Tibetan
ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་དང་བྲལ་བའི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཙམ་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཉན་རང་གི་འབྲས་བུ་ལ་དགའ་བ་སྤངས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་འོས་པར་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བ་ན་ངན་སོང་དང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྐྱོ་བའི་འཇིགས་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། བློ་ལྡན་ཞེས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ས་དང་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་། མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གནོད་པའི་ལས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་དང་སྒོ་གསུམ་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་མཐའ་ཡས་པའི་ཉེས་པ་བྱེད་པ་ལས་སེམས་རབ་ཏུ་བསྡམས་ཏེ་སླན་ཆད་མི་བྱེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཐོབ་བོ། །ཇི་ལྟར་སྡིག་པ་མི་བྱེད་པའི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པས་ན་ངན་སོང་གསུམ་དུ་འགྲོ་བའི་འཇིགས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དགེ་བ་འཕེལ་བ་དང་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུན་འཕེལ་བར་བྱེད་པས་དུས་རྟག་ཏུ་དགེ་བ་ལ་གནས་པ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ན་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་ན་ཡང་དགའ་ལ། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་དག་གིས་ཀྱང་དགའ་བར་འགྱུར་བས་ན་རྟག་ཏུ་སྐྱོ་བའི་འཇིགས་པ་མེད་དེ་དགེ་བའི་དབང་གིས་ལྷ་དང་མིའི་བདེ་བ་མང་པོ་མྱོང་བ་ན་ཡང་དགའ་ལ། བརྩེ་བ་འཕེལ་བས་སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་ གཞན་གྱི་དོན་དུ་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་ཚ་གྲང་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་མྱོང་ཡང་དགའ་བཞིན་དང་དུ་ལེན་པས་ནམ་ཡང་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དེ་འཁོར་བར་སྐྱོ་བར་མི་འགྱུར་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་མི་བྱ་བར་དང་དུ་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་གདམས་པའོ། །གསུམ་པ་འཁོར་བ་འདིར་གནས་ན་སེམས་ཅན་གྱིས་ལོག་སྒྲུབ་མང་བས་དེ་བཟོད་དཀའ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྐྱོ་བ་མི་སྐྱེ་ལ་ཇི་ལྟར་རང་གི་དགེ་བ་ལས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་སྙམ་ན། གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་ཐོབ་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་བདག་ལས་གཞན་གཅེས་པར་འཛིན་པ་རྣམས་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་དོན་ཕྱིར་རང་གི་ལུས་དང་ནི་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བར་ལུས་སྲོག་བཏང་ནས། སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བསྐལ་པ་མང་པོར་མགོ་དང་ཡན་ལག་བཏང་བ་སོགས་རབ་ཏུ་ངལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་དང་དུ་ལེན་པའམ་ཁས་ལེན་དེ་ལྟ་
Chinese
仅仅是脱离了取蕴之轮回痛苦而趋向寂灭的涅槃。这是说，应当舍弃对声闻、独觉果位的贪恋，发起无上菩提心。第二，发起真实菩提心时，不会因恶趣和轮回的痛苦而感到厌倦的畏惧，对此进行阐述：具有智慧，即具有证悟无我之智慧的菩萨，当他发起无上菩提心，即殊胜的真实菩提心，在初地菩萨的境界中，刚刚生起时，就能彻底约束心念，不再造作对无量众生有害的业，以及三门不善的无量过患。如何获得不作恶业的律仪呢？因此，没有堕入三恶道的恐惧。发起菩提心的菩萨，由于不断增长善业和对众生的慈悲心，所以时常安住于善法之中。因为对众生怀有慈爱之心，所以在享受安乐时也感到喜悦，即使遭受痛苦也会感到快乐，因此永远不会感到厌倦的恐惧。由于善业的力量，即使享受天人和人间的诸多安乐也感到喜悦。由于慈悲心的增长，即使为了其他受苦众生的利益，而承受三恶道的寒热等诸多痛苦，也依然欢喜接受，因此永远都会感到快乐，这样就不会对轮回感到厌倦，所以不应该背离发起菩提心，而应该欣然接受，这是教诲。第三，如果安住于此轮回，众生会造作诸多邪行，难以忍受，那么菩萨如何才能不生厌倦，又如何才能不从自己的善业中退失呢？当菩萨获得初地时，以大悲心珍爱他人胜过自己，为了其他众生的利益，不顾惜自己的身体和生命，舍弃身命。为了其他众生的利益，在漫长的劫中，舍弃头颅和肢体等，接受极其疲惫的剧烈痛苦，或者承诺接受这样的痛苦。
English
