Tibetan
་ན་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་སྒྲིབ་པ་ཚེ་རབས་ཐོག་མེད་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་རྣམ་པ་དམིགས་ཡུལ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན་མཐའ་དང་གྲངས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲིབ་པ་ཀུན་གྱི་དྲི་མ་མེད་པའི་ཚུལ་ནི་ས་དང་ས་སོ་སོའི་ངོས་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱར་གཏོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ས་བཅུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རིམ་པར་བཅོམ་ནས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཕྲ་མོ་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་ཡང་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས་བཅོམ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་སྟེ། སྤང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། རྟོགས་པ་མཐར་ཐུག་པ་དེ་ནི། དགོས་འདོད་རྩོལ་པའི་མཐུ་ཆེན་པོ་ལྡན་པའི་རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྣོད་ཁ་ཕྱེ་བ་ལྟར་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་མ་འདྲེས་པ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དེའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་གྲངས་བཅུ་ཡི་སྒོ་ནས་སྤྱིར་བསྟན། ཡོན་ཏན་དེ་ལྡན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ངོ་བོ་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་རྣམ་གཞག་རྣམ་པ་དྲུག་གིས་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། དོན་གཉིས་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྐྱབས་ཀྱི་དམ་པར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན། གནས་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན། ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པའི་ཡོན་ཏན། མཛད་པ་རྟོག་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པའི་ཡོན་ཏན། ཟབ་མོ་དཔག་པར་དཀའ་བའི་ཡོན་ཏན། སྙིང་པོ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན། འབྱོར་བ་ཚད་མེད་པའི་ཡོན་ཏན། སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་བཅུ་ ལས། དང་པོ་གཉིས་སོ་སོར་བསྟན་པ་ཚིགས་བཅད་རེ་རེ་དང་། ཐུན་མོང་དུ་བཤད་པ་ཚིགས་བཅད་གཅིག་བཅས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་གྱིས་བསྟན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ནི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་པའམ་ཡོད་མེད་གཉིས་སུ་མེད་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྤངས་པས་དང་། གཟུང་འཛིན་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་ཡོད་མེད་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་བདག་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་དག་པ་ཡིན་པས། ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་གྱི་མདོ་ལས། རྟག་ཏུ་སྐྱེ་མེད་ཆོས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གཤེགས་དང་འདྲ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན། སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྐྱེ་འགགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས། གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང་། །གང་དག་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ། །ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བོ་དེ་དག་ང་མི་མཐོང་། །སངས་རྒྱས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བལྟ། །འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཆོས་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་མིན་པས། །དེ་དག་རྣམ་པར་རིག་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གཞལ་ན་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས། གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ནི་གང་ཡང་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་ སྐྱེ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བས་སོ། །ཡང་ན་ཆོས་ནི་གང་ཡང་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཀྱང་རུང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་དེ་ནི་ས་དང་ཕར་ཕྱིན་དང་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་ལས་བྱུང་ལ། སངས་རྒྱས་པའི་དུས་ན་འདས་དང་ཕར་ཕྱིན་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་དཀར་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཡང་། ཕར་ཕྱིན་ལ་སོགས་པ་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པར་གཉིས་ཆོས་གཟུང་འཛིན་ཅན་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་དམིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དེ་ཡིས་སངས་རྒྱས་དེ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྦྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཡང་། གཏོང་བ་པོ་སངས་རྒྱས་དང་ལེན་པ་པོ་དང་། གཏོང་རྒྱུའི་རྫས་ལྟ་བུར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དམིགས་པ་ལྟ་བུའི་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ནི་ཀུན་བརྟགས་གཉིས་སྣང་གི་ཤེས་པས་བསམ་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། དེའི་མཐུ་ནི་དོན་གཉིས་ཕུན་ཚོགས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་སངས་རྒྱས་དེ་ནི་ལུང་གི་ཆོས་བཤད་པ་དང་། རྟོགས་པའི་ཆོས་སྟོབས་བཅུ་མི་འཇིགས་བཞི་སོགས་རིན་ཆེན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་དེ་ནི་དཔེར་ན་རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སམ་འབྱུང་ཁུངས་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ནི་བདག་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པའོ། །འགྲོ་བ་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགེ་བའི་ལོ་ཏོག་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་དེ་ནི་སྤྲིན་དང་འདྲ་བར་འདོད་དེ་གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཐུ་མངའ་བའོ། །གོང་གི་ཚིགས་བཅད་གཉིས་པོའི་དོན་བཤད་པ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཤེས་བྱའི་
Chinese
因为一切众生相续中都有，所以众生的业障从无始以来，以烦恼障和所知障以及各种显现对境等方式来分，其边际和数量都无法衡量，都已经穷尽的缘故。一切业障的无垢之理是，各地的各个地面的对治品所包括的业障，由十地的智慧次第摧毁，乃至细微的所知障，无明习气的地也由金刚喻定摧毁而成就佛果，即断证圆满。那是如同打开具有成办所需所欲的强大威力的各种珍宝的宝藏一样，力量和无畏以及不共等等果法的功德达到究竟而显现的缘故。第二，广说那个大菩提的自性，分为以十种功德的类别来总说，以及具有那些功德的菩提自身以体性、因果等六种方式来解说两种。第一种分为不可思议的功德，以及二利圆满的功德，成为救护的殊胜功德，转变处所的功德，普遍周遍的功德，事业无勤任运成就的功德，甚深不可测的功德，心髓不变的功德，受用无量的功德，成熟有情的功德等十种。其中，前两种分别以一个偈颂来表示，共同宣说以一个偈颂来表示，总共以三个偈颂来表示。佛是无有能取所取二取，或者有无二者，因此不可思议。因为成佛之时，断除了能取所取二取，并且能取所取不是遍计所执的自性，而是以圆成实的自性而存在，因此超离了有无。而且，所谓的佛，是指远离二我的真如，远离了忽然的垢染。如《智慧光明庄严经》中所说：“恒常无生之法即如来，一切诸法皆与善逝同。”因此，佛陀的法身是远离生灭的。因此，《金刚经》中说：凡以色身
