Tibetan
བ་སེམས་དཔའི་དབེན་པ་རང་དོན་ཡིད་བྱེད་སོགས་ཀྱིས་དབེན་པ་མཆོག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པ་མཆོག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ནི་དགེ་བ་ལ་དགའ་བ་སྟེ་འདི་གཉིས་བྱེད་ལས་སོ། །དབེན་པ་ལ་དགའ་བ་གཡོ་དང་སྒྱུ་མེད་པ་དང་། དགེ་བ་ལ་དགའ་བ་ཤེས་རབ་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་སྤོང་བའི་ཡན་ལག་ལྔ་སྨིན་པ་ནི། རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལྡན་པ་ཡི་ཡང་དག་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་བདག་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་། སྨིན་པའི་དཔེ་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ། ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་ལྟར་དགའ་བ་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་དགུས་བདག་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་ཕ་རོལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་རུང་བ་ཡི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཏེ་རང་སྨིན་པས་གཞན་སྨིན་པར་བྱེད་ནུས་པས་སོ། །ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཆོས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུན་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་བདག་ཅན་དེ་ནི་ རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་གཞན་སྨིན་པར་བྱེད་པས་འགྲོ་བའི་གཉེན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་སྨིན་པ་དེ་གཞན་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་ཅིང་རང་གི་ཆོས་ཀྱི་ལུས་འཕེལ་བར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་གཉིས་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་དཔེ་ནི་སྨིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་རྨ་དང་ཟས་ལ་དེ་དག་གི་རིམ་པ་བཞིན་རྣག་གཟེག་པ་དང་སྤྱོད་དུ་རུང་བ་ནི་སྨིན་ནོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་འདོད་པ་ལྟར་ཞེས་དཔེ་འགོད་པ་སྟེ། འབྲས་སོགས་རྣག་ཏུ་མ་སྨིན་པ་བཏོལ་ན་རྣག་གཟེག་ཏུ་མེད་ན་ནད་ལ་མི་ཕན་པ་དང་། རྣག་ཏུ་སྨིན་ན་རྨ་བཏོད་པ་ལས་རྣག་གཟེག་ཏུ་རུང་བས་དུས་ལ་བབ་པ་ལ་རྨ་སྨིན་ནོ་ཞེས་དང་། རྒུན་འབྲུམ་སོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མ་སྨིན་པའམ། ཁ་ཟས་གཡོས་སུ་སྦྱར་བའང་མ་ཚོས་པ་སོགས་ཀྱི་ཚེ་སྤྱད་དུ་མི་རུང་ལ། ལེགས་པར་ཚད་དུ་སྨིན་ན་སྤྱད་དུ་རུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ལྔའི་རྟེན་འདིར་སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་གཉིས་གོང་གི་གོ་རིམ་ལྟར་ཞི་བ་དང་ལོངས་སྤྱད་པ་ཉིད་དུ་རུང་བ་ནི་སྨིན་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། འབྲས་ཀྱི་ནད་སོགས་རྣག་གིས་གང་སྟེ་སྨིན་ནས་རྨར་གྱུར་པ་ལ་རྣག་ཟག་ནས་ནད་ཞི་བ་ལྟར་ལུས་རྟེན་འདི་ལ་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤོང་བར་ནུས་པས་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། ཁ་ཟས་སྨིན་པ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལྟར་རྟེན་དེ་ལ་དགེ་བའི་ཕྱོགས་རྒྱུན་དུ་སྤྱོད་ཅིང་སྒོམ་ནུས་པར་གྱུར་ན་གང་ཟག་དེ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་ཡིད་དགའ་བ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་དེ་མ་སྨིན་པ་ན། བཤེས་གཉེན་བསྟེན་ནས་ཆོས་མཉན་བསམ་བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་དང་དུ་ལེན་མི་ནུས་ལ། དགའ་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ཚེ་ན་དམ་ཆོས་འཛིན་ནུས་པ་ཡིན་པ་བཞིན་གཞན་མ་བརྒྱད་ལའང་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ན་དེ་དང་དེའི་བྱ་བ་དངོས་སུ་བྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་རང་རྒྱུད་ལ་རྫོགས་པ་དང་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དུས་དང་དུས་སུ་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན། དབང་པོ་དམན་པ་འབྲིང་དང་འབྲིང་ཆེན་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དབང་པོ་གོང་ནས་གོང་དུ་རྣམ་པར་སྦྱང་བར་བྱ་བ་གནད་ཆེ་སྟེ། དབང་པོ་སྦྱངས་ན་སྔར་མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པ་དང་། མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་སེམས་ཅན་གཞན་སྨིན་པར་བྱེད་ཚུལ་ལ་དབྱེ་བ་དང་། བསམ་པ་དང་། སྦྱོར་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་དབྱེ་བ་བརྒྱད་དེ་ལུས་ཅན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བར་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་ཅན་ཀུན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱི་ཁམས་གོང་མར་སྨིན་པར་བྱས་པ་ནི་སླར་ལྡོག་པ་ཡིན་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་སྨིན་པར་བྱས་པ་རྣམས་སླར་ལྡོག་པ་མེད་པས་རབ་ཏུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་། གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་དང་རྗེས་སུ་ མཐུན་པར་ཆགས་ཅན་ལ་མི་སྡུག་པ་སོགས་འཚམས་པར་ཆོས་བསྟན་པས། རྗེས་སུ་སྨིན་པའམ་མཐུན་པའི་སྨིན་བྱེད་ནི་སྔ་མ་ལས་གཞན་ནོ། །ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པ་དང་གཞན་ལ་གུས་པ་དང་བཅས་པས་ནན་ཏན་བསྒྲིམས་ཏེ་ལེགས་པར་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་། བདག་གིས་ས་དང་པོ་ཐོབ་ནས་གཞན་དེ་ལ་འགོད་པ་ལྷག་པར་སྨིན་བྱེད་དམ་རྟོགས་པས་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟག་ཏུ་བསྟན་པས་རྟག་ཏུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་། མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ནས་བརྩམས་ཏེ་ས་བཅུ་པའི་བར་གོང་ནས་གོང་དུ་སྨིན་པར་བྱེད་པར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཇི་ལྟར་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་བདེ་བ་ལ་འགོད་པར་འདོད་པའི་ཕན་པའི་བསམ་པས་སྲིད་པ་འདིར་འགྲོ་བ་ཀུན་རྣམ
Chinese
而且菩萨喜爱远离自利作意等之远离，喜爱大乘之法听闻思维修习，是为喜爱善法，此二者是作用。喜爱远离是无有谄诳，喜爱善法是与智慧相结合。如是五种舍弃之支圆满，是具足胜者之子的支分之真实圆满之相。如是说。第三，自身完全成熟和讲述成熟之比喻二者中。第一，如前所说，如是喜爱等九种事物，自身成为完全成熟之佛法之自性，彼即具有能令他者有情完全成熟之功德，因为自己成熟故能令他者成熟。六度之法的一切自性之相续，是具有从上往上增长之自性者，彼即 恒常令他者有情成熟，故成为众生之殊胜亲友，如是自己成熟是成为令他者成熟之所依，并且显示了具有自身之法身增长之二种功德。第二，比喻是成熟是何种？比喻如何，如伤口和食物，对彼等次第而言，脓液流出和能够受用是成熟，如世间所认为的那样，如是安立比喻。如果痘等未成熟为脓液而挑破，则没有脓液流出，对疾病无益，如果成熟为脓液，则从伤口挑破而能够流出脓液，因为时机成熟，所以说伤口成熟。葡萄等之果实未成熟，或者食物烹调未熟等之时，不能受用，如果良好地成熟到一定程度，则能够受用，如是五蕴之所依此，对于应舍弃和对治之二方面，如以上之次第，寂静和受用本身是能够的，即是显示成熟。如痘之疾病等被脓液充满，成熟而成为伤口，脓液流出后疾病平息一样，此身体之所依能舍弃贪等烦恼，故能令其寂静，如食物成熟而受用一样，如果恒常受用彼所依之善法方面并且能够修习，则彼人完全
English
Moreover, Bodhisattvas delight in the solitude of being separated from self-serving intentions, etc., and delight in hearing, contemplating, and meditating on the Dharma of the Great Vehicle, which is delighting in virtue. These two are functions. Delighting in solitude is being without deceit and trickery, and delighting in virtue is combined with wisdom. Thus, the five limbs of abandonment being perfected are the characteristics of the complete and perfect possession of the limbs of the Victorious One's offspring. Thus it is said. Third, of the two, the complete maturation of oneself and the explanation of the example of maturation. First, as it was said before, the nine kinds of things such as delight, etc., the self becomes the nature of the completely matured Dharma of the Buddha, that is, it possesses the qualities of being able to completely mature other sentient beings, because one's own maturation enables others to mature. The continuum of the nature of all the Dharmas of the six perfections is the one who possesses the nature of increasing from above, that is, Constantly maturing other sentient beings, therefore becoming the supreme friend of beings, thus one's own maturation becomes the basis for maturing others, and it shows the two qualities of increasing one's own Dharmakaya. Second, the example is what kind of thing is maturation? How is the example, such as a wound and food, in terms of their order, the pus flowing out and being able to be used is maturation, as it is considered in the world, thus the example is established. If a pimple, etc., is not matured into pus and is broken, then there is no pus flowing out, which is not beneficial to the disease, if it is matured into pus, then the pus can flow out from breaking the wound, because the time is ripe, so it is said that the wound is matured. Fruits such as grapes, etc., are not matured, or when food is cooked and not ripe, etc., it cannot be used, if it is well matured to a certain extent, then it can be used, similarly, in this