Tibetan
་རང་གི་ངོ་བོས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། ༡༥ དངོས་དང་དངོས་མེད་དང་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་མིན་ཏེ་མཐའ་བཞིར་དམིགས་སུ་མེད་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་དུའང་ནི་མི་དམིགས་པ་བྱ་ལུས་ཆེ་བའི་དཔེས་བསྟན་པ་དང་། ༡༦ བདུན་པོ་བཅས་པས་སྦྱོར་ བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པས་དབེན་པའི་ཆ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད། མཁྱེན་གསུམ་རང་ལས་གཞན་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་ཀྱང་མཚོན་བྱ་ལྟ་བུར་མཚོན་ནུས་པས་ན། མཚན་ཉིད་བཞི་པར་གྱུར་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་དུ་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་རྒྱས་པར་འགྲོ་བ་མེད་པ་བསྟན་པའི་སྐབས་འདིར། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཡོས་སོ། །རབ་ཏུ་གཡོས་སོ་སོགས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དྲུག་དང་མཚན་མ་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད་བྱུང་སྟེ། རྣམ་པ་དྲུག་ནི། གཡོ་བ། མཐོ་བ། དམའ་བ། སྟེང་དུ་འགྲོ་བ། འོག་ཏུ་འགྲོ་བ། སྒྲ་རྗེས་སུ་སྒྲོགས་པ་དྲུག་ཡིན་ལ། དེ་དག་ལ་རིམ་པ་བཞིན་གཡོ་བ་འགུལ་བ་ལྡེག་པ་ཆེམས་པ་འཁྲུགས་པ་འུར་བ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་རེ་རེ་བཞིན་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་བཅོ་བརྒྱད་ལ་ལྟས་སམ་མཚན་མ་བཅོ་བརྒྱད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་བསྡོམས་ན་དགུ་བཅུ་གོ་གཅིག་གོ །བཞི་པ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ལ། ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ། སྤྱིར་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་ནི་ལམ་མ་ཞུགས་ཀྱི་དགེ་བ་དང་། ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བའི་ཐར་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཞོལ་བའམ་ཕན་པའི་ ཆའོ། །ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་རྣམས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་འབྱུང་བས་དེ་སྟོན་པ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཀུན་ལ་མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་རབ་ཏུ་ཟིན་པ་སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་ཕར་ཕྱིན་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་ལམ་གྱི་ཆོས་དངོས་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་བརྒྱུད་ནས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་ཅིང་མཁས་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་བཤད་པའི་སྐབས་འདི་ལ་ཐེག་ཆེན་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པར་གྱུར་པའམ་ཚོགས་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་པར་འདོད་དེ་མདོར་ན་མཚན་མ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་བར་གྱི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ནམ་ཚོགས་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ངོ་བོའི་དབྱེ་བ་དང་། རྒྱུད་ཀྱི་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ། དད་པ་སྟོན་པའི་མདོ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་མཚན་མ་མེད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཀྱང་མཚན་མར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དེ་
Chinese
自身以自性无生，15 有和无有，以及二者和非二者，对四边没有执着，因此甚至对仅仅是如是性也不执着，用大鹏鸟的例子来表示。16 具备七支的结合，自性是具有境的智慧，是远离戏论的十六分自性。虽然智慧三者没有与自身相异的体性，但因为能像所诠释的一样诠释，所以成为四种体性，因此认为自性是体性。在广经中，在此显示没有行走的章节中，世间界震动了。极度震动等出现了六种变化和十八种大相。六种变化是：震动、升高、降低、向上行、向下行、声音随之响起六种。对于这些，依次称为震动、摇动、跳动、闪烁、扰动、喧哗。这些各自以小、中、大的区分，称为十八种预兆或十八种相。这样，所有体性加起来共有九十一个。第四，解脱分，有自性和分类两种。第一，一般来说，福德分是未入道的善根，解脱分是趋向或有益于远离痛苦的解脱之分。解脱分的善根仅仅在相续中产生，才能通过体性的方式了解如前所说的结合，因此显示它，特别是由通达空性的智慧，通过通达一切法无相的方式，完全把握布施和戒律等波罗蜜多，直到一切智之间，精勤且精通于真实修持道之法和果之法。在此解释通达一切相的章节中，认为是与大乘解脱分相应，或是资粮道的阶段。总之，精通于通过无相的方式真实修持道和果之间的法，就是解脱分或资粮道的阶段。第二，有自性的分类和相续的分类两种。第一，显示信心的经，对佛陀的戒蕴等无相地作意，但并不作意为有相，即
English
