Tibetan
མ་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པས་འདུས་བྱས་ཡིན་པ་དང་། མི་རྟག་པ་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཁྱབ་པ་དང་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་བྱེད་པས། མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ནི་འདུས་མ་བྱས་པ་དང་། རྟག་པ་དང་ཁྱབ་པ་དང་། ལས་མི་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་བརྟགས་པ་དེ་དང་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡང་བདག་གི་མཚན་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་བློ་བརྟན་འགྲེལ་པར་ངན་པའི་གནས་ཞེས་ངན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་འཇིག་ལྟ་ལ་ བསྙེགས་ཏེ་དེ་ནི་ལྟ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པའམ། ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ངན་ལེན་གྱིས་བསྐྱེད་པས་ན་ངན་པའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ཕུང་པོའོ་ཞེས་འདུག །འགྱུར་ལ་ལ་ན་ངན་པར་གནས་ཞེས་པ་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་ཡིན་པས་ངན་པར་གནས་པ་ཕུང་པོ་ཉིད་ལ་བྱ་སྟེ། གང་ལྟར་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་བདག་མ་ཡིན་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་མི་རྟག་པ་དང་འདུས་བྱས་དང་མ་ཁྱབ་པ་དང་ལས་བྱེད་པ་དང་དུ་མ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱུང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་གསར་དུ་འདུས་མ་བྱས་པ་དང་། ཁྱབ་པ་དང་། རྟག་པ་དང་ལས་མི་བྱེད་པ་དང་གཅིག་པུར་འདོད་པ་དང་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་ཅན་འཇིག་ལྟ་དང་། ཡུལ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་གཉིས་ལས་གཞན་དུ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་མེད་དེ། དེ་གཉིས་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བདག་ཡོད་པར་མངོན་སུམ་ཚད་མ་དང་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་གང་གིས་ཀྱང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཕྱི་རོལ་པས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་བདག་བཀག་པ་དེས་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་ཡང་ཁེགས་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ང་གཅིག་ལས་དུ་མ་མེད་པ་དང་དེ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་མཐའ་མའི་བར་དུ་གཅིག་ཡིན་པར་འཛིན་པ་དེ་འདྲའི་བདག་དེ་བཤད་མ་ཐག་པའི་དཔྱད་པ་གསུམ་བྱས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་མེད་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདག་གོ་སྙམ་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་རྟོག་ཅེ་ན། བདག་དེ་ནི་ཡོད་པའི་དབང་གིས་དེར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་གྱི། མེད་ཀྱང་ཡོད་པར་འཁྲུལ་པའམ་ནོར་བའི་བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དབང་གིས་ ཡོད་པར་རྟོག་པ་སྐྱེས་པ་ཙམ་སྟེ། དཔེར་ན་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་དུ་འཛིན་པ་དང་། རྨི་ལམ་གྱི་ན་ཆུང་མ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །བདག་ཡོད་ན་ཉོན་མོངས་པས་འཁོར་བར་བཅིངས་པ་དང་། བཅིངས་པ་དེ་བཅད་ན་ཐར་བར་འགྱུར་རིགས་ཀྱི་བདག་མེད་ན་སུ་ཞིག་ཐར་བར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་ན་བདག་ཐར་བའི་ཕྱིར་འབད་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། བདག་ཡོད་པ་དེ་ཐར་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་མ་ཡིན་གྱི། དཔེར་ན་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་དུ་འཁྲུལ་ནས་སྐྲག་པ་ན། སྦྲུལ་མེད་པ་མཐོང་བས་བློ་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ལྟར། བདག་མེད་ཀྱང་བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་དབང་གིས་ཉོན་མོངས་དང་ལས་བསགས་ནས་འཁོར་བར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་མར་མྱོང་བ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ནས་ལས་ཉོན་འགག་པས་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ནོར་བའམ་འཁྲུལ་བའི་བློ་ཙམ་ཞིག་ཟད་པ་ཡིན་གྱི་བདག་ཡོད་པ་ཐར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཡོད་ན་བདག་འཛིན་ནམ་ཡང་མི་ལྡོག་ཅིང་། དེ་མ་སྤངས་ན་ལས་ཉོན་མི་འགག་སྟེ། བདག་ལ་ཆགས་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་བསྟན་པ། ཇི་ལྟར་བདག་དང་ཆོས་ཡོད་དོ་ཞེས་བློ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་འཁྲུལ་བ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པའི་སྐྱེ་བོ་ཡིས། འཁྲུལ་པ་དེ་ཡི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྒྱུན་ཆགས་པ་ལ་གནས་པ་དང་། དེ་ཡང་རང་གི་བློ་འཁྲུལ་པ་ལ་གནས་པ་ཙམ་ཡིན་ཡང་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་འོག་ནས་འཆད་ འགྱུར་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་ཡོད་པ་མི་མཐོང་བར་མེད་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མཐོང་བའི་མུན་པ་ཆེན་པོས་ཁེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་བའི་དངོས་པོ་འདི་དག་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མེད་པས་ན་རིག་མེད་དམ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མིན་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཤེས་པས་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་རིག་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཚོར་བ་གསུམ་པོ་གང་མྱོང་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལས་མ་འདས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་། བདེ་ཚོར་ནི་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། བར་མའི་ཚོར་བ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པས་སོ། །ཡང་དག་པར་ན་སྡུག་བསྔལ་བ་མྱོང་བ་མེད་དེ་མྱོང་བ་པོ་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་མྱོང་བྱའི་ཆོས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་མ་གྲུབ་ན་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོ་ནི་འདི་ལྟར་སྣང་ཙམ་དུ་ཡོད་ཀྱང་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ཆོས་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་ཇི་ལྟར་སྣ
Chinese
不视我为我的自性，因为视我为我是心之法，是所作，是无常，是不遍一切处，作善不善无记之业三种。外道们认为我不是所作，是常，是遍，是不作的体性，因为与此体性不同。作为坏聚见之所依的五蕴，也已显示不是我的体性或自性。在《智稳疏》中说“恶处”，恶是烦恼一切之根本的坏聚见，依止于此，那是见之所处，或者烦恼之处由恶业所生，故名恶处，即是蕴。有的译本中说“处于恶”，如是说，是烦恼和痛苦之处，故处于恶即是对蕴本身说的。无论如何，五蕴不是我，如前所说，因为是无常、所作、不遍、作业和多体性，而我不是自性所生，不是由因缘新造，是遍、常、不作业和唯一，因为与此等体性不同。能取之坏聚见和所取之五蕴二者之外，没有名为我的东西，因为从这二者之外，以现量和比量任何量都不能见到有我。此处遮破外道所遍计的我，由此也遮破了俱生我执的执着境，因为众生们执着我是一个，不是多个，并且是从无始至终都是一个，像这样的我，通过前面所说的三种观察，就会明白只是假立而已。如果无我，那为什么一切众生都认为有我呢？不是因为我存在才如此认为，而是因为没有也错认为有，或者由于颠倒错乱之心的力量，才生起认为有的想法，比如把绳子看成蛇，以及梦中没有见到少女等等。如果我存在，那就会被烦恼束缚于轮回，如果断了束缚，才能获得解脱。
English
The nature of not seeing self as self is not self, because seeing self as self is a mental phenomenon, is conditioned, is impermanent, is not pervasive in all places, and performs three kinds of actions: virtuous, non-virtuous, and neutral. The tirthikas consider the self to be unconditioned, permanent, pervasive, and of a nature that does not act, because it is different in nature from that. The five aggregates, which are the basis for the view of the perishable collection, have also been shown not to be the nature or essence of the self. In the commentary of Blo brtan, it says "evil place," evil is the view of the perishable collection, which is the root of all afflictions, relying on this, that is the place of view, or the place of affliction is produced by evil karma, so it is called the evil place, which is the aggregates. Some translations say "dwelling in evil," as it says, it is the place of affliction and suffering, so dwelling in evil refers to the aggregates themselves. In any case, the five aggregates are not self, as mentioned earlier, because they are impermanent, conditioned, non-pervasive, active, and multiple in nature, while the self is not born of its own nature, is not newly created by causes and conditions, is pervasive, permanent, non-active, and singular, because it is different in nature from these. Apart from the grasping view of the perishable collection and the grasped five aggregates, there is nothing called self, because apart from these two, no self can be seen by direct perception or inference. Here, by refuting the self that is universally conceived by the outsiders, the object of attachment of the innate self-grasping is also refuted, because sentient beings grasp that the self is one, not many, and that it is one from beginning to end, such a self, through the three analyses mentioned earlier, will be understood to be merely imputed. If there is no self, then why do all sentient beings think there is a self? It is not because the self exists that they think so, but because even though it does not exist, they mistakenly think it exists, or because of the power of the inverted mind of delusion, the thought of existence arises, just like seeing a rope as a snake, and not seeing a young woman in a dream, and so on. If the self exists, then it would be bound to samsara by afflictions, and if the bonds were cut, liberation could be attained.
Chinese
如果我（藏文：བདག་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：自性）不存在，谁能解脱？因此，如果说没有必要为了我（藏文：བདག་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：自性）的解脱而努力，那是不对的。因为努力是为了我（藏文：བདག་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：自性）的解脱，而不是因为我（藏文：བདག་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：自性）存在。例如，当把绳子误认为蛇而感到恐惧时，看到没有蛇就会感到安心一样。虽然我（藏文：བདག་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：自性）不存在，但由于执着于我（藏文：བདག་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：自性）的缘故，积累烦恼和业力，所以在轮回中不断遭受痛苦。因此，通过正确的智慧认识到无我（藏文：བདག་མེད་，梵文天城体：अनात्म，梵文罗马拟音：anātma，汉语字面意思：无自性），从而使业力和烦恼止息，就能获得解脱。因此，所谓的解脱，仅仅是自己相续中的错误或错觉的消失，而不是我（藏文：བདག་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：自性）的存在而获得解脱。如果我（藏文：བདག་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：自性）存在，那么我（藏文：བདག་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：自性）执着永远不会消失，如果不舍弃它，业力和烦恼就不会止息。因为贪着我（藏文：བདག་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：自性）的缘故，会不断地进入轮回。第二，阐述法无我（藏文：ཆོས་ལ་བདག་མེད་，梵文天城体：धर्मनैरात्म्य，梵文罗马拟音：dharmanairātmya，汉语字面意思：法无自性）。那些仅仅依靠颠倒错乱的智慧的众生，如何认为存在我（藏文：བདག་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：自性）和法呢？从那个错乱的原因中，产生了生老等各种痛苦的自性，并持续不断地存在。即使仅仅是自己的心安住在错乱之中，也不会认识到这一点，就像下面将要讲到的那样，因为他们被巨大的黑暗所覆盖，看不到事物本来的存在，反而颠倒地看到不存在的事物。因此，由于没有通达这些轮回的事物是痛苦和错乱的无漏智慧，所以被称为无明或非如实知。以颠倒的方式执着，以有漏的智慧感受苦乐舍的感受的方式，实际上就是有明。因此，无论感受三种感受中的哪一种，都无法脱离痛苦。痛苦的感受是自性苦，快乐的感受是变异苦，中间的感受是行苦。真实而言，没有痛苦的感受，因为没有感受者我（藏文：བདག་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：自性），并且所感受的法也没有真实成立。如果未成立，那么由蕴、界、处所包含的法的自性或体性是这样的：虽然仅仅是显现，但就像幻术、梦境、阳焰一样。胜义谛中，法的那种自性或体性是不存在的，就像显现
English
If there is no self (Tibetan: བདག་, Sanskrit Devanagari: आत्म, Sanskrit Romanization: ātma, Chinese literal meaning: self-nature), who will be liberated? Therefore, if it is said that there is no need to strive for the liberation of the self (Tibetan: བདག་, Sanskrit Devanagari: आत्म, Sanskrit Romanization: ātma, Chinese literal meaning: self-nature), that is not correct. Because the effort is for the liberation of the self (Tibetan: བདག་, Sanskrit Devanagari: आत्म, Sanskrit Romanization: ātma, Chinese literal meaning: self-nature), not because the self (Tibetan: བདག་, Sanskrit Devanagari: आत्म, Sanskrit Romanization: ātma, Chinese literal meaning: self-nature) exists. For example, when one is frightened by mistaking a rope for a snake, one feels relieved when one sees that there is no snake. Although there is no self (Tibetan: བདག་, Sanskrit Devanagari: आत्म, Sanskrit Romanization: ātma, Chinese literal meaning: self-nature), due to the clinging to the self (Tibetan: བདག་, Sanskrit Devanagari: आत्म, Sanskrit Romanization: ātma, Chinese literal meaning: self-nature), one accumulates afflictions and karma, and thus constantly experiences suffering in samsara. Therefore, by realizing the selflessness (Tibetan: བདག་མེད་, Sanskrit Devanagari: अनात्म, Sanskrit Romanization: anātma, Chinese literal meaning: no self-nature) through correct wisdom, the cessation of karma and afflictions will lead to liberation. Therefore, what is called liberation is merely the exhaustion of the error or delusion in one's own continuum, and not the liberation through the existence of the self (Tibetan: བདག་, Sanskrit Devanagari: आत्म, Sanskrit Romanization: ātma, Chinese literal meaning: self-nature). If the self (Tibetan: བདག་, Sanskrit Devanagari: आत्म, Sanskrit Romanization: ātma, Chinese literal meaning: self-nature) exists, then the clinging to the self (Tibetan: བདག་, Sanskrit Devanagari: आत्म, Sanskrit Romanization: ātma, Chinese literal meaning: self-nature) will never cease, and if it is not abandoned, karma and afflictions will not cease. Because of attachment to the self (Tibetan: བདག་, Sanskrit Devanagari: आत्म, Sanskrit Romanization: ātma, Chinese literal meaning: self-nature), one will constantly enter samsara. Second, the teaching of the selflessness of phenomena (Tibetan: ཆོས་ལ་བདག་མེད་, Sanskrit Devanagari: धर्मनैरात्म्य, Sanskrit Romanization: dharmanairātmya, Chinese literal meaning: no self-nature of phenomena). How do beings who rely solely on the inverted and confused wisdom think that there is a self (Tibetan: བདག་, Sanskrit Devanagari: आत्म, Sanskrit Romanization: ātma, Chinese literal meaning: self-nature) and phenomena? From the cause of that confusion, the nature of various sufferings such as birth and aging arises and continuously exists. Even though it is only one's own mind dwelling in confusion, one will not realize this, as will be explained below, because they are covered by a great darkness that does not see the existence of things as they are, but instead sees what does not exist in a reversed way. Therefore, because there is no uncontaminated wisdom that understands that these things of samsara are suffering and delusion, it is called ignorance or non-perfect knowledge. Holding on to things in a reversed way, experiencing feelings of pleasure, pain, and equanimity with contaminated knowledge, is indeed having knowledge. Therefore, no matter which of the three feelings one experiences, one cannot escape suffering. The feeling of suffering is suffering by nature, the feeling of pleasure is the suffering of change, and the intermediate feeling is the suffering of conditioning. In reality, there is no experience of suffering, because there is no experiencer self (Tibetan: བདག་, Sanskrit Devanagari: आत्म, Sanskrit Romanization: ātma, Chinese literal meaning: self-nature), and the phenomena to be experienced are not truly established. If it is not established, then the nature or essence of the phenomena contained in the aggregates, elements, and sense bases is like this: although it only appears, it is like illusion, dream, and mirage. In ultimate truth, that nature or essence of the phenomena does not exist, just like the appearance.