Tibetan
སྡོམ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ། སྡོམ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ། aསྡོམ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་བཞུགས། འདི་ན་ཁ་ཅིག་སྡོམ་གསུམ་ཐ་དད་ཡིན་ནོ་ཞེས། རང་ཕྱོགས་ལ་ཞེན་འཁྲིས་ཁོ་ནས་གོ་བའི་གནད་མ་སློང་བར་ཅ་ཅོ་མང་ཞིག་སྨྲ་སྟེ་ཁྱེད་རྙིང་ལུགས་ལ་སྡོམ་གསུམ་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་དུ་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། འཐད་ན་སོ་ཐར་སོགས་སྔགས་སུ་འགྱུར་ཚེ། འོག་མ་འོག་མ་བཏང་ནས་འགྱུར་རམ་མ་བཏང་ནས་འགྱུར། དང་པོ་ལྟར་ན་སུམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མི་འཐད་དེ། སུམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆོས་ཅན། གསུམ་ལྡན་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སོ་ཐར་བཏང་ཟིན་པའི་ཕྱིར། སོ་ཐར་བཏང་ཟིན་ཏེ། བཏང་ནས་སྔགས་སུ་གནས་འགྱུར་བས་སོ་ཟེར་ཞིང་། ༈ གཉིས་པ་ལྟར་ན་སོ་ཐར་རང་གི་ངོ་བོ་མ་བཏང་བར་གནས་ འགྱུར་མི་སྲིད་དེ་སོ་ཐར་སྡོམ་པ་ཆོས་ཅན། ངོ་བོ་གནས་མ་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་གི་ངོ་བོ་མ་བཏང་བས་སོ། །རང་གི་ངོ་བོ་མ་བཏང་ན་གཞན་དུ་འགྱུར་མི་སྲིད་པས་སོ། །ཟེར་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོར་རློམས་ནས་མགྲིན་པ་གཟེངས་བསྟོད་དེ་སྨྲ་ཞིང་། ཡི་གེར་བཀོད་པ་མཛད་ན་ཡང་། འདིར་རང་གི་བློ་ཉམས་མྱོང་གི་གོ་བབ་དང་བསྟུན་ནས་བཤད་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་གསུམ་གྱིས་བཤད་པར་བྱའོ། ༈ །དེ་ལ་རང་ལུགས་བཞག་པ། ངེས་བཟུང་གི་འགལ་ཟླ་དགག་པ། མཐར་ཐུག་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་དག་གི་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལའང་དངོས་དང་རྩོད་སྤང་ངོ་། །དང་པོ་རིང་ལུགས་ཀུན་མཁྱེན་ངག་གི་དབང་པོ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བཞེད་པ་ལྟར། སྡོམ་གསུམ་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར། རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པ་འདི་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ལས་རང་བཟོ་མ་ཡིན་ཏེ། འབུམ་ཕྲག་ལྔ་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུང་ལས། རྡོ་ཡི་རིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཅིག །བཞུ་བས་ལྕགས་དང་ཟངས་དངུལ་འབྱུང་། །གསེར་འགྱུར་རྩི་ཡི་དངོས་པོ་ཡིས། །ཀུན་ཀྱང་གསེར་དུ་སྒྱུར་བར་བྱེད། །དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་སྡོམ་པ་ཡང་། །དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདིར་ཞུགས་ ན། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། ༈ །གཉིས་པ་དེ་ལ་རྩོད་སྤོང་ནི། དེ་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་བཏང་ངམ་མ་བཏང་གི་དགག་མཚམས་འདི་རྩེ་མོ་ཤེས་ཀྱང་རྩ་བ་མ་ཤེས་པའམ། མདའ་འགེངས་ཤེས་ཀྱང་འཕེན་ས་མ་ཤེས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། བློ་རྣོ་ཡང་རྒྱ་ཆུང་ངོ་ཞེས། རང་ཕྱོགས་ཞེན་མིན་པར་དྲང་པོའི་གོ་བབ་ལ་འདི་ལྟར་ཤར་ཏེ། སྡོམ་པ་གསུམ་ཞེས་པ་སྤྱིར་གྱིས་ཉོ
Chinese
归纳三戒为一。 归纳三戒为一。 a归纳三戒为一存在。在此，有些人说三戒是不同的。他们仅仅执着于自己的观点，没有理解要点，说了很多废话，说你们宁玛派认为三戒的本体发生转变是不合理的。如果合理，那么别解脱等戒律转变为密咒时，是舍弃了下面的戒律而转变，还是没有舍弃而转变？如果是前者，那么具足三戒的金刚持是不合理的。具足三戒的金刚持，不具足三戒，因为已经舍弃了别解脱。他们说，已经舍弃了别解脱，因为舍弃后转变为密咒。如果按照第二种说法，别解脱没有舍弃自己的本体，就不会发生转变，因为别解脱戒律，本体没有发生转变。因为没有舍弃自己的本体。如果没有舍弃自己的本体，就不会转变为其他。他们这样说，自认为很有道理，昂首挺胸地说话，也写成了文字。在这里，如果按照自己的智慧经验来解释，应该是这样，用三个理由来说明。 首先是建立自己的观点，驳斥固执的对立面，最终将伟大车乘的观点归纳为一，这三者。第一点也有真实和辩论两种。第一点是按照全知语自在父子的观点，三戒的本体发生转变，不混淆自相和共相，这是我们所赞同的。这也不是自己创造的，而是来自佛陀的观点。《十万颂》第五品《真实性智慧成就续》中说：石头种类的一种，融化后出现铁、铜、银。点石成金的物质，可以将一切都变成金子。同样，心的差别，三种姓的戒律，进入这个大坛城，就被称为金刚持。这样说。第二点是驳斥辩论。对于你所说的舍弃或不舍弃的辩驳，这是只知道顶端而不知道根源，或者只知道拉弓而不知道射箭的地方一样。虽然聪明，但是心胸狭窄。不是偏袒自己的观点，而是以公正的立场来看待，应该是这样。所谓的“三戒”，一般来说是