Itself is unborn by its own nature, and 15 neither existent nor nonexistent, nor both nor neither, without attachment to the four extremes, therefore not even attached to mere suchness, illustrated by the example of the large-bodied Garuda. 16 The nature of the union with the seven branches is the self-nature of the wisdom possessing objects, the essence of sixteen aspects devoid of elaboration. Although the three wisdoms do not have a characteristic different from themselves, they can represent as a representation, so they become the four characteristics, so the self-nature is considered as a characteristic. In the extensive sutra, in this chapter showing no going, the world realm shook. Greatly shook, etc., six kinds of changes and eighteen great signs appeared. The six kinds of changes are: shaking, rising, lowering, going up, going down, and the six sounds that follow. These are respectively called shaking, moving, jumping, flashing, disturbing, and clamoring. Each of these is divided into small, medium, and large, and is called eighteen omens or eighteen signs. Thus, all the characteristics add up to ninety-one. Fourth, the part of liberation, has two aspects: essence and division. First, in general, the part of merit is the virtue of not entering the path, and the part of liberation is to tend towards or benefit the liberation from suffering. The virtues of the part of liberation are only born in the continuum, and the combinations mentioned above can be known through the aspect of characteristics, so showing it is especially through the wisdom of realizing emptiness, through realizing that all dharmas are without characteristics, completely grasping generosity and discipline, etc., from the perfections to omniscience, diligently and skillfully practicing the dharma of the path and the dharma of the fruit. In this chapter explaining the realization of all aspects, it is considered to be in accordance with the part of liberation of the Mahayana, or the stage of the accumulation path. In short, being skilled in truly practicing the dharma between the path and the fruit through the gate of no characteristics is the part of liberation or the stage of the accumulation path. Second, there are two types: the division of essence and the division of continuum. First, the sutra showing faith, contemplates the aggregates of the Buddha's discipline, etc., without characteristics, but does not contemplate them as having characteristics, that is,
Tibetan
འདི་མ་སྣད་མ་རྨས་པར་སངས་རྒྱའོ་ཞེས་སྣད་པ་ཉན་རང་གི་ལམ་ དུ་ལྷུང་བ། རྨས་པ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་ལས་ཅུང་ཟད་ཉམས་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་མདོ། སྦྱིན་སོགས་ལ་མཚན་མར་མི་འཛིན་པས་བསྟན། དྲན་པ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་དང་ཐབས་མཁས་མ་བྲལ་བའི་བསམ་པ་ཅན་བྱང་ཆུབ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ཞེས་པས་བསྟན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། གང་གིས་འཚང་རྒྱ་བ། གང་སངས་རྒྱས་པའི་གཟུགས་སམ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། ཤེས་རབ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་ཡང་བྱ་བ་དང་། ཆོས་དེ་དག་མ་མཆིས་ཤིང་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །ཚོགས་ལམ་པ་དེས་རྟེན་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་དང་བཅས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་རྣམ་ཐར་གསུམ་ལ་སོགས་པར་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལེགས་པའི་དད་པ་དང་། སྦྱོར་བ་སྦྱིན་སོགས་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། བསམ་པ་ཕུན་ཚོགས་གཞན་དོན་དང་བྱང་ཆུབ་དམིགས་པ་མེད་པར་ཤེས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་དྲངས་པའི་རྣམ་མཁྱེན་ལ་བདེན་པར་མ་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་པའི་དྲན་པ་དང་། གཟུགས་སོགས་སུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་དང་སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དང་རྣམ་པ་ལྔ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དབང་པོ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་ཉིད་དད་སོགས་ལྔ་པོ་འདི་ཅི་ཙམ་རྣོ་བ་བཞིན་དབང་པོ་རྣོན་པོའམ་ཆེན་པོ་ཡིས་རྟོགས་པར་སླ་བ་དང་རྟོགས་པར་མྱུར་ལ། དབང་པོ་ཆུང་ངུའམ་རྟུལ་པོས་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བཞེད་དོ། །མདོ་ནི། ཤེར་ཕྱིན་ལ་མི་ཞུམ་ན་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་སོགས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་སྒོམ་རིམ་ལ་གསུམ། སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་དུས། སྐྱེས་པའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག །གང་ཟག་དེའི་སྒོམ་རིམ་མོ། །དང་པོ་ལ་སྦྱོར་ལམ་བཞི་པོ་རིམ་པར་བསྟན་པ་ལ་དེ་ཡང་ཐར་ཆ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་གཞན་དོན་སྤྲོ་བ་ཅན་ལ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་འབྱུང་ལ་དྲོ་བ་སོགས་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་སྐབས་འདིར་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡིན་པར་བསྔགས་ཏེ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་སྔར་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་སྐབས་ལ་ནི་མཉམ་བཞག་གི་རྟོགས་པ་གཙོ་བོར་བྱས་པས་དྲོད་སོགས་ཀྱི་དམིགས་པ་སྟོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ལ། འདིར་རྗེས་ཐོབ་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་ སྙིང་རྗེའི་ཡུལ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མཉམ་བཞག་ཏུ་སྟོང་ཉིད་ལ་གོམས་པའི་ལག་རྗེས་སུ་རྗེས་ཐོབ་ན་སྙིང་རྗེའི་ཤུགས་
Chinese
如果说不触碰、不伤害就能成佛，那么触碰就落入了声闻缘觉的道。伤害则稍微偏离了菩萨的道。精进经中说，不执著于布施等相。忆念是指具有不离般若波罗蜜多和方便善巧的意念，对菩提没有怀疑。三摩地是，以什么成佛，以什么成佛之色等来表示。智慧是，菩萨也要证悟一切法，以及这些法不存在等等来表示。资粮道者以不执著于所依的佛菩萨等无漏五蕴和三解脱门等的方式，生起殊胜的信心；以布施等作为修行对境的精进；以了知利他和菩提无所缘的圆满意乐所引发的遍智，以不执著实有的方式缘取的忆念；以及不分别色等的三摩地；和了知二谛之法自相和共相一切相的智慧，这五种是具有特殊性的根。第二，圆满菩提的信等五者越敏锐，就越容易被利根或大根者证悟，证悟也越快。而小根或钝根者则认为难以证悟。经中说：若不畏惧般若波罗蜜多，则必定证得菩提等。第二，相续中生起特殊修行的次第有三：相续中生起特殊修行的时机；生起的所依补特伽罗；以及该补特伽罗的修行次第。第一，依次显示四加行道，也就是对具有生起解脱分相续的利他心者，赞叹并宣说能生起决择分顺品的暖位等四者，其所缘境在此处是一切有情。之前在遍智的章节中，因为主要着重于等持的证悟，所以暖位等的所缘境以空性作为特点。而此处主要着重于后得，因此将慈悲的对境安立为有情。也就是说，在等持中习惯了空性之后，在后得中就会产生慈悲的力量。
English
If it is said that one can attain Buddhahood without touching or harming, then touching falls into the path of the Hearers and Solitary Realizers. Harming deviates slightly from the path of the Bodhisattvas. The Sutra of Diligence states that one does not cling to the characteristics of giving, etc. Mindfulness is indicated by having a mind inseparable from Prajnaparamita and skillful means, and having no doubt about Bodhi. Samadhi is indicated by what attains enlightenment, the form of what attains Buddhahood, etc. Wisdom is indicated by the Bodhisattva also realizing all dharmas, and that these dharmas do not exist, etc. The practitioner on the path of accumulation generates excellent faith by not fixating on the support of the Buddha, Bodhisattvas, and the five uncontaminated aggregates, the three doors of liberation, etc.; diligence that takes giving, etc., as its object of practice; the intention of knowing that benefiting others and Bodhi are without object, and the omniscient wisdom that is drawn forth by the mind of enlightenment, with mindfulness that does not cling to truth; samadhi that does not conceptually elaborate on form, etc.; and wisdom that knows the characteristics of the two truths, both self and general, in all aspects. These five are the faculties with special characteristics. Secondly, the more acute these five, namely faith, etc., of perfect enlightenment, the easier and faster it is for those with sharp or great faculties to realize. Those with small or dull faculties find it difficult to realize. The Sutra states: If one does not fear Prajnaparamita, one will definitely attain Bodhi, etc. Secondly, there are three stages of cultivation in which special application arises in the continuum: the time when special application arises in the continuum; the individual who is the basis for its arising; and the stages of cultivation for that individual. First, the four paths of application are shown in sequence. For those who have generated the continuum of the part of liberation and are enthusiastic about benefiting others, the four, namely warmth, etc., which are conducive to the part of ascertainment, are praised and stated to have all sentient beings as their object of focus in this context. Previously, in the chapter on omniscience, because the emphasis was mainly on the realization of meditative equipoise, the object of focus for warmth, etc., was distinguished by emptiness. Here, because the emphasis is mainly on subsequent attainment, the object of compassion is established as sentient beings. That is to say, after becoming accustomed to emptiness in meditative equipoise, the power of compassion will arise in subsequent attainment.