English
Because it exists in the continuum of all sentient beings, the obscurations of sentient beings, from beginningless time, are divided by afflictive obscurations and cognitive obscurations, as well as various appearances, objects, etc., their limits and numbers are immeasurable, and they are exhausted. The way in which all obscurations are without stain is that the obscurations included in the antidotes of each ground are gradually destroyed by the wisdom of the ten grounds, and even the subtle cognitive obscurations, the ground of ignorance and habitual tendencies, are destroyed by the vajra-like samadhi, and Buddhahood is attained, that is, the perfection of abandonment and realization. That is because, like opening a treasure trove of various jewels with the great power to accomplish what is needed and desired, the qualities of the ultimate result, such as strength, fearlessness, and non-mixture, are manifested. Secondly, to explain the nature of that great Bodhi in detail, it is divided into a general explanation by means of ten kinds of qualities, and an explanation of Bodhi itself, which possesses those qualities, by means of six kinds of divisions such as essence, cause, and effect. The first is divided into inconceivable qualities, qualities of perfect benefit for oneself and others, qualities of being a supreme refuge, qualities of transformed place, qualities of universal pervasiveness, qualities of effortless accomplishment of activity, qualities of profound immeasurability, qualities of unchanging essence, qualities of immeasurable resources, and qualities of maturing sentient beings. Among them, the first two are shown separately by one verse each, and the common explanation is shown by one verse, for a total of three verses. The Buddha is inconceivable because he is without the duality of grasper and grasped, or without the duality of existence and non-existence. Because at the time of Buddhahood, the duality of grasper and grasped is abandoned, and the grasper and grasped are not of the nature of the imputed, but exist by the nature of the perfectly established, therefore they transcend existence and non-existence. Moreover, the so-called Buddha refers to the Suchness that is free from the two selves, and is free from sudden defilements. As it is said in the Wisdom Light Ornament Sutra: "The ever-lasting unborn Dharma is the Tathagata, all Dharmas are the same as the Sugata." Therefore, the Dharmakaya of the Buddha is free from birth and death. Therefore, the Diamond Sutra says: Whoever sees me by form
Chinese
目睹真如。凡以音声知我者，是人入于邪道，彼等不能见我。应视佛为真如，引导者乃是法身。以法性不可知故，彼等不能完全了知。如是说。若依真如之体性衡量，则一切显现之法，亦皆自性成佛。以真如法界中，无有异于彼者之法故。若有异法，则一切法将不成无自性与无生。或云：一切法皆不如凡夫所分别存在故。佛陀乃由地与波罗蜜多及菩提分法所成就。成佛之时，虽是过去与波罗蜜多、菩提分法，以及十力与四无畏等一切无漏白法之自性，然波罗蜜多等彼与彼之二取法，具有能取所取，乃是分别念所缘之境，彼等不能说佛是如此这般。譬如虽是布施之自性，然以布施者佛陀与受者，以及所施之物等，观待三种形相之二取法之相不存在故。佛陀非是分别二取之识所思之境。如是，佛陀乃以无二之体性不可思议，其力乃是二利圆满任运成就。如何成就？谓佛陀乃是宣说圣教之法，以及证悟之法，十力四无畏等无量珍宝之因与缘故。佛陀犹如珍宝之源或出生处般，是获得自利圆满者。以能令一切众生之善妙稼禾成熟之因故。佛陀犹如云般，是具足他利圆满之威力者。解释以上两颂之义：佛陀即是所知之
English
Seeing Suchness. Those who know me by sound, They have entered the wrong path, Those beings will not see me. One should view the Buddha as Suchness, The guides are the Dharmakaya. Because the nature of Dharma cannot be known, They will not fully understand them. As it is said. If measured according to the nature of Suchness, then all phenomena that appear are also naturally Buddhas. Because in the realm of Suchness, there is no Dharma that is different from it. If there were a different Dharma, then all Dharmas would not become without self-nature and without birth. Or it may be said that all Dharmas do not exist as ordinary people perceive them. That Buddha arises from the practice of the earth, the perfections, and the aspects of enlightenment. Although at the time of Buddhahood, it is the nature of all uncontaminated white dharmas such as the past, the perfections, the aspects of enlightenment, the ten powers, and the four fearlessnesses, the perfections and so on, those dualistic dharmas with grasping and being grasped, which are the objects of focus of conceptual thought, cannot say that the Buddha is like this. For example, although it is the nature of generosity, the characteristics of dualistic dharmas such as the giver Buddha, the receiver, and the object to be given, which are focused on as three aspects, do not exist. The Buddha is not an object of thought for the discriminating dualistic consciousness. Thus, the Buddha is inconceivable by the characteristic of non-duality, and its power is the spontaneous accomplishment of the two benefits. How is it accomplished? It is said that the Buddha is the cause and condition for explaining the Dharma of scripture, and the Dharma of realization, the ten powers, the four fearlessnesses, and other immeasurable treasures. The Buddha, like a source or origin of various jewels, is the one who has attained the perfection of self-benefit. Because it is the cause for ripening the virtuous crops of all beings. The Buddha is like a cloud, possessing the power of the perfection of other-benefit. Explaining the meaning of the above two verses: The Buddha himself is the knowable.