Chinese
与实际情况不符的执着，凡是落入诽谤任何一方的分别念，就叫做两种分别的边。远离那些边，如实地进入中观的意义，要知道这就是菩萨道舍弃两种边际的修行。上面第五和第六节一起，由“特殊者和”等来表示： 特殊的修行和无特殊的修行，要知道是在十地中。什么呢？如第一地主要修布施，第二地特别修持戒等，从这些方面来说叫做特殊的修行。在一切地上也完全修持一切波罗蜜多，从这方面来说叫做无特殊的修行。这样，通过六种修行的门径，已经讲完了无上修道。现在第二个是无上所缘，由“分别安立和”等来表示。作为修行的基础，对境以什么方式缘取而进入呢？不是像声闻等那样缘取狭隘，而是以彻底确定深广意义的方式来缘取，所以是无上所缘。那本身从体性的角度来说有四种，从地界的角度来说有八种，总共十二种。也就是对十波罗蜜多和地、道、陀罗尼、三摩地等各种法分别安立的意义，如量地缘取，以及如实地缘取实相，即空性二取的深奥意义。 二是通过二谛来概括，以确定广和深意义的方式来缘取。所修之境和修行的所缘二者是以前面二者的角度来说的。如何呢？因为一切广大道的相都包含在十波罗蜜多中，所以受持它就是缘取所修的波罗蜜多。因为证悟甚深法界，所以那些波罗蜜多也被证悟三轮清净的智慧所摄持，成为方便善巧的特殊修行，这就叫做修行的所缘。被证悟三轮清净的智慧所摄持的波罗蜜多都是无漏的。
English
Any conception that holds something contrary to its actual state, which falls to either side of defamation, is called the extreme of two kinds of conceptualization. To be free from those extremes and to enter the meaning of the Middle Way as it is, know that this is the practice of a Bodhisattva's path that abandons the two extremes. The above fifth and sixth sections together are indicated by "the special one and so forth:". Special practice and non-special practice are to be known in the ten Bhumis. What are they? For example, the first Bhumi mainly practices giving, and the second Bhumi particularly practices ethics, etc. From these aspects, it is called special practice. In all the Bhumis, all Paramitas are also perfectly practiced. From this aspect, it is called non-special practice. Thus, through the six doors of practice, the unsurpassed path practice has been explained. Now, the second is the unsurpassed object of focus, which is indicated by "distinguishing and establishing and so forth." As the basis of practice, how does one focus on the object and enter? It is not like the narrow focus of the Hearers and others, but rather it is a focus in the way of thoroughly determining the profound and vast meaning, so it is an unsurpassed object of focus. That itself has four aspects in terms of its essence, and eight in terms of its boundaries, making twelve in total. That is, accurately focusing on the meaning of the various Dharmas that are distinguished and established, such as the ten Paramitas, Bhumis, paths, Dharanis, Samadhis, etc., and focusing as it is on the profound meaning of reality, which is empty of the two selves. The second is to summarize through the two truths, focusing in the way of determining the broad and deep meaning. The object to be cultivated and the object of focus of the practice are both from the perspective of the previous two. How so? Because all aspects of the vast path are included in the ten Paramitas, so taking them up is focusing on the Paramitas to be cultivated. Because of realizing the profound Dharma realm, those Paramitas are also held by the wisdom that realizes the purity of the three spheres, becoming a special practice of skillful means, which is called the object of focus of the practice. The Paramitas that are held by the wisdom that realizes the purity of the three spheres are all without outflows.
Tibetan
་མེད་པའི་ལམ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕར་ཕྱིན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བརྗོད་དོ། །ཚུལ་བཞི་པོ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེའང་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་རྣམས་སུ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་སྦྱིན་སོགས་ལ་དམིགས་པ་ནི་འཛིན་པའི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། རིགས་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་གཉིས་ལ་དམིགས་ཤིང་དོན་རྟོགས་པ་ནི་ངེས་ པར་འཛིན་པའི་དམིགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པས་དམིགས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་པ་དང་། ས་དང་པོར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མངོན་སུམ་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་དམིགས་པ་དང་། ས་གཉིས་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་གྱིས་ས་དྲུག་པོ་རྟོགས་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་རབ་ཏུ་རྒྱས་པའི་དམིགས་པ་དང་། ས་བདུན་པ་དེ་ཉིད་ལ་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀུན་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་སྲིད་ཞིའི་ཆོས་ལ་མཚན་མ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དམིགས་པ་དང་། ས་བརྒྱད་པར་འབད་རྩོལ་དང་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཏེ་རྣལ་དུ་འདུག་པའི་དམིགས་པ་དང་། ས་དགུ་བ་བཅུ་བ་བཅུ་གཅིག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་གསུམ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་། ཕྲིན་ལས་ཕུལ་བྱུང་དང་། རྣམ་པར་དག་པ་ཕུལ་བྱུང་གསུམ་འབྱུང་བའི་དེ་དག་གི་དམིགས་པ་སྟེ། ས་དགུ་བར་སོ་སོར་ཡང་དག་པ་རིག་པ་བཞིའི་ཡེ་ཤེས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཐོབ་པས་ཡེ་ཤེས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་དམིགས་པ་དང་། ས་བཅུ་བར་ཕྲིན་ལས་ལ་དབང་བ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཕྲིན་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་དམིགས་པ་དང་། བཅུ་གཅིག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ནི་ཉོན་མོངས་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་ པའི་དམིགས་པར་འདོད་དེ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེས་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཆོས་མ་ལུས་པ་གཟིགས་པའམ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་བླ་ན་མེད་པ་ནི། མ་ཚང་མེད་དང་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་གང་ཞིག་ཉན་རང་གི་ཐོབ་བྱ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་འགྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐའ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བ་རྣམ་པ་བཅུར་གསུངས་པ་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། རིགས་དང་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་། །
Chinese
之所以这样说，是因为它是无上的道和超越世间的波罗蜜多。通过具备这四种方式，目标才是无上的。而且，在道的各个阶段，目标会以上升的方式发展。也就是说，通过听闻而产生的智慧来缘于法界和布施等，这被称为执持的目标。通过具备四种理性的思考而产生的智慧来缘于这两者并理解意义，这是决定的执持目标。同样，通过修行而产生的各自的智慧来缘于目标，这是以正确地完全执持的方式来缘于目标。在第一地，是现量完全证悟法界的目标。从第二地到第七地，证悟这六地是以上升的方式完全扩展的目标。在第七地本身，通达经部等所有佛法，并以无相的方式证悟有寂之法的目标。在第八地，是脱离一切努力和造作，安住于寂静的目标。第九地、第十地、第十一地，在这三个佛陀的地上，会出现殊胜的智慧、殊胜的事业和殊胜的清净，这些是它们的目标。在第九地，由于获得了四种各别正知（藏文：སོ་སོར་ཡང་དག་པ་རིག་པ་བཞི།）的殊胜智慧，所以是殊胜智慧的目标。在第十地，由于获得了殊胜的事业自在，所以是殊胜事业的目标。在第十一地佛陀的地上，由于获得了完全清净一切烦恼和所知二障的殊胜清净，所以被认为是殊胜清净的目标。因为以极其清净的智慧能够看到或缘于所有如所有性和尽所有性的法。第三，无上地成就真实，由“无有不足”等显示。进入大乘道，无论暂时和究竟的果，任何比声闻和独觉所能获得的更为殊胜的成就，都以十种方式显示。也就是说，归纳一切大乘意义的十种方式是这样说的，在《经庄严论》中说：对种姓和佛法的信仰，
English
It is said so because it is the unsurpassed path and the transcendent perfection that transcends the world. Through possessing these four ways, the object is unsurpassed. Moreover, in the stages of the path, the object becomes an object by way of increasing from above. That is, the wisdom arising from hearing focuses on the realm of phenomena and generosity, etc., which is called the object of grasping. The wisdom arising from thought endowed with four reasons focuses on these two and understands the meaning, which is the object of definite grasping. Similarly, the object focused on by one's own wisdom arising from meditation is the object focused on in the manner of truly and completely grasping. In the first ground, it is the object of directly and completely realizing the realm of phenomena. From the second to the seventh ground, realizing these six grounds is the object of completely expanding from above. In the seventh ground itself, all the teachings of the sutras, etc., are comprehended, and the object of conceptually understanding the phenomena of existence and peace in a signless manner. In the eighth ground, it is the object of being free from all effort and activity and abiding in tranquility. The ninth, tenth, and eleventh grounds, on these three Buddha grounds, there arise excellent wisdom, excellent activity, and excellent purity, and these are their objects. In the ninth ground, since the excellent wisdom of the four individual correct knowledges (Tibetan: སོ་སོར་ཡང་དག་པ་རིག་པ་བཞི།) is attained, it is the object of excellent wisdom. In the tenth ground, since the excellent mastery of activity is attained, it is the object of excellent activity. In the eleventh ground, the Buddha ground, since the excellent purity of completely purifying all defilements and obscurations of knowledge is attained, it is considered the object of excellent purity. Because that extremely pure wisdom sees or focuses on all phenomena of suchness and all phenomena of existence. Third, the unsurpassed accomplishment of truth is shown by "without lack," etc. Entering the Mahayana path, whatever temporary and ultimate fruit, any accomplishment that is more excellent than what can be attained by hearers and solitary realizers, is shown in ten ways. That is, the ten ways of summarizing the meaning of all Mahayana are said in this way, in the Ornament of the Sutras, it says: Faith in lineage and Dharma,
Tibetan
དེ་བཞིན་སེམས་ནི་བསྐྱེད་པ་དང་། །སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པ་དང་། །སྐྱོན་མེད་པ་ལ་འཇུག་ཉིད་དང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སྨིན་བྱེད་དང་། །ཞིང་ནི་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་དང་། །མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་དང་སྟོན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་སད་པ་དང་། སད་པའི་རྐྱེན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་། བསམ་པ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། སྦྱོར་བ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པ་སྒྲུབ་པ་དང་། སྐྱོན་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དང་པོ་ལ་འཇུག་པ་ནས་འཕགས་པའི་སར་ཚུད་པ་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་དང་། སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་འདི་གསུམ་ནི་གཙོ་བོར་དག་སས་བསྡུས་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །མཐར་འབྲས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་དང་། ཐོབ་ནས་