English
Establishing the Three Vows as One. Establishing the Three Vows as One. a Herein lies the establishment of the Three Vows as One. Here, some say that the Three Vows are distinct. They cling solely to their own views, without grasping the essence, and utter many frivolous words, saying that it is unreasonable for you Nyingma to believe that the essence of the Three Vows transforms. If it is reasonable, then when the Pratimoksha, etc., transform into Mantra, do they transform by abandoning the lower vows, or without abandoning them? If it is the former, then it is unreasonable to hold the Vajradhara who possesses the three vows. The Vajradhara who possesses the three vows does not possess the three vows, because the Pratimoksha has already been abandoned. They say that the Pratimoksha has already been abandoned, because it is abandoned and then transforms into Mantra. If according to the second statement, the Pratimoksha does not abandon its own essence, then transformation is impossible, because the Pratimoksha vow does not transform in essence. Because it does not abandon its own essence. If it does not abandon its own essence, then it cannot transform into something else. They say this, boasting that they are very logical, and speaking with their necks raised high, and also writing it down. Here, if explained according to the level of one's own wisdom and experience, it should be like this, explained with three reasons. Firstly, establishing one's own view, refuting the opposing side of fixed notions, and ultimately unifying the views of the great chariots, these three. The first point also has reality and debate. The first point is according to the view of the omniscient Ngakgi Wangpo, father and son, the essence of the Three Vows transforms, not mixing self-nature and common nature, this is what we approve of. This is not something self-made, but comes from the Buddha's intention. In the fifth chapter of the Hundred Thousand Verses, the Tantra of Accomplishing Suchness Wisdom, it says: A type of stone, when melted, produces iron, copper, and silver. The substance of gold-transforming essence, can transform everything into gold. Similarly, with the differentiation of mind, the vows of the three lineages, when entering this great mandala, are called Vajradhara. This is what is said. The second point is refuting debate. Regarding your refutation of abandoning or not abandoning, this is like knowing the tip but not knowing the root, or knowing how to draw the bow but not knowing where to shoot. Although clever, the mind is narrow. Not being biased towards one's own view, but looking at it from a fair standpoint, it should be like this. The so-called "Three Vows" are generally
