Tibetan
་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་བསྟན་པ་དང་། ལམ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བརྩོན་པས་སྦྱོར་བ་དང་ནི། རྟོག་པ་ཚོགས་གཉིས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མི་འཇུག་པར་དམན་པ་དང་། དུས་ཡུན་ཐུང་ཚེ་གསུམ་ལ་སོགས་པས་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་ནུས་པའི་ཕྱིར་ན་བསམ་པ་སོགས་ལྔ་པོ་དེ་ཐེག་ཆེན་ལས་དམན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ལམ་རང་གི་ངོ་བོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་དམན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཐེག་ཆེན་དུ་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་སོ། །མདོ་སྡེ་ལ་མི་འཇུག་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་དོན་མེད་དེ། ཉན་ཐོས་པའི་མདོ་སྡེ་སོགས་ཁ་ཅིག་དང་མ་མཐུན་པས་ཐེག་ཆེན་བཀའ་མིན་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་ཡང་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པ་ཡོད་པས། ངེད་ཀྱི་འདོད་ཚོད་ཀྱི་མདོ་སྡེ་སོགས་དང་མི་མཐུན་ནོ་སྙམ་པ་ཁྱེད་རང་གི་བློ་སྐྱོན་ཡིན་གྱི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱོན་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་རང་གིས་མདོ་སྡེའི་དགོངས་དོན་ཟབ་མོ་མ་རྟོགས་པས་འགལ་བར་བཟུང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་སྔ་ཕྱི་ལ་ནི་དོན་གྱིས་འགལ་བ་མེད་དོ། །མཆོག་གསུམ་དང་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བྱིས་པའི་ངོར་ཀུན་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའམ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་ཐེག་ཆེན་པས་ཀྱང་འདོད་ལ། འདི་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བདེན་པར་གྲུབ་ཅིང་མི་བསླུ་བའོ་ཞེས་དེ་དག་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོན་དམ་པར་མེད་པ་ནི་ཁྱེད་ཅག་གིས་རྟོགས་མི་ནུས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་སྐྱེ་འགག་དང་ཀུན་བྱང་དང་སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ནས། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་མ་བསྟན་ཀྱང་། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་མེད་དེ། གཟུགས་ནི་ དབུ་བ་རྡོས་པ་འདྲ་ཞེས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་གསོག་གསོབ་སྒྱུ་མ་ལྟར་གསུངས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་ཡང་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་ཆེས་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལྷག་པའི་བསླབ་པ་གསུམ་བསྟན་པའི་མདོ་སྡེ་འདུལ་བ་མངོན་པའི་ཆོས་གསུམ་ཡོད་པས། རང་གི་མདོ་སྡེ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་དང་། ཐེག་ཆེན་རང་གི་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་འདུལ་བ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མངོན་པ་ནས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་བ་མེད་དོ། །སྔར་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་དེར་མ་ངེས་ཏེ་རྟོག་གེ་པ་དཔྱོད་པ་ཅན་དག་གིས་ཅི་ཡང་རྩོམ་ནུས་སོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་གེ་ཞེས་པ་ནི
Chinese
是为了获得（佛果）而宣说的。 像那样在道上精勤修习，以及思择二资粮，不趣入广大的境界而是低劣的，以及时间短促，三生等等就能获得究竟果位，因此，那五种想法等等凡是比大乘低劣的，那在任何方面，就道的自性而言，都仅仅是比大乘低劣，怎么能变成大乘呢？说不趣入经部等等的责难没有意义，因为和大乘不符就不能成立是大乘的教言，并不是这样的，因为声闻部派的经部也存在着互相不符的情况。认为和我们的臆测的经部等等不符，那是你自己的思维错误，不是大乘佛法的过失，因为你没有领悟经部的甚深密意，所以才认为是相违的，佛陀的前后言教在意义上是没有矛盾的。大乘行者也认为，三宝和蕴、界、处等法，在孩童看来仅仅是假立的或者名言安立的。你们不能领悟这些在任何方面都真实成立且不虚妄，这些法的自性在胜义中是不存在的，所以佛陀也只是随顺世俗名言而宣说了生灭、清净、所断和对治等等，即使没有宣说诸法无自性，也没有宣说不是无自性的空性，因为（佛说）色如水泡聚等等，五蕴如糠秕、如幻术般，这些在声闻乘中也宣说了。因此，依靠比声闻乘更为甚深广大的大乘，宣说了增上三学，具有经部、律部、论部这三藏。因为趣入自己的经部，以及为了调伏大乘自身的烦恼方面，以及为了如实宣说甚深广大的意义，所以和大乘论部所宣说的法性没有相违。之前说不是寻思的对境，那是不一定的，如果认为寻思者、观察者们什么都能造作，那不是这样的，寻思指的是
English
It is taught for the sake of attaining (Buddhahood). Like that, diligently practicing on the path, and contemplating the two accumulations, not entering into the vast realm but being inferior, and being able to attain the ultimate fruit in a short time, such as three lifetimes, therefore, those five thoughts and so on, whatever is inferior to the Mahayana, that in any aspect, in terms of the nature of the path itself, is only inferior to the Mahayana, how can it become the Mahayana? Saying that the accusations of not entering the Sutra Pitaka and so on are meaningless, because it is not in accordance with the Mahayana, it cannot be established