Merely departing from the suffering of samsara, which is the aggregate of grasping, and approaching the quiescence of nirvana. This shows that one should abandon attachment to the fruits of the Hearers and Solitary Realizers and generate the supreme mind of enlightenment. Secondly, when the mind of true enlightenment arises, there is no fear of being weary of the suffering of the lower realms and samsara. This is explained as follows: The bodhisattva who possesses intelligence, that is, the wisdom that realizes selflessness, when he generates the supreme mind of unsurpassed enlightenment, the true mind of enlightenment, even immediately upon arising in the state of the first ground, he completely restrains his mind from engaging in actions that harm all limitless sentient beings and from committing limitless faults in the three doors of non-virtue. How does he obtain the discipline of not committing evil deeds? Therefore, there is no fear of going to the three lower realms. The bodhisattva who has generated the mind of enlightenment constantly increases the stream of virtue and compassion for sentient beings, so he always abides in virtue. Because he is filled with love for sentient beings, he rejoices even when experiencing happiness, and he also rejoices when experiencing suffering. Therefore, there is no fear of weariness at any time. Due to the power of virtue, he rejoices even when experiencing many pleasures of gods and humans. Because compassion increases, even when experiencing many sufferings such as the heat and cold of the three lower realms for the sake of other suffering sentient beings, he still gladly accepts them. Therefore, he will always be happy, and he will not become weary of samsara. Therefore, one should not turn away from generating the mind of enlightenment, but should gladly accept it. This is the instruction. Thirdly, if one remains in this samsara, sentient beings will engage in many wrongdoings, which are difficult to bear. So how can a bodhisattva not become weary, and how can he not fall away from his own virtue? When a bodhisattva attains the first ground, with great compassion, he cherishes others more than himself. For the sake of other sentient beings, he does not care for his own body and life, and he gives up his body and life. For the sake of other sentient beings, in many eons, he gives up his head and limbs, etc., and he accepts or promises to accept intense suffering that is extremely exhausting.
Tibetan
བུ་ཡི་བྱང་སེམས་དེ་སེམས་ཅན་གཞན་གྱིས་དེའི་སྲོག་གཅོད་པ་སོགས་ཀྱི་གནོད་པ་བྱས་པ་ཡིས། བྱང་སེམས་དེས་དེ་ལ་གནོད་ལན་བྱེད་པ་སོགས་ཇི་ལྟར་ངན་པར་བྱེད་པའི་ལས་ལ་འཇུག་མི་རིགས་ཏེ་ནམ་ཡང་འཇུག་མི་སྲིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་མོས་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་འཁོར་བ་འདིར་བྱང་སེམས་རྣམས་འབྱོར་བ་དང་རྒུད་པ་ཇི་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལས་མི་ལྡོག་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཡིས་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ དུ་ལྷ་དང་མིའི་གནས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་འཛིན་པས། ལུས་སྔ་མ་དོར་ནས་སྐྱེ་བ་གཞན་འཛིན་པ་ནི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་བཟང་པོར་འགྲོ་བ་ལྟར་རྟོགས་ནས། འབྱོར་བའི་དུས་ལྷ་དང་མིའི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར་པ་ན་ཡང་འོག་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པས་འཆིང་བའི་འཇིགས་པ་མེད་དོ། །གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷ་སོགས་ཀྱི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དེ་འདོར་བ་འཆི་བ་ལ་བབ་པ་རྒུད་པའི་དུས་ནའང་བྱང་སེམས་འདི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་འདོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འཇིགས་པ་མེད་དེ། དེ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་སྐྱེ་བ་སྐྱེད་མོའི་ཚལ་དུ་འགྲོ་བ་ལྟར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བདེ་སྡུག་ཇི་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་ལམ་ལས་མི་ཉམས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་རིགས་ཞེས་གདམས་པའོ། །ལྔ་པ་བཤད་མ་ཐག་པའི་སྐྱེ་བ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་འགྲོ་བ་ལྟར་རྟོགས་པའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། དཔེར་ན་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཡིད་དགའ་བའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་དོན་བཞིའི་ཕྱིར་འགྲོ་སྟེ། ལུས་བཀྲུ་བར་བྱས་ནས་རྒྱན་གྱིས་མཛེས་པར་བྱེད་པ་དང་། སྟོན་མོའི་ཟས་སྐོམ་སྣ་ཚོགས་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། ཉམས་དགའ་བའི་གནས་དེར་གནས་པར་བྱེད་པ་དང་། རྩེད་མོ་སྣ་ཚོགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དགའ་བ་བཞི་ཉམས་སུ་བསྟར་འདོད་པས་སྐྱེད་ཚལ་དུ་སེམས་འཇུག་ཅིང་ལྡོག་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྐྱེ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་འཇུག་པ་ཡང་རང་གི་ཡོན་ཏན་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་གཟུངས་ཏིང་འཛིན་ ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱན་ལ་སོགས་པས་གོང་ནས་གོང་དུ་རང་རྒྱུད་བརྒྱན་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་དུ་སྐྱེ་བའི་གནས་དེའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕ
Chinese
如果其他众生对菩萨的儿子造成伤害，例如夺取其生命。菩萨不应该从事以任何方式报复的邪恶行为，永远不应该。因此，应该喜欢发起菩提心。第四，无论菩萨们在此轮回中经历繁荣还是衰败，都不会从菩提行中退转。菩萨了悟内外诸法皆如幻如梦，凭借智慧资粮和福德资粮的力量，为了众生的利益，随其所愿地受生于天界和人间。舍弃前世之身而受生于他处，如同前往美好的花园。在繁荣之时，即使成为天人和人类的主宰，也不会有被贪欲等烦恼束缚的恐惧，如同下文所说。因为如上所述，一切法皆如幻。同样，即使在衰败之时，当舍弃天等之身和受用，面临死亡时，菩萨也不会有舍弃身体和受用的痛苦的恐惧。因为他了知一切如幻，了知受生如同前往花园。因此，菩萨们无论经历快乐还是痛苦，都不会从道上退失，所以应该修学菩提道，这是教诲。第五，详细解释刚才所说的了知受生如同前往花园的意义。例如，天人和人类前往令人愉悦的花园，是为了四个目的：沐浴身体并以装饰品美化，享用各种宴会饮食，安住于令人愉悦的地方，以及体验各种游戏的四种快乐，因此他们心向花园，永不退转。同样，菩萨们从一生到一生相续不断地进入轮回，也是为了用自己的功德——布施、持戒、陀罗尼、禅定、智慧等庄严品，不断地庄严自己的相续，并且为了利益所生之处的众生。
English
If other beings harm the bodhisattva's son, such as taking his life. The bodhisattva should not engage in evil actions of retaliation in any way, never. Therefore, one should be fond of generating bodhicitta. Fourth, no matter how bodhisattvas experience prosperity or decline in this samsara, they will not turn back from the practice of bodhi. The bodhisattva realizes that all internal and external phenomena are like illusions and dreams, and by the power of the accumulation of wisdom and the accumulation of merit, for the benefit of sentient beings, he takes birth in the realms of gods and humans as he wishes. Abandoning the previous body and taking another birth is understood as going to a beautiful garden. In times of prosperity, even when becoming the master of gods and humans, there is no fear of being bound by afflictions such as desire, as will be explained below. Because, as mentioned above, all dharmas are like illusions. Similarly, even in times of decline, when abandoning the body and enjoyment of gods, etc., and facing death, the bodhisattva does not have the fear of suffering from abandoning the body and enjoyment. Because he knows everything as an illusion and knows that taking birth is like going to a garden. Therefore, bodhisattvas, no matter how they experience happiness or suffering, do not fall away from the path, so one should train in the path of bodhi, this is the instruction. Fifth, to explain in detail the meaning of understanding rebirth as going to a garden, as just mentioned. For example, gods and humans go to a pleasant garden for four purposes: to bathe the body and beautify it with ornaments, to enjoy various banquet foods and drinks, to dwell in a pleasant place, and to experience the four joys of experiencing various games, so they turn their minds to the garden and never turn back. Similarly, bodhisattvas enter the cycle of rebirth continuously from one life to another, also in order to continuously adorn their own continuum with their own qualities—generosity, discipline, dharani, samadhi, wisdom, and other ornaments, and for the benefit of the sentient beings in the place where they are born.