Tibetan
ན་མོངས་པས་མི་འཆིང་བའི་གནད་ལ་བསྲུང་བྱའི་ངོ་བོ་མཚུངས་པ་སྟེ། རྒྱལ་བའི་བཀའ་ཐམས་ཅད་སྲིད་རྩ་གཅོད་ཅིང་། མྱང་འདས་སྒྲུབ་པར་མཐུན་ཕྱིར། བྱམས་པས། ཁམས་གསུམ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བྱེད་གསུང་། ཞེས་སོགས་གསུངས་ཤིང་དངོས་སྟོབས་རིགས་པས་ཀྱང་འགྲུབ་པ་ཡིན་ན་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བ་རྟག་བརྟན་ཐེར་ཟུག་ཏུ་མེད་པ་ཤེས་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་སོ་བྱང་སྔགས་གསུམ་ནི། སྤོང་བསྒྱུར་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ལས། ཉོན་མོངས་དབང་གིས་མི་འཆིང་བའི་གནད་ལ་མཐུན་ཏེ། དཔེར་ན་དུག་མ་ཟོས་པའམ། རིག་སྔགས་ཀྱིས་ཟོས་པ་དང་། སྨན་དུ་བསྒྱུར་བ་ལྟར། དེ་གསུམ་དུག་གིས་མི་གནོད་པ་འདྲ་ཞིང་། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་དུག་རང་རྒྱུད་པ་ཟོས་པ་མེད་པ་ལྟར། ཐེག་པའི་མཐོ་དམན་ལས། བསྲུང་བྱ་སྡོམ་ པ། རང་གི་ངོ་བོ་ནི་སྔ་མ་ཕྱི་མའི་རྟེན་ཅན་ལས་རྫས་ཐ་དད་མེད་ན་བཏང་མི་བཏང་བྱ་རྒྱུ་གང་རེད། འོ་ན་གནས་མ་འགྱུར་སྙམ་ན། སོ་ཐར་དེ་བྱང་སྡོམ་གྱི་རྟེན་ཡིན་པས་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྐབས་སུ་དེ་དང་དེའི་སྡོམ་པར་བཏགས་སོ། །དཔེར་ན་རལ་གྲི་གཅིག །མི་སྡར་མ། དཔའ་བོ། ཤིན་ཏུ་དཔའ་བོ་གསུམ་གྱིས་བདག་ཏུ་བཟུང་ཚེ། སྡར་མའི་རལ་གྲི་སོགས་སུ་བརྗོད་པ་བཞིན། སྔར་སྡར་མའི་རལ་གྲི་ཡིན་པ། ད་མིན་ཅིང་དཔའ་བོའི་རལ་གྲི་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་རལ་གྲི་ལྟར། སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་མ་འགྱུར་ཟེར་ན། འགྱུར་ཏེ་རལ་གྲི་དེའི་བྱེད་ལས་མི་འདྲ་ཞིང་རླབས་ཆེ་བས་སོ། །རླབས་ཆེ་ཆུང་ཡོད་ཀྱང་འགྱུར་མེད་ན། དབུལ་པོ་ཕྱུག་པོར་གྱུར་ཀྱང་དེ་དུས་འབྱོར་པ་གང་ཡང་མེད་པ་ལྟ་བུ་དང་། མི་གཅིག་དམངས་བློན་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཀྱང་དེའི་བྱེད་ལས་དང་མི་ལྡན་པ་དགོས་སོ། །དེས་ན་བླང་དོར་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཞིག་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། འདི་ལྟར་སོ་ཐར་ནི་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་བ་གང་ཞིག །རང་ཉིད་དེ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བློས་དེའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་སྤང་བ་ལས་ལམ་དུ་བྱེད་མི་ནུས་པ། དཔེར་ན་ཐ་མལ་པ་རིག་སྔགས་མེད་པས་དུག་ཟ་མི་ནུས་པ་ལྟ་བུའོ། །བྱང་ སེམས་ནི་རང་ཉིད་ཐར་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད། གཞན་དོན་དུ་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་འཇུག་པ་གང་ཞིག །ཕན་པ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་གྱུར་པས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་སྟེ། སོ་ཐར་གྱི་ལྟུང་བ་ལྟ་བུས་ཀྱང་། བསམ་པ་དག་པས་མི་སྐྱོན་པ། དཔེར་ན་དུག་སྨན་དུ་སྒྱུར་ནུས་པའི་རིག་སྔགས་བཞིན་ནོ། །སྔགས་ནི། དུས་མྱུར་དུ་རང་གཞན་དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་པའི་བསམ་པ་རླབས་པོ
Chinese
对于不被烦恼束缚的关键，所守护的自性是相同的，因为诸佛的一切教言都能断除有寂之根，并且一致趋向于证得涅槃。慈氏菩萨曾说：“能从三界中，遣除诸烦恼。”等等，并且通过现势理也能成立，所以必须了知自性不变，恒常坚固永恒是不存在的。如此这般，声闻戒、菩萨戒、密咒戒三者，是从舍弃转变作为道用，在不被烦恼控制的关键上是一致的，譬如没有吃毒药，或者用明咒吃了毒药，以及将毒药转变为药物一样，这三者都不会被毒药所伤害。后二者的情况就像没有亲自吃毒药一样，根据乘的大小，所守护的戒律，自性是前前为后后的所依，如果本体没有差别，那还有什么可舍弃或不舍弃的呢？如果认为体性没有改变，那是因为声闻戒是菩萨戒的所依，并且被菩萨心所摄持的时候，就称之为那个戒律了。譬如一把宝剑，被胆小鬼、勇士、非常勇猛的三者所拥有的时候，就称之为胆小鬼的宝剑等等。就像以前是胆小鬼的宝剑，现在不是了，而是勇士的宝剑一样。因此，就像宝剑一样，如果说戒律的自性没有改变，那是因为宝剑的作用不同，而且非常伟大。虽然有伟大与否，但是如果没有改变，那就如同穷人变成富人，但是那个时候什么财产都没有一样，或者一个人从平民变成大臣国王，但是却不具备那个作用一样。因此，取舍的律仪就是戒律的自性，像这样，声闻戒是见到三界轮回是痛苦，自己决定要从中解脱，以这样的心态舍弃它的因——烦恼，除此之外不能作为道用，譬如普通人没有明咒就不能吃毒药一样。菩萨戒不仅是自己获得解脱，而且以为了他人的清净意乐而进入，完全被利益他人的心所控制而行持，即使是声闻戒的堕罪，因为意乐清净也不会有过失，譬如能将毒药转变为药物的明咒一样。密咒是，为了迅速成办自他二利的伟大意乐
