandoned? If it is like the first, then the threefold is impossible. If it is not abandoned, then consider whether the nature is transformed or not. If you ask, how can there be a situation where the natures are not mixed and there is a threefold existence? The answer is that it exists. The 250 precepts that were taken according to the ritual at the time of individual liberation are not lost at the time of the higher level, but exist in a way that is even more superior than before, so what reason is there to say that it should not be called threefold? At the time of Mahayana individual liberation, is there more to protect than the 250 things to be protected of the Hinayana individual liberation? If not, then those two should not be different. If there is, then there are other things to be protected in individual liberation and bodhisattva vows that are not included in the 250, and the lower two are parts of the higher one. Therefore, the higher one does not abandon the vows of the lower one, because it transforms into the basis of the latter. Thus, what is the basis to be protected?
Tibetan
།རང་གཞན་ཐབས་ཤེས་རྩིས་བཟུང་བའི་ཁྱད་པར་ལས། སྡོམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ། སོ་ཐར་བྱང་སེམས་སུ་གྲུབ་ན་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་ཙམ་པོ་པ་ཁོ་རང་ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་རམ་ཐེག་དམན་སོ་ཐར་གང་ཡིན་དྲིའོ། །དཔེར་ན་སོ་ཐར་གྱི་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་དེ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་བཟུང་ནས། དེ་སྟེང་བྱང་སེམས་སྡོམ་པ་བསྣན་ནས་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པོ་དེ་རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པར་གྱུར་ནས་སོ་བྱང་གཉིས་པོ་དེ་ཐམས་ཅད་བསྲུང་བ་པོ་ཞིག་ལ། བྱང་སེམས་ཁོ་ན་ལས་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རྒྱུ་ཨེ་ཡིན་སོམས་ཤིག །དེ་སྟེང་སྔགས་བསྣན་པ་ཡང་དེ་ལྟར་གྱུར་པས་སོ། །འདིར་ངེད་ཀྱི་བསྲུང་བྱ་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ལས། དེ་སྒྱུར་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་སམ་སེམས་ལ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་མི་ཟེར་རོ། ། དེ་བས་ན་བསྲུང་བྱ་ནི་སྔར་གྱི་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་དེ་ག་ལས་མེད་པས། གཅིག་ཐོག་གཅིག་བསྣན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྔ་མ་མ་ཉམས་པར་ཡོད་པས། འདི་ལྟར་ཆོ་ག་དང་བསྲུང་བྱའི་གྲངས་སོགས་སོ་བྱང་སྔགས་གསུམ་སོ་སོར་རང་རང་གི་སྐབས་སུ་དབྱེར་ཡོད་ཅིང་། ཡོད་པ་དེ་དག་སྔགས་རྐྱང་ལྟ་བུར་མ་སོང་བར་ཚང་པར་བསྲུང་པའི་རང་ལམ་གྱི་ངོས་ནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས། རང་རང་གི་ལྡོག་པ་མ་འདྲེས་པར། གང་ཟག་གཅིག་ལ་མཚོན་ན་འདི་བསྲུང་ན་སོ་ཐར་གྱི་ཁྲིམས་སོ། །འདི་སྔགས་སོ་ཞེས་བགྲང་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཡིན་མོད། དེ་བས་ན་སུམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡོད་ཀྱང་འོག་མ་གཉིས་རང་རྒྱུད་པ་མིན་ཏེ་གོང་མར་འགྱུར་ཡོད་པས་སོ། ༈ །ད་ནི་གཉིས་པ་གཞན་སྡོམ་གསུམ་ཐ་དད་དུ་སྨྲ་བ་དགོངས་གཞི་ཅན་གྱི་གསུང་མིན་པར་རང་མཚན་པར་འདོད་པ་དག་གིས་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་གསུང་གི་དཔེ་གཉིས་ཉི་ཟླ་སྐར་མ་དང་། ཆུ་སྣོད་ནོར་བུའི་དཔེས་རྗེས་སུ་ཟློ་མོད། དེ་ནི་སྐབས་སུ་མཁས་པའི་གསུང་ཙམ་ལས། དེ་དག་གི་དགོངས་གཞི་མཐར་ཐུག་དེ་ལྟ་བུ་མིན་ཏེ་རིགས་པ་འདིས་གནོད་དོ། །དེ་ཡང་ངེས་པར་སོ་ཐར། བྱང་སེམས། སྔགས་གསུམ་འོག་མ་གོང་མར་ཡེ་མི་འགྱུར་ བར་སྔར་རང་གི་དེ་ཉིད་རང་རྒྱུད་པར་གནས་ན། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སོ་ཐར་གཉིས་ལྡན་པ་དག་གི་རྒྱུད་ལ་རང་དོན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་བསྲུང་བྱ་དང་གཞན་དོན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་གཉིས་ཅར་ཡོད་པར་འདོད་དགོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སོ་ཐར་རང་རྐང་པ་ལ་སྤོང་བ་ལས། སྒྱུར་དང་ལམ་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་མེད་པས་རྒྱལ་བས་དེ་ལྟར་དེ་དང་དེའི་སྐབས་སུ་གསུངས་ཡོད་མོད། དེ་བས་ན་ཞིང་བཅུ་ལྟ་བུ་བསྒྲལ་བ་ན་སྒྲོལ་བྱེད་གཅིག་ལས་མེད