basis of the five aggregates, for the two aspects of what should be abandoned and the antidote, according to the above order, being able to be peaceful and enjoy itself is what is shown to be maturation. Just as diseases such as pimples are filled with pus, matured and become wounds, and the disease subsides after the pus flows out, this basis of the body can abandon afflictions such as attachment, so it can make it peaceful, just as food is matured and enjoyed, if one constantly enjoys the virtuous aspects of that basis and is able to practice, then that person is completely
Chinese
名为成熟。即使仅仅是对大乘佛法心生欢喜，如果那份欢喜尚未成熟，就无法通过依止善知识，听闻、思维、修习佛法的方式来接受。当欢喜完全成熟时，就能受持正法。其余八种也应如是理解，即完全成熟时，才能真正做到那件事。因此，菩萨的信心等根器完全成熟，并由低到高不断增长，从而使大乘道的法和果位的法在自身相续中圆满，并且为了使众生得以成熟，菩萨应当时时勤修诸根。如是说，为了使低劣的根器转变为中等，中等转变为上等，务必由低到高不断地修习诸根，这一点至关重要。如果修习了诸根，就能证悟先前未曾证悟的，获得先前未曾获得的，功德广大，直至成佛。第二，使其他众生成熟的方式有分类、发心和行为三种。首先是八种分类，即令有情众生远离贪嗔等烦恼而成熟；同样，令具有三乘种姓的一切众生完全成熟；以世间道令其在上界成熟，是会退转的，而以三乘道令其成熟是不会退转的，因此是极度成熟；为了与所化众生的根器相适应，对有贪欲者宣说不净观等相应的法门，这种随顺成熟或相应的成熟与前者不同；以不偏袒和尊敬他人之心，努力认真地使其良好成熟；自己获得初地之后，令他人安住于初地，这是更殊胜的成熟，或者说是以证悟而成熟；对于佛陀所宣说的法，恒常如实地为众生开示，从而使其恒常成熟；从胜解行地开始，直至十地之间，希望其由低到高不断成熟。第二是发心的差别。如诸佛子以利益之心，希望使一切众生安住于暂时和究竟的安乐，从而使轮回中的一切有情众生
English
It is called maturation. Even if there is only joy in the Mahayana Dharma, if that joy has not matured, one cannot accept it by relying on a spiritual friend and listening, contemplating, and meditating on the Dharma. When joy is fully matured, one can uphold the true Dharma. The other eight should also be understood in the same way, that is, when fully matured, one can truly do that thing. Therefore, the Bodhisattva's faculties such as faith are fully matured, and they increase from low to high, so that the Dharma of the Mahayana path and the Dharma of the fruit are perfected in one's own continuum, and in order to mature sentient beings, the Bodhisattva should constantly cultivate the faculties. As it is said, in order to transform inferior faculties into medium ones, and medium ones into superior ones, it is essential to constantly cultivate the faculties from low to high. If the faculties are cultivated, one will realize what was not previously realized, and obtain what was not previously obtained, and the merits will be vast, increasing until the state of Buddhahood. Second, the way to mature other sentient beings has three aspects: classification, intention, and action. First, there are eight classifications: maturing sentient beings by separating them from afflictions such as attachment; similarly, fully maturing all sentient beings who have the lineage of the three vehicles; maturing them in the higher realms by the worldly path is reversible, while maturing them by the three vehicles is irreversible, so it is extremely mature; in order to be compatible with the disposition of the disciples, teaching the Dharma that is appropriate, such as the contemplation of impurity for those with desire, this subsequent maturation or corresponding maturation is different from the former; with impartiality and respect for others, diligently and earnestly making them well matured; after oneself has attained the first ground, placing others on that ground is a more excellent maturation, or it can be said to be maturation through realization; constantly and truthfully showing the Dharma taught by the Buddha to sentient beings, thereby making them constantly mature; from the stage of aspiration and practice up to the tenth ground, wishing them to constantly mature from low to high. Second is the difference in intention. Just as the sons of the Buddhas, with the intention of benefiting all sentient beings, wish to establish them in temporary and ultimate happiness, thereby making all sentient beings in samsara