Tibetan
ན་འདོགས་པར་དགའ་བ་ནི་ཟས་ཀྱི་སྟོན་མོ་ལྟ་བུའོ། །གནས་གང་དུ་ལུས་རྟེན་ཇི་འདྲ་བར་བསམ་བཞིན་སྐྱེ་བ་གནས་མཆོག་ཉམས་དགའ་བར་སྡོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེར་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔས་རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བར་བྱེད་པ་ནི་རྩེ་དགའ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྲིད་པར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སྐྱེ་བ་བཞེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་སྐྱེད་ཚལ་དུ་འགྲོ་བའི་ལས་བཞི་བྱས་པའི་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་འདྲ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པའི་དགའ་བ་དང་། གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཟས་ཀྱི་སྟོན་མོ་དག་གི་དགའ་བ་དང་།གཞན་དོན་བྱེད་པའི་རྟེན་ཡིད་དུ་འོང་བའི་མཆོག་སྐྱེད་ཚལ་ལ་གནས་བཅས་ཏེ་བསྡད་པའི་དགའ་བ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྩེ་བ་སྣ་ཚོགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དགའ་བ་བཞི་པོ་འདི་ནི། སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མིན་པ་གཞན་འཇིག་རྟེན་པ་ལྟ་ཅི་ཉན་རང་འཕགས་པ་རྣམས་ལའང་མེད་དོ། ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་རིགས་སོ། ། དྲུག་པ་ལུས་གཏོང་བ་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ལྡོག་པ་མེད་ཅིང་མི་ཞུམ་པའི་ཚུལ་གསུངས་པ། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས་རང་དོན་ལ་ཆགས་པ་ཡོང་ཡེ་བྲལ་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་གཞན་ཚེ་འདི་དང་གཏན་དུ་ཕན་བདེ་ མཆོག་ལ་འགོད་པའི་དོན་དུ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་རྟག་ཏུ་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པ། གཞན་སྡུག་བསྔལ་བའི་རྒྱུས་བདག་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བས་ན་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ནི། གང་གི་ཚེ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་འགྱུར་ན་དམྱལ་བ་མནར་མེད་པར་རང་ཉིད་གནས་པར་བྱེད་པ་ལའང་བདེ་ཞིང་དགའ་བར་འཛིན་པ་དང་སྐྱོ་བ་ཅུང་ཟད་མི་སྐྱེ་བ་དེ་འདྲ་བ་དག་སྲིད་པ་འདི་ན་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་རྟེན་ནམ་དོན་གྱི་ཕྱིར་ལུས་དང་ཡན་ལག་གཏོང་བ་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ག་ལ་འཇིགས་ཞེས་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་དང་དུ་ལེན་ནུས་པར་བསྟན་པའོ། །བློ་བརྟན་འགྲེལ་པའི་འགྱུར་ལྟར་ན། གཞན་ལ་བརྟེན་པའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་ཡིས་ཞེས་འདུག་པ་དོན་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡོན་ཏན་རྨད་དུ་བྱུང་བ་དེ་ལྟ་བུ་མངའ་བས་སྲིད་པ་འདིར་སྡུག་བསྔལ་གང་གིས་ཀྱང་འཇིགས་པ་མེད་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་དགའ་བཞིན་དང་དུ་ལེན་པས་དགའ་བ་ལས་ནམ་ཡང་མི་ཉམས་པས་སྐྱོ་བ་མེད་ཕྱིར་བྱང
Chinese
乐于饶益他人如同盛大的宴席。无论于何处，随心所欲地转生为何种身躯，都如安住在令人愉悦的殊胜之地。在那里，以五种神通变化出各种各样的神变，如同享受各种各样的娱乐。如是，菩萨们一次又一次地在轮回中受生，如同世间之人经历游园的四种乐趣，拥有以功德之饰庄严的喜悦，以及饶益他人的盛宴之喜，为利他而安住于如意之殊胜园林的喜悦，和体验各种神变之乐的喜悦。这四种喜悦，除了具有慈悲之心的菩萨之外，世间之人且不论，即使是声闻缘觉的圣者们也不具备。因此，发菩提心的菩萨们，因为功德特别超胜，所以理应发起菩提心。第六，宣说了不为布施身体等痛苦所动摇和沮丧之理。因为通达一切法无我，所以完全断除了对自身利益的执着。为了将那些没有如此证悟的众生，安置于今生和究竟的利益安乐之中，而恒常精进于六度。因为他人的痛苦也会使自己感到痛苦，所以这位具有慈悲之心的菩萨，无论何时为了他人的利益，即使是让自己处于无间地狱之中，也会感到安乐和欢喜，不会产生丝毫的厌倦。像这样的人，对于为了利益其他众生，或者为了某种目的而布施身体和肢体等所产生的痛苦，又怎么会畏惧呢？这表明他们能够承受剧烈的痛苦。按照《智者喜宴》的译本，写的是“由于依赖他人的痛苦产生”，意思相同。如是，菩萨具有如此殊胜的功德，因此不会畏惧轮回中的任何痛苦，并且总是欢喜地接受一切，他们的喜悦永远不会减退，因此不会感到厌倦。
English
Being happy to benefit others is like a grand feast. Wherever one is, to be born at will into whatever body one wishes, is like dwelling in a delightful and supreme place. There, to manifest various kinds of miracles with the five kinds of clairvoyance is like engaging in various kinds of amusements. Thus, bodhisattvas who repeatedly take birth in samsara are like worldly people experiencing the four joys of going to a garden, having the joy adorned with the ornaments of qualities, the joy of feasts that benefit others, the joy of dwelling in a supreme and desirable garden for the sake of others, and the joy of experiencing various kinds of miraculous feats. These four joys are not possessed by others besides the compassionate bodhisattvas, let alone worldly people, even the noble ones who are Shravakas and Pratyekabuddhas. Therefore, bodhisattvas who generate the mind of enlightenment should generate the mind of enlightenment because of their particularly superior qualities. Sixth, it is explained that one is not deterred or discouraged by the suffering of giving away one's body, etc. Because one realizes that all phenomena are without self, one is completely free from attachment to one's own benefit. In order to place other sentient beings who have not realized this in the ultimate benefit and happiness of this life, one is constantly diligent in the six perfections. Because the suffering of others also causes oneself to suffer, this compassionate bodhisattva, whenever it is for the benefit of others, even if it means placing oneself in the Avici hell, feels happy and joyful and does not generate the slightest aversion. Such people, how could they fear the suffering that arises from giving away their body and limbs, etc., for the benefit of other sentient beings, or for some purpose? This shows that they are able to endure intense suffering. According to the translation of the 'Commentary on the Steadfast Mind', it says 'Due to the suffering that arises from depending on others', the meaning is the same. Thus, because the bodhisattva possesses such extraordinary qualities, they are not afraid of any suffering in samsara, and they always joyfully accept everything, their joy never diminishes, therefore they do not feel aversion.
Tibetan
་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཉམས་སུ་བླང་བར་རིགས་སོ། །བདུན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མ་འདྲིས་པའི་མཛའ་བཤེས་ཆེན་པོ་སྟེ་སྔོན་དུ་བཀུར་སྟི་དང་ཟང་ཟིང་དང་རིམ་གྲོ་སོགས་ཀྱིས་མཉེས་པར་བྱས་པའམ་ཚེ་འདིའི་གཉེན་དང་རྩ་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་ལྟ་བུ་སྔོན་འདྲིས་པའི་རྒྱུས་ཕན་འདོགས་པ་མིན་གྱི། རང་བཞིན་གྱིས་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ངང་ཚུལ་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་རང་ཉིད་ངང་གིས་འཇུག་པར་མཛད་ཀྱིས་གཞན་གྱིས་བསྐུལ་མི་དགོས་ པར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་སློབ་བུ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལེན་པ་དང་འདོར་བར་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་ལྟར་གཞེན་བསྐུལ་འདེབས་པའི་སློབ་དཔོན་ལྟ་བུའི་བརྩེ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བསྟེན་པའི་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི། ཕ་རོལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་རང་ཉིད་ཀྱི་སེམས་གདུང་བ། བུ་ན་བའི་མ་ལྟ་བུ་དང་འདྲ་བ་ལས་ཀྱང་ལྷག་པའི་ཕྱིར་ན། སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བ་དང་། བདེ་བ་དང་དགེ་བ་ལ་གཞག་པའི་བྱ་བ་རང་གིས་སྒྲུབ་རུང་བ་ཉེ་བར་གནས་པ་ལ། རང་ཉིད་མི་འཇུག་པར་གཞན་གྱིས་དེ་ལ་བསྐུལ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ངོ་ཡང་ཚ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བུ་ཕྱུག་པོར་གྱུར་པས་མ་ཤིན་ཏུ་བཀྲེན་པ་མཐོང་བཞིན་ཅུང་ཟད་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་པ་ལ་གཞན་ཞིག་གིས་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་མ་ཡིན་པས་ཟས་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བསྐུལ་དགོས་པ་བྱུང་ན་འཇིག་རྟེན་པས་ཀྱང་ངོ་ཚ་བར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བསྐུལ་ཀྱང་དེས་ཅུང་ཟད་མ་བྱིན་ན་མི་མ་རབས་དེ་འདྲ་ཞེས་ཤིན་ཏུ་ཡང་ངོ་ཚ་བའི་གནས་སུ་འཛིན་པ་ལྟར་སློབ་དཔོན་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་གཞན་བསྐུལ་བ་པོ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། དེར་བསྟེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྩེ་བའི་དོན་བཞིན་མ་ཞུགས་ན་ཤིན་ཏུ་ངོ་ཚ་བ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བསྐུལ་བ་པོའི་སེམས་ཅན་གཞན་མི་དགོས་པར་རང་ཉིད་བློ་བརྩེ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་གྱུར་པས་བསྐུལ་མི་དགོས་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཡལ་བར་འདོར་བ་མི་སྲིད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ བསྔགས་པ་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པར་གདམས་པའོ། །བརྒྱད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བརྩོན་འགྲུས་ལྷག་པར་བརྩོན་དགོས་པར་གདམས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་ཁུར་ཆེན་པོ་ཁུར་བ་རྣམས་ལམ་རིང་པོར་འགྲོ་དགོས་པ་ལ་བསྒྲིམས་ནས་མྱུར་དུ་འགྲོ་དགོས་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་ལྷོད་པར་བྱས
Chinese
应当修习菩提之路。第七，菩萨们是所有众生不相识的伟大朋友，不是像先前以恭敬、财物和服侍等使之欢喜，或者成为今生的亲友和支柱那样，以先前熟悉的原因来利益，而是自性对其他众生怀有慈爱之心，因此自己自然而然地投入到众生的利益中，无需他人劝请，这表明：如同弟子被导师引导去做该做和不该做的事情一样，像劝请的导师一样的慈爱，大悲心恒常依于自身的菩萨们，因为他人的痛苦而使自己的心感到痛苦，比儿子生病的母亲还要更加痛苦。因此，对于消除其他众生的痛苦，以及将他们安置于安乐和善行的事业，自己能够做到且近在咫尺的事情，自己不去做而需要他人劝请，这是非常可耻的，因为这与菩萨的行为不符。例如，儿子变得富有，看到母亲非常贫困，却不稍微施舍，需要另一个人说“这不是你的母亲吗，给点食物吧”来劝请，即使世俗之人也会感到羞耻。如果劝请了，他仍然不给一点，就会被认为是那种恶劣之人，被认为是极其可耻的事情。同样，导师的大慈悲就像劝请者一样，依靠他们的人如果没有按照慈悲的意义去做，也是非常可耻的。因此，菩萨们不需要劝请者的其他众生，因为自己已经变成了具有慈爱之心的状态，无需劝请就能投入到众生的利益中，因此，为了不舍弃众生的利益，通过功德的赞叹来暗示，从而劝诫投入到众生的利益中。第八，劝诫菩萨们更加精进：即使在世间，背负重担的人们在漫长的道路上行走时，也必须努力快速行走，不能过于松懈。
English
One should practice the path to enlightenment. Seventh, Bodhisattvas are great, unacquainted friends to all sentient beings; they don't benefit others through prior acquaintance, such as pleasing them with respect, wealth, and service, or becoming like relatives and supports in this life. Rather, they naturally cherish other sentient beings with loving-kindness, and thus naturally engage in the welfare of sentient beings without needing to be urged by others. This shows that, just as a student is guided by a teacher to do what should be done and abandon what should not, the loving-kindness of a teacher who urges others, the great compassion that constantly relies on their own being, Bodhisattvas, because their own minds are pained by the sufferings of others, even more so than a mother whose child is sick. Therefore, regarding the task of eliminating the suffering of other sentient beings and placing them in happiness and virtue, if they are capable and it is within reach, it is extremely shameful for them not to engage in it themselves and need to be urged by others, as it is inconsistent with the conduct of a Bodhisattva. For example, if a son becomes wealthy and sees his mother in extreme poverty, yet does not give even a little, and another person has to urge him, saying, "Isn't this your mother? Give her some food," even worldly people would be ashamed. If, even after being urged, he still doesn't give anything, he would be considered such a vile person, a matter of extreme shame. Similarly, the great compassion of the teacher is like the one who urges, and it is very shameful if those who rely on them do not engage in accordance with the meaning of compassion. Therefore, Bodhisattvas do not need other sentient beings to urge them; because they themselves have become beings with a state of loving-kindness, they engage in the welfare of sentient beings without needing to be urged. Thus, in order not to abandon the welfare of sentient beings, they implicitly show praise of merit, thereby exhorting engagement in the welfare of sentient beings. Eighth, the exhortation that Bodhisattvas should exert themselves even more diligently: Even in the world, those who carry heavy burdens must strive to walk quickly on long roads and must not be too lax.
Tibetan
་ན་གནས་དེར་ཕྱིན་དཀའ་བ་བཞིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྒྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་སེམས་བསྐྱེད་པས་ན། མགོ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁུར་ཆེན་པོ་ཁྱེར་བ་ཡི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་པ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་གནས་སུ་འགྲོ་དགོས་པ་ལ། དེའི་རྒྱུ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་མྱུར་དུ་མི་རྩོམ་པར་ཕྱི་བཤོལ་བྱེད་ཀྱི་ལེ་ལོའི་དབང་དུ་སོང་ནས་ལམ་ལ་དལ་གྱིས་འགྲོ་བའམ་འཇུག་པ་མི་མཛེས་ཏེ། ཉན་ཐོས་པ་རང་གཅིག་པུའི་དོན་དུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བ་གཅོད་པར་བརྩམ་པ་ཡང་། གཙུབ་ཤིང་གཙུབ་སྟན་མྱུར་ཏེ་བར་མེད་བརྡར་བས་མེ་འབྱུང་བ་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་མྱུར་ཏེ་ཚེ་གསུམ་མམ་བདུན་གྱིས་རང་གི་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བདག་དང་གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ལས་ཉོན་གྱི་འཆིང་བ་བསལ་དགོས་ན། ད་ལྟ་བདག་དང་སེམས་ཅན་གཞན་རྣམས་ལས་ཉོན་རྣམ་སྨིན་གྱི་སྒྲིབ་པ་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འཆིང་ བས་རབ་ཏུ་བཅིངས་པས་ན། ཉན་རང་གི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་དེ་ཡི་ཚུལ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྩོན་པ་བརྒྱ་འགྱུར་དུ་ནི་བྱ་བར་རིགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །། ལྔ་པ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ལེའུ།
Chinese
就像前往艰难之地一样。菩萨们为了将一切众生度脱至无上菩提而发起获得大菩提之心，头上背负着一切众生的沉重负担。作为众生之最的菩萨，必须如其所承诺的那样前往大菩提之境。然而，对于作为其因的六度，如果不迅速地精进修行，而是陷入拖延的懒惰，缓慢地行走或进入道路，那是不合适的。即使是声闻乘，为了自身而努力断除业和烦恼的束缚，就像迅速摩擦钻木取火器，不间断地摩擦而生火一样，迅速精进，用三世或七世的时间获得自己的果实菩提。菩萨则必须清除自己和所有其他众生相续中存在的业和烦恼的束缚。现在，我和其他众生都被业、烦恼和异熟的三种障碍所束缚，被各种各样的束缚所紧紧束缚。因此，菩萨的精进应该比声闻乘和独觉乘的精进更加百倍，这是合理的。如是说。《大乘经庄严论》中第五品发心品之释。第五品发心品。
English
Just as it is difficult to go to a difficult place. Bodhisattvas, in order to liberate all sentient beings to unsurpassed enlightenment, generate the mind to attain great enlightenment, and therefore carry the heavy burden of all sentient beings on their heads. The bodhisattva, who is the best of sentient beings, must go to the state of great enlightenment as he has promised. However, with regard to the six perfections that are the cause of this, it is not appropriate to go slowly or enter the path if one does not quickly exert effort in practice, but instead falls under the sway of laziness that postpones. Even the Shravakas, who strive to cut the bonds of karma and afflictions for their own sake alone, just as fire arises from quickly rubbing the fire drill and rubbing it without interruption, quickly exert effort and attain their own fruit of enlightenment in three or seven lifetimes. Bodhisattvas, however, must remove the bonds of karma and afflictions that exist in the continuum of themselves and all other sentient beings. Now, I and other sentient beings are bound by the three obscurations of karma, afflictions, and maturation, and are tightly bound by various kinds of bonds. Therefore, it is reasonable that the effort of a bodhisattva should be a hundred times greater than the effort of a Shravaka or Pratyekabuddha. Thus it was said. Explanation of the fifth chapter, the chapter on generating the mind, from the Ornament for the Great Vehicle Sutras. The fifth chapter, the chapter on generating the mind.