English
Regarding the key of not being bound by afflictions, the nature of what is to be protected is the same, because all the teachings of the Buddhas cut off the root of existence and peace, and are consistent in attaining Nirvana. Maitreya said, "It eliminates all afflictions from the three realms." And so on, and it can also be established by the logic of reality, so it must be understood that the unchanging nature, constant and eternal, does not exist. Thus, the three, Śrāvakayāna vows, Bodhisattva vows, and Mantra vows, are consistent in the key of not being controlled by afflictions, from abandoning and transforming into the path, just like not eating poison, or eating poison with a mantra, and transforming poison into medicine, these three are not harmed by poison. The latter two cases are like not eating poison personally, according to the size of the vehicle, the precepts to be protected, the nature is that the former is the basis of the latter, if the substance is not different, then what is there to abandon or not abandon? If you think that the nature has not changed, it is because the Śrāvakayāna vows are the basis of the Bodhisattva vows, and when it is held by the Bodhisattva's mind, it is called that vow. For example, when a sword is owned by a coward, a warrior, and a very brave person, it is called a coward's sword, etc. It's like the sword that used to be a coward's sword is not now, but a warrior's sword. Therefore, like a sword, if you say that the nature of the precepts has not changed, it is because the function of the sword is different and very great. Although there is greatness or not, if there is no change, it is like a poor person becoming a rich person, but at that time there is no property at all, or a person becomes a minister and king from a commoner, but does not have that function. Therefore, the discipline of taking and abandoning is the nature of the precepts, like this, the Śrāvakayāna vows are seeing that the three realms of samsara are suffering, and deciding to be liberated from it, abandoning its cause, afflictions, with this mentality, and cannot be used as the path, just like ordinary people cannot eat poison without a mantra. The Bodhisattva vows are not only for oneself to attain liberation, but also enter with the pure intention of benefiting others, and act completely under the control of benefiting others, even if it is a downfall of the Śrāvakayāna vows, there will be no fault because the intention is pure, just like a mantra that can transform poison into medicine. Mantra is, the great intention to quickly accomplish the two benefits of oneself and others