Tibetan
མ་དུ་འདུའོ། །སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་ནི་དགུར་འདོད་དོ། །ཞེས་པ་སྤང་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་གསུམ་དང་། བསླབ་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་གསུམ་དང་། ཤེས་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་གསུམ་དུ་བཞག་པའི་དང་པོ་ཉོན་མོངས་གསུམ་སེལ་བའི་སྒོ་ནས་ཏེ། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སེལ་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་བཤད་དེ། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྟེན་འབྲེལ་བདེན་པ་ས་དང་ཕར་ཕྱིན་སོགས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་གང་དང་ཅི་ལྟ་བུ་ཡིན་ པ་མ་ཤེས་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དག་ལ། དེ་དག་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པས་དོན་དེ་བཞིན་རྣམ་པར་གདོན་མི་ཟ་བར་ཤེས་ནས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདུལ་བ་ནི་འདོད་པ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་མཐའ་དང་།དཀའ་ཚེགས་ངལ་དུབ་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་ལ། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སེལ་བའི་གཉེན་པོ་སྟེ། འདོད་པ་ལ་ཆགས་པས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་ཡོ་བྱད་སྣ་ཚོགས་ཇི་བདེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཁྱིམ་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་འགོག་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་སྤྱོད་པ་ངན་པ་གང་གིས་ཕས་ཕམ་པ་དང་ལྷག་མ་དང་། ལྟུང་བ་དང་། ཉེས་བྱས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་སྤྱོད་པ་ནི་བཀག་སྟེ་མ་གནང་ངོ་། །ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་སོགས་རང་ཉིད་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་གནང་སྟེ། མུ་སྟེགས་ཅན་ལྟར་དཀའ་ཐུབ་དྲག་པོ་དང་ཐལ་པ་ཚེར་མའི་ཁྲོད་དུ་ཉལ་བ་དང་། གཅེར་བུ་དང་ཟས་གཅོད་པ་དང་། ཁྱི་དང་བ་ལང་སོགས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་བདག་གི་ལུས་ངལ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོར་ལུས་འཚོ་བའི་རྐྱེན་གྱི་ཡོ་བྱད་སྡིག་མེད་རྣམས་རབ་བྱུང་ཐུན་མོང་པ་ཀུན་ལའང་གནང་ཞིང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དང་ཡོན་ཏན་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་ནི། ཁ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་དང་། བརྒྱ་སྟོང་རི་བའི་གོས་དང་། ཁང་བཟང་བཀོད་མཛེས་མིག་མང་དག་ཀྱང་སྤྱོད་དུ་གནང་ངོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་བཟང་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་ཡང་ཆགས་པ་དང་རྒྱགས་པ་མེད་ན་དེ་ཉིད་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་སྤྱོད་པ་ཡོད་ལ། སྔོ་ངད་ཀྱི་ཟས་དང་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པའི་གོས་སོགས་འཆང་བ་ལ་གནས་ ཀྱང་ཆགས་པ་དང་རྒྱགས་པ་ཡོད་ན་དེ་ཉིད་ཁ་ན་མ་ཐོ་བར་སྤྱོད་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ཡོ་བྱད་སྤངས་ནས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་ཡོ་བྱད་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་མཐའ་གཉིས་སེལ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ནི་བདག་གི་ལྟ་བ་སྙེམས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། ཅུང་ཟད་ཙམ་ཐོས་པས་ང་རྒྱལ་བྱེད་ཅིང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བར་ཆགས་པས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་དྲུང་དུ་མང་དུ་ཐོས་པ་མི་འཚོལ་བ་ནི་ལྟ་བ་སྙེམས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མངོན་པར་ཆོས་ཀྱི་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པས་དེ་ཐོས་ན་ལྟ་བ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པའི་སྙེམས་པ་སྣ་ཚོགས་དང་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་བསླབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི་ཐུན་མོང་དུ་སོ་སོར་ཐར་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའམ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་སོ། །ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི། ཐུན་མོང་དུ་བསམ་གཟུགས་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་བརྒྱད་དང་། ཐུན་མིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་སོགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི། ཐུན་མོང་དུ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དང་། ཐུན་མིན་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཡང་མདོ་སྡེས་བསླབ་པ་གསུམ་ཀ་སྟོན་ཏོ། །འདུལ་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་གཉིས་སྟོན་ཏེ། འདུལ་བ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ནི་འགྱོད་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པས་ རིམ་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མ་ནོར་བ་གཏན་ལ་ཕབ་པས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡང་དག་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཤེས་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་མདོ་སྡེས་ཆོས་དང་དོན་བཤད་དོ་ཞེས་པ། ཆོས་ནི་མིང་དང་དོན་བརྗོད་བྱ་གཉིས་བསྟན་པའམ། ཡང་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་བསྟན་པ་ནི་ཆོས། དགོངས་ལྡེམ་དགོངས་བཞི་ལ་དོན་ཞེས་དང་། ཡང་མཐོ་རིས་འཐོབ་བྱེད་དགེ་བཅུ་ལ་ཆོས། མྱང་འདས་འཐོབ་བྱེད་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཆོས་སོ་བདུན་སོགས་ལ་དོན་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་དག་མདོ་སྡེས་བཤད་པས་སོ། །འདུལ་བས་ཆོས་དང་དོན་སྒྲུབ་པ་ཞེས་པ་ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བ་ལ་བརྩོན་པས་དེ་གཉིས་མངོན་དུ་བྱས་པའམ་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ་བསྒྲུབ་པའོ། །མངོན་པས་ཆོས་དང་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་ཅིང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ངེས་པར་བྱས་ཏེ་མཁས་པར་བྱེད་དོ། །སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་ཆོས་དེ་དག་བཙལ་བའི་དགོས་པ་གང་ཞེ་ན། དེ་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་འཚོལ་ཞིང་ཉམས་སུ་བསྟར་བ་དེས་ནི། ཐོས་པས་རང་རྒྱུད་ལ་ཐར་པའི་ལམ་གྱི་བག་ཆགས་འཇོག་པ་དང་། བསམས་པས་དེའི་དོན་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པའི་ཚུ
Chinese
如此。将三藏安立的原因，认为是九种。即从所断方面来说有三种，从所学方面来说有三种，从所知方面来说有三种。其中第一种是通过消除三种烦恼的方式，即对于蕴、界、处等诸法产生怀疑的烦恼，其对治法就是宣说经藏。对于蕴、界、处、缘起、谛、地和波罗蜜多等的自相和共相的意义，不知其为何物、是何种状态而产生怀疑的人，向他们开示这些事物就是如此这般，从而使他们毫不怀疑地如实了知，因此可以消除怀疑。律藏是对治贪求利养的极端和苦行劳累的极端这两种极端，随之而来的近分的烦恼的对治法。为了阻止因贪著欲望而享用各种不如法的资具，如同在家人的行为，所以禁止世间人的恶劣行为，即任何导致堕罪、残罪、单堕和恶作等的行为，都不允许。钵和法衣等维持自身生命的如法资具是允许的。为了对治像外道那样进行剧烈的苦行，如睡在灰烬和荆棘中，赤身裸体，断食，以及进行狗和牛等苦行，使自己的身体疲惫和痛苦，所以对于出家众共同的维持身体的资具，凡是无罪的都允许。具有戒律和功德的僧人，即使享用具有百味的食物，价值百千的衣服，以及装饰精美的多眼房屋，也是允许的。虽然拥有这些美好的享受，但如果没有贪著和傲慢，那么享用这些就是如法的。即使穿着粗糙的食物和破旧的衣服，如果心怀贪著和傲慢，那么这就是不如法的享用。因此，为了舍弃不如法的资具，而享用如法的资具，所以是对治两种极端的对治法。论藏是对治我见傲慢的对治法。
English
Thus it is. The reason for establishing the three pitakas is considered to be ninefold. That is, from the aspect of what is to be abandoned, there are three, from the aspect of what is to be learned, there are three, and from the aspect of what is to be known, there are three. The first of these is through the means of eliminating the three afflictions, that is, the antidote to the affliction of doubt about the dharmas such as aggregates, realms, and sources is the teaching of the sutra pitaka. For those who doubt the meaning of the self-characteristics and general characteristics of aggregates, realms, sources, dependent origination, truths, grounds, and perfections, not knowing what they are or what state they are in, it is shown to them that these things are like this and like that, so that they know without doubt and as they are, and therefore doubt is eliminated. The vinaya is the antidote to the afflictions that closely follow the two extremes of desire for gain and hardship and fatigue. In order to prevent the enjoyment of various inappropriate resources due to attachment to desire, like the behavior of householders, worldly bad behaviors are prohibited, that is, any behavior that leads to defeat, residue, downfall, and misdeeds is not allowed. The alms bowl and dharma robes, etc., which are the means of sustaining one's own life and are without fault, are allowed. In order to counteract the severe asceticism like that of the heretics, such as sleeping in ashes and thorns, being naked, fasting, and performing the asceticism of dogs and cows, etc., which makes one's body tired and painful, all the resources for sustaining the body that are without sin are allowed to all the renunciants in common. Monks who have discipline and virtue are allowed to enjoy food with a hundred flavors, clothes worth a hundred thousand, and beautiful houses with many windows. Although they have these good enjoyments, if they do not have attachment and arrogance, then enjoying them is without fault. Even if one lives with coarse food and tattered clothes, if one has attachment and arrogance, then that is an inappropriate enjoyment. Therefore, in order to abandon inappropriate resources and enjoy appropriate resources, it is the antidote to eliminating the two extremes. The abhidharma pitaka is the antidote to the arrogance of self-view.