Chinese
從自己和他人的方法和智慧的區別來說，如果戒律的自性，成就為聲聞戒和菩薩戒，那麼請問大約二百五十條戒的持戒者，他自己是屬於大乘聲聞戒還是小乘聲聞戒呢？例如，聲聞戒的二百五十條戒被菩薩戒所攝持，然後在上面加上菩薩戒的戒律，這二百五十條戒就變成了佛子菩提薩埵的戒律，對於守護這聲聞戒和菩薩戒二者的一切，難道要說只有菩薩戒而沒有聲聞戒的戒律嗎？請仔細思考。同樣，加上密咒也是如此。這裡我們所說的只是所守護的戒律的自性，而不是說轉變它的方法或心有不同。 因此，因為所守護的並非沒有之前的戒律的自性，而是以一個疊加一個的方式，之前的戒律沒有消失，所以像這樣，儀軌和所守護的數量等，聲聞戒、菩薩戒、密咒三者各自在自己的場合有區別，而且存在的那些沒有變成單純的密咒，而是以完整守護的自道的方式完全具備，各自的特點沒有混淆。就一個人而言，可以數說守護這個是聲聞戒的戒律，守護這個是密咒。因此，是具備三者的金剛持。即使如此，下面的兩個並非獨立自主，而是轉變為上面的那個。༈ 現在，第二個問題是，那些認為主張聲聞戒、菩薩戒、密咒三者各不相同，並非是具有深意的說法，而是自相成立的人，用具有深意的說法的兩個例子——日月星辰和水器寶珠的例子來隨聲附和，但那只是場合中的智者之語，那些的究竟深意並非如此，因為這個道理會造成損害。也就是說，如果聲聞戒、菩薩戒、密咒三者絕對不會下面的轉變為上面的，而是保持原來的狀態，那麼對於同時具有大乘和小乘聲聞戒的人來說，必須認為他們的相續中同時具有為自己利益而作意的守護和為他人利益而作意的戒律。同樣，聲聞戒本身除了捨棄之外，沒有轉變和作為道路的功能，因此佛陀在那個時候是那麼說的。因此，像要度化十方刹土一樣，只有一個度化者。
English
Regarding the distinction based on the methods and wisdom of oneself and others, if the nature of vows is established as Pratimoksha and Bodhisattva vows, then one should ask the holder of approximately two hundred and fifty vows whether he himself belongs to the Mahayana Pratimoksha or the Hinayana Pratimoksha. For example, if the two hundred and fifty Pratimoksha vows are taken by the Bodhisattva vow, and then the Bodhisattva vow is added on top of that, and those two hundred and fifty vows become the vows of the Bodhisattva, then regarding the one who protects all of these Pratimoksha and Bodhisattva vows, should one say that there is only the Bodhisattva vow and no Pratimoksha vow? Please consider carefully. Similarly, it is the same when the Mantra is added on top of that. Here, we are only talking about the nature of the vows that are to be protected, and not saying that the methods or minds that transform it are different. Therefore, since what is to be protected is not without the nature of the previous vows, but is in the manner of one being added on top of the other, with the previous vows not disappearing, in this way, the rituals and the number of things to be protected, etc., the three, Pratimoksha, Bodhisattva, and Mantra, are distinct in their respective contexts, and those that exist do not become mere Mantras, but are completely possessed in the manner of a complete protection of one's own path, without mixing their respective characteristics. For an individual, it can be said that protecting this is the Pratimoksha vow, and protecting this is the Mantra. Therefore, it is the Vajradhara who possesses the three. Even so, the lower two are not independent, but are transformed into the upper one. ༈ Now, the second issue is that those who claim that the three, Pratimoksha, Bodhisattva, and Mantra, are distinct, and are not statements with profound meaning, but are self-established, echo the two examples of statements with profound meaning—the sun, moon, and stars, and the water vessel and jewel—but that is only the speech of the wise in certain situations, and their ultimate profound meaning is not like that, because this reasoning will cause harm. That is to say, if the three, Pratimoksha, Bodhisattva, and Mantra, absolutely do not transform from the lower to the upper, but remain in their original state, then for those who possess both Mahayana and Hinayana Pratimoksha vows, it must be accepted that their continuums simultaneously possess the protection that is intended for one's own benefit and the vows that are intended for the benefit of others. Similarly, the Pratimoksha itself, apart from abandoning, does not have the ability to transform or act as a path, therefore the Buddha spoke in that way at that time. Therefore, just as when taming ten fields, there is only one tamer.