Tibetan
་པར་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ལ་གནས་པ་ལྟར་རམ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་ཕ་དང་མ་དང་གཉེན་བཤེས་རྣམས། རང་རང་གི་བུ་དང་གཉེན་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་བསམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལེགས་པར་མི་གནས་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཕ་མ་སོགས་ཀྱིས་རང་གི་བུ་སོགས་ལ་བརྩེ་བ་ཡོད་ཀྱང་གནས་སྐབས་ཚེ་འདིར་ཕན་པ་ཅུང་ཟད་བྱེད་ནུས་ཀྱང་གཏན་དུ་བདེ་བའི་རྒྱུའི་དགེ་བ་ལ་འགོད་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་སྐྱེད་མི་ཤེས་པ་དང་ལ་ལར་སྡིག་པ་ལ་ཡང་སྦྱོར་བས་སོ། །ཇི་ལྟར་བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་རམ་ཆེད་དུ་སྦྱོར་བའི་ཚེ་ན་སེམས་ཅན་གཞན་ འཕྲལ་དང་གཏན་དུ་བདེ་བར་བྱེད་པའི་བྱམས་པར་འདོད་པ་དེ་ལྟར་རམ་དེ་ལྟ་བུ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་བདག་རང་ཉིད་ལ་ཡང་བྱམས་པར་མི་འདོད་ན་དེ་དག་གིས་ཡིད་ལ་རབ་ཏུ་སྡུག་པར་གྱུར་པའི་སྐྱེ་བོ་གཞན་ལ་སྨོས་ཅི་དགོས་ཞེས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་བདག་ལ་བྱམས་མོད་ཀྱི་རྨོངས་པའི་དབང་གིས་ཚེ་འདིའི་བདེ་བའི་ཆེད་དུ་སྲོག་གཅོད་དང་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་སོགས་མི་དགེ་བའི་རྒྱུས་ཚེ་འདིར་རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་སོགས་དང་། ཕྱི་མར་སྡུག་བསྔལ་དུ་མ་ཐོབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་རང་གསོད་པ་དང་ཁྱི་དང་བ་ལང་གི་བརྟུལ་ཞུགས་སོགས་དཀའ་ཐུབ་ངན་པས་རང་འདི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་པ་དང་། གཏན་བདེའི་ལམ་མི་ཤེས་པས་དེ་ལ་འཇུག་པ་སྤངས་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་དགེ་ཞིང་གཏན་བདེ་འདོད་པའི་བྱམས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་ནི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཚིགས་བཅད་དྲུག་དང་། མཇུག་ཏུ་དོན་བསྡུ་བའི་ཚིགས་བཅད་བཅས་བདུན་ལས་དང་པོ། སྦྱིན་པ་ཅི་ལྟ་བུས་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པ་དང་། མཉམ་པར་སྦྱིན་པ་དང་། མི་ངོམས་པར་སྦྱིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རང་གི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དག་གཞན་ལ་དོན་དུ་འགྱུར་བར་མཐོང་ན་མི་སྦྱིན་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཙམ་གཏན་ནས་སམ་ཡོང་ཡེ་མེད་དེ་རང་ལ་དབང་བའི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་གཏོང་ངོ་། །སྦྱིན་པ་དེས་ཀྱང་དངོས་པོ་དེ་བྱིན་པས་ཕན་འདོགས་ པ་ཙམ་ཁོ་ནར་མ་ཟད་དེ། །ཚེ་འདིར་སྦྱིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕ་རོལ་པོ་དེའི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་པ་ཚེ་འདིར་ཕན་བཏགས་པ་དང་། དེའི་རྒྱུས་དགེ་ལ་བཀོད་ནས་སྨིན་པར་བྱས་པས་ཚེ་ཕྱི་མར་ཕན་འདོགས་ཤིང་ཐར་པའི་ས་བོན་བསྐྲུན་པས་གཏན་བདེ་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་འཕྲལ
Chinese
就像安住在使之成熟一样，世间的父母和亲友们，对于各自的子女和亲属，这样的想法并不完善，为什么呢？因为父母等虽然对自己的子女等有爱，但暂时只能在此生有所帮助，却不能生起将他们安置在恒常安乐之因的善法上的想法，有时甚至让他们造恶。就像以慈爱之心为了利益其他众生而施予时，希望其他众生 暂时和永久安乐的慈爱那样，或者像那样，世间的人们连对自己都不慈爱，更何况是对那些心中极其厌恶的其他人呢？虽然各自的人们爱我，但由于愚痴，为了今生的安乐而杀生、偷盗等不善之因，导致今生受到国王的惩罚等，来世遭受诸多痛苦。同样，自杀以及持狗戒、牛戒等恶劣苦行，使自己今生来世受苦，并且因为不了解恒常安乐之道，所以舍弃了进入此道。菩萨对一切众生的慈爱，是无论何时都善良且希望恒常安乐的慈爱。第三，施予的差别是，以六度使之成熟的六个偈颂，以及最后总结意义的偈颂，共七个，首先，以何种布施使众生成熟呢？即以一切布施、平等布施和不知足布施这三种方式。菩萨如果看到自己的身体和受用能够利益他人，就不会不布施，哪怕是一点点，或者根本没有，而是舍弃一切自己拥有的财产。这样的布施，不仅仅是因为给予了那个事物而有所帮助，而且，今生的布施本身就使对方的心愿圆满，从而在此生有所帮助，并且以此为因，将他们安置在善法上并使之成熟，从而在来世有所帮助，并创造了解脱的种子，因此是为了安置在恒常安乐之中，是暂时的。
English