Chinese
稍微听闻一点就生起我慢，并且行为不检成为破戒之人，因此不去善知识处多闻，这叫做见慢。因为在《阿毗达磨》中，如实地确定了法的自相和共相，听闻之后就能舍弃对见和戒产生颠倒执着的各种我慢和各种见解。再从修学的角度来说，增上戒学，共同的是别解脱戒的圆满，或者大乘的止恶戒、集善法戒、饶益有情戒等。增上心学，共同的是四禅八定，不共同的是菩萨的勇猛行等禅定。增上慧学，共同的是四圣谛，不共同的是大乘的无分别智。这些经典都宣说了三学。律藏宣说了戒学和定学，如果按照律藏所说的那样行持，具有戒律就不会有后悔等，从而逐渐获得禅定。阿毗达磨确定了诸法的自相和共相，没有错谬，因此会生起如实了知诸法体性的智慧。再从所知境的角度来说，经典宣说了法和义，所谓法，就是指名和义所表达的二者，或者说宣说了蕴、界、处等是法，四种意趣是义。或者说，获得善趣的十善是法，获得涅槃的三十七道品等是义，这些都是经典所说的。律藏成办了法和义，精勤于调伏烦恼，就能现前或者修习这二者。阿毗达磨如实地宣说并且非常明确地确定法和义，从而使人成为智者。那么，寻求这三藏之法的必要是什么呢？用三种智慧完全寻求并且修习，听闻能在自相续中种下解脱道的习气，思惟能获得对意义的定解。
English
If one becomes arrogant from hearing only a little and becomes immoral, then not seeking to hear much from a virtuous friend is called conceit of view. Because in the Abhidharma, the characteristics of the self and common nature of dharmas are truly determined, hearing it will abandon various conceits and views that hold views and morality in reverse. Furthermore, from the perspective of learning, the higher training in morality is the complete Pratimoksha vows in common, or the Mahayana vows of abstaining from misconduct, accumulating virtuous dharmas, and benefiting sentient beings. The higher training in mind is the eight Samadhi of the Form and Formless Realms in common, and the Samadhi of the Bodhisattva's heroic conduct, etc., which are uncommon. The higher training in wisdom is the Four Noble Truths in common, and the non-conceptual wisdom of the Mahayana, which is uncommon. The Sutras teach all three trainings. The Vinaya teaches the training of morality and Samadhi, because if one practices as it says in the Vinaya, having morality will not have regret, etc., and gradually attain Samadhi. The Abhidharma determines the self and common characteristics of dharmas without error, therefore, wisdom that truly knows the nature of dharmas will arise. Furthermore, from the perspective of the object of knowledge, the Sutras explain Dharma and meaning, so-called Dharma refers to the two expressed by name and meaning, or explaining the aggregates, realms, and sources, etc., is Dharma, and the four intentions are meaning. Or, the ten virtues that attain higher realms are Dharma, and the thirty-seven factors of enlightenment, etc., that attain Nirvana are meaning, these are what the Sutras say. The Vinaya accomplishes Dharma and meaning, diligently subduing afflictions, one can manifest or practice these two. The Abhidharma truly explains and very clearly determines Dharma and meaning, thereby making one wise. So, what is the need to seek these three pitakas of Dharma? Completely seeking and practicing with three wisdoms, hearing can plant the habit of the path of liberation in one's own mind, and thinking can obtain a definite understanding of the meaning.