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པའམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་རྒྱུན་མི་གཅོད་པ་སྟེ། གཟུགས་སྐུ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་ཚུལ་རྒྱུན་མི་གཅོད་པའོ། །ཚུལ་དེ་དང་མཐུན་པར་འདིར་ཡང་ཐེག་ཆེན་སྟོན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སོགས་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་སད་པའི་རྐྱེན་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ནི་རིགས་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་སྟེ་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དང་པོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐེག་པ་མཆོག་གི་ལམ་ཡོངས་སུ་མི་སྤོང་བ་ཐེག་ཆེན་ལ་མོས་པ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་དང་། ཐེག་དམན་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་མི་གཡེང་བ་ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རབ་ཏུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་སྒྲུབ་པ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་དང་། ས་དང་པོར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡང་དག་པའི་ཆོས་འཕགས་ལམ་བསྐྱེད་པ་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་པ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་དང་། དེ་ནས་ས་ བདུན་པའི་བར་དུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡུན་རིང་པོར་འཕེལ་བས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་དང་། ས་བརྒྱད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་ལས་སུ་རུང་ཞིང་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་གནས་གྱུར་པས་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡོངས་སུ་འགྲུབ་པ་དང་། སྲིད་ཞི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཏེ་ཁ་ནང་བལྟས་ཉོན་མོངས་པའི་ཡིད་གནས་གྱུར་པས་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཀྱི་དོན་མཐོང་བས་སང
Chinese
如是发心与，布施等行持，无过失入道，有情皆成熟，刹土善清净，不住般涅槃，菩提胜及示。如是所说，大乘种性觉醒，觉醒之缘乃是信奉大乘之法，发心于无上菩提，行持六度波罗蜜多，无过失者，从入菩萨初地乃至进入圣位，以善巧方便使有情皆得成熟，清净佛刹，证悟有寂平等，圆满不住涅槃之法，此三者主要为清净地所摄之功德。最终获得无上菩提之果位成佛，获得之后，尽轮回际示现圆满菩提或佛陀之行，永不断绝。即以色身尽轮回际利益有情之行，永不断绝。与此理相符，此处亦是宣说大乘之善知识等具足四大法轮，大乘种性觉醒之缘无不具足，即是种性如实成就，乃一切因之首。如是不舍弃殊胜大乘之道，即是信奉大乘如实成就，不为小乘所动摇，即是大乘发心如实成就，圆满六波罗蜜多，即是行持如实成就，初地超越世间，生起真实无漏之法，进入无过失道如实成就，从彼之后直至七地，善根辗转增长，长时增长，故有情皆得成熟如实成就，八地以无分别智使心堪能，五根识向外转变，故刹土完全清净完全成就，证悟有寂平等性，烦恼意向内转变，故见不滞于轮回涅槃二边之不住涅槃之义，
English
Just as it is said, "Thus is the generation of the mind, the practice of generosity and so forth, the entry into the faultless, the complete maturation of sentient beings, the complete purification of the field, the non-abiding nirvana, the supreme enlightenment, and the teaching." As it is said, the awakening of the Mahayana lineage, and the cause of awakening is faith in the Dharma of the Great Vehicle, the generation of the mind in unsurpassed enlightenment, the practice of the six perfections, the faultless entry into the first Bodhisattva ground and entry into the state of the noble ones, and the skillful means of completely maturing sentient beings, and the complete purification of the Buddha-field, and the realization of the equality of samsara and nirvana, and the completion of the Dharma of non-abiding nirvana, these three are mainly the qualities included in the pure ground. Finally, the attainment of the supreme fruit of unsurpassed enlightenment, Buddhahood, and after attainment, the continuous teaching of perfect enlightenment or the way of the Buddha as long as samsara exists. That is, the continuous activity of benefiting sentient beings by the form body itself as long as samsara exists. In accordance with this principle, here also, the virtuous friend who teaches the Great Vehicle, etc., is endowed with the four great wheels, and there is nothing lacking in the cause of awakening the lineage of the Great Vehicle, that is, the lineage is truly accomplished, which is the first of all causes. Similarly, not completely abandoning the path of the supreme vehicle is the true accomplishment of faith in the Great Vehicle, not being distracted by the Hinayana mind is the true accomplishment of the Great Vehicle's generation of the mind, completely perfecting the six perfections is the true accomplishment of practice, and in the first ground, transcending the world, generating the true undefiled Dharma, entering the faultless path is the true accomplishment, and from then until the seventh ground, the roots of virtue increase more and more for a long time, so the complete maturation of sentient beings is the true accomplishment, and in the eighth ground, the mind is made workable by non-conceptual wisdom, and the five consciousnesses that look outward are transformed, so the complete purification of the field is completely accomplished, and the equality of samsara and nirvana is realized, and the afflicted mind that looks inward is transformed, so the meaning of non-abiding nirvana that does not abide in the extremes of samsara and nirvana is seen.