Just as abiding in making them mature, worldly parents and relatives, towards their respective children and relatives, such thoughts are not perfect, why? Because parents and others, although having love for their own children and others, can only be of some help in this life temporarily, but cannot generate the thought of placing them in the virtue of the cause of constant happiness, and sometimes even make them commit evil. Just as when giving with a loving heart in order to benefit other sentient beings, hoping that other sentient beings will be happy temporarily and permanently, or like that, worldly people do not even have love for themselves, let alone for those others who are extremely disgusted in their hearts? Although each person loves me, due to ignorance, killing and stealing for the sake of this life's happiness, etc., the cause of unwholesomeness, leading to punishment by the king in this life, etc., and suffering many pains in the next life. Similarly, suicide and the practice of bad asceticism such as dog vows and cow vows cause suffering to oneself in this life and the next, and because one does not understand the path of constant happiness, one abandons entering this path. The Bodhisattva's love for all sentient beings is a love that is always good and desires constant happiness. Third, the difference in giving is the six verses that ripen them with the six perfections, and the verse that summarizes the meaning at the end, a total of seven. First, what kind of giving ripens sentient beings? That is, with the three ways of giving everything, giving equally, and giving without satisfaction. If a Bodhisattva sees that his own body and possessions can benefit others, he will not fail to give, even a little, or not at all, but will give up all the possessions he owns. This giving is not only because giving that thing is helpful, but also, the giving in this life itself fulfills the wishes of the other party, thus helping in this life, and by this cause, placing them in virtue and ripening them, thus helping in the next life, and creating the seed of liberation, therefore it is to place them in constant happiness, it is temporary.
Tibetan
་དང་ཡུན་དུ་ཕན་འདོགས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །སྦྱིན་པ་དེ་ཡང་བཟང་ངན་མཐོ་དམན་ཉེ་རིང་སོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་སྙོམས་པས་མཉམ་པར་སྦྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པ་དང་། དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་བྱིན་པ་དང་ལོ་དང་བསྐལ་བ་འགའ་ཞིག་ཏུ་སྦྱིན་པས་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པར། འཁོར་བའི་མཐའི་བར་དུ་བྱིན་ཡང་སྦྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ངོམ་པར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་བརྟན་པ་ཞེས་པ་དུས་རེས་འགའ་བ་མིན་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའི་བར་དུ་རྟག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་ལ་རྟག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ་བློ་བརྟན་འགྲེལ་པའི་འགྱུར་ན་རྟག་ཏུ་ཞེས་འདུག་གོ། སྔོན་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་བཞིན་གཤིས་ཀྱིས་མི་དགེ་ལ་འཛེམ་ཞིང་དགེ་བ་སྤྱོད་པ་རང་བཞིན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་འཚེ་བ་མེད་པ་ནི་མི་དགེ་བཅུ་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་མི་སྤྱོད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་ས་གཉིས་པ་ན་ཐོབ་བོ། །བདག་དགའ་ཞེས་པ་ས་དང་པོར་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐོབ་པས་མི་དགེ་བའི་ ཕྱོགས་ངང་གིས་སྤངས་ཤིང་དགེ་བ་ལ་དགའ་བ་ལྷག་པར་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བག་ཡོད་ཅེས་པས་སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་ལྟུང་བའི་རྙོགས་པའམ་འཁྲུལ་པ་ཕྲ་མོ་ཡང་མི་འབྱུང་བ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་མཆོག་ལ་རང་གནས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་འདི་ལྟ་བུ་ལ་སེམས་ཅན་གཞན་འགོད་ཅིང་། འདི་དང་ཕྱི་མར་རམ་འཕྲལ་དང་གཏན་གྱི་ཕན་རྣམ་པ་གཉིས་འདོགས་ཤིང་། དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བཀོད་པས་ལྷ་མིར་སྐྱེ་བ་སོགས་རྣམ་སྨིན་ཡིད་འོང་རྟེན་བརྒྱུད་མར་ཐོབ་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཡོན་ཏན་ཚེ་རབས་ཕྱི་མ་རྣམས་སུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེན་པ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བས་གཞན་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །གསུམ་པ་བཟོད་པ་ནི། སེམས་ཅན་གཞན་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ལུས་དང་སྲོག་ལ་གནོད་པའི་བར་གྱི་གནོད་པ་ཆེ་ཆུང་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་ལ་བདག་གི་བཟོད་པ་རྫོགས་པའི་རྒྱུ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་འདྲ་བར་སེམས་ཅན་དེ་བདག་ལ་ཕན་བྱེད་དུ་འཛིན་པའི་བློ་དང་ལྡན་པ་དེས་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་དྲག་པོ་ལུས་ཀྱི་ཤ་དང་རུས་པ་དུམ་བུ་རེ་རེ་ནས་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་བཟོད་ན་གནོད་པ་ཆུང་ངུ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ལྟར་བཟོད་པ་བསྒོམས་པའི་ཐབས་བཤད་
Chinese
并且以长久利益的方式，使众生完全成熟。布施也具有这样的自性：对于好坏、高低、亲疏等没有偏袒，以平等心平等地布施一切。不认为布施一些物品，或者几年、几劫的布施就足够了，即使直到轮回的尽头也在布施，也不会因为布施的功德而感到满足。第二，戒律是稳固的，不是偶尔为之，而是直到一切众生的尽头都恒常守护戒律，这是恒常的戒律，在《智稳论》的翻译中是“恒常”。以过去的串习力，自然而然地避免不善，行持善法，这是自性的戒律。对于众生，特别是没有损害，不善的十业在梦中也不行持，圆满的戒律是在二地获得。自喜，是指在初地因为证悟真谛的力量，自然而然地获得圣者欢喜的戒律，自然而然地舍弃不善的一面，对于善法生起欢喜，这是更加证悟的戒律。谨慎，是指在一切行为中，连堕落的细微障碍或错乱也不会发生，这是没有错乱的戒律。具有这样五种戒律，对于最殊胜者，从自己的位置上引导其他众生安住于这样的戒律中，并且给予今生和来世，或者暂时和长远的两种利益。这样安立于戒律中，就能相续获得生于天界人间的如意异熟果报，并且在来世也能相续不断地获得与戒律相应的功德，从而使他人成熟。第三，安忍，是指其他众生对菩萨做出种种大小的损害，乃至危害身体和性命时，菩萨认为这是圆满自己安忍的因缘，如同善知识一样，认为这个众生对自己有利益，具有这样的心，即使他们做出非常严重的损害，例如将身体的血肉和骨头一块一块地割下来，也能安忍，更何况是轻微的损害呢？像这样讲述了修安忍的方法。
English
And with the two aspects of benefiting permanently, it completely matures sentient beings. That generosity also has the nature of giving equally to all with an equal mind, without bias towards good or bad, high or low, near or far, etc. It is not considered sufficient to give some objects, or to give for some years or kalpas. Even if giving until the end of samsara, one will not be satisfied with the merit of giving. Second, discipline is stable, not occasional, but constantly guarding discipline until the end of all sentient beings is constant discipline. In the translation of the 'Commentary on Stable Intellect,' it says 'constant.' By the power of past habituation, naturally avoiding non-virtue and practicing virtue is the discipline of nature. Especially not harming sentient beings, not even practicing the ten non-virtues in dreams, perfect discipline is obtained on the second ground. 'Self-joy' refers to obtaining the discipline of the joy of the noble ones naturally on the first ground by the power of realizing the truth, naturally abandoning the side of non-virtue, and generating joy in virtue, which is a more realized discipline. 'Vigilance' means that in all conduct, even the subtle obstacles or confusions of falling do not occur, which is the discipline without confusion. Possessing such five disciplines, for the most excellent, from one's own position, one establishes other sentient beings in such discipline, and gives the two benefits of this life and the next, or temporary and permanent. Thus, by establishing in discipline, one continuously obtains the desirable ripening results of being born in the realms of gods and humans, and in future lives, one continuously obtains the qualities corresponding to discipline, thereby maturing others. Third, patience means that when other sentient beings inflict various kinds of harm, great or small, even harming the body and life of a Bodhisattva, the Bodhisattva thinks that this is the cause for perfecting his patience, and like a virtuous friend, thinks that this sentient being is beneficial to him. With such a mind, even if they inflict very severe harm, such as cutting off pieces of flesh and bone from the body, one can endure it, let alone minor harm. Thus, the method of cultivating patience is explained.