as the teachings of the Mahayana, it is not like that, because there are also inconsistencies among the Sutra Pitakas of the Shravaka schools. Thinking that it is not in accordance with our conjectures of the Sutra Pitaka and so on, that is your own thinking error, not a fault of the Mahayana Dharma, because you have not understood the profound meaning of the Sutra Pitaka, so you think it is contradictory, but the Buddha's previous and subsequent words are not contradictory in meaning. Mahayana practitioners also believe that the Three Jewels and the dharmas of the aggregates, elements, and sense bases are merely imputed or nominally established in the eyes of children. You cannot understand that these are truly established and not false in any aspect, and that the self-nature of these dharmas does not exist in the ultimate sense, so the Buddha also only followed the conventional nominal terms and spoke of arising and ceasing, purification, what is to be abandoned, and antidotes, and even though he did not teach that all dharmas are without self-nature, he did not teach that emptiness is not without self-nature, because (the Buddha said) form is like a mass of foam, and the five aggregates are like chaff, like illusions, these are also taught in the Shravaka vehicle. Therefore, relying on the Mahayana, which is more profound and vast than the Shravaka vehicle, the three higher trainings are taught, and it has the three pitakas of Sutra, Vinaya, and Abhidharma. Because it enters into its own Sutra Pitaka, and because it appears to subdue the afflictions of the Mahayana itself, and because it accurately explains the profound and vast meaning, there is no contradiction with the Dharma nature taught in the Mahayana Abhidharma. Before, it was said that it is not the object of thought, that is not certain, if you think that thinkers and observers can create anything, that is not the case, thought refers to
Tibetan
་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་འབའ་ཞིག་ལ་རྟོག་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི། ཚུར་མཐོང་ལས་བརྒལ་བའི་དོན་ཟབ་མོ་ལ་འཇུག་མི་ནུས་པས་རྟོག་གེ་པ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་འདྲའི་རྟོག་གེ་པ་ནི་གཞན་གྱིས་བཤད་པའམ་རང་གིས་མཐོང་བའི་རྟགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་སོགས་ལ་བརྟེན་ཅིང་། དཔྱོད་པ་ཙམ་བྱེད་པ་དང་། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་ངེས་ལ་རང་གི་བློས་ཅི་ཙམ་བཟོད་པའི་དོན་ཉི་ཚེ་བ་ལ་བསམ་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ཇི་སྙེད་པའི་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་མ་ཁྱབ་པ་དང་། ཇི་ལྟ་བ་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མི་ཤེས་པར་ཚུལ་རོལ་མཐོང་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་པོ་དང་ཡིད་ཀྱིས་ཅི་ཙམ་ཤེས་ནུས་པ་དེ་ཙམ་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་དང་། དོན་གྱི་གནས་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་གཞལ་བ་ལ་སྤོབས་པ་གཏུགས་ཤིང་ གཞལ་མི་ནུས་པར་སྐྱོ་བ་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་དག་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ནི་རྟེན་པར་འདོད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་ཤིན་ཏུ་ཟབ་ཅིང་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་དང་རྒྱ་ཆེ་མུ་མེད་པའི་དོན་བསྟན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་རྟོག་གེ་དེ་ཡི་ཡུལ་མིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཤད་པའི་ཆོས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངའ་བས་གཞན་ལ་རྟེན་པ་སོགས་རྟོག་གེའི་མཚན་ཉིད་གོང་བཤད་ཀུན་ལས་འདས་ཏེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་པས། རྟོག་གེ་དང་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་འབྱུང་མི་སྲིད་པས་དེ་དག་གི་གཞུང་ན་ས་དང་ཕར་ཕྱིན་སྟོང་པ་ཉིད་སོགས་ཐེག་ཆེན་ལས་བཤད་པ་དེ་ལྟ་བུ་སྔར་ཡང་མ་མཐོང་ལ་ཕྱིས་ཀྱང་མཐོང་མི་སྲིད་དོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐབས་མ་བསྟན་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཇི་ལྟར་བསྟན་ཞེ་ན། རྒྱ་ཆེའི་ཕྱིར་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྙེད་པ་ས་དང་ཕར་ཕྱིན་སོགས་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཇི་ལྟ་བ་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱ་ཆེ་བ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་། ཟབ་པ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བ་དེ་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ལས་ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེ་དེ་གཉིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་རང་དོན་དུ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་ཤེས་པས་ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་པ་ལ་ལྟོས་ན་ཡུངས་འབྲུ་སྲིན་གྱིས་ཟོས་པའི་ནང་གི་ནམ་མཁའ་ལྟར་རྒྱ་ཆུང་ཞིང་། ཇི་ སྙེད་པ་རྟོགས་པའང
Chinese
仅仅对眼前所见的事物进行推测和研究，不能深入了解超越眼前所见的深刻含义，所以被称为推测者。这样的推测者依赖于他人所说或自己所见的迹象和理由等，仅仅进行推测，对所有应知的事物没有完全确定，只是思考自己的智慧所能容忍的肤浅意义，因此不能涵盖所有应知的知识，也不了解如实深刻的空性之义，而是以眼前所见的感官和意识所能了解的世俗现象为对象。对于衡量意义深远而广大的事物，他们缺乏勇气，因无法衡量而感到沮丧。这些人希望依赖于各个无知的凡夫俗子。因此，甚深且难以理解，广阔无垠的意义所阐述的大乘，不是推测的范畴。佛所说的法，具有一切智智，超越了依赖他人等上述推测的特征，是不可思议的。因此，在推测者和外道（指不信佛教的宗教或哲学派别）的教法中，不可能产生这样的法。所以在他们的论著中，不可能见到像大乘所说的地和波罗蜜多（藏文：ཕར་ཕྱིན་，梵文天城体：पारमिता，梵文罗马拟音：pāramitā，汉语字面意思：到彼岸）空性（藏文：སྟོང་པ་ཉིད་，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：śūnyatā，汉语字面意思：空性）等内容。如果声闻乘没有阐述成佛的方法，那么大乘是如何阐述的呢？因为广大的缘故等，说了一个偈颂：因为阐述了如地和波罗蜜多等广大的法，以及阐述了如实深刻的空性。广大是依靠福德资粮使自己的相续完全成熟，深刻是依靠证悟空性而产生无分别智，因此大乘阐述了深和广这两个方面，这是成就无上菩提的方法。声闻乘为了自己的利益而寻求平息轮回的痛苦，他们仅仅了解人无我，所以与大乘相比，他们如实证悟的智慧也像虫子吃过的芥菜籽中的虚空一样狭小，他们所证悟的
English
They only speculate and investigate the objects of what is seen in front of them, and cannot delve into the profound meaning beyond what is seen, so they are called speculators. Such speculators rely on the signs and reasons spoken by others or seen by themselves, and only speculate. They are not completely certain about all knowable things, and only think about the superficial meanings that their own wisdom can tolerate. Therefore, they cannot cover all knowable knowledge, nor do they understand the profound meaning of suchness emptiness, but are those who have the object of conventional phenomena that can be understood by the senses and mind of what is seen in front of them. They lack the courage to measure things that are profound and vast in meaning, and feel frustrated because they cannot measure them. These people want to rely on ignorant ordinary people. Therefore, the Great Vehicle, which expounds the meaning that is very profound and difficult to understand, and vast and boundless, is not the object of speculation. The Dharma spoken by the Buddha has the omniscient wisdom, and transcends all the above-mentioned characteristics of speculation such as relying on others, and is inconceivable. Therefore, it is impossible for such a Dharma to arise in the teachings of speculators and non-Buddhists (referring to religious or philosophical schools that do not believe in Buddhism). Therefore, in their treatises, it is impossible to see such things as the earth and pāramitā (藏文：ཕར་ཕྱིན་，梵文天城体：पारमिता，梵文罗马拟音：pāramitā，汉语字面意思：to the other shore) emptiness (藏文：སྟོང་པ་ཉིད་，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：śūnyatā，汉语字面意思：emptiness) and other contents explained in the Great Vehicle. If the Hearer Vehicle does not explain the method of attaining Buddhahood, then how does the Great Vehicle explain it? Because of the vastness, etc., a verse is said: Because it explains the vast Dharma such as the earth and pāramitā, and because it explains the profound emptiness of suchness. Vastness is relying on the accumulation of merit to fully mature one's own continuum, and profundity is the arising of non-conceptual wisdom by virtue of realizing emptiness. Therefore, the Great Vehicle explains these two aspects of profundity and vastness, which is the method of achieving unsurpassed Bodhi. The Hearer Vehicle seeks to pacify the suffering of samsara for their own benefit. They only understand the selflessness of persons, so compared to the Great Vehicle, their wisdom of realizing suchness is as small as the sky in a mustard seed eaten by worms